João 11
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Kain ka te, maɓa̱la̱ ma ka̱na̱i vuma roku uza ɗa a ka isa̱ Liꞌazaru, uza ɗa wa rongo a ilyuci i Batani n ataku a ne Meri n Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Meri na vi, uza ɗa vangu u ne wa̱ri n maɓa̱la̱ mi, aya uza ɗa u tuwa̱i u tsungi manivi ma magula̱ni a aꞌene a Asheku, aku u yansai a ɗa n kenji ka ne.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Pini nala, Meri n Marta a suki uza roku u ba u tonuko Yesu, “Asheku, uza ɗa va ciga vi, maɓa̱la̱ ma ka̱na̱ yi ɗe.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 An Yesu panai nala, u danai, “Maɓa̱la̱ ma nala ma kotso a ukpa̱ wa. Nala u gita̱ ta̱ tsa̱ra̱ a tuko tsupige a asu u Kashila̱, na̱ mpa Maku ma Kashila̱, n wushi tsupige adama a nala.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yesu wa ciga ta̱ Marta n aꞌangu a ne.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Shegai an u panai a da maɓa̱la̱ ma ka̱na̱ ta̱ Liꞌazaru, aku u doki u shamgbai pini a asu u ɗa wa̱ri vi aꞌayin a re.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Aku u tonukoi atoni a ne, “Tsu gonoi a Yahuda.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Atoni yi a danai, “Kawenishiki, kotsu u ɓa̱ra̱kpa̱ an azapige a aza a Yahuda a ka ciga a vara̱sa vu a wuna vu wa. Ndya i zuwai va ciga vu doku vu gono ɗe?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 U wushuki, “Uliva̱ dem wa̱ ta̱ n ulapa uwule kupa n ure. Aꞌayin a ɗa baci dem katyashi ka̱ri la, ama a ka wala ta̱ kpam a ka ta̱ɗa̱tsa̱ wa. A ka wene ta̱ kpaci aꞌa̱ ta̱ n katyashi ka likimba u na.
9 Jesus respondeu:
10 Shegai a wala baci n karimbi, a ka ta̱ɗa̱tsa̱ ta̱, kpaci aꞌa̱ n katyashi wa.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Aku u tonuko le, “Kaje ka tsunu Liꞌazaru aya pini wa lavuta, nte ma bana ɗe tsa̱ra̱ n ꞌya̱nga̱sa̱ yi.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Aku atoni yi a danai, “Asheku, alavu a ɗa yi baci, wa ta̱na̱ ta̱!”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ele n a dani ko alavu a maci a ɗa Yesu tonuko le wa lavuta, shegai Yesu tonuko ɗa wa tonuko le Liꞌazaru kuwa̱ ɗe.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Aku u wutumkpa̱ le a kateshe, u danai, “Liꞌazaru kuwa̱ ɗe.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Shegai n pana ta̱ kayanyan an bawu ma̱ri ɗe. Adama a nala, ya rotsongusu ta̱ i wushuku na̱ mpa. Tuwa̱i tsu banai ara ne gogo‑na.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Aku katoni ka roku Toma (uza ɗa a ka isa̱ “Mapeshe”) u tonukoi aza ɗa a buwai, “Tsu soki kawenishiki ki gba̱ tsunu, tsa̱ra̱ tsu kuwa̱ ɗe kaɓolo n eyi!”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 An Yesu rawai evu, u cinai cina a ciɗa̱ngu ɗe Liꞌazaru n aꞌayin a nishi.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Batani n Urishelima aꞌa̱ ta̱ evu evu, evu n mel u re ɗa.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Adama a nala, aza a Yahuda ushani a bansa ta̱ idyani i ukpa̱ ara Marta n Meri adama a ukpa̱ u vangu u le.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 An Marta panai a da Yesu wa tuwa̱, aku u banai u gawunsai n eyi, shegai Meri shamgbai pini a kuwa.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Marta tonukoi Yesu, “Asheku, a da baci va̱ri pini, vangu u va̱ wa̱ri wa kuwa̱ wa.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Shegai ko n gogo‑na n reve ta̱ Kashila̱ ka na̱ka̱ vu ta̱ ili iꞌya baci dem vu folo yi.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 U danai, “Vangu u vunu wa ꞌya̱nga̱ ta̱ u yain kpam uma.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marta wushuki, “N reve ta̱ an wa ꞌya̱nga̱ kain ka makorishi, Kashila̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ baci gba̱ akushe.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 U wushunku yi, “Mpa n tsu ꞌya̱nga̱sa̱ ukpa̱, mpa kpam uma. Aza ɗa baci a wushuki na̱ mpa, ko a kuwa̱ baci a ka ꞌya̱nga̱ ta̱.
25 Então Jesus afirmou:
26 Uza ɗa wa̱ri n uma kpam u wushuki na̱ mpa, wa kuwa̱ wa. Marta, vu wushuku wa̱?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 U danai, “N wushuku ta̱, Asheku. Aɗa Kawauwi, Maku ma Kashila̱, uza ɗa wa tuwa̱ a likimba vi.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 An Marta danai nala, aku u gonoi u ba u tonukoi vangu u ne Meri koshi, u danai, “Kawenishiki ki ka rawa ɗe, kpam aɗa wa wecike.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 An Meri panai nala, aku u ꞌya̱nga̱i gogo wa bana ara Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Kotsu u rawa a ilyuci yi wa, nte u buwai ve ɗe a asu u ɗa Marta gawunsai n eyi.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ama ushani a tuwa̱ le ta̱ uwene, shegai an a wenei Meri wuta̱i a kuwa ki gogo, aku a yawunsai nte wa bana ɗe a asu u kasaun vi tsa̱ra̱ u sa̱i. Aku a tono yi.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Meri vi u banai a asu u ɗa Yesu wa̱ri. An u wene yi, aku u kuɗa̱ngi a kapala ka ne u danai, “Asheku, a da baci va̱ri pini na, vangu u va̱ wa̱ri wa kuwa̱ wa.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 U wene yi wa sa̱, ama ɗa aꞌa̱ri kaɓolo n eyi dem a ka sa̱, aku u dambulai cika.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 U wece le, “Nte i ciɗa̱ngu yi?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Aku Yesu dem u sa̱i.
35 Jesus chorou.
36 Ama ɗa aꞌa̱ri kushani pini evu a danai, “I wene ta̱ tyoku ɗa wa ciga Liꞌazaru cika.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Shegai aza roku a le a danai, “U zuwa ta̱ karumba̱ ka wenei. Wa̱ri u gan ta̱ u ɓishinka Liꞌazaru ukuwa̱.”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Eyi pini a kadambula ki, aku u banai a asu u kasaun vi. Kasaun ki tani kaaɓuru ka, kpam a kimba̱ ta̱ ka n katali ka roku a utsutsu vi.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Aku u tonuko le, “Gindala̱kpai katali ki a ikengi.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yesu tonuko yi, “Vu a̱sa̱nsa̱ an n tonuko vu, ‘Vu wushuku baci va wene ta̱ tsupige tsu Kashila̱’?”
40 Jesus respondeu:
41 Aku a gindala̱kpai katali ki a ikengi. U weɓelei zuba u danai, “Tata, n cikpa vu ta̱ an vu pana̱ka mu.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 N reve ta̱ vu tsu pana̱ka mu ta̱ maco, shegai n dana ta̱ nala adama a ama ɗa a kyawan mu na vi. Ma ciga ta̱ a wushuku an aɗa vu suku mu.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 An u kotsoi kavasu, aku u salai, “Liꞌazaru, wuta̱!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Aku u wuta̱i. Akere n aꞌene a ne ucaci n aminya a eri, a cacai kpam upetiwaꞌeshi u ne n kunya.Liꞌazaru wuta̱i a kasaun|src="John_11_38.tif" size="span" loc="John 11:44" ref="Yah. 11:44"
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ama ushani a ɗa a tuwa̱i tsa̱ra̱ a wene Meri vi a wenei ili iꞌya Yesu yain, aku a wushuki n eyi.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Aza roku a le a banai a asu u Afarishi a tonuko le ili iꞌya Yesu yain.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Aku aɗara̱kpi a pige n Afarishi a ɓolomgbonoi Asheshi a Pige a asu u te, a danai, “Ndya tsa yan? Vuma u na wa yansa ta̱ ikunesavu ushani.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Tsu a̱sa̱ka̱ yi baci u lyai kapala n uyansa ili i na yi, ya dem wa wushuku ta̱ n eyi. Aku asoje a aza a Roma a tuwa̱ a wacinsa Kuwa ku Kashila̱ ku tsunu n uyamba u tsunu.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Uza roku a asuvu a Asheshi a Pige yi; wata, Kayafa, uza ɗa wa̱ri Magono ma Aɗara̱kpi a kayen ki, u danai, “Eɗa̱ i reve ili iꞌya iꞌa̱ri pini wa!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Niɗa ya a̱sa̱ka̱ uyamba gba̱ u kuwa̱? Wa la ta̱ tsulobo uza u te u na vi u kuwa̱ n u ɗa a ama gba̱ a ka kuwa̱.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Uyawunsa u na vi a katakasuvu ka Kayafa ka u wuta̱i wa. Shegai an wa̱ri Magono ma Aɗara̱kpi a kayen ka nala ki ɗa i zuwai wa yan kadyanshi ka ili iꞌya ya tuwa̱ ya gita̱: Dana ɗa wa dana Yesu wa kuwa̱ ta̱ adama a aza a Yahuda.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Adama a unyushi u aza a Yahuda a ɗa koshi Yesu wa kuwa̱ wa. Wa kuwa̱ ta̱ tsa̱ra̱ u ɓolomgbono ama a Kashila̱ a ɗa a wacinsai a asuvu a likimba.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Kain ka nala ki ka azapige a aza a Yahuda a gita̱i ufoɓuso tyoku ɗa a ka wuna Yesu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Adama a nala, Yesu doku u wala a kateshe a Yahuda wa, aku u a̱sa̱ka̱i Urishelima. U lazai ubana a ilyuci i Ifuramu, iꞌya iꞌa̱ri a ikengi i kakamba, aku u dusuki ɗe n atoni a ne.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 An a yain evu n Abiki a Upasamgbana, aku ama ushani aza ɗa aꞌa̱ri a ilyuci i kenu kenu a lazai ubana a Urishelima kahu abiki yi, tsa̱ra̱ a wulukpe kaci ka le tyoku ɗa Mele ma danai a yansa.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 A ka ciga a wene Yesu, ele pini a Kuwa ku Kashila̱ ki, aku a ka wecemgbene, “Ndya i wenei? Wa tuwa̱ gba̱m a asu u abiki vi?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Aɗara̱kpi a pige n Afarishi yi a tonukoi ama, uza ɗa baci dem u wenei Yesu, u tonuko le, kotsu a ka̱na̱ yi.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.