João 11

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kain ka te, maɓa̱la̱ ma ka̱na̱i vuma roku uza ɗa a ka isa̱ Liꞌazaru, uza ɗa wa rongo a ilyuci i Batani n ataku a ne Meri n Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meri na vi, uza ɗa vangu u ne wa̱ri n maɓa̱la̱ mi, aya uza ɗa u tuwa̱i u tsungi manivi ma magula̱ni a aꞌene a Asheku, aku u yansai a ɗa n kenji ka ne.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Pini nala, Meri n Marta a suki uza roku u ba u tonuko Yesu, “Asheku, uza ɗa va ciga vi, maɓa̱la̱ ma ka̱na̱ yi ɗe.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 An Yesu panai nala, u danai, “Maɓa̱la̱ ma nala ma kotso a ukpa̱ wa. Nala u gita̱ ta̱ tsa̱ra̱ a tuko tsupige a asu u Kashila̱, na̱ mpa Maku ma Kashila̱, n wushi tsupige adama a nala.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu wa ciga ta̱ Marta n aꞌangu a ne.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Shegai an u panai a da maɓa̱la̱ ma ka̱na̱ ta̱ Liꞌazaru, aku u doki u shamgbai pini a asu u ɗa wa̱ri vi aꞌayin a re.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Aku u tonukoi atoni a ne, “Tsu gonoi a Yahuda.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Atoni yi a danai, “Kawenishiki, kotsu u ɓa̱ra̱kpa̱ an azapige a aza a Yahuda a ka ciga a vara̱sa vu a wuna vu wa. Ndya i zuwai va ciga vu doku vu gono ɗe?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 U wushuki, “Uliva̱ dem wa̱ ta̱ n ulapa uwule kupa n ure. Aꞌayin a ɗa baci dem katyashi ka̱ri la, ama a ka wala ta̱ kpam a ka ta̱ɗa̱tsa̱ wa. A ka wene ta̱ kpaci aꞌa̱ ta̱ n katyashi ka likimba u na.
9 Jesus respondeu:
10 Shegai a wala baci n karimbi, a ka ta̱ɗa̱tsa̱ ta̱, kpaci aꞌa̱ n katyashi wa.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Aku u tonuko le, “Kaje ka tsunu Liꞌazaru aya pini wa lavuta, nte ma bana ɗe tsa̱ra̱ n ꞌya̱nga̱sa̱ yi.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Aku atoni yi a danai, “Asheku, alavu a ɗa yi baci, wa ta̱na̱ ta̱!”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ele n a dani ko alavu a maci a ɗa Yesu tonuko le wa lavuta, shegai Yesu tonuko ɗa wa tonuko le Liꞌazaru kuwa̱ ɗe.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Aku u wutumkpa̱ le a kateshe, u danai, “Liꞌazaru kuwa̱ ɗe.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Shegai n pana ta̱ kayanyan an bawu ma̱ri ɗe. Adama a nala, ya rotsongusu ta̱ i wushuku na̱ mpa. Tuwa̱i tsu banai ara ne gogo‑na.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Aku katoni ka roku Toma (uza ɗa a ka isa̱ “Mapeshe”) u tonukoi aza ɗa a buwai, “Tsu soki kawenishiki ki gba̱ tsunu, tsa̱ra̱ tsu kuwa̱ ɗe kaɓolo n eyi!”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 An Yesu rawai evu, u cinai cina a ciɗa̱ngu ɗe Liꞌazaru n aꞌayin a nishi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Batani n Urishelima aꞌa̱ ta̱ evu evu, evu n mel u re ɗa.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Adama a nala, aza a Yahuda ushani a bansa ta̱ idyani i ukpa̱ ara Marta n Meri adama a ukpa̱ u vangu u le.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 An Marta panai a da Yesu wa tuwa̱, aku u banai u gawunsai n eyi, shegai Meri shamgbai pini a kuwa.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta tonukoi Yesu, “Asheku, a da baci va̱ri pini, vangu u va̱ wa̱ri wa kuwa̱ wa.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Shegai ko n gogo‑na n reve ta̱ Kashila̱ ka na̱ka̱ vu ta̱ ili iꞌya baci dem vu folo yi.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 U danai, “Vangu u vunu wa ꞌya̱nga̱ ta̱ u yain kpam uma.”
23 Jesus disse a ela:
24 Marta wushuki, “N reve ta̱ an wa ꞌya̱nga̱ kain ka makorishi, Kashila̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ baci gba̱ akushe.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 U wushunku yi, “Mpa n tsu ꞌya̱nga̱sa̱ ukpa̱, mpa kpam uma. Aza ɗa baci a wushuki na̱ mpa, ko a kuwa̱ baci a ka ꞌya̱nga̱ ta̱.
25 Então Jesus declarou:
26 Uza ɗa wa̱ri n uma kpam u wushuki na̱ mpa, wa kuwa̱ wa. Marta, vu wushuku wa̱?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 U danai, “N wushuku ta̱, Asheku. Aɗa Kawauwi, Maku ma Kashila̱, uza ɗa wa tuwa̱ a likimba vi.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 An Marta danai nala, aku u gonoi u ba u tonukoi vangu u ne Meri koshi, u danai, “Kawenishiki ki ka rawa ɗe, kpam aɗa wa wecike.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 An Meri panai nala, aku u ꞌya̱nga̱i gogo wa bana ara Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Kotsu u rawa a ilyuci yi wa, nte u buwai ve ɗe a asu u ɗa Marta gawunsai n eyi.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ama ushani a tuwa̱ le ta̱ uwene, shegai an a wenei Meri wuta̱i a kuwa ki gogo, aku a yawunsai nte wa bana ɗe a asu u kasaun vi tsa̱ra̱ u sa̱i. Aku a tono yi.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Meri vi u banai a asu u ɗa Yesu wa̱ri. An u wene yi, aku u kuɗa̱ngi a kapala ka ne u danai, “Asheku, a da baci va̱ri pini na, vangu u va̱ wa̱ri wa kuwa̱ wa.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 U wene yi wa sa̱, ama ɗa aꞌa̱ri kaɓolo n eyi dem a ka sa̱, aku u dambulai cika.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 U wece le, “Nte i ciɗa̱ngu yi?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Aku Yesu dem u sa̱i.
35 Jesus chorou.
36 Ama ɗa aꞌa̱ri kushani pini evu a danai, “I wene ta̱ tyoku ɗa wa ciga Liꞌazaru cika.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Shegai aza roku a le a danai, “U zuwa ta̱ karumba̱ ka wenei. Wa̱ri u gan ta̱ u ɓishinka Liꞌazaru ukuwa̱.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Eyi pini a kadambula ki, aku u banai a asu u kasaun vi. Kasaun ki tani kaaɓuru ka, kpam a kimba̱ ta̱ ka n katali ka roku a utsutsu vi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Aku u tonuko le, “Gindala̱kpai katali ki a ikengi.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yesu tonuko yi, “Vu a̱sa̱nsa̱ an n tonuko vu, ‘Vu wushuku baci va wene ta̱ tsupige tsu Kashila̱’?”
40 Jesus respondeu:
41 Aku a gindala̱kpai katali ki a ikengi. U weɓelei zuba u danai, “Tata, n cikpa vu ta̱ an vu pana̱ka mu.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 N reve ta̱ vu tsu pana̱ka mu ta̱ maco, shegai n dana ta̱ nala adama a ama ɗa a kyawan mu na vi. Ma ciga ta̱ a wushuku an aɗa vu suku mu.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 An u kotsoi kavasu, aku u salai, “Liꞌazaru, wuta̱!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Aku u wuta̱i. Akere n aꞌene a ne ucaci n aminya a eri, a cacai kpam upetiwaꞌeshi u ne n kunya.Liꞌazaru wuta̱i a kasaun|src="John_11_38.tif" size="span" loc="John 11:44" ref="Yah. 11:44"
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ama ushani a ɗa a tuwa̱i tsa̱ra̱ a wene Meri vi a wenei ili iꞌya Yesu yain, aku a wushuki n eyi.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Aza roku a le a banai a asu u Afarishi a tonuko le ili iꞌya Yesu yain.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Aku aɗara̱kpi a pige n Afarishi a ɓolomgbonoi Asheshi a Pige a asu u te, a danai, “Ndya tsa yan? Vuma u na wa yansa ta̱ ikunesavu ushani.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Tsu a̱sa̱ka̱ yi baci u lyai kapala n uyansa ili i na yi, ya dem wa wushuku ta̱ n eyi. Aku asoje a aza a Roma a tuwa̱ a wacinsa Kuwa ku Kashila̱ ku tsunu n uyamba u tsunu.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Uza roku a asuvu a Asheshi a Pige yi; wata, Kayafa, uza ɗa wa̱ri Magono ma Aɗara̱kpi a kayen ki, u danai, “Eɗa̱ i reve ili iꞌya iꞌa̱ri pini wa!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Niɗa ya a̱sa̱ka̱ uyamba gba̱ u kuwa̱? Wa la ta̱ tsulobo uza u te u na vi u kuwa̱ n u ɗa a ama gba̱ a ka kuwa̱.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Uyawunsa u na vi a katakasuvu ka Kayafa ka u wuta̱i wa. Shegai an wa̱ri Magono ma Aɗara̱kpi a kayen ka nala ki ɗa i zuwai wa yan kadyanshi ka ili iꞌya ya tuwa̱ ya gita̱: Dana ɗa wa dana Yesu wa kuwa̱ ta̱ adama a aza a Yahuda.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Adama a unyushi u aza a Yahuda a ɗa koshi Yesu wa kuwa̱ wa. Wa kuwa̱ ta̱ tsa̱ra̱ u ɓolomgbono ama a Kashila̱ a ɗa a wacinsai a asuvu a likimba.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Kain ka nala ki ka azapige a aza a Yahuda a gita̱i ufoɓuso tyoku ɗa a ka wuna Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Adama a nala, Yesu doku u wala a kateshe a Yahuda wa, aku u a̱sa̱ka̱i Urishelima. U lazai ubana a ilyuci i Ifuramu, iꞌya iꞌa̱ri a ikengi i kakamba, aku u dusuki ɗe n atoni a ne.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 An a yain evu n Abiki a Upasamgbana, aku ama ushani aza ɗa aꞌa̱ri a ilyuci i kenu kenu a lazai ubana a Urishelima kahu abiki yi, tsa̱ra̱ a wulukpe kaci ka le tyoku ɗa Mele ma danai a yansa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 A ka ciga a wene Yesu, ele pini a Kuwa ku Kashila̱ ki, aku a ka wecemgbene, “Ndya i wenei? Wa tuwa̱ gba̱m a asu u abiki vi?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Aɗara̱kpi a pige n Afarishi yi a tonukoi ama, uza ɗa baci dem u wenei Yesu, u tonuko le, kotsu a ka̱na̱ yi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.