1 Tessalonicenses 2

Li Santil hu (KEKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ex inherma̱n, la̱ex ac nequenau nak moco xcana ta chi ma̱c'a' rajbal nak xocuulac e̱riq'uin.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Usta ac xkac'ul li rahobtesi̱c ut usta ac xohobe' aran Filipos, abanan li Dios xq'uehoc xcacuil kach'o̱l chixyebal resil li colba-ib e̱re la̱ex. Inc'a' xoxucuac usta cuanqueb li k'axal xic' neque'iloc ke.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Moco yo̱co ta chixbalak'inquil kib. Tz'akal ya̱l ban li yo̱co xyebal e̱re. Moco cuan ta junak kac'a'ux inc'a' us sa' e̱be̱n, chi moco yo̱co ta che̱balak'inquil.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Nakach'olob ban xya̱lal jo' naraj li Dios xban nak a'an c'ojc'o xch'o̱l sa' kabe̱n ut a'an quixakaban ke re xyebal resil li evangelio. Inc'a' nakaba̱nu jo' neque'cuulac chiru li cristian. Nakaba̱nu ban jo' nacuulac chiru li Dios li nana'oc re chanru li kac'a'ux.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 La̱ex nequenau nak ma̱ jun cua xoa̱tinac e̱riq'uin yal re e̱k'unbesinquil. Li Dios naxnau nak la̱o inc'a' xoa̱tinac e̱riq'uin yal xban nak cuan li c'a'ru nakaj.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Chi moco xkasic' ta kalok'al riq'uineb li cristian, chi moco e̱riq'uin chi moco riq'uineb jalan, usta xru raj xkaye e̱re nak te̱q'ue kalok'al xban nak la̱o x-apóstol li Jesucristo.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Sa' tu̱lanil ban xocuan sa' e̱ya̱nk jo' junak na'bej naxq'uiresiheb sa' tu̱lanil lix coc'al.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 K'axal nequexkara. Ma̱cua' raj ca'aj cui' xyebal resil li colba-ib li naxq'ue li Dios li xkaba̱nu. Xru aj raj cui' xkak'axtesi li kayu'am sa' e̱c'aba' la̱ex xban nak k'axal nequexkara.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 La̱ex herma̱n, ac nequenau chanru nak xoc'anjelac chi k'ek chi cutan re nak inc'a' texkach'i'ch'i'i riq'uin li c'a'ru ke ut re nak xru xkaye e̱re resil li colba-ib li naxq'ue li Dios.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 La̱ex nequenau chi tz'akal, ut naxnau ajcui' li Dios, chanru nak cocuan sa' santilal ut sa' ti̱quilal sa' e̱ya̱nk. Ma̱c'a' c'a'ru cok'use' cui' nak cocuan sa' e̱ya̱nk la̱ex aj pa̱banel.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Jo' naxba̱nu junak li yucua'bej riq'uineb li ralal xc'ajol, jo'can ajcui' xkaba̱nu la̱o e̱riq'uin nak xkaq'ue e̱na'leb che̱junju̱nkalex.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Xkaq'ue xcacuilal e̱ch'o̱l ut xkatz'a̱ma ajcui' che̱ru nak texcua̱nk sa' xya̱lal jo' xc'ulubeb li ralal xc'ajol li Dios li quisic'oc e̱ru re nak textz'ako̱nk ajcui' la̱ex riq'uin lix nimajcual cuanquilal ut lix lok'al.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Junelic nakabantioxi chiru li Dios nak quepa̱b li ra̱tin li Dios li xkach'olob che̱ru. Moco ra̱tin cui̱nk ta quepa̱b. Ra̱tin li Dios ban quepa̱b. Ut ya̱l ajcui' nak a'an ra̱tin li Dios. Ut a'an li yo̱ chi jaloc re le̱ yu'am la̱ex aj pa̱banel.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Ut la̱ex herma̱n xec'ul ajcui' li raylal jo' que'xc'ul li ralal xc'ajol li Dios li neque'pa̱ban sa' xc'aba' li Jesucristo li cuanqueb Judea. Xexrahobtesi̱c xban le̱ rech tenamitil jo' que'xc'ul eb a'an xbaneb laj judío, li rech tenamitil.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Eb laj judío que'xcamsi li Ka̱cua' Jesucristo ut que'xcamsi ajcui' eb li profeta ut coe'xyo̱lesi la̱o. Inc'a' neque'xba̱nu li nacuulac chiru li Dios ut k'axal xic' neque'ril li ras ri̱tz'ineb.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Xic' neque'rec'a nak nakach'olob xya̱lal chiruheb li ma̱cua'eb aj judío re nak te'colek'. Ut riq'uin li ma̱usilal neque'xba̱nu rajlal, k'axal cui'chic nanumta lix ma̱queb. Abanan yal jun nak quichal xjosk'il li Dios sa' xbe̱neb.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Ex herma̱n, usta ma̱ aniho sa' e̱ya̱nk, abanan junelic nequexkac'oxla. Toje' ajcui' xo-el e̱riq'uin nak ac takaj cui'chic rilbal e̱ru.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Xkaj raj xic e̱riq'uin. La̱in laj Pablo. Cuib oxib sut xinyal xic che̱rilbal. Abanan laj tza quiramoc chiku. Jo'can nak inc'a' co̱o.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿C'a'ru nakoybeni ut c'a'ru lix saylal li kach'o̱l? ¿Ut c'a'ru li tok'ajca̱mu̱k cui' nak tol-e̱lk cui'chic li Ka̱cua' Jesucristo? ¿Ma inc'a' ta bi' sa' e̱c'aba' la̱ex takac'ul li kak'ajca̱munquil?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 La̱ex li kalok'al ut lix saylal li kach'o̱l.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.