João 6
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs BKJ
1 An ukuna u nala u wurai, Yesu lazai ubana a upashi u Kushiva̱ ku Galili (ka dem a ka isa̱ Kushiva̱ ku Tibariya.)
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Kakuma̱ ka ama ushani ka tono yi kpaci a wene yi ta̱ wa yansa ikunesavu an wa ta̱na̱sa̱sa̱ aza a mɓa̱la̱.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 — ausente —
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 An Yesu wenei kakuma̱ ka ama ka tuwa̱ ara ne, aku u wecei Filibu, “Nte tsa tsa̱ra̱ iburodi iꞌya tsa lyatangu ama a na yi?”
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 (Wece ɗa u wece yi tsa̱ra̱ u kondo yi, kpaci u reve ta̱ ili iꞌya wa ciga u yain.)
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filibu wushuki, “Ikebe i manyan ma uwoto kulla̱ ma fuɗa ma tsila iburodi iꞌya ya dem wa tsa̱ra̱ kajibi pini na wa.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Katoni ka ne ka roku uza ɗa a ka isa̱ Andurawu utoku u Simo Bituru, u danai,
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Kalobo ka roku ka na ka ka̱ri n iburodi i kenu i kenu i tawun n adan a re. Shegai a ɗa a ka rawa kakuma̱ ka ama ka na ki wa.”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Yesu danai, “Tonukoi ama yi a dusuku.” Asu vi kpam wa̱ ta̱ n mete ushani, kpam ama evu n azu a tawun (5,000) aꞌali a dusuki pini.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 U bidyai iburodi yi u cikpai Kashila̱. Aku u na̱ka̱i aza ɗa aꞌa̱ri pini ndishi evu n eyi. Nala kpam dem u yain n adan yi, hal ya dem cuwa̱i.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 An ya dem takumai, aku u tonukoi atoni a ne, “Cira̱ngi abuwi a ɗa a buwai vi. Tsa yanka a ɗa koli wa.”
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 A cira̱ngi abuwi a iburodi a ɗa a buwai vi hal mbana kupa na̱ n re.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 An ama yi a wenei ukunosavu u ɗa Yesu yain, aku a danai, “Maken ma̱ la wa, aya gai Matsumate ma a ɗanga̱sai ma tuwa̱ a likimba vi.”
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yesu reve ta̱ ama a foɓuso ta̱ a tuwa̱ a bidya yi n ucira a gonuko yi magono ma le, aku u lazai n kabini u banai a masasa utyoku u ne.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 An kaara ka rukpa̱i, atoni a Yesu a banai a kushiva̱.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 A uwai a kpatsu a ka pasa kushiva̱ ubana a Kafarnahum. An karimbi ka yain, Yesu tani kotsu u tuwa̱ a asu u le wa.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Kute‑kute uwule u ucira wa lapana hal u ꞌya̱nga̱sa̱i aɓali a pige pini a kushiva̱ ki.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 An atoni yi a wala̱kai kpatsu ki ubana a mere ma kushiva̱, aku a wenei Yesu utuwa̱ a zuba u mini. U gita̱i uraɓa evu n kpatsu ki, aku a panai uwonvo cika.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 U tonuko le, “Mpa, kotsu i pana uwonvo wa.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Pini nala, a wushuki a uka yi pini a kpatsu ki. Kute‑kute kpatsu ki ku rawai a asu u ɗa a ka ciga a bana.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 An kain ka wansai, aza ɗa a buwai a upashi u kushiva̱ vi, a reve ta̱ kpatsu ku te ki ka koshi ku buwai ɗe. A reve ta̱ kpam Yesu uwa ka u tono atoni a ne wa, atoni yi a ɗa a lazai koshi bawu eyi.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Aꞌatsu ushani a wuta̱ ta̱ a ilyuci i Tibariya a rawai evu n asu u ɗa Asheku a cikpai Kashila̱ n iburodi iꞌya ama yi a takumai vi.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 An kakuma̱ ki ka wenei Yesu wa̱ kpam pini a asu vi wa, atoni a ne dem aꞌa̱ pini wa, aku a uwai aꞌatsu ubana a Kafarnahum tsa̱ra̱ a boli le.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 An a rawai a wene yi, aku a wece yi, “Kawenishiki, nwere ɗa vu tuwa̱i pini na?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Yesu wushunku le, “Mayun n tonuko ɗa̱, iꞌa̱ mu ta̱ uzama adama a ɗa i takumai burodi i cuwa̱i, shegai adama a kalen ka ikunesavu i va̱ iꞌya i wenei wa.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Kotsu i zuwa ucira adama a ɗa ya tsa̱ra̱ ilikulya iꞌya ya namgba wa, shegai i zuwa ucira a ilikulya iꞌya ya na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ilikulya iꞌya Maku ma Vuma ma na̱ka̱ ɗa̱ iꞌya gai na vi, kpaci aya Kashila̱ Tata u wushunki u yain nala.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Aku a wece yi, “Ndya Kashila̱ ka ciga tsu tsu yain?”
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 U wushunku le, “Ili iꞌya Kashila̱ ka ciga ɗa̱ i yain iꞌya na: Wushuki n uza ɗa u suki.”
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Aku a danai, “U ka̱na̱ ta̱ vu wenike tsu ukunosavu, va ciga baci tsu wushuku n avu. Ndya va yanka tsu?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Isheku i tsunu a takuma ta̱ mana† a kakamba. A korongu ta̱ ukuna u na vi a Tagara̱da u Kashila̱: ‘Musa na̱ka̱ le ta̱ ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba tsa̱ra̱ a lyai.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 U tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, Musa ɗa na̱ka̱ ɗa̱ ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba vi wa. Tata u va̱ u ɗa uza ɗa wa na̱ka̱ ɗa̱ ilikulya i mayun a zuba.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Kpam ilikulya iꞌya Kashila̱ ka tsu na̱ka̱ vi iꞌya gai i wuta̱i a zuba i na̱ka̱i ama a likimba uma vi.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Ama yi a danai, “Uzapige, na̱ka̱sa̱ tsu ilikulya i na yi kain dem.”
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Aku u danai, “Mpa ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma. Uza ɗa baci dem u tuwa̱i ara va̱ wa pana kambulu wa, uza ɗa kpam u wushuki na̱ mpa, wa pana kakuli wa.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Ma̱ri n tonuko ɗa̱ ɗe, n da i wene mu ta̱, shegai i wushuku na̱ mpa wa.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Tata vi u tsu na̱ka̱ mu ta̱ ama a va̱. Ya dem a asuvu a le wa tuwa̱ ta̱ ara va̱, mpa kpam ma loko yi wa, ko kenu.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 N wuta̱ ta̱ a zuba n tuwa̱i tsa̱ra̱ n yain ili iꞌya Kashila̱ ka ciga mu n yain, shegai adama a ili iꞌya mpa ma ciga wa.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ili iꞌya uza ɗa u suku mu vi wa ciga n yain iꞌya na: Kotsu ko uza u te a asuvu a aza ɗa u na̱ka̱ mu vi u puwa̱n wa, shegai n ꞌya̱nga̱sa̱ le gba̱ kain ka makorishi.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Aza ɗa a wenei Maku mi kpam a wushuki n eyi, a ka tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa kotso, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ le ta̱ kain ka makorishi. Ili iꞌya Tata u va̱ wa ciga iꞌya gai la vi.”
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ama a gita̱i tsali a kaci ka ne, an u danai, “Mpa ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba.”
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 A danai, “Yesu ɗa na vi maku ma Isuhu. Tsu reve ta̱ tata na̱ mma u ne. Niɗa wa dana, ‘A zuba u ɗa n wuta̱i’?”
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 U wushunku le, “A̱sa̱ka̱i uyan tsali.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Tata ɗa u suku mu. Uza wa̱ la wa tuwa̱ ara va̱ wa, she Tata vi u tuko yi, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ ta̱ vuma u nala vi kain ka makorishi.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ntsumate n korongu ta̱, ‘Kashila̱ ka wenishike le ta̱ gba̱ le.’ Gba̱ uza ɗa baci u pana̱kai Tata kpam u rotsongusi ili iꞌya wa wenishike, wa tuwa̱ ta̱ ara va̱.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Uza wa̱ la u wenei Tata vi wa, she mpa uza ɗa Kashila̱ ka suki, mpa koshi n wene yi.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Mayun n tonuko ɗa̱, uza ɗa baci u wushuki na̱ mpa wa̱ ta̱ n uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Mpa ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Isheku i ɗe i takuma ta̱ mana a kakamba, gba̱ n nala a kuwusa̱i.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba iꞌya na. Uza ɗa baci dem u lyai ilikulya i na yi wa kuwa̱ wa.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Mpa gai ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma vi, iꞌya i wuta̱i a zuba. Uza ɗa baci dem u lyai iꞌya, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ilikulya iꞌya ma na̱ka̱ ɗa̱ vi ikyamba i va̱ iꞌya, iꞌya ma na̱ka̱ ama a likimba a tsa̱ra̱ uma.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Aku aza a Yahuda a gita̱i kananamgbani utyoku u le, “Niɗa vuma u na wa na̱ka̱ tsu ikyamba i ne tsu takuma?”
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 U tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, i takuma baci ikyamba i Maku ma Vuma kpam i soi mpasa n ne wa, ya tsa̱ra̱ uma vi wa.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Uza ɗa u takumai ikyamba i va̱ kpam u soi mpasa n va̱, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ yi ta̱ kain ka makorishi.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ikyamba i va̱ ilikulya i maci iꞌya, mpasa n va̱ kpam ili i uso i maci iꞌya.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Uza ɗa u takumai ikyamba i va̱ kpam u soi mpasa n va̱, wa̱ ta̱ kaɓolo na̱ mpa, mpa kpam ma̱ ta̱ kaɓolo n eyi.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Tata uza u uma, aya u suku mu, kpam adama a ne a ɗa ma̱ri n uma. Uza ɗa baci dem u takumai ikyamba i va̱, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma a adama a va̱.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Mpa ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba. Uza ɗa baci dem u lyai iꞌya, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma bawu utyoku, kpam wa kuwa̱ tyoku ɗa isheku i ɗe i kuwa̱i wa, ko an u wokoi a takumai mana.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yesu dansa ta̱ ikuna i na yi eyi n u wenishiki a kagata ka Kashila̱ a Kafarnahum.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 An atoni a Yesu a panai nala, aku a danai, “Ukuna u na vi u wuyana ta̱ ureve. Ya wa wushuku n u ɗa?”
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Yesu reve ta̱ atoni a ne a ka yan tsali, aku u wece le, “Ukuna u na vi u ɓa̱la̱ ɗa̱ ɗa?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Niɗa ya yawunsa aꞌayin a ɗa baci i wenei mpa Maku ma Vuma ugono a zuba?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Kulu ka ku tsu na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ucira u vuma wa fuɗa wa yan ili wa. Kadyanshi ka n tonuko ɗa̱ ka zuwa ɗa̱ ta̱ i tsa̱ra̱i Kulu Keri ku Kashila̱ ka ku tsu na̱ka̱ uma.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Shegai aza roku a asuvu a ɗe a wushuku wa.” (Yesu wa̱ri u gita̱ ta̱ u revei aza ɗa a ka ꞌyuwan uwushuku n uza ɗa wa neke yi.)
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 U danai, “Adama a nala n tonuko ɗa̱, ‘Tata u tuko baci uza ara va̱ wa, wa fuɗa wa tuwa̱ wa.’ ”
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Adama a kadyanshi ka Yesu yain, atoni a ne ushani a kpatala̱ka yi ta̱ kucina̱ a a̱sa̱ka̱ yi utono.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Aku u wecei Kupanamere, u danai, “Eɗa̱ dem ya laza ɗa?”
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Simo Bituru wushuki, “Asheku, ara yai ɗa tsa laza ubana? Va̱ ta̱ n kadyanshi ka ka na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Tsu wushuku ta̱ kpam tsu reve ta̱ aɗa Uza u Uwulukpi u Kashila̱.”
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 U danai, “N ɗanga̱sa ɗa̱ ta̱ Kupanamere. Shegai uza u te Kala̱pa̱nsi ka!”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Yahuza maku ma Simo Isikariyoti ɗa wa dansa̱ka. Aya wa tuwa̱ wa neke yi, ko an u wokoi eyi dem wa̱ ta̱ a asuvu a Kupanamere yi.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.