João 6
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC
1 An ukuna u nala u wurai, Yesu lazai ubana a upashi u Kushiva̱ ku Galili (ka dem a ka isa̱ Kushiva̱ ku Tibariya.)
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Kakuma̱ ka ama ushani ka tono yi kpaci a wene yi ta̱ wa yansa ikunesavu an wa ta̱na̱sa̱sa̱ aza a mɓa̱la̱.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 — ausente —
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 An Yesu wenei kakuma̱ ka ama ka tuwa̱ ara ne, aku u wecei Filibu, “Nte tsa tsa̱ra̱ iburodi iꞌya tsa lyatangu ama a na yi?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 (Wece ɗa u wece yi tsa̱ra̱ u kondo yi, kpaci u reve ta̱ ili iꞌya wa ciga u yain.)
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Filibu wushuki, “Ikebe i manyan ma uwoto kulla̱ ma fuɗa ma tsila iburodi iꞌya ya dem wa tsa̱ra̱ kajibi pini na wa.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Katoni ka ne ka roku uza ɗa a ka isa̱ Andurawu utoku u Simo Bituru, u danai,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Kalobo ka roku ka na ka ka̱ri n iburodi i kenu i kenu i tawun n adan a re. Shegai a ɗa a ka rawa kakuma̱ ka ama ka na ki wa.”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Yesu danai, “Tonukoi ama yi a dusuku.” Asu vi kpam wa̱ ta̱ n mete ushani, kpam ama evu n azu a tawun (5,000) aꞌali a dusuki pini.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 U bidyai iburodi yi u cikpai Kashila̱. Aku u na̱ka̱i aza ɗa aꞌa̱ri pini ndishi evu n eyi. Nala kpam dem u yain n adan yi, hal ya dem cuwa̱i.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 An ya dem takumai, aku u tonukoi atoni a ne, “Cira̱ngi abuwi a ɗa a buwai vi. Tsa yanka a ɗa koli wa.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 A cira̱ngi abuwi a iburodi a ɗa a buwai vi hal mbana kupa na̱ n re.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 An ama yi a wenei ukunosavu u ɗa Yesu yain, aku a danai, “Maken ma̱ la wa, aya gai Matsumate ma a ɗanga̱sai ma tuwa̱ a likimba vi.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Yesu reve ta̱ ama a foɓuso ta̱ a tuwa̱ a bidya yi n ucira a gonuko yi magono ma le, aku u lazai n kabini u banai a masasa utyoku u ne.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 An kaara ka rukpa̱i, atoni a Yesu a banai a kushiva̱.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 A uwai a kpatsu a ka pasa kushiva̱ ubana a Kafarnahum. An karimbi ka yain, Yesu tani kotsu u tuwa̱ a asu u le wa.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Kute‑kute uwule u ucira wa lapana hal u ꞌya̱nga̱sa̱i aɓali a pige pini a kushiva̱ ki.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 An atoni yi a wala̱kai kpatsu ki ubana a mere ma kushiva̱, aku a wenei Yesu utuwa̱ a zuba u mini. U gita̱i uraɓa evu n kpatsu ki, aku a panai uwonvo cika.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 U tonuko le, “Mpa, kotsu i pana uwonvo wa.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Pini nala, a wushuki a uka yi pini a kpatsu ki. Kute‑kute kpatsu ki ku rawai a asu u ɗa a ka ciga a bana.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 An kain ka wansai, aza ɗa a buwai a upashi u kushiva̱ vi, a reve ta̱ kpatsu ku te ki ka koshi ku buwai ɗe. A reve ta̱ kpam Yesu uwa ka u tono atoni a ne wa, atoni yi a ɗa a lazai koshi bawu eyi.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Aꞌatsu ushani a wuta̱ ta̱ a ilyuci i Tibariya a rawai evu n asu u ɗa Asheku a cikpai Kashila̱ n iburodi iꞌya ama yi a takumai vi.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 An kakuma̱ ki ka wenei Yesu wa̱ kpam pini a asu vi wa, atoni a ne dem aꞌa̱ pini wa, aku a uwai aꞌatsu ubana a Kafarnahum tsa̱ra̱ a boli le.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 An a rawai a wene yi, aku a wece yi, “Kawenishiki, nwere ɗa vu tuwa̱i pini na?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yesu wushunku le, “Mayun n tonuko ɗa̱, iꞌa̱ mu ta̱ uzama adama a ɗa i takumai burodi i cuwa̱i, shegai adama a kalen ka ikunesavu i va̱ iꞌya i wenei wa.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Kotsu i zuwa ucira adama a ɗa ya tsa̱ra̱ ilikulya iꞌya ya namgba wa, shegai i zuwa ucira a ilikulya iꞌya ya na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ilikulya iꞌya Maku ma Vuma ma na̱ka̱ ɗa̱ iꞌya gai na vi, kpaci aya Kashila̱ Tata u wushunki u yain nala.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Aku a wece yi, “Ndya Kashila̱ ka ciga tsu tsu yain?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 U wushunku le, “Ili iꞌya Kashila̱ ka ciga ɗa̱ i yain iꞌya na: Wushuki n uza ɗa u suki.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Aku a danai, “U ka̱na̱ ta̱ vu wenike tsu ukunosavu, va ciga baci tsu wushuku n avu. Ndya va yanka tsu?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Isheku i tsunu a takuma ta̱ mana† a kakamba. A korongu ta̱ ukuna u na vi a Tagara̱da u Kashila̱: ‘Musa na̱ka̱ le ta̱ ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba tsa̱ra̱ a lyai.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 U tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, Musa ɗa na̱ka̱ ɗa̱ ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba vi wa. Tata u va̱ u ɗa uza ɗa wa na̱ka̱ ɗa̱ ilikulya i mayun a zuba.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Kpam ilikulya iꞌya Kashila̱ ka tsu na̱ka̱ vi iꞌya gai i wuta̱i a zuba i na̱ka̱i ama a likimba uma vi.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ama yi a danai, “Uzapige, na̱ka̱sa̱ tsu ilikulya i na yi kain dem.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Aku u danai, “Mpa ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma. Uza ɗa baci dem u tuwa̱i ara va̱ wa pana kambulu wa, uza ɗa kpam u wushuki na̱ mpa, wa pana kakuli wa.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Ma̱ri n tonuko ɗa̱ ɗe, n da i wene mu ta̱, shegai i wushuku na̱ mpa wa.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Tata vi u tsu na̱ka̱ mu ta̱ ama a va̱. Ya dem a asuvu a le wa tuwa̱ ta̱ ara va̱, mpa kpam ma loko yi wa, ko kenu.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 N wuta̱ ta̱ a zuba n tuwa̱i tsa̱ra̱ n yain ili iꞌya Kashila̱ ka ciga mu n yain, shegai adama a ili iꞌya mpa ma ciga wa.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ili iꞌya uza ɗa u suku mu vi wa ciga n yain iꞌya na: Kotsu ko uza u te a asuvu a aza ɗa u na̱ka̱ mu vi u puwa̱n wa, shegai n ꞌya̱nga̱sa̱ le gba̱ kain ka makorishi.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Aza ɗa a wenei Maku mi kpam a wushuki n eyi, a ka tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa kotso, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ le ta̱ kain ka makorishi. Ili iꞌya Tata u va̱ wa ciga iꞌya gai la vi.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ama a gita̱i tsali a kaci ka ne, an u danai, “Mpa ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 A danai, “Yesu ɗa na vi maku ma Isuhu. Tsu reve ta̱ tata na̱ mma u ne. Niɗa wa dana, ‘A zuba u ɗa n wuta̱i’?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 U wushunku le, “A̱sa̱ka̱i uyan tsali.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Tata ɗa u suku mu. Uza wa̱ la wa tuwa̱ ara va̱ wa, she Tata vi u tuko yi, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ ta̱ vuma u nala vi kain ka makorishi.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Ntsumate n korongu ta̱, ‘Kashila̱ ka wenishike le ta̱ gba̱ le.’ Gba̱ uza ɗa baci u pana̱kai Tata kpam u rotsongusi ili iꞌya wa wenishike, wa tuwa̱ ta̱ ara va̱.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Uza wa̱ la u wenei Tata vi wa, she mpa uza ɗa Kashila̱ ka suki, mpa koshi n wene yi.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Mayun n tonuko ɗa̱, uza ɗa baci u wushuki na̱ mpa wa̱ ta̱ n uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mpa ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Isheku i ɗe i takuma ta̱ mana a kakamba, gba̱ n nala a kuwusa̱i.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba iꞌya na. Uza ɗa baci dem u lyai ilikulya i na yi wa kuwa̱ wa.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Mpa gai ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma vi, iꞌya i wuta̱i a zuba. Uza ɗa baci dem u lyai iꞌya, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ilikulya iꞌya ma na̱ka̱ ɗa̱ vi ikyamba i va̱ iꞌya, iꞌya ma na̱ka̱ ama a likimba a tsa̱ra̱ uma.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Aku aza a Yahuda a gita̱i kananamgbani utyoku u le, “Niɗa vuma u na wa na̱ka̱ tsu ikyamba i ne tsu takuma?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 U tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, i takuma baci ikyamba i Maku ma Vuma kpam i soi mpasa n ne wa, ya tsa̱ra̱ uma vi wa.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Uza ɗa u takumai ikyamba i va̱ kpam u soi mpasa n va̱, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ yi ta̱ kain ka makorishi.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ikyamba i va̱ ilikulya i maci iꞌya, mpasa n va̱ kpam ili i uso i maci iꞌya.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Uza ɗa u takumai ikyamba i va̱ kpam u soi mpasa n va̱, wa̱ ta̱ kaɓolo na̱ mpa, mpa kpam ma̱ ta̱ kaɓolo n eyi.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Tata uza u uma, aya u suku mu, kpam adama a ne a ɗa ma̱ri n uma. Uza ɗa baci dem u takumai ikyamba i va̱, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma a adama a va̱.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Mpa ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba. Uza ɗa baci dem u lyai iꞌya, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma bawu utyoku, kpam wa kuwa̱ tyoku ɗa isheku i ɗe i kuwa̱i wa, ko an u wokoi a takumai mana.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Yesu dansa ta̱ ikuna i na yi eyi n u wenishiki a kagata ka Kashila̱ a Kafarnahum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 An atoni a Yesu a panai nala, aku a danai, “Ukuna u na vi u wuyana ta̱ ureve. Ya wa wushuku n u ɗa?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Yesu reve ta̱ atoni a ne a ka yan tsali, aku u wece le, “Ukuna u na vi u ɓa̱la̱ ɗa̱ ɗa?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Niɗa ya yawunsa aꞌayin a ɗa baci i wenei mpa Maku ma Vuma ugono a zuba?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Kulu ka ku tsu na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ucira u vuma wa fuɗa wa yan ili wa. Kadyanshi ka n tonuko ɗa̱ ka zuwa ɗa̱ ta̱ i tsa̱ra̱i Kulu Keri ku Kashila̱ ka ku tsu na̱ka̱ uma.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Shegai aza roku a asuvu a ɗe a wushuku wa.” (Yesu wa̱ri u gita̱ ta̱ u revei aza ɗa a ka ꞌyuwan uwushuku n uza ɗa wa neke yi.)
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 U danai, “Adama a nala n tonuko ɗa̱, ‘Tata u tuko baci uza ara va̱ wa, wa fuɗa wa tuwa̱ wa.’ ”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Adama a kadyanshi ka Yesu yain, atoni a ne ushani a kpatala̱ka yi ta̱ kucina̱ a a̱sa̱ka̱ yi utono.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Aku u wecei Kupanamere, u danai, “Eɗa̱ dem ya laza ɗa?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simo Bituru wushuki, “Asheku, ara yai ɗa tsa laza ubana? Va̱ ta̱ n kadyanshi ka ka na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Tsu wushuku ta̱ kpam tsu reve ta̱ aɗa Uza u Uwulukpi u Kashila̱.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 U danai, “N ɗanga̱sa ɗa̱ ta̱ Kupanamere. Shegai uza u te Kala̱pa̱nsi ka!”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Yahuza maku ma Simo Isikariyoti ɗa wa dansa̱ka. Aya wa tuwa̱ wa neke yi, ko an u wokoi eyi dem wa̱ ta̱ a asuvu a Kupanamere yi.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.