Hebreus 12

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bɩɩga ɖɔ́ɔ́ nɛ́, seríya-dɩnáa tuutúúma boovu Ɩsɔ́ɔ na toovonúm nɛ́, waalara ná bamɩlɩná ɖáa. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖɩ́lɩɩ wenbí bɩrɩ́ŋa bɩ́nbarasɩ́ ɖáa sewɔ́ɔ nɛ́ bɩdaá, bɩɩgɩlɩná alaháácɩ́ kɩ́dángáána ɖáa fɔkɩ́ nɛ́, bɩka ɖɩbá ɖɩcáárɩ ɖádɩ ɖise sewɔ́ɔ-dɛ́ɛ tɛ́tɛ́ baaɖʊ ɖáa kɛ nɛ́.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de todo peso e do pecado que tão firmemente se apega a nós e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Ɖɩ́ba ɖɩɖʊ laakáarɩ Yeésu-rɔ, ɩmʊ́ weení ɩdɩɩná ɖɛ́dɛ́ɛ toovonúm fáa bɩka sɩ iyelená toovonúm fáa bɩḿ bisúlúki nɛ́. Weedísi ɩsɩ́ ɖɛ́nɩ abɛlɩ́ akɔ́ɔ-rɔ ɩdɔtɔ́ngbɔwʊ́ bɩlɛ́ bɩdɛ́ɛ sɩ́m taká-dɛ́ɛ fɛɛrɛ́ ɩyáa nabʊ́rʊ, káma, niíni bɩgaɖamáa yɩ bɩɩzá-daá nɛ́ bʊrɔ gɛ ɩlaakáarɩ kɔwɛ. Ngɛ lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, ɩjɔɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kowuro-gbelé-dɛ́ɛ kíɖiiwú-rɔ.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, sem se importar com a vergonha, e agora está sentado à direita do trono de Deus.
3 Bɩlɛ́ nɛ́, weení weedísi ɩráa alaháácɩ́-dɩnáa baagʊrʊ́na yɩ nɛ́ ɩnáázɩ yɩ ńŋɩnáa ɖɔ́ nɛ́ gɛ ɩbɛɛŋná, na mɩ́laakáarɩ ɩ́kakʊrʊ́ ɩtálɩ mɩ́dɩ.
3 Portanto, pensem naquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem desanimem.
4 Káma, mɩ́dɛ́ɛ mínÿoó alaháácɩ́ nɛ́ bɩdaá, mɩ́dɔɖɔkɩ tá mɩ́dɩ hálɩ ɩkáná sɩ́m.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o sangue.
5 Mɩ́ɩ́zɔ́ɔ́ná tɔ́m baadásɩ mɩ́ɩ nyazɩ ɩrʊ́ wándasɩ́ ibíya nɛ́? Baadásɩ mɩ́ɩ gɛ sɩsɩ:
5 E vocês se esqueceram da exortação que lhes é dirigida, como a filhos: “Filho meu, não despreze a correção que vem do Senhor, nem desanime quando você é repreendido por ele;
6 Káma, weení Ɖádʊ́ʊ sɔɔlɛ́ɛ nɛ́ ɩnɩgbamʊʊ́ gɛ wɔ́nvɔ́m,
6 porque o Senhor corrige a quem ama e castiga todo filho a quem aceita.”
7 Na bɩnyɔ́ɔ́zɩ mɩ́ɩ-rɔ gɛ mɩ́nnáa wahála. Ɩsɔ́ɔ wánlanáa mɩ́ɩ gɛ nyazɩ ɩrʊ́ na ibíya. Káma, bú weení nɩgbamʊʊ́ gɛ ɩjaa tɔ́nvɔḿ.
7 É para disciplina que vocês perseveram. Deus os trata como filhos. E qual é o filho a quem o pai não corrige?
8 A Ɩsɔ́ɔ tɔ́nvɔḿ mɩ́nɩgbamʊʊ́ ńŋɩnáa wánlám ibíya rɩ́ŋa nɛ́, bɩlɛ́ nɛ́, mɩ́dɛkɛ́ɛ ɩdɩtɩŋa ibíya, naárʊ-dɛ́ɛ bíya gɛ mɩ́gɛ́ɛ bɩlɛ́.
8 Mas, se estão sem essa correção, da qual todos se tornaram participantes, então vocês são bastardos e não filhos.
9 Ɖárɩ́ŋa ɖóóyúú caanáa baalʊ́rʊ ɖáa nɛ́; bɔɔvɔ́ ɖánɩgbamʊʊ́ bɩka ɖufu ɖɩnɩɩná wɛ. Tɔ́ɔ, bɩdɔbɔ́ɔ́zɩ ɖɩbá ɖɩnɩɩná Caáwʊ ɩwɛ ɩsɔ́ɔ́dáá nɛ́ bɩkɩ́lɩ bɩlɛ́ na ɖiyuú weezuú kɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́?
9 Além disso, tínhamos os nossos pais humanos, que nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Será que, então, não nos sujeitaremos muito mais ao Pai espiritual, para vivermos?
10 Ɖájaanáa bɛlɛ́ bɔɔvɔ́ ɖánɩgbamʊʊ́ alɩwáátɩ cʊ́kɔ gɛ ńŋɩnáa bolowú fáa nɛ́, amá, Ɩsɔ́ɔ ɩlɛ́ nɛ́, ɖádɩtɩŋa ɖáábá ɖágázɔ́ɔ-rɔ gɛ wɔ́nvɔ́m ɖánɩgbamʊʊ́, na ɖɩbɩ́sɩ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ-dɩnáa nyazɩ ɩdɩtɩŋa.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para o nosso próprio bem, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Nɩgbamʊʊ́ fɔ́m báa wenkí, kaɖaa-dɛ́ɛ nɛ́, kɩvɛ́yɩ́ ɖáa niíni, kɩ́nnyɩɩzɩ́ ɖáázá gɛ. Amá, bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, wenbá bɛɛgbɛ́lɛŋ wɛ bɩlɛ́ nɛ́, bénɖíi bɩdɛ́ɛ alɩbáráka: bánbɩsɩ́ ɩráa bazɩɩzɛ́ɛ nɛ́ bɩka boyuú fɛɛzɩrɛ.
11 Na verdade, toda disciplina, ao ser aplicada, não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza. Porém, mais tarde, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, ɩgbáázɩ nʊ́ʊ́zɩ sɩ́nmɛɛrɩ́ nɛ́, na ɖʊná ánzelíi nɛ́ ɖóni!
12 Por isso, levantem as mãos cansadas e fortaleçam os joelhos vacilantes.
13 Ɩnyɔ́ɔ́zɩ níbeyísi sɩsɩ́ɩ́zɩ na bʊcɔ mɩ́ɩ boɖé, na nʊvɔ́rɛ-dʊ́ʊ nʊvɔ́rɛ ɩ́kɛtɛ́ɛ́zɩ bɛlɩ́ɩ, amá, ɖɩwáa ibó ɖéyí‑ɖéyí.
13 Façam caminhos retos para os seus pés, para que o manco não se desvie, mas seja curado.
14 Ɩjáárɩ mɩ́dɩ ɩcɔɔná báa weení na fɛɛzɩrɛ, bɩka mɩ́dɛ́ɛ cɔwʊrɛ ɩlá ɖacɩrɩ-cɩrɩ Ɩsɔ́ɔ ɩzá-daá, tɩ́fa mɩ́dáá naárʊ tánbɩɩzɩ ɩna Ɖádʊ́ʊ.
14 Procurem viver em paz com todos e busquem a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Iguná laakáarɩ, na naárʊ ɩ́kɛbɛ́ ɩdɩ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kʊjɔɔwʊ, íkeyéle tiyɔ́ɔ nyɛ́nɩ ńga nɛkɛ́rɛ ɩnyɔ mɩ́lɔ́wʊ́táá, na kaabáázɩ kɛsɩ́ nɛ́, kɛdɛ́ɛ nyɛ́nɩ itési mɩ́ɩ, kɔfɔrɔ́sɩ mɩ́dáá zemina.
15 Cuidem para que ninguém fique afastado da graça de Deus, e que nenhuma raiz de amargura, brotando, cause perturbação, e, por meio dela, muitos sejam contaminados.
16 Iguná laakáarɩ, na mɩ́dáá naárʊ ɩ́kɔkpɔ́ɔ ɩdɩ ɩɖʊ tɩtɛ lakásɩ-daá yáá ɩbɩ́sɩ weení wɛ́ngbɛɛnáa wenbíwá bɩgɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ ńbɩ nɛ́ ńŋɩnáa Ísááwʊ waazɩ́ŋ ɩlá ɩyá ɩgʊ́bɔńdɩ kíɖíímyɔ́ɔ-rɔ nɛ́.
16 E cuidem para que não haja nenhum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Yaa mɩ́nyɩ sɩsɩ bɩɩgɔ́nɩ bɩwɔ́rɔ́, wɔɔzɔ́ɔ́lɩ sɩsɩ ɩjaa ɩ́ɖʊ́ yɩ alɩbáráka bánɖʊ́ʊ bú kaɖaa ńnɩ́ nɛ́, ɩlɛ́ wɔɔɖɔ́ɔ yɩ ya. Ɩdabɩ́ɩ́zɩ iyuú wenbí sɩ ɩlá na bɩbɩ́ɩ́zɩ bɩkɛ́ɛ nɛ́, nzʊlʊ́m tɔfɔ́ɔ́zɩ nabʊ́rʊ.
17 Vocês sabem também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Mídókodúu wenbí bánbɩɩzɩ́ betekiná bɩ nɛ́ bɩjɔ́ nyazɩ Sinayíi bʊ́ʊ kɩ́na kinimíni kʊ́bɔnɩ́, yáá temenuú kʊ́bɔnbɔńgɩ, yáá fefelimá kʊ́bɔná,
18 Ora, vocês não chegaram ao fogo palpável e aceso, à escuridão, às trevas, à tempestade,
19 yáá ɖɩgandɩ́rɛ-dɛ́ɛ wíídi, yáá lowú nakɩ́rɩ tɛ́nɩ. Israyɛ́ɛlɩ bíya waanɩ́ɩ lowú kɩḿ nɛ́, beegízi sɩsɩ bádándacaa lowú kɩḿ kɩtásɩ kɩŋmatɩná wɛ ɖʊɖɔ.
19 ao toque da trombeta e ao som de palavras tais, que aqueles que ouviram isso pediram que não lhes fosse dito mais nada,
20 Wenbí bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, bɛbɛɛ́na sɩsɩ wentí Ɩsɔ́ɔ waazɩ́ɩ́zɩ wɛ nɛ́ waagɩ́lɩ ɖóni; tɩlɛ́ gɛ sɩsɩ: «A weení weedekiná bʊ́ʊ nɛ́, báa fʊ́ńdɩ kpɩ́nɖɛ gɛ bɩgɛ́ɛ, bʊdʊ́ʊ, bɔ́nÿɔwʊ́ʊ yɩ bɔ́ ɩsɩ́.»
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: “Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.”
21 Wenbí bʊwɛ bɩbamáa lám nɛ́ ɩbá bɩjɔɔ́ɔ nɩdáárɛ páá, weeyéle hálɩ Múúsá ɩtɔ́ sɩsɩ: «Bɩɩbá bɩjɔɔ́ɔ ma nɩdáárɛ páá, máábá ménzelíi.»
21 Na verdade, o espetáculo era tão horrível, que Moisés disse: “Estou apavorado e trêmulo!”
22 Amá, Siyɔ́ɔnɩ bʊ́ʊ na Ɩsɔ́ɔ weezuú-dʊ́ʊ-dɛ́ɛ tɛ́ɛ́dɩ, Yerusalɛ́ɛm kʊwɛ ɩsɔ́ɔ́dáá nɛ́, lénlé malááyɩ́kawá tuutúúma wɛ jíńgáárɩ́-daá nɛ́ gɛ míídúu ɩcʊʊná.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a milhares de anjos. Vocês chegaram à assembleia festiva,
23 Míídúu ɩcʊʊná zamɔ́ɔ tuutúúma kʊwɛ jíńgáárɩ́-daá nɛ́, Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ bíya kaɖaa ńba baaŋmáa bayɩrá ɩsɔ́ɔ́dáá nɛ́. Míídúu ɩcʊʊná Ɩsɔ́ɔ weení wánvʊʊnáa ɩráa rɩ́ŋa tɔ́m nɛ́, na ɩráa bazɩɩzɛ́ɛ bɛdɛ́ɛ báa wenbí woozúlúki nɛ́.
23 a igreja dos primogênitos arrolados nos céus. Vocês chegaram a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Míídúu ɩcʊʊná Yeésu, ɩmʊ́ weení wɔ́nnyɔɔzɩ́ ɩráa na Ɩsɔ́ɔ bɔlɔwʊtáá keɖiyá kɩ́falɔɔ́-daá nɛ́, na ɩdɛ́ɛ azimá weená aabɩ́rɩ bɩka ánŋmatɩ́ acɛzɩ́ Abíilu-dɛ́ɛ ńná nɛ́.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Bɩlɛ́ nɛ́, iguná laakáarɩ! Íkekízi mɩ́dánɩ́ɩ́ná weení wánŋmatɩnáa mɩ́ɩ nɛ́. Káma, a bedeyéle wenbá beegízi badanɩɩná weení wánbasɩ́ wɛ adɛ laadɔ́ɔ-rɔ nɛ́, ɖɔ́ɔ́ wenbá sɩ ɖikízi ɖádánnɩɩná weení ɩgɔwɛ ɖoo ɩsɔ́ɔ́dáá wángabasɩ́ ɖáa nɛ́ gɛ sɩ beyéle?
25 Tenham cuidado e não se recusem a ouvir aquele que fala. Pois, se os que se recusaram a ouvir quem divinamente os advertia na terra não escaparam, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que dos céus nos adverte.
26 Ɖoo nɛ́, ɩdɛ́ɛ lowú weeyéle adɛ laadɔ́ɔ iséle, amá, lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, waaŋmatɩná ɖáa iɖuuná sɩsɩ: «Mádɩtɩŋa méndeyelíi adɛ laadɔ́ɔ baasí, ɩsɔ́ɔ́dáá ɖʊɖɔ iséle.»
26 Naquele tempo, a voz dele abalou a terra, mas agora ele promete, dizendo: “Mais uma vez eu farei tremer não só a terra, mas também o céu.”
27 Tɔ́m bíya bana ɖɔ́: «méndeyelíi ɖʊɖɔ» kutoluú sɩsɩ wenbí bɩrɩ́ŋa baalá bɩ taká, ngɛ bɩ́nbɩɩzɩ́ biséle nɛ́ wɛ́ndɛlɛ́ŋ, na bɩka wenbí bídénzelí nɛ́.
27 Ora, as palavras “mais uma vez” significam a remoção dessas coisas abaladas, ou seja, das coisas criadas, para que permaneçam as coisas que não podem ser abaladas.
28 Bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, ńŋɩnáa kowúrɔ́ɔ kédénzelí nɛ́ gɛ Ɩsɔ́ɔ wánváa ɖáa nɛ́, ɖɩ́la ɩtɩlɩ́ sɩsɩ ɖányɩ bána keɖee. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖɩlá yɩ bɔwʊtá ńŋɩnáa wenbí bɩmɔɔ́ɔ yɩ nɛ́, ɖɩɖɔ́kɩ ɩdɛ́ɛ tɔ́m na toovonúm, bɩka ɖise yɩ.
28 Por isso, recebendo nós um Reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e temor.
29 Káma, ɖɛ́dɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ cɔɔ́ɔ ɖʊɖɔ gɛ nyazɩ nimíni weení wénɖée ɩ́dángáa nabʊ́rʊ nɛ́.
29 Porque o nosso Deus é fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.