João 11

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kain ka te, maɓa̱la̱ ma ka̱na̱i vuma roku uza ɗa a ka isa̱ Liꞌazaru, uza ɗa wa rongo a ilyuci i Batani n ataku a ne Meri n Marta.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meri na vi, uza ɗa vangu u ne wa̱ri n maɓa̱la̱ mi, aya uza ɗa u tuwa̱i u tsungi manivi ma magula̱ni a aꞌene a Asheku, aku u yansai a ɗa n kenji ka ne.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Pini nala, Meri n Marta a suki uza roku u ba u tonuko Yesu, “Asheku, uza ɗa va ciga vi, maɓa̱la̱ ma ka̱na̱ yi ɗe.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 An Yesu panai nala, u danai, “Maɓa̱la̱ ma nala ma kotso a ukpa̱ wa. Nala u gita̱ ta̱ tsa̱ra̱ a tuko tsupige a asu u Kashila̱, na̱ mpa Maku ma Kashila̱, n wushi tsupige adama a nala.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu wa ciga ta̱ Marta n aꞌangu a ne.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Shegai an u panai a da maɓa̱la̱ ma ka̱na̱ ta̱ Liꞌazaru, aku u doki u shamgbai pini a asu u ɗa wa̱ri vi aꞌayin a re.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Aku u tonukoi atoni a ne, “Tsu gonoi a Yahuda.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Atoni yi a danai, “Kawenishiki, kotsu u ɓa̱ra̱kpa̱ an azapige a aza a Yahuda a ka ciga a vara̱sa vu a wuna vu wa. Ndya i zuwai va ciga vu doku vu gono ɗe?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 U wushuki, “Uliva̱ dem wa̱ ta̱ n ulapa uwule kupa n ure. Aꞌayin a ɗa baci dem katyashi ka̱ri la, ama a ka wala ta̱ kpam a ka ta̱ɗa̱tsa̱ wa. A ka wene ta̱ kpaci aꞌa̱ ta̱ n katyashi ka likimba u na.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Shegai a wala baci n karimbi, a ka ta̱ɗa̱tsa̱ ta̱, kpaci aꞌa̱ n katyashi wa.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Aku u tonuko le, “Kaje ka tsunu Liꞌazaru aya pini wa lavuta, nte ma bana ɗe tsa̱ra̱ n ꞌya̱nga̱sa̱ yi.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Aku atoni yi a danai, “Asheku, alavu a ɗa yi baci, wa ta̱na̱ ta̱!”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ele n a dani ko alavu a maci a ɗa Yesu tonuko le wa lavuta, shegai Yesu tonuko ɗa wa tonuko le Liꞌazaru kuwa̱ ɗe.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Aku u wutumkpa̱ le a kateshe, u danai, “Liꞌazaru kuwa̱ ɗe.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Shegai n pana ta̱ kayanyan an bawu ma̱ri ɗe. Adama a nala, ya rotsongusu ta̱ i wushuku na̱ mpa. Tuwa̱i tsu banai ara ne gogo‑na.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Aku katoni ka roku Toma (uza ɗa a ka isa̱ “Mapeshe”) u tonukoi aza ɗa a buwai, “Tsu soki kawenishiki ki gba̱ tsunu, tsa̱ra̱ tsu kuwa̱ ɗe kaɓolo n eyi!”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 An Yesu rawai evu, u cinai cina a ciɗa̱ngu ɗe Liꞌazaru n aꞌayin a nishi.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Batani n Urishelima aꞌa̱ ta̱ evu evu, evu n mel u re ɗa.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Adama a nala, aza a Yahuda ushani a bansa ta̱ idyani i ukpa̱ ara Marta n Meri adama a ukpa̱ u vangu u le.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 An Marta panai a da Yesu wa tuwa̱, aku u banai u gawunsai n eyi, shegai Meri shamgbai pini a kuwa.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Marta tonukoi Yesu, “Asheku, a da baci va̱ri pini, vangu u va̱ wa̱ri wa kuwa̱ wa.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Shegai ko n gogo‑na n reve ta̱ Kashila̱ ka na̱ka̱ vu ta̱ ili iꞌya baci dem vu folo yi.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 U danai, “Vangu u vunu wa ꞌya̱nga̱ ta̱ u yain kpam uma.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta wushuki, “N reve ta̱ an wa ꞌya̱nga̱ kain ka makorishi, Kashila̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ baci gba̱ akushe.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 U wushunku yi, “Mpa n tsu ꞌya̱nga̱sa̱ ukpa̱, mpa kpam uma. Aza ɗa baci a wushuki na̱ mpa, ko a kuwa̱ baci a ka ꞌya̱nga̱ ta̱.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Uza ɗa wa̱ri n uma kpam u wushuki na̱ mpa, wa kuwa̱ wa. Marta, vu wushuku wa̱?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 U danai, “N wushuku ta̱, Asheku. Aɗa Kawauwi, Maku ma Kashila̱, uza ɗa wa tuwa̱ a likimba vi.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 An Marta danai nala, aku u gonoi u ba u tonukoi vangu u ne Meri koshi, u danai, “Kawenishiki ki ka rawa ɗe, kpam aɗa wa wecike.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 An Meri panai nala, aku u ꞌya̱nga̱i gogo wa bana ara Yesu.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Kotsu u rawa a ilyuci yi wa, nte u buwai ve ɗe a asu u ɗa Marta gawunsai n eyi.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ama ushani a tuwa̱ le ta̱ uwene, shegai an a wenei Meri wuta̱i a kuwa ki gogo, aku a yawunsai nte wa bana ɗe a asu u kasaun vi tsa̱ra̱ u sa̱i. Aku a tono yi.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Meri vi u banai a asu u ɗa Yesu wa̱ri. An u wene yi, aku u kuɗa̱ngi a kapala ka ne u danai, “Asheku, a da baci va̱ri pini na, vangu u va̱ wa̱ri wa kuwa̱ wa.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 U wene yi wa sa̱, ama ɗa aꞌa̱ri kaɓolo n eyi dem a ka sa̱, aku u dambulai cika.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 U wece le, “Nte i ciɗa̱ngu yi?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Aku Yesu dem u sa̱i.
35 Jesus chorou.
36 Ama ɗa aꞌa̱ri kushani pini evu a danai, “I wene ta̱ tyoku ɗa wa ciga Liꞌazaru cika.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Shegai aza roku a le a danai, “U zuwa ta̱ karumba̱ ka wenei. Wa̱ri u gan ta̱ u ɓishinka Liꞌazaru ukuwa̱.”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Eyi pini a kadambula ki, aku u banai a asu u kasaun vi. Kasaun ki tani kaaɓuru ka, kpam a kimba̱ ta̱ ka n katali ka roku a utsutsu vi.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Aku u tonuko le, “Gindala̱kpai katali ki a ikengi.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Yesu tonuko yi, “Vu a̱sa̱nsa̱ an n tonuko vu, ‘Vu wushuku baci va wene ta̱ tsupige tsu Kashila̱’?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Aku a gindala̱kpai katali ki a ikengi. U weɓelei zuba u danai, “Tata, n cikpa vu ta̱ an vu pana̱ka mu.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 N reve ta̱ vu tsu pana̱ka mu ta̱ maco, shegai n dana ta̱ nala adama a ama ɗa a kyawan mu na vi. Ma ciga ta̱ a wushuku an aɗa vu suku mu.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 An u kotsoi kavasu, aku u salai, “Liꞌazaru, wuta̱!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Aku u wuta̱i. Akere n aꞌene a ne ucaci n aminya a eri, a cacai kpam upetiwaꞌeshi u ne n kunya.Liꞌazaru wuta̱i a kasaun|src="John_11_38.tif" size="span" loc="John 11:44" ref="Yah. 11:44"
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ama ushani a ɗa a tuwa̱i tsa̱ra̱ a wene Meri vi a wenei ili iꞌya Yesu yain, aku a wushuki n eyi.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Aza roku a le a banai a asu u Afarishi a tonuko le ili iꞌya Yesu yain.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Aku aɗara̱kpi a pige n Afarishi a ɓolomgbonoi Asheshi a Pige a asu u te, a danai, “Ndya tsa yan? Vuma u na wa yansa ta̱ ikunesavu ushani.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Tsu a̱sa̱ka̱ yi baci u lyai kapala n uyansa ili i na yi, ya dem wa wushuku ta̱ n eyi. Aku asoje a aza a Roma a tuwa̱ a wacinsa Kuwa ku Kashila̱ ku tsunu n uyamba u tsunu.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Uza roku a asuvu a Asheshi a Pige yi; wata, Kayafa, uza ɗa wa̱ri Magono ma Aɗara̱kpi a kayen ki, u danai, “Eɗa̱ i reve ili iꞌya iꞌa̱ri pini wa!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Niɗa ya a̱sa̱ka̱ uyamba gba̱ u kuwa̱? Wa la ta̱ tsulobo uza u te u na vi u kuwa̱ n u ɗa a ama gba̱ a ka kuwa̱.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Uyawunsa u na vi a katakasuvu ka Kayafa ka u wuta̱i wa. Shegai an wa̱ri Magono ma Aɗara̱kpi a kayen ka nala ki ɗa i zuwai wa yan kadyanshi ka ili iꞌya ya tuwa̱ ya gita̱: Dana ɗa wa dana Yesu wa kuwa̱ ta̱ adama a aza a Yahuda.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Adama a unyushi u aza a Yahuda a ɗa koshi Yesu wa kuwa̱ wa. Wa kuwa̱ ta̱ tsa̱ra̱ u ɓolomgbono ama a Kashila̱ a ɗa a wacinsai a asuvu a likimba.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Kain ka nala ki ka azapige a aza a Yahuda a gita̱i ufoɓuso tyoku ɗa a ka wuna Yesu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Adama a nala, Yesu doku u wala a kateshe a Yahuda wa, aku u a̱sa̱ka̱i Urishelima. U lazai ubana a ilyuci i Ifuramu, iꞌya iꞌa̱ri a ikengi i kakamba, aku u dusuki ɗe n atoni a ne.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 An a yain evu n Abiki a Upasamgbana, aku ama ushani aza ɗa aꞌa̱ri a ilyuci i kenu kenu a lazai ubana a Urishelima kahu abiki yi, tsa̱ra̱ a wulukpe kaci ka le tyoku ɗa Mele ma danai a yansa.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 A ka ciga a wene Yesu, ele pini a Kuwa ku Kashila̱ ki, aku a ka wecemgbene, “Ndya i wenei? Wa tuwa̱ gba̱m a asu u abiki vi?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Aɗara̱kpi a pige n Afarishi yi a tonukoi ama, uza ɗa baci dem u wenei Yesu, u tonuko le, kotsu a ka̱na̱ yi.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.