Hebreus 12

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bɩɩga ɖɔ́ɔ́ nɛ́, seríya-dɩnáa tuutúúma boovu Ɩsɔ́ɔ na toovonúm nɛ́, waalara ná bamɩlɩná ɖáa. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖɩ́lɩɩ wenbí bɩrɩ́ŋa bɩ́nbarasɩ́ ɖáa sewɔ́ɔ nɛ́ bɩdaá, bɩɩgɩlɩná alaháácɩ́ kɩ́dángáána ɖáa fɔkɩ́ nɛ́, bɩka ɖɩbá ɖɩcáárɩ ɖádɩ ɖise sewɔ́ɔ-dɛ́ɛ tɛ́tɛ́ baaɖʊ ɖáa kɛ nɛ́.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Ɖɩ́ba ɖɩɖʊ laakáarɩ Yeésu-rɔ, ɩmʊ́ weení ɩdɩɩná ɖɛ́dɛ́ɛ toovonúm fáa bɩka sɩ iyelená toovonúm fáa bɩḿ bisúlúki nɛ́. Weedísi ɩsɩ́ ɖɛ́nɩ abɛlɩ́ akɔ́ɔ-rɔ ɩdɔtɔ́ngbɔwʊ́ bɩlɛ́ bɩdɛ́ɛ sɩ́m taká-dɛ́ɛ fɛɛrɛ́ ɩyáa nabʊ́rʊ, káma, niíni bɩgaɖamáa yɩ bɩɩzá-daá nɛ́ bʊrɔ gɛ ɩlaakáarɩ kɔwɛ. Ngɛ lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, ɩjɔɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kowuro-gbelé-dɛ́ɛ kíɖiiwú-rɔ.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Bɩlɛ́ nɛ́, weení weedísi ɩráa alaháácɩ́-dɩnáa baagʊrʊ́na yɩ nɛ́ ɩnáázɩ yɩ ńŋɩnáa ɖɔ́ nɛ́ gɛ ɩbɛɛŋná, na mɩ́laakáarɩ ɩ́kakʊrʊ́ ɩtálɩ mɩ́dɩ.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Káma, mɩ́dɛ́ɛ mínÿoó alaháácɩ́ nɛ́ bɩdaá, mɩ́dɔɖɔkɩ tá mɩ́dɩ hálɩ ɩkáná sɩ́m.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Mɩ́ɩ́zɔ́ɔ́ná tɔ́m baadásɩ mɩ́ɩ nyazɩ ɩrʊ́ wándasɩ́ ibíya nɛ́? Baadásɩ mɩ́ɩ gɛ sɩsɩ:
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Káma, weení Ɖádʊ́ʊ sɔɔlɛ́ɛ nɛ́ ɩnɩgbamʊʊ́ gɛ wɔ́nvɔ́m,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Na bɩnyɔ́ɔ́zɩ mɩ́ɩ-rɔ gɛ mɩ́nnáa wahála. Ɩsɔ́ɔ wánlanáa mɩ́ɩ gɛ nyazɩ ɩrʊ́ na ibíya. Káma, bú weení nɩgbamʊʊ́ gɛ ɩjaa tɔ́nvɔḿ.
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 A Ɩsɔ́ɔ tɔ́nvɔḿ mɩ́nɩgbamʊʊ́ ńŋɩnáa wánlám ibíya rɩ́ŋa nɛ́, bɩlɛ́ nɛ́, mɩ́dɛkɛ́ɛ ɩdɩtɩŋa ibíya, naárʊ-dɛ́ɛ bíya gɛ mɩ́gɛ́ɛ bɩlɛ́.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Ɖárɩ́ŋa ɖóóyúú caanáa baalʊ́rʊ ɖáa nɛ́; bɔɔvɔ́ ɖánɩgbamʊʊ́ bɩka ɖufu ɖɩnɩɩná wɛ. Tɔ́ɔ, bɩdɔbɔ́ɔ́zɩ ɖɩbá ɖɩnɩɩná Caáwʊ ɩwɛ ɩsɔ́ɔ́dáá nɛ́ bɩkɩ́lɩ bɩlɛ́ na ɖiyuú weezuú kɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́?
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Ɖájaanáa bɛlɛ́ bɔɔvɔ́ ɖánɩgbamʊʊ́ alɩwáátɩ cʊ́kɔ gɛ ńŋɩnáa bolowú fáa nɛ́, amá, Ɩsɔ́ɔ ɩlɛ́ nɛ́, ɖádɩtɩŋa ɖáábá ɖágázɔ́ɔ-rɔ gɛ wɔ́nvɔ́m ɖánɩgbamʊʊ́, na ɖɩbɩ́sɩ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ-dɩnáa nyazɩ ɩdɩtɩŋa.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Nɩgbamʊʊ́ fɔ́m báa wenkí, kaɖaa-dɛ́ɛ nɛ́, kɩvɛ́yɩ́ ɖáa niíni, kɩ́nnyɩɩzɩ́ ɖáázá gɛ. Amá, bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, wenbá bɛɛgbɛ́lɛŋ wɛ bɩlɛ́ nɛ́, bénɖíi bɩdɛ́ɛ alɩbáráka: bánbɩsɩ́ ɩráa bazɩɩzɛ́ɛ nɛ́ bɩka boyuú fɛɛzɩrɛ.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, ɩgbáázɩ nʊ́ʊ́zɩ sɩ́nmɛɛrɩ́ nɛ́, na ɖʊná ánzelíi nɛ́ ɖóni!
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Ɩnyɔ́ɔ́zɩ níbeyísi sɩsɩ́ɩ́zɩ na bʊcɔ mɩ́ɩ boɖé, na nʊvɔ́rɛ-dʊ́ʊ nʊvɔ́rɛ ɩ́kɛtɛ́ɛ́zɩ bɛlɩ́ɩ, amá, ɖɩwáa ibó ɖéyí‑ɖéyí.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Ɩjáárɩ mɩ́dɩ ɩcɔɔná báa weení na fɛɛzɩrɛ, bɩka mɩ́dɛ́ɛ cɔwʊrɛ ɩlá ɖacɩrɩ-cɩrɩ Ɩsɔ́ɔ ɩzá-daá, tɩ́fa mɩ́dáá naárʊ tánbɩɩzɩ ɩna Ɖádʊ́ʊ.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Iguná laakáarɩ, na naárʊ ɩ́kɛbɛ́ ɩdɩ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ kʊjɔɔwʊ, íkeyéle tiyɔ́ɔ nyɛ́nɩ ńga nɛkɛ́rɛ ɩnyɔ mɩ́lɔ́wʊ́táá, na kaabáázɩ kɛsɩ́ nɛ́, kɛdɛ́ɛ nyɛ́nɩ itési mɩ́ɩ, kɔfɔrɔ́sɩ mɩ́dáá zemina.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Iguná laakáarɩ, na mɩ́dáá naárʊ ɩ́kɔkpɔ́ɔ ɩdɩ ɩɖʊ tɩtɛ lakásɩ-daá yáá ɩbɩ́sɩ weení wɛ́ngbɛɛnáa wenbíwá bɩgɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ ńbɩ nɛ́ ńŋɩnáa Ísááwʊ waazɩ́ŋ ɩlá ɩyá ɩgʊ́bɔńdɩ kíɖíímyɔ́ɔ-rɔ nɛ́.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Yaa mɩ́nyɩ sɩsɩ bɩɩgɔ́nɩ bɩwɔ́rɔ́, wɔɔzɔ́ɔ́lɩ sɩsɩ ɩjaa ɩ́ɖʊ́ yɩ alɩbáráka bánɖʊ́ʊ bú kaɖaa ńnɩ́ nɛ́, ɩlɛ́ wɔɔɖɔ́ɔ yɩ ya. Ɩdabɩ́ɩ́zɩ iyuú wenbí sɩ ɩlá na bɩbɩ́ɩ́zɩ bɩkɛ́ɛ nɛ́, nzʊlʊ́m tɔfɔ́ɔ́zɩ nabʊ́rʊ.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Mídókodúu wenbí bánbɩɩzɩ́ betekiná bɩ nɛ́ bɩjɔ́ nyazɩ Sinayíi bʊ́ʊ kɩ́na kinimíni kʊ́bɔnɩ́, yáá temenuú kʊ́bɔnbɔńgɩ, yáá fefelimá kʊ́bɔná,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 yáá ɖɩgandɩ́rɛ-dɛ́ɛ wíídi, yáá lowú nakɩ́rɩ tɛ́nɩ. Israyɛ́ɛlɩ bíya waanɩ́ɩ lowú kɩḿ nɛ́, beegízi sɩsɩ bádándacaa lowú kɩḿ kɩtásɩ kɩŋmatɩná wɛ ɖʊɖɔ.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Wenbí bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, bɛbɛɛ́na sɩsɩ wentí Ɩsɔ́ɔ waazɩ́ɩ́zɩ wɛ nɛ́ waagɩ́lɩ ɖóni; tɩlɛ́ gɛ sɩsɩ: «A weení weedekiná bʊ́ʊ nɛ́, báa fʊ́ńdɩ kpɩ́nɖɛ gɛ bɩgɛ́ɛ, bʊdʊ́ʊ, bɔ́nÿɔwʊ́ʊ yɩ bɔ́ ɩsɩ́.»
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Wenbí bʊwɛ bɩbamáa lám nɛ́ ɩbá bɩjɔɔ́ɔ nɩdáárɛ páá, weeyéle hálɩ Múúsá ɩtɔ́ sɩsɩ: «Bɩɩbá bɩjɔɔ́ɔ ma nɩdáárɛ páá, máábá ménzelíi.»
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Amá, Siyɔ́ɔnɩ bʊ́ʊ na Ɩsɔ́ɔ weezuú-dʊ́ʊ-dɛ́ɛ tɛ́ɛ́dɩ, Yerusalɛ́ɛm kʊwɛ ɩsɔ́ɔ́dáá nɛ́, lénlé malááyɩ́kawá tuutúúma wɛ jíńgáárɩ́-daá nɛ́ gɛ míídúu ɩcʊʊná.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Míídúu ɩcʊʊná zamɔ́ɔ tuutúúma kʊwɛ jíńgáárɩ́-daá nɛ́, Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ bíya kaɖaa ńba baaŋmáa bayɩrá ɩsɔ́ɔ́dáá nɛ́. Míídúu ɩcʊʊná Ɩsɔ́ɔ weení wánvʊʊnáa ɩráa rɩ́ŋa tɔ́m nɛ́, na ɩráa bazɩɩzɛ́ɛ bɛdɛ́ɛ báa wenbí woozúlúki nɛ́.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Míídúu ɩcʊʊná Yeésu, ɩmʊ́ weení wɔ́nnyɔɔzɩ́ ɩráa na Ɩsɔ́ɔ bɔlɔwʊtáá keɖiyá kɩ́falɔɔ́-daá nɛ́, na ɩdɛ́ɛ azimá weená aabɩ́rɩ bɩka ánŋmatɩ́ acɛzɩ́ Abíilu-dɛ́ɛ ńná nɛ́.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Bɩlɛ́ nɛ́, iguná laakáarɩ! Íkekízi mɩ́dánɩ́ɩ́ná weení wánŋmatɩnáa mɩ́ɩ nɛ́. Káma, a bedeyéle wenbá beegízi badanɩɩná weení wánbasɩ́ wɛ adɛ laadɔ́ɔ-rɔ nɛ́, ɖɔ́ɔ́ wenbá sɩ ɖikízi ɖádánnɩɩná weení ɩgɔwɛ ɖoo ɩsɔ́ɔ́dáá wángabasɩ́ ɖáa nɛ́ gɛ sɩ beyéle?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Ɖoo nɛ́, ɩdɛ́ɛ lowú weeyéle adɛ laadɔ́ɔ iséle, amá, lɛlɛɛɖɔ́ nɛ́, waaŋmatɩná ɖáa iɖuuná sɩsɩ: «Mádɩtɩŋa méndeyelíi adɛ laadɔ́ɔ baasí, ɩsɔ́ɔ́dáá ɖʊɖɔ iséle.»
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Tɔ́m bíya bana ɖɔ́: «méndeyelíi ɖʊɖɔ» kutoluú sɩsɩ wenbí bɩrɩ́ŋa baalá bɩ taká, ngɛ bɩ́nbɩɩzɩ́ biséle nɛ́ wɛ́ndɛlɛ́ŋ, na bɩka wenbí bídénzelí nɛ́.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Bʊrɔɔzɩ́ nɛ́, ńŋɩnáa kowúrɔ́ɔ kédénzelí nɛ́ gɛ Ɩsɔ́ɔ wánváa ɖáa nɛ́, ɖɩ́la ɩtɩlɩ́ sɩsɩ ɖányɩ bána keɖee. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖɩlá yɩ bɔwʊtá ńŋɩnáa wenbí bɩmɔɔ́ɔ yɩ nɛ́, ɖɩɖɔ́kɩ ɩdɛ́ɛ tɔ́m na toovonúm, bɩka ɖise yɩ.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Káma, ɖɛ́dɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ cɔɔ́ɔ ɖʊɖɔ gɛ nyazɩ nimíni weení wénɖée ɩ́dángáa nabʊ́rʊ nɛ́.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.