João 6

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 An ukuna u nala u wurai, Yesu lazai ubana a upashi u Kushiva̱ ku Galili (ka dem a ka isa̱ Kushiva̱ ku Tibariya.)
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Kakuma̱ ka ama ushani ka tono yi kpaci a wene yi ta̱ wa yansa ikunesavu an wa ta̱na̱sa̱sa̱ aza a mɓa̱la̱.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 — ausente —
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 An Yesu wenei kakuma̱ ka ama ka tuwa̱ ara ne, aku u wecei Filibu, “Nte tsa tsa̱ra̱ iburodi iꞌya tsa lyatangu ama a na yi?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 (Wece ɗa u wece yi tsa̱ra̱ u kondo yi, kpaci u reve ta̱ ili iꞌya wa ciga u yain.)
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Filibu wushuki, “Ikebe i manyan ma uwoto kulla̱ ma fuɗa ma tsila iburodi iꞌya ya dem wa tsa̱ra̱ kajibi pini na wa.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Katoni ka ne ka roku uza ɗa a ka isa̱ Andurawu utoku u Simo Bituru, u danai,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Kalobo ka roku ka na ka ka̱ri n iburodi i kenu i kenu i tawun n adan a re. Shegai a ɗa a ka rawa kakuma̱ ka ama ka na ki wa.”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Yesu danai, “Tonukoi ama yi a dusuku.” Asu vi kpam wa̱ ta̱ n mete ushani, kpam ama evu n azu a tawun (5,000) aꞌali a dusuki pini.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 U bidyai iburodi yi u cikpai Kashila̱. Aku u na̱ka̱i aza ɗa aꞌa̱ri pini ndishi evu n eyi. Nala kpam dem u yain n adan yi, hal ya dem cuwa̱i.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 An ya dem takumai, aku u tonukoi atoni a ne, “Cira̱ngi abuwi a ɗa a buwai vi. Tsa yanka a ɗa koli wa.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 A cira̱ngi abuwi a iburodi a ɗa a buwai vi hal mbana kupa na̱ n re.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 An ama yi a wenei ukunosavu u ɗa Yesu yain, aku a danai, “Maken ma̱ la wa, aya gai Matsumate ma a ɗanga̱sai ma tuwa̱ a likimba vi.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yesu reve ta̱ ama a foɓuso ta̱ a tuwa̱ a bidya yi n ucira a gonuko yi magono ma le, aku u lazai n kabini u banai a masasa utyoku u ne.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 An kaara ka rukpa̱i, atoni a Yesu a banai a kushiva̱.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 A uwai a kpatsu a ka pasa kushiva̱ ubana a Kafarnahum. An karimbi ka yain, Yesu tani kotsu u tuwa̱ a asu u le wa.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Kute‑kute uwule u ucira wa lapana hal u ꞌya̱nga̱sa̱i aɓali a pige pini a kushiva̱ ki.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 An atoni yi a wala̱kai kpatsu ki ubana a mere ma kushiva̱, aku a wenei Yesu utuwa̱ a zuba u mini. U gita̱i uraɓa evu n kpatsu ki, aku a panai uwonvo cika.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 U tonuko le, “Mpa, kotsu i pana uwonvo wa.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Pini nala, a wushuki a uka yi pini a kpatsu ki. Kute‑kute kpatsu ki ku rawai a asu u ɗa a ka ciga a bana.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 An kain ka wansai, aza ɗa a buwai a upashi u kushiva̱ vi, a reve ta̱ kpatsu ku te ki ka koshi ku buwai ɗe. A reve ta̱ kpam Yesu uwa ka u tono atoni a ne wa, atoni yi a ɗa a lazai koshi bawu eyi.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Aꞌatsu ushani a wuta̱ ta̱ a ilyuci i Tibariya a rawai evu n asu u ɗa Asheku a cikpai Kashila̱ n iburodi iꞌya ama yi a takumai vi.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 An kakuma̱ ki ka wenei Yesu wa̱ kpam pini a asu vi wa, atoni a ne dem aꞌa̱ pini wa, aku a uwai aꞌatsu ubana a Kafarnahum tsa̱ra̱ a boli le.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 An a rawai a wene yi, aku a wece yi, “Kawenishiki, nwere ɗa vu tuwa̱i pini na?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yesu wushunku le, “Mayun n tonuko ɗa̱, iꞌa̱ mu ta̱ uzama adama a ɗa i takumai burodi i cuwa̱i, shegai adama a kalen ka ikunesavu i va̱ iꞌya i wenei wa.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Kotsu i zuwa ucira adama a ɗa ya tsa̱ra̱ ilikulya iꞌya ya namgba wa, shegai i zuwa ucira a ilikulya iꞌya ya na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ilikulya iꞌya Maku ma Vuma ma na̱ka̱ ɗa̱ iꞌya gai na vi, kpaci aya Kashila̱ Tata u wushunki u yain nala.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Aku a wece yi, “Ndya Kashila̱ ka ciga tsu tsu yain?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 U wushunku le, “Ili iꞌya Kashila̱ ka ciga ɗa̱ i yain iꞌya na: Wushuki n uza ɗa u suki.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Aku a danai, “U ka̱na̱ ta̱ vu wenike tsu ukunosavu, va ciga baci tsu wushuku n avu. Ndya va yanka tsu?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Isheku i tsunu a takuma ta̱ mana† a kakamba. A korongu ta̱ ukuna u na vi a Tagara̱da u Kashila̱: ‘Musa na̱ka̱ le ta̱ ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba tsa̱ra̱ a lyai.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 U tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, Musa ɗa na̱ka̱ ɗa̱ ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba vi wa. Tata u va̱ u ɗa uza ɗa wa na̱ka̱ ɗa̱ ilikulya i mayun a zuba.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Kpam ilikulya iꞌya Kashila̱ ka tsu na̱ka̱ vi iꞌya gai i wuta̱i a zuba i na̱ka̱i ama a likimba uma vi.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ama yi a danai, “Uzapige, na̱ka̱sa̱ tsu ilikulya i na yi kain dem.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Aku u danai, “Mpa ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma. Uza ɗa baci dem u tuwa̱i ara va̱ wa pana kambulu wa, uza ɗa kpam u wushuki na̱ mpa, wa pana kakuli wa.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Ma̱ri n tonuko ɗa̱ ɗe, n da i wene mu ta̱, shegai i wushuku na̱ mpa wa.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Tata vi u tsu na̱ka̱ mu ta̱ ama a va̱. Ya dem a asuvu a le wa tuwa̱ ta̱ ara va̱, mpa kpam ma loko yi wa, ko kenu.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 N wuta̱ ta̱ a zuba n tuwa̱i tsa̱ra̱ n yain ili iꞌya Kashila̱ ka ciga mu n yain, shegai adama a ili iꞌya mpa ma ciga wa.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ili iꞌya uza ɗa u suku mu vi wa ciga n yain iꞌya na: Kotsu ko uza u te a asuvu a aza ɗa u na̱ka̱ mu vi u puwa̱n wa, shegai n ꞌya̱nga̱sa̱ le gba̱ kain ka makorishi.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Aza ɗa a wenei Maku mi kpam a wushuki n eyi, a ka tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa kotso, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ le ta̱ kain ka makorishi. Ili iꞌya Tata u va̱ wa ciga iꞌya gai la vi.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ama a gita̱i tsali a kaci ka ne, an u danai, “Mpa ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 A danai, “Yesu ɗa na vi maku ma Isuhu. Tsu reve ta̱ tata na̱ mma u ne. Niɗa wa dana, ‘A zuba u ɗa n wuta̱i’?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 U wushunku le, “A̱sa̱ka̱i uyan tsali.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Tata ɗa u suku mu. Uza wa̱ la wa tuwa̱ ara va̱ wa, she Tata vi u tuko yi, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ ta̱ vuma u nala vi kain ka makorishi.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ntsumate n korongu ta̱, ‘Kashila̱ ka wenishike le ta̱ gba̱ le.’ Gba̱ uza ɗa baci u pana̱kai Tata kpam u rotsongusi ili iꞌya wa wenishike, wa tuwa̱ ta̱ ara va̱.
45 Está escrito nos profetas:
46 Uza wa̱ la u wenei Tata vi wa, she mpa uza ɗa Kashila̱ ka suki, mpa koshi n wene yi.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Mayun n tonuko ɗa̱, uza ɗa baci u wushuki na̱ mpa wa̱ ta̱ n uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mpa ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Isheku i ɗe i takuma ta̱ mana a kakamba, gba̱ n nala a kuwusa̱i.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba iꞌya na. Uza ɗa baci dem u lyai ilikulya i na yi wa kuwa̱ wa.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Mpa gai ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma vi, iꞌya i wuta̱i a zuba. Uza ɗa baci dem u lyai iꞌya, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ilikulya iꞌya ma na̱ka̱ ɗa̱ vi ikyamba i va̱ iꞌya, iꞌya ma na̱ka̱ ama a likimba a tsa̱ra̱ uma.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Aku aza a Yahuda a gita̱i kananamgbani utyoku u le, “Niɗa vuma u na wa na̱ka̱ tsu ikyamba i ne tsu takuma?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 U tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, i takuma baci ikyamba i Maku ma Vuma kpam i soi mpasa n ne wa, ya tsa̱ra̱ uma vi wa.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Uza ɗa u takumai ikyamba i va̱ kpam u soi mpasa n va̱, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ yi ta̱ kain ka makorishi.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ikyamba i va̱ ilikulya i maci iꞌya, mpasa n va̱ kpam ili i uso i maci iꞌya.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Uza ɗa u takumai ikyamba i va̱ kpam u soi mpasa n va̱, wa̱ ta̱ kaɓolo na̱ mpa, mpa kpam ma̱ ta̱ kaɓolo n eyi.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Tata uza u uma, aya u suku mu, kpam adama a ne a ɗa ma̱ri n uma. Uza ɗa baci dem u takumai ikyamba i va̱, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma a adama a va̱.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Mpa ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba. Uza ɗa baci dem u lyai iꞌya, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma bawu utyoku, kpam wa kuwa̱ tyoku ɗa isheku i ɗe i kuwa̱i wa, ko an u wokoi a takumai mana.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesu dansa ta̱ ikuna i na yi eyi n u wenishiki a kagata ka Kashila̱ a Kafarnahum.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 An atoni a Yesu a panai nala, aku a danai, “Ukuna u na vi u wuyana ta̱ ureve. Ya wa wushuku n u ɗa?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesu reve ta̱ atoni a ne a ka yan tsali, aku u wece le, “Ukuna u na vi u ɓa̱la̱ ɗa̱ ɗa?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Niɗa ya yawunsa aꞌayin a ɗa baci i wenei mpa Maku ma Vuma ugono a zuba?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Kulu ka ku tsu na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ucira u vuma wa fuɗa wa yan ili wa. Kadyanshi ka n tonuko ɗa̱ ka zuwa ɗa̱ ta̱ i tsa̱ra̱i Kulu Keri ku Kashila̱ ka ku tsu na̱ka̱ uma.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Shegai aza roku a asuvu a ɗe a wushuku wa.” (Yesu wa̱ri u gita̱ ta̱ u revei aza ɗa a ka ꞌyuwan uwushuku n uza ɗa wa neke yi.)
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 U danai, “Adama a nala n tonuko ɗa̱, ‘Tata u tuko baci uza ara va̱ wa, wa fuɗa wa tuwa̱ wa.’ ”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Adama a kadyanshi ka Yesu yain, atoni a ne ushani a kpatala̱ka yi ta̱ kucina̱ a a̱sa̱ka̱ yi utono.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Aku u wecei Kupanamere, u danai, “Eɗa̱ dem ya laza ɗa?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Simo Bituru wushuki, “Asheku, ara yai ɗa tsa laza ubana? Va̱ ta̱ n kadyanshi ka ka na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Tsu wushuku ta̱ kpam tsu reve ta̱ aɗa Uza u Uwulukpi u Kashila̱.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 U danai, “N ɗanga̱sa ɗa̱ ta̱ Kupanamere. Shegai uza u te Kala̱pa̱nsi ka!”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Yahuza maku ma Simo Isikariyoti ɗa wa dansa̱ka. Aya wa tuwa̱ wa neke yi, ko an u wokoi eyi dem wa̱ ta̱ a asuvu a Kupanamere yi.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.