Mateus 25
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs BKJ
1 «Bɩlɛ́ nɛ́, wenbí bɛ́ngɛɛzɩnáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kowúrɔ́ɔ nɛ́ nɖɔ́: Aléewá fuú badatɩlɩ́ ta abaaláa nɛ́ wɔɔgbɔɔ ná fɩtɩ́lawá balɩ́ɩ weetáhárʊ sɩŋ́.
1 Então o reino do céu será semelhante a dez virgens que, tomando os seus lampiões, saíram ao encontro do noivo.
2 Badaá nɔɔ́nʊ́wá kɛ́ɛ laakáarɩ buḿsi-dɩnáa, bɩka nɔɔ́nʊ́wá baaganáa kɛ́ɛ áséńsí-dɩnáa.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco eram insensatas.
3 Nɔɔ́nʊ́wá laakáarɩ buḿsi-dɩnáa wɔɔgbɔ́ɔ bɛdɛ́ɛ fɩtɩ́lawá nɛ́, bɛdɛkpɛdɩ́na núm bánɖʊ́ʊ fɩtɩ́la-daá nɛ́ azíya.
3 As que eram insensatas, tomando os seus lampiões, não levaram azeite consigo.
4 Amá, nɔɔ́nʊ́wá baaganáa kɛ́ɛ áséńsí-dɩnáa, bɛlɛ́ bɛɛgbɛdɩ́na núm azíya bɛdɛ́ɛ kpárábayáawá-daá.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com os seus lampiões.
5 Weetáhárʊ tofolí kɔnɖɛ́ nɛ́, ɖóm waalá aléewá bɛḿ barɩ́ŋa bɔkpɔ́ɔ ɖóm.
5 E, tardando o noivo, todas elas cochilaram, e dormiram.
6 Nuvoo-lɔwʊ́rɛ gɛ ɖugoogoore wɔɔvɔ sɩsɩ: “Ɩbɛ́ɛ weetáhárʊ, ɩlɩ́ɩ ɩsɩ́ŋ yɩ!”
6 E à meia-noite houve um grito: Eis que o noivo vem; saí-lhe ao encontro.
7 Ńna gɛ aléewá bɛḿ barɩ́ŋa beevé bángbɩɩrɩ́ bavɩtɩ́lawá.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam os seus lampiões.
8 Nɔɔ́nʊ́wá laakáarɩ buḿsi-dɩnáa wɔɔdɔ́ áséńsí-dɩnáa sɩsɩ: “Ɩva ɖáa mɩ́dɛ́ɛ núm, ɖɛ́dɛ́ɛ fɩtɩ́lawá wánɖɩ́m.”
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque os nossos lampiões estão se apagando.
9 Áséńsí-dɩnáa woobúsi wɛ sɩsɩ: “Aayɩ́. Bɩ́dándalɩ́ ɖána mɩ́ɩ, bɩlɛ́ nɛ́ ibó yamɖáa-jɔ́ ɩkámʊ́.”
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não, para que não falte a nós e a vós; mas ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Sáátɩ wenkí bɛɛɖɛ́ɛ mʊ́ʊ nɛ́ gɛ weetáhárʊ waadála. Wenbá báńgbɩɩrɩ badɩ baɖamáa nɛ́, boovu yɩ basʊ́ʊ hiije ɖaána-daá, ngɛ bɔɔdɔ tará bakára.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e a porta foi fechada.
11 Bɩlɛ́ bʊwɔ́rɔ́ gɛ aléewá baaganáa waadála bɔ́ndɔ́m sɩsɩ: “Kʊ́bɔnɩ́! Kʊ́bɔnɩ́! Bátʊlʊ́-ɖáa.”
11 Depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre para nós.
12 Amá, woogóbusi wɛ sɩsɩ: “Ménveerím mɩ́ɩ toovonúm sɩsɩ máásɩ mɩ́ɩ.”
12 Mas ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo, eu não vos conheço.
13 Bɩlɛ́ nɛ́, ivére káma, mɩ́ɩ́sɩ wɩ́rɛ yáá alɩwáátɩ wenkí Ɩrʊ́ Biyaalʊ́ sɩ ɩkɔ́nɩ nɛ́.»
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 «Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kowúrɔ́ɔ tɔrɔjɔɔ́ɔ gɛ nyazɩ ɩrʊ́ weení sɩ ɩɖɛ́ɛ nɩ́bááwʊ gɛ waayáa ɩdɛ́ɛ bɔwʊtá-dɩnáa ɩtalɩná wɛ ɩdɛ́ɛ ɖɔ́ɔ́lɛ nɛ́.
14 Porque o reino do céu é como um homem que, ao viajar para uma terra distante, chamou os seus próprios servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 Weejéle kʊ́ɖʊḿ siká liideé kákpɩ́ɩ́zɩ nasɩ́lɛ na nɩɩ́nʊ́wá (500), naárʊ siká liideé kákpáŋa (200), ngɛ weejéle toozo ńnɩ́ siká liideé nɩɩ́nʊ́wá (100). Weejéle báa weení bɩlɩɩná ɩdɛ́ɛ konkárɩ́-rɔ. Ngɛ wɛɛɖɛ́ɛ ɩdɛ́ɛ nɩ́bááwʊ.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um; a cada homem segundo as suas habilidades; em seguida, foi viajar.
16 Weení beejéle yɩ siká liideé kákpɩ́ɩ́zɩ nasɩ́lɛ na nɩɩ́nʊ́wá nɛ́, waajáŋ ibó ɩlaná yɛ tɩmɛ́rɛ iyuú alɩbɔ́ɔ siká liideé kákpɩ́ɩ́zɩ nasɩ́lɛ na nɩɩ́nʊ́wá ɖʊɖɔ.
16 Então o que recebera cinco talentos foi e negociou com eles, e fez outros cinco talentos.
17 Siká liideé kákpáŋa-dʊ́ʊ woobó ɩlá bɩlɛ́ ɖʊɖɔ iyuú alɩbɔ́ɔ siká liideé kákpáŋa ɖʊɖɔ.
17 E da mesma forma, o que recebera dois, ele também ganhou outros dois.
18 Amá, weení beejéle yɩ siká liideé nɩɩ́nʊ́wá nɛ́, woobó ɩbáa bɔɔwʊ́ adɛ ɩkpɔ́ɔ ɩdɛ́ɛ kʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ liideé ɩmʊ́sɩ ńna.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Bʊwɔ́rɔ́ kpeteree nɛ́, bɔwʊtá-dɩnáa bana bɛdɛ́ɛ kʊ́bɔnɩ́ waadála, ngɛ waayáa badaá báa weení sɩsɩ ɩtɩ́ yɩ wenbí waalaná iliideé nɛ́.
19 Depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Weení beejéle yɩ siká liideé kákpɩ́ɩ́zɩ nasɩ́lɛ na nɩɩ́nʊ́wá nɛ́ wɔɔgɔ́nɩ ɩgʊ́bɔnɩ́ ɩzá-daá, ngɛ waazɩ́ɩ siká liideé kákpɩ́ɩ́zɩ nasɩ́lɛ na nɩɩ́nʊ́wá kɩ́falá ɩtɔ́ sɩsɩ: “Kʊ́bɔnɩ́, nyééjéle ma siká liideé kákpɩ́ɩ́zɩ nasɩ́lɛ na nɩɩ́nʊ́wá gɛ, bɛɛ siká liideé kákpɩ́ɩ́zɩ nasɩ́lɛ na nɩɩ́nʊ́wá móóyúú alɩbɔ́ɔ nɛ́ nɖɔ́.”
20 Então, chegando o que recebera cinco talentos, trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, tu me entregaste cinco talentos; eis aqui cinco talentos a mais que eu ganhei.
21 Ńna gɛ ɩgʊ́bɔnɩ́ wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: “Nyáálá kazɔ́ɔ, nyɛ́gɛ́ɛ bɔwʊtá-dʊ́ʊ kazɔ́ɔ ńnɩ́ na toovonúm-dʊ́ʊ; mééjéle nya cʊ́kɔ, ngɛ nyáálá ná kɩ tɩmɛ́rɛ na toovonúm nɛ́, ménjelíi nya tɩmɛ́rɛ kʊ́bɔńɖɛ. Kɔnɩ mána nya ɖɩfáárɩ.”
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
22 Weení beejéle yɩ siká liideé kákpáŋa nɛ́ wɔɔgɔ́nɩ ɩgʊ́bɔnɩ́ ɩzá-daá ɩtɔ́ yɩ sɩsɩ: “Kʊ́bɔnɩ́, nyééjéle ma siká liideé kákpáŋa gɛ, bɛɛ siká liideé kákpáŋa móóyúú alɩbɔ́ɔ nɛ́.”
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que eu ganhei outros dois talentos além desses.
23 Ńna gɛ ɩgʊ́bɔnɩ́ wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: “Nyáálá kazɔ́ɔ, nyɛ́gɛ́ɛ bɔwʊtá-dʊ́ʊ kazɔ́ɔ ńnɩ́ na toovonúm-dʊ́ʊ; mééjéle nya cʊ́kɔ, ngɛ nyáálá ná kɩ tɩmɛ́rɛ na toovonúm nɛ́, ménjelíi nya tɩmɛ́rɛ kʊ́bɔńɖɛ. Kɔnɩ mána nya ɖɩfáárɩ.”
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
24 Weení beejéle yɩ siká liideé nɩɩ́nʊ́wá nɛ́, wɔɔgɔ́nɩ ɩgʊ́bɔnɩ́ ɩzá-daá nɛ́, ngɛ sɩsɩ: “Kʊ́bɔnɩ́, mányɩ sɩsɩ nyɛ́gɛ́ɛ ɩrʊ́ weení ɩjɔɔ́ɔ káálɛ nɛ́ gɛ. Lénlé ńdóɖuu nɛ́ gɛ nyɔ́ngɔrɩ́ɩ, bɩka nyángʊ́m lénlé ndálára nɛ́.
24 Então, chegando o que recebera um talento, disse: Senhor, eu soube, que és um homem duro, que colhes onde não semeaste, e ajuntas onde não espalhaste.
25 Biiyéle máánɩ́ɩ nɩdáárɛ nɛ́, móóbóná nyɛ́dɛ́ɛ siká liideé nɩɩ́nʊ́wá mabáa bɔɔwʊ́ adɛ mɔgbɔ́ɔ yɛ mamʊ́sɩ ńna. Bɛɛ yɛ, nyéliideé nbɩlɛ́.”
25 E receoso, eu fui e escondi na terra o teu talento; eis que aqui está o que é teu.
26 Ngɛ, ɩgʊ́bɔnɩ́ woobúsi yɩ sɩsɩ: “Bɔwʊtá-dʊ́ʊ tɩtɛ ńnɩ́ bɩgaadʊ́ʊ. Nyányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ lénlé módóɖúu nɛ́ gɛ mɔ́ngɔrɩ́ɩ bɩka mángʊ́m lénlé mádalára nɛ́.
26 Respondendo o seu senhor, disse-lhe: Servo perverso e preguiçoso, tu sabias que eu colho onde não semeei, e ajunto onde eu não espalhei.
27 Bɩlɛ́ nɛ́, nɖaaboná méliideé nzɩ́ɩ bánkɩ; máagábɩ́sɩ ɖɔ́ nɛ́, maraamʊ méliideé na adɛ́ɛ alɩbɔ́ɔ.
27 Tu deverias portanto ter dado o meu dinheiro aos cambistas, e então, na minha vinda, teria recebido o meu com os juros.
28 Bɩlɛ́ nɛ́, ɩlɛ́ɛ siká liideé nɩɩ́nʊ́wá ɩjɔ́ icéle weení ɩwɛná siká liideé mííli nɛ́.
28 Tomai, portanto o talento dele, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Káma, weení ɩwɛná nɛ́, bándasɩ́ yɩ na iyuú bɩbá bɩɖɔ́ɔ, amá, weení ɩvɛ́yɩ́na nɛ́, bɛ́nlɛɛ́ wenbíyɔ́ɔ ɩwɛná nɛ́.
29 Porque a cada um que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, será tomado até o que ele tem.
30 Bɩɩga bɔwʊtá-dʊ́ʊ tɩtɛ ńnɩ́ ɩmʊ́ nɛ́, ɩlɔ yɩ asʊ temenuú-daá. Ńna gɛ wénwií ɩlá mányɩ lé.”»
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 «Sáátɩ wenkí Ɩrʊ́ Biyaalʊ́ sɩ ɩkɔ́nɩ ɩdɛ́ɛ ásícé-daá ɩ́gana malááyɩ́kawá rɩ́ŋa nɛ́, wɔ́njɔwʊ́ʊ ɩdɛ́ɛ kowuro-gbelé ásícé ńɖɛ-rɔ.
31 Quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
32 Yíriwá rɩ́ŋa wónduuzí waazá-daá. Wándarɩ́ɩ ɩráa ńŋɩnáa ketirú wándarɩ́ɩ ɩsɩ́ɩ fééni fɔɔlʊʊ́, namɩ́nɩ fɔɔlʊʊ́ nɛ́.
32 E diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará umas das outras, como o pastor separa suas ovelhas dos bodes.
33 Wánzɩɩ́ fééni igíɖiiwú-rɔ, ɩsɩ́ɩ namɩ́nɩ ɩnɩbɩɩwʊ́-rɔ.
33 E ele colocará as ovelhas à sua mão direita, mas os bodes à esquerda.
34 Na wúro ɩtɔ́ wenbá bɔwɛ igíɖiiwú-rɔ nɛ́ sɩsɩ: “Ɩgɔ́nɩ, mɩ́nyɔ́ɔ́ wenbá Majaa waaɖʊ mɩ́ɩ alɩbáráka nɛ́, ɩmʊ kowuro-ɖɔɔ́ wenká baagbɩ́ɩ́rɩ basɩ́ɩ mɩ́ɩ ɖoo balám ɖúúlínya nɛ́.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua mão direita: Vinde, benditos de meu Pai, herdai o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Káma, nyɔɔ́sɩ wɛná ma, ngɛ mɩ́ɩ́vá ma kíɖíím meɖí; ɖoolɔɔ́ wɛná ma, ngɛ mɩ́ɩ́vá ma lɩ́m mɔnyɔ́ɔ, mɔ́wɛ ɩgɔ́ńdɩ, ngɛ mɩ́ɩ́mʊ́ ma;
35 Porque eu tive fome, e deste-me de comer; eu tive sede, e deste-me de beber; eu era um estrangeiro, e me acolhestes;
36 mɔ́jɔɔ́ɔ tunbóóló, ngɛ míízúu ma kpɩná; mánnyaadɩ́ nɛ́, míízúlu mɔ́rɔ́; mɔ́wɛ sáráka-daá nɛ́, mɩ́ɩ́gɔ́nɩ mɔ́jɔ́.”
36 despido, e me vestistes; eu estava enfermo e me visitastes; eu estive preso, e fostes até mim.
37 Na wenbá baalá Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ sɔɔlɩ́m nɛ́ bobúsi yɩ sɩsɩ: “Ɖádʊ́ʊ, sáátɩ wenkí gɛ ɖááná nya nyɔɔ́sɩ wɛná nya gɛ ɖáává nya kíɖíím nɖi yáá ɖoolɔɔ́ wɛná nya gɛ ɖáává nya lɩ́m nnyɔ́ɔ.
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te alimentamos? Ou com sede, e te demos de beber?
38 Sáátɩ wenkí gɛ ɖááná nya nyɔ́wɛ ɩgɔ́ńdɩ gɛ ɖáámʊ nya, yáá nyɔ́jɔɔ́ɔ tunbóóló gɛ ɖóózúu nya kpɩná.
38 E quando nós te vimos estrangeiro, e te acolhemos? Ou despido, e te vestimos?
39 Sáátɩ wenkí gɛ ɖááná nya nyánnyaadɩ́ yáá nyɔ́wɛ sáráka-daá gɛ ɖóózúlu nyɔ́rɔ́.”
39 E quando te vimos enfermo ou na prisão, e fomos visitar-te?
40 Na wúro ibúsi wɛ sɩsɩ: “Ménveerím mɩ́ɩ toovonúm sɩsɩ báa sáátɩ wenkí gɛ mɩ́ɩ́lá bɩlɛ́ mogoobíya bana badaá báa kúmuú naárʊ, mɔ́ɔ́ gɛ mɩ́ɩ́lá.”
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Na verdade eu vos digo que quando o fizestes ao menor destes meus irmãos, a mim o fizestes.
41 Na ɩtɔ́ wenbá bɔwɛ ɩnɩbɩɩwʊ́-rɔ nɛ́ sɩsɩ: “Ɩlaná ma bolíni, mɩ́nyɔ́ɔ́ wenbá Ɩsɔ́ɔ waalá mɩ́ɩ láálɩ́ nɛ́. Ibó ɩɖɛ́ɛ nimíni ɩ́dánɖɩḿ kɛtɛngɛrɛ baagbɩ́ɩ́rɩ yɩ basɩ́ɩ Sitáánɩ na ɩdɛ́ɛ malááyɩ́kawá nɛ́ ɩdaá.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para dentro do fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Káma, nyɔɔ́sɩ waalá ma, ngɛ mɩ́dáfá ma kíɖíím meɖi; ɖoolɔɔ́ waalá ma, ngɛ mɩ́dáfá ma lɩ́m mɔnyɔ́ɔ.
42 Porque eu tive fome, e não me destes de comer; eu tive sede, e não me destes de beber;
43 Mɔ́wɛ ɩgɔ́ńdɩ, ngɛ mɩ́damʊ́ ma; mɔ́jɔɔ́ɔ tunbóóló, ngɛ mídosúu ma kpɩná. Mánnyaadɩ́ bɩka mɔ́wɛ sáráka, ngɛ mídóbó isúlu mɔ́rɔ́.”
43 eu era um estrangeiro, e não me acolhestes; despido, e não me vestistes; enfermo e na prisão, e não me visitastes.
44 Na bɛlɛ́ ɖʊɖɔ bobúsi sɩsɩ: “Ɖádʊ́ʊ, sáátɩ wenkí gɛ ɖááná nya nyɔɔ́sɩ yáá ɖoolɔɔ́ wɛná nya; nyɛ́gɛ́ɛ ɩgɔm yáá nyɔ́jɔɔ́ɔ tunbóóló; nyánnyaadɩ́ yáá nyɔ́wɛ sáráka-daá gɛ ɖádásɩ́ná nya.”
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou um estrangeiro, ou despido, ou enfermo ou na prisão, e não te servimos?
45 Na wúro ibúsi wɛ sɩsɩ: “Ménveerím mɩ́ɩ toovonúm sɩsɩ báa sáátɩ wenkí gɛ mɩ́dálá bɩlɛ́ mogoobíya bana badaá báa kúmuú naárʊ, mɔ́ɔ́ gɛ mɩ́dálá.”
45 Então ele lhes responderá, dizendo: Na verdade eu vos digo que quando não fizestes ao menor destes, não o fizeste a mim.
46 Na bɛɖɛ́ɛ azáába kɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́ kɩdaá. Bɩɩga wenbá bánlám Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ sɔɔlɩ́m nɛ́, bɛlɛ́ bɛɖɛ́ɛ weezuú kɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́ kɩdaá.»
46 E irão estes para o castigo eterno; mas os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.