Hebreus 12

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bɩɩga ɖɔ́ɔ́ nɛ́, seríya-dɩnáa tuutúúma boovu Ɩsɔ́ɔ na toovonúm nɛ́, waalara ná bamɩlɩná ɖáa. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖɩ́lɩɩ wenbí bɩrɩ́ŋa bɩ́nbarasɩ́ ɖáa sewɔ́ɔ nɛ́ bɩdaá, bɩɩgɩlɩná alaháácɩ́ kɩ́dángáána ɖáa fɔkɩ́ nɛ́, bɩka ɖɩbá ɖɩcáárɩ ɖádɩ ɖise sewɔ́ɔ-dɛ́ɛ tɛ́tɛ́ baaɖʊ ɖáa kɛ nɛ́.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 Ɖɩ́ba ɖɩɖʊ laakáarɩ Yeésu-rɔ, ɩmʊ́ weení ɩdɩɩná ɖɛ́dɛ́ɛ toovonúm fáa bɩka sɩ iyelená toovonúm fáa bɩḿ bisúlúki nɛ́. Weedísi ɩsɩ́ ɖɛ́nɩ abɛlɩ́ akɔ́ɔ-rɔ ɩdɔtɔ́ngbɔwʊ́ bɩlɛ́ bɩdɛ́ɛ sɩ́m taká-dɛ́ɛ fɛɛrɛ́ ɩyáa nabʊ́rʊ, káma, niíni bɩgaɖamáa yɩ bɩɩzá-daá nɛ́ bʊrɔ gɛ ɩlaakáarɩ kɔwɛ. Ngɛ lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, ɩjɔɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kowuro-gbelé-dɛ́ɛ kíɖiiwú-rɔ.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Bɩlɛ́ nɛ́, weení weedísi ɩráa alaháácɩ́-dɩnáa baagʊrʊ́na yɩ nɛ́ ɩnáázɩ yɩ ńŋɩnáa ɖɔ́ nɛ́ gɛ ɩbɛɛŋná, na mɩ́laakáarɩ ɩ́kakʊrʊ́ ɩtálɩ mɩ́dɩ.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Káma, mɩ́dɛ́ɛ mínÿoó alaháácɩ́ nɛ́ bɩdaá, mɩ́dɔɖɔkɩ tá mɩ́dɩ hálɩ ɩkáná sɩ́m.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 Mɩ́ɩ́zɔ́ɔ́ná tɔ́m baadásɩ mɩ́ɩ nyazɩ ɩrʊ́ wándasɩ́ ibíya nɛ́? Baadásɩ mɩ́ɩ gɛ sɩsɩ:
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 Káma, weení Ɖádʊ́ʊ sɔɔlɛ́ɛ nɛ́ ɩnɩgbamʊʊ́ gɛ wɔ́nvɔ́m,
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Na bɩnyɔ́ɔ́zɩ mɩ́ɩ-rɔ gɛ mɩ́nnáa wahála. Ɩsɔ́ɔ wánlanáa mɩ́ɩ gɛ nyazɩ ɩrʊ́ na ibíya. Káma, bú weení nɩgbamʊʊ́ gɛ ɩjaa tɔ́nvɔḿ.
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 A Ɩsɔ́ɔ tɔ́nvɔḿ mɩ́nɩgbamʊʊ́ ńŋɩnáa wánlám ibíya rɩ́ŋa nɛ́, bɩlɛ́ nɛ́, mɩ́dɛkɛ́ɛ ɩdɩtɩŋa ibíya, naárʊ-dɛ́ɛ bíya gɛ mɩ́gɛ́ɛ bɩlɛ́.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 Ɖárɩ́ŋa ɖóóyúú caanáa baalʊ́rʊ ɖáa nɛ́; bɔɔvɔ́ ɖánɩgbamʊʊ́ bɩka ɖufu ɖɩnɩɩná wɛ. Tɔ́ɔ, bɩdɔbɔ́ɔ́zɩ ɖɩbá ɖɩnɩɩná Caáwʊ ɩwɛ ɩsɔ́ɔ́dáá nɛ́ bɩkɩ́lɩ bɩlɛ́ na ɖiyuú weezuú kɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́?
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Ɖájaanáa bɛlɛ́ bɔɔvɔ́ ɖánɩgbamʊʊ́ alɩwáátɩ cʊ́kɔ gɛ ńŋɩnáa bolowú fáa nɛ́, amá, Ɩsɔ́ɔ ɩlɛ́ nɛ́, ɖádɩtɩŋa ɖáábá ɖágázɔ́ɔ-rɔ gɛ wɔ́nvɔ́m ɖánɩgbamʊʊ́, na ɖɩbɩ́sɩ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ-dɩnáa nyazɩ ɩdɩtɩŋa.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Nɩgbamʊʊ́ fɔ́m báa wenkí, kaɖaa-dɛ́ɛ nɛ́, kɩvɛ́yɩ́ ɖáa niíni, kɩ́nnyɩɩzɩ́ ɖáázá gɛ. Amá, bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, wenbá bɛɛgbɛ́lɛŋ wɛ bɩlɛ́ nɛ́, bénɖíi bɩdɛ́ɛ alɩbáráka: bánbɩsɩ́ ɩráa bazɩɩzɛ́ɛ nɛ́ bɩka boyuú fɛɛzɩrɛ.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, ɩgbáázɩ nʊ́ʊ́zɩ sɩ́nmɛɛrɩ́ nɛ́, na ɖʊná ánzelíi nɛ́ ɖóni!
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Ɩnyɔ́ɔ́zɩ níbeyísi sɩsɩ́ɩ́zɩ na bʊcɔ mɩ́ɩ boɖé, na nʊvɔ́rɛ-dʊ́ʊ nʊvɔ́rɛ ɩ́kɛtɛ́ɛ́zɩ bɛlɩ́ɩ, amá, ɖɩwáa ibó ɖéyí‑ɖéyí.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Ɩjáárɩ mɩ́dɩ ɩcɔɔná báa weení na fɛɛzɩrɛ, bɩka mɩ́dɛ́ɛ cɔwʊrɛ ɩlá ɖacɩrɩ-cɩrɩ Ɩsɔ́ɔ ɩzá-daá, tɩ́fa mɩ́dáá naárʊ tánbɩɩzɩ ɩna Ɖádʊ́ʊ.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Iguná laakáarɩ, na naárʊ ɩ́kɛbɛ́ ɩdɩ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kʊjɔɔwʊ, íkeyéle tiyɔ́ɔ nyɛ́nɩ ńga nɛkɛ́rɛ ɩnyɔ mɩ́lɔ́wʊ́táá, na kaabáázɩ kɛsɩ́ nɛ́, kɛdɛ́ɛ nyɛ́nɩ itési mɩ́ɩ, kɔfɔrɔ́sɩ mɩ́dáá zemina.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 Iguná laakáarɩ, na mɩ́dáá naárʊ ɩ́kɔkpɔ́ɔ ɩdɩ ɩɖʊ tɩtɛ lakásɩ-daá yáá ɩbɩ́sɩ weení wɛ́ngbɛɛnáa wenbíwá bɩgɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ ńbɩ nɛ́ ńŋɩnáa Ísááwʊ waazɩ́ŋ ɩlá ɩyá ɩgʊ́bɔńdɩ kíɖíímyɔ́ɔ-rɔ nɛ́.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 Yaa mɩ́nyɩ sɩsɩ bɩɩgɔ́nɩ bɩwɔ́rɔ́, wɔɔzɔ́ɔ́lɩ sɩsɩ ɩjaa ɩ́ɖʊ́ yɩ alɩbáráka bánɖʊ́ʊ bú kaɖaa ńnɩ́ nɛ́, ɩlɛ́ wɔɔɖɔ́ɔ yɩ ya. Ɩdabɩ́ɩ́zɩ iyuú wenbí sɩ ɩlá na bɩbɩ́ɩ́zɩ bɩkɛ́ɛ nɛ́, nzʊlʊ́m tɔfɔ́ɔ́zɩ nabʊ́rʊ.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Mídókodúu wenbí bánbɩɩzɩ́ betekiná bɩ nɛ́ bɩjɔ́ nyazɩ Sinayíi bʊ́ʊ kɩ́na kinimíni kʊ́bɔnɩ́, yáá temenuú kʊ́bɔnbɔńgɩ, yáá fefelimá kʊ́bɔná,
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 yáá ɖɩgandɩ́rɛ-dɛ́ɛ wíídi, yáá lowú nakɩ́rɩ tɛ́nɩ. Israyɛ́ɛlɩ bíya waanɩ́ɩ lowú kɩḿ nɛ́, beegízi sɩsɩ bádándacaa lowú kɩḿ kɩtásɩ kɩŋmatɩná wɛ ɖʊɖɔ.
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Wenbí bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, bɛbɛɛ́na sɩsɩ wentí Ɩsɔ́ɔ waazɩ́ɩ́zɩ wɛ nɛ́ waagɩ́lɩ ɖóni; tɩlɛ́ gɛ sɩsɩ: «A weení weedekiná bʊ́ʊ nɛ́, báa fʊ́ńdɩ kpɩ́nɖɛ gɛ bɩgɛ́ɛ, bʊdʊ́ʊ, bɔ́nÿɔwʊ́ʊ yɩ bɔ́ ɩsɩ́.»
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Wenbí bʊwɛ bɩbamáa lám nɛ́ ɩbá bɩjɔɔ́ɔ nɩdáárɛ páá, weeyéle hálɩ Múúsá ɩtɔ́ sɩsɩ: «Bɩɩbá bɩjɔɔ́ɔ ma nɩdáárɛ páá, máábá ménzelíi.»
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Amá, Siyɔ́ɔnɩ bʊ́ʊ na Ɩsɔ́ɔ weezuú-dʊ́ʊ-dɛ́ɛ tɛ́ɛ́dɩ, Yerusalɛ́ɛm kʊwɛ ɩsɔ́ɔ́dáá nɛ́, lénlé malááyɩ́kawá tuutúúma wɛ jíńgáárɩ́-daá nɛ́ gɛ míídúu ɩcʊʊná.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 Míídúu ɩcʊʊná zamɔ́ɔ tuutúúma kʊwɛ jíńgáárɩ́-daá nɛ́, Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ bíya kaɖaa ńba baaŋmáa bayɩrá ɩsɔ́ɔ́dáá nɛ́. Míídúu ɩcʊʊná Ɩsɔ́ɔ weení wánvʊʊnáa ɩráa rɩ́ŋa tɔ́m nɛ́, na ɩráa bazɩɩzɛ́ɛ bɛdɛ́ɛ báa wenbí woozúlúki nɛ́.
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Míídúu ɩcʊʊná Yeésu, ɩmʊ́ weení wɔ́nnyɔɔzɩ́ ɩráa na Ɩsɔ́ɔ bɔlɔwʊtáá keɖiyá kɩ́falɔɔ́-daá nɛ́, na ɩdɛ́ɛ azimá weená aabɩ́rɩ bɩka ánŋmatɩ́ acɛzɩ́ Abíilu-dɛ́ɛ ńná nɛ́.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Bɩlɛ́ nɛ́, iguná laakáarɩ! Íkekízi mɩ́dánɩ́ɩ́ná weení wánŋmatɩnáa mɩ́ɩ nɛ́. Káma, a bedeyéle wenbá beegízi badanɩɩná weení wánbasɩ́ wɛ adɛ laadɔ́ɔ-rɔ nɛ́, ɖɔ́ɔ́ wenbá sɩ ɖikízi ɖádánnɩɩná weení ɩgɔwɛ ɖoo ɩsɔ́ɔ́dáá wángabasɩ́ ɖáa nɛ́ gɛ sɩ beyéle?
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Ɖoo nɛ́, ɩdɛ́ɛ lowú weeyéle adɛ laadɔ́ɔ iséle, amá, lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, waaŋmatɩná ɖáa iɖuuná sɩsɩ: «Mádɩtɩŋa méndeyelíi adɛ laadɔ́ɔ baasí, ɩsɔ́ɔ́dáá ɖʊɖɔ iséle.»
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 Tɔ́m bíya bana ɖɔ́: «méndeyelíi ɖʊɖɔ» kutoluú sɩsɩ wenbí bɩrɩ́ŋa baalá bɩ taká, ngɛ bɩ́nbɩɩzɩ́ biséle nɛ́ wɛ́ndɛlɛ́ŋ, na bɩka wenbí bídénzelí nɛ́.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 Bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, ńŋɩnáa kowúrɔ́ɔ kédénzelí nɛ́ gɛ Ɩsɔ́ɔ wánváa ɖáa nɛ́, ɖɩ́la ɩtɩlɩ́ sɩsɩ ɖányɩ bána keɖee. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖɩlá yɩ bɔwʊtá ńŋɩnáa wenbí bɩmɔɔ́ɔ yɩ nɛ́, ɖɩɖɔ́kɩ ɩdɛ́ɛ tɔ́m na toovonúm, bɩka ɖise yɩ.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Káma, ɖɛ́dɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ cɔɔ́ɔ ɖʊɖɔ gɛ nyazɩ nimíni weení wénɖée ɩ́dángáa nabʊ́rʊ nɛ́.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.