João 6
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 An ukuna u nala u wurai, Yesu lazai ubana a upashi u Kushiva̱ ku Galili (ka dem a ka isa̱ Kushiva̱ ku Tibariya.)
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Kakuma̱ ka ama ushani ka tono yi kpaci a wene yi ta̱ wa yansa ikunesavu an wa ta̱na̱sa̱sa̱ aza a mɓa̱la̱.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 An Yesu wenei kakuma̱ ka ama ka tuwa̱ ara ne, aku u wecei Filibu, “Nte tsa tsa̱ra̱ iburodi iꞌya tsa lyatangu ama a na yi?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 (Wece ɗa u wece yi tsa̱ra̱ u kondo yi, kpaci u reve ta̱ ili iꞌya wa ciga u yain.)
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Filibu wushuki, “Ikebe i manyan ma uwoto kulla̱ ma fuɗa ma tsila iburodi iꞌya ya dem wa tsa̱ra̱ kajibi pini na wa.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Katoni ka ne ka roku uza ɗa a ka isa̱ Andurawu utoku u Simo Bituru, u danai,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Kalobo ka roku ka na ka ka̱ri n iburodi i kenu i kenu i tawun n adan a re. Shegai a ɗa a ka rawa kakuma̱ ka ama ka na ki wa.”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Yesu danai, “Tonukoi ama yi a dusuku.” Asu vi kpam wa̱ ta̱ n mete ushani, kpam ama evu n azu a tawun (5,000) aꞌali a dusuki pini.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 U bidyai iburodi yi u cikpai Kashila̱. Aku u na̱ka̱i aza ɗa aꞌa̱ri pini ndishi evu n eyi. Nala kpam dem u yain n adan yi, hal ya dem cuwa̱i.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 An ya dem takumai, aku u tonukoi atoni a ne, “Cira̱ngi abuwi a ɗa a buwai vi. Tsa yanka a ɗa koli wa.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 A cira̱ngi abuwi a iburodi a ɗa a buwai vi hal mbana kupa na̱ n re.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 An ama yi a wenei ukunosavu u ɗa Yesu yain, aku a danai, “Maken ma̱ la wa, aya gai Matsumate ma a ɗanga̱sai ma tuwa̱ a likimba vi.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Yesu reve ta̱ ama a foɓuso ta̱ a tuwa̱ a bidya yi n ucira a gonuko yi magono ma le, aku u lazai n kabini u banai a masasa utyoku u ne.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 An kaara ka rukpa̱i, atoni a Yesu a banai a kushiva̱.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 A uwai a kpatsu a ka pasa kushiva̱ ubana a Kafarnahum. An karimbi ka yain, Yesu tani kotsu u tuwa̱ a asu u le wa.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Kute‑kute uwule u ucira wa lapana hal u ꞌya̱nga̱sa̱i aɓali a pige pini a kushiva̱ ki.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 An atoni yi a wala̱kai kpatsu ki ubana a mere ma kushiva̱, aku a wenei Yesu utuwa̱ a zuba u mini. U gita̱i uraɓa evu n kpatsu ki, aku a panai uwonvo cika.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 U tonuko le, “Mpa, kotsu i pana uwonvo wa.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Pini nala, a wushuki a uka yi pini a kpatsu ki. Kute‑kute kpatsu ki ku rawai a asu u ɗa a ka ciga a bana.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 An kain ka wansai, aza ɗa a buwai a upashi u kushiva̱ vi, a reve ta̱ kpatsu ku te ki ka koshi ku buwai ɗe. A reve ta̱ kpam Yesu uwa ka u tono atoni a ne wa, atoni yi a ɗa a lazai koshi bawu eyi.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Aꞌatsu ushani a wuta̱ ta̱ a ilyuci i Tibariya a rawai evu n asu u ɗa Asheku a cikpai Kashila̱ n iburodi iꞌya ama yi a takumai vi.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 An kakuma̱ ki ka wenei Yesu wa̱ kpam pini a asu vi wa, atoni a ne dem aꞌa̱ pini wa, aku a uwai aꞌatsu ubana a Kafarnahum tsa̱ra̱ a boli le.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 An a rawai a wene yi, aku a wece yi, “Kawenishiki, nwere ɗa vu tuwa̱i pini na?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yesu wushunku le, “Mayun n tonuko ɗa̱, iꞌa̱ mu ta̱ uzama adama a ɗa i takumai burodi i cuwa̱i, shegai adama a kalen ka ikunesavu i va̱ iꞌya i wenei wa.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Kotsu i zuwa ucira adama a ɗa ya tsa̱ra̱ ilikulya iꞌya ya namgba wa, shegai i zuwa ucira a ilikulya iꞌya ya na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ilikulya iꞌya Maku ma Vuma ma na̱ka̱ ɗa̱ iꞌya gai na vi, kpaci aya Kashila̱ Tata u wushunki u yain nala.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Aku a wece yi, “Ndya Kashila̱ ka ciga tsu tsu yain?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 U wushunku le, “Ili iꞌya Kashila̱ ka ciga ɗa̱ i yain iꞌya na: Wushuki n uza ɗa u suki.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Aku a danai, “U ka̱na̱ ta̱ vu wenike tsu ukunosavu, va ciga baci tsu wushuku n avu. Ndya va yanka tsu?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Isheku i tsunu a takuma ta̱ mana† a kakamba. A korongu ta̱ ukuna u na vi a Tagara̱da u Kashila̱: ‘Musa na̱ka̱ le ta̱ ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba tsa̱ra̱ a lyai.’ ”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 U tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, Musa ɗa na̱ka̱ ɗa̱ ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba vi wa. Tata u va̱ u ɗa uza ɗa wa na̱ka̱ ɗa̱ ilikulya i mayun a zuba.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Kpam ilikulya iꞌya Kashila̱ ka tsu na̱ka̱ vi iꞌya gai i wuta̱i a zuba i na̱ka̱i ama a likimba uma vi.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Ama yi a danai, “Uzapige, na̱ka̱sa̱ tsu ilikulya i na yi kain dem.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Aku u danai, “Mpa ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma. Uza ɗa baci dem u tuwa̱i ara va̱ wa pana kambulu wa, uza ɗa kpam u wushuki na̱ mpa, wa pana kakuli wa.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ma̱ri n tonuko ɗa̱ ɗe, n da i wene mu ta̱, shegai i wushuku na̱ mpa wa.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Tata vi u tsu na̱ka̱ mu ta̱ ama a va̱. Ya dem a asuvu a le wa tuwa̱ ta̱ ara va̱, mpa kpam ma loko yi wa, ko kenu.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 N wuta̱ ta̱ a zuba n tuwa̱i tsa̱ra̱ n yain ili iꞌya Kashila̱ ka ciga mu n yain, shegai adama a ili iꞌya mpa ma ciga wa.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ili iꞌya uza ɗa u suku mu vi wa ciga n yain iꞌya na: Kotsu ko uza u te a asuvu a aza ɗa u na̱ka̱ mu vi u puwa̱n wa, shegai n ꞌya̱nga̱sa̱ le gba̱ kain ka makorishi.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Aza ɗa a wenei Maku mi kpam a wushuki n eyi, a ka tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa kotso, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ le ta̱ kain ka makorishi. Ili iꞌya Tata u va̱ wa ciga iꞌya gai la vi.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Ama a gita̱i tsali a kaci ka ne, an u danai, “Mpa ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 A danai, “Yesu ɗa na vi maku ma Isuhu. Tsu reve ta̱ tata na̱ mma u ne. Niɗa wa dana, ‘A zuba u ɗa n wuta̱i’?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 U wushunku le, “A̱sa̱ka̱i uyan tsali.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Tata ɗa u suku mu. Uza wa̱ la wa tuwa̱ ara va̱ wa, she Tata vi u tuko yi, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ ta̱ vuma u nala vi kain ka makorishi.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Ntsumate n korongu ta̱, ‘Kashila̱ ka wenishike le ta̱ gba̱ le.’ Gba̱ uza ɗa baci u pana̱kai Tata kpam u rotsongusi ili iꞌya wa wenishike, wa tuwa̱ ta̱ ara va̱.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Uza wa̱ la u wenei Tata vi wa, she mpa uza ɗa Kashila̱ ka suki, mpa koshi n wene yi.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Mayun n tonuko ɗa̱, uza ɗa baci u wushuki na̱ mpa wa̱ ta̱ n uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Mpa ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Isheku i ɗe i takuma ta̱ mana a kakamba, gba̱ n nala a kuwusa̱i.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba iꞌya na. Uza ɗa baci dem u lyai ilikulya i na yi wa kuwa̱ wa.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Mpa gai ilikulya iꞌya i tsu na̱ka̱ uma vi, iꞌya i wuta̱i a zuba. Uza ɗa baci dem u lyai iꞌya, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ilikulya iꞌya ma na̱ka̱ ɗa̱ vi ikyamba i va̱ iꞌya, iꞌya ma na̱ka̱ ama a likimba a tsa̱ra̱ uma.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Aku aza a Yahuda a gita̱i kananamgbani utyoku u le, “Niɗa vuma u na wa na̱ka̱ tsu ikyamba i ne tsu takuma?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 U tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, i takuma baci ikyamba i Maku ma Vuma kpam i soi mpasa n ne wa, ya tsa̱ra̱ uma vi wa.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Uza ɗa u takumai ikyamba i va̱ kpam u soi mpasa n va̱, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku, kpam ma ꞌya̱nga̱sa̱ yi ta̱ kain ka makorishi.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ikyamba i va̱ ilikulya i maci iꞌya, mpasa n va̱ kpam ili i uso i maci iꞌya.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Uza ɗa u takumai ikyamba i va̱ kpam u soi mpasa n va̱, wa̱ ta̱ kaɓolo na̱ mpa, mpa kpam ma̱ ta̱ kaɓolo n eyi.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Tata uza u uma, aya u suku mu, kpam adama a ne a ɗa ma̱ri n uma. Uza ɗa baci dem u takumai ikyamba i va̱, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma a adama a va̱.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Mpa ilikulya iꞌya i wuta̱i a zuba. Uza ɗa baci dem u lyai iꞌya, wa tsa̱ra̱ ta̱ uma bawu utyoku, kpam wa kuwa̱ tyoku ɗa isheku i ɗe i kuwa̱i wa, ko an u wokoi a takumai mana.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Yesu dansa ta̱ ikuna i na yi eyi n u wenishiki a kagata ka Kashila̱ a Kafarnahum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 An atoni a Yesu a panai nala, aku a danai, “Ukuna u na vi u wuyana ta̱ ureve. Ya wa wushuku n u ɗa?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yesu reve ta̱ atoni a ne a ka yan tsali, aku u wece le, “Ukuna u na vi u ɓa̱la̱ ɗa̱ ɗa?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Niɗa ya yawunsa aꞌayin a ɗa baci i wenei mpa Maku ma Vuma ugono a zuba?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Kulu ka ku tsu na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku. Ucira u vuma wa fuɗa wa yan ili wa. Kadyanshi ka n tonuko ɗa̱ ka zuwa ɗa̱ ta̱ i tsa̱ra̱i Kulu Keri ku Kashila̱ ka ku tsu na̱ka̱ uma.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Shegai aza roku a asuvu a ɗe a wushuku wa.” (Yesu wa̱ri u gita̱ ta̱ u revei aza ɗa a ka ꞌyuwan uwushuku n uza ɗa wa neke yi.)
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 U danai, “Adama a nala n tonuko ɗa̱, ‘Tata u tuko baci uza ara va̱ wa, wa fuɗa wa tuwa̱ wa.’ ”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Adama a kadyanshi ka Yesu yain, atoni a ne ushani a kpatala̱ka yi ta̱ kucina̱ a a̱sa̱ka̱ yi utono.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Aku u wecei Kupanamere, u danai, “Eɗa̱ dem ya laza ɗa?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simo Bituru wushuki, “Asheku, ara yai ɗa tsa laza ubana? Va̱ ta̱ n kadyanshi ka ka na̱ka̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Tsu wushuku ta̱ kpam tsu reve ta̱ aɗa Uza u Uwulukpi u Kashila̱.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 U danai, “N ɗanga̱sa ɗa̱ ta̱ Kupanamere. Shegai uza u te Kala̱pa̱nsi ka!”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Yahuza maku ma Simo Isikariyoti ɗa wa dansa̱ka. Aya wa tuwa̱ wa neke yi, ko an u wokoi eyi dem wa̱ ta̱ a asuvu a Kupanamere yi.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.