1 Tessalonicenses 2
Li Santil hu (KEKNT) vs NVI
1 Ex inherma̱n, la̱ex ac nequenau nak moco xcana ta chi ma̱c'a' rajbal nak xocuulac e̱riq'uin.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Usta ac xkac'ul li rahobtesi̱c ut usta ac xohobe' aran Filipos, abanan li Dios xq'uehoc xcacuil kach'o̱l chixyebal resil li colba-ib e̱re la̱ex. Inc'a' xoxucuac usta cuanqueb li k'axal xic' neque'iloc ke.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Moco yo̱co ta chixbalak'inquil kib. Tz'akal ya̱l ban li yo̱co xyebal e̱re. Moco cuan ta junak kac'a'ux inc'a' us sa' e̱be̱n, chi moco yo̱co ta che̱balak'inquil.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Nakach'olob ban xya̱lal jo' naraj li Dios xban nak a'an c'ojc'o xch'o̱l sa' kabe̱n ut a'an quixakaban ke re xyebal resil li evangelio. Inc'a' nakaba̱nu jo' neque'cuulac chiru li cristian. Nakaba̱nu ban jo' nacuulac chiru li Dios li nana'oc re chanru li kac'a'ux.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 La̱ex nequenau nak ma̱ jun cua xoa̱tinac e̱riq'uin yal re e̱k'unbesinquil. Li Dios naxnau nak la̱o inc'a' xoa̱tinac e̱riq'uin yal xban nak cuan li c'a'ru nakaj.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Chi moco xkasic' ta kalok'al riq'uineb li cristian, chi moco e̱riq'uin chi moco riq'uineb jalan, usta xru raj xkaye e̱re nak te̱q'ue kalok'al xban nak la̱o x-apóstol li Jesucristo.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Sa' tu̱lanil ban xocuan sa' e̱ya̱nk jo' junak na'bej naxq'uiresiheb sa' tu̱lanil lix coc'al.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 K'axal nequexkara. Ma̱cua' raj ca'aj cui' xyebal resil li colba-ib li naxq'ue li Dios li xkaba̱nu. Xru aj raj cui' xkak'axtesi li kayu'am sa' e̱c'aba' la̱ex xban nak k'axal nequexkara.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 La̱ex herma̱n, ac nequenau chanru nak xoc'anjelac chi k'ek chi cutan re nak inc'a' texkach'i'ch'i'i riq'uin li c'a'ru ke ut re nak xru xkaye e̱re resil li colba-ib li naxq'ue li Dios.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 La̱ex nequenau chi tz'akal, ut naxnau ajcui' li Dios, chanru nak cocuan sa' santilal ut sa' ti̱quilal sa' e̱ya̱nk. Ma̱c'a' c'a'ru cok'use' cui' nak cocuan sa' e̱ya̱nk la̱ex aj pa̱banel.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Jo' naxba̱nu junak li yucua'bej riq'uineb li ralal xc'ajol, jo'can ajcui' xkaba̱nu la̱o e̱riq'uin nak xkaq'ue e̱na'leb che̱junju̱nkalex.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Xkaq'ue xcacuilal e̱ch'o̱l ut xkatz'a̱ma ajcui' che̱ru nak texcua̱nk sa' xya̱lal jo' xc'ulubeb li ralal xc'ajol li Dios li quisic'oc e̱ru re nak textz'ako̱nk ajcui' la̱ex riq'uin lix nimajcual cuanquilal ut lix lok'al.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Junelic nakabantioxi chiru li Dios nak quepa̱b li ra̱tin li Dios li xkach'olob che̱ru. Moco ra̱tin cui̱nk ta quepa̱b. Ra̱tin li Dios ban quepa̱b. Ut ya̱l ajcui' nak a'an ra̱tin li Dios. Ut a'an li yo̱ chi jaloc re le̱ yu'am la̱ex aj pa̱banel.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Ut la̱ex herma̱n xec'ul ajcui' li raylal jo' que'xc'ul li ralal xc'ajol li Dios li neque'pa̱ban sa' xc'aba' li Jesucristo li cuanqueb Judea. Xexrahobtesi̱c xban le̱ rech tenamitil jo' que'xc'ul eb a'an xbaneb laj judío, li rech tenamitil.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Eb laj judío que'xcamsi li Ka̱cua' Jesucristo ut que'xcamsi ajcui' eb li profeta ut coe'xyo̱lesi la̱o. Inc'a' neque'xba̱nu li nacuulac chiru li Dios ut k'axal xic' neque'ril li ras ri̱tz'ineb.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Xic' neque'rec'a nak nakach'olob xya̱lal chiruheb li ma̱cua'eb aj judío re nak te'colek'. Ut riq'uin li ma̱usilal neque'xba̱nu rajlal, k'axal cui'chic nanumta lix ma̱queb. Abanan yal jun nak quichal xjosk'il li Dios sa' xbe̱neb.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Ex herma̱n, usta ma̱ aniho sa' e̱ya̱nk, abanan junelic nequexkac'oxla. Toje' ajcui' xo-el e̱riq'uin nak ac takaj cui'chic rilbal e̱ru.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Xkaj raj xic e̱riq'uin. La̱in laj Pablo. Cuib oxib sut xinyal xic che̱rilbal. Abanan laj tza quiramoc chiku. Jo'can nak inc'a' co̱o.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 ¿C'a'ru nakoybeni ut c'a'ru lix saylal li kach'o̱l? ¿Ut c'a'ru li tok'ajca̱mu̱k cui' nak tol-e̱lk cui'chic li Ka̱cua' Jesucristo? ¿Ma inc'a' ta bi' sa' e̱c'aba' la̱ex takac'ul li kak'ajca̱munquil?
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 La̱ex li kalok'al ut lix saylal li kach'o̱l.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.