Gênesis 4
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs VC
1 Áɖam na ɩɖɛɛlʊ́ Awááwʊ baadɩlɩ́ ɖamá, ngɛ Awááwʊ wɛɛyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ waava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Kááyinu, káma, wɔɔdɔ́ sɩsɩ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waazɩná ɩmʊ́ iyuú bú abaalʊ́.
1 Adão conheceu Eva, sua mulher, e ela concebeu e deu à luz Caim, e disse: "Possuí um homem com a ajuda do Senhor."
2 Bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, waadásɩ ɩlʊ́rʊ Kááyinu wɔ́rɔ́ ńnɩ́ abaalʊ́; bánÿaá ɩlɛ́ sɩsɩ Abíilu. Bɛlɛ́ɛ́nɩ́ baabɩ́ɩ nɛ́, Abíilu ɩlɛ́ waabɩ́sɩ fééni ketirú, bɩka Kááyinu ɩlɛ́ ɩgɛ́ɛ faɖʊ́.
2 E deu em seguida à luz Abel, irmão de Caim. Abel tornou-se pastor e Caim lavrador.
3 Bɩjɔɔ́ɔ‑bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, wɩ́rɛ, Kááyinu wɔɔgɔ́gɔ́ná wenbí bɩrɩ́ŋa bɩgɛ́ɛ fɔɔ́-daá kíɖíídi nɛ́ ɩlá Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ sarɔ́ɔ.
3 Passado algum tempo, ofereceu Caim frutos da terra em oblação ao Senhor.
4 Ngɛ newúu ɩlɛ́ wɔɔgɔ́gɔ́ná ɩdɛ́ɛ fééni-daá bíya kaɖaa ńba bɔjɔɔ́ɔ núm nɛ́ ɩkʊ, ngɛ waalɩzɩ́ núm ɖɩdáarɛ ɩlá Ɩsɔ́ɔ sarɔ́ɔ. Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waamʊ newúu ɩ́na ɩdɛ́ɛ sarɔ́ɔ,
4 Abel, de seu lado, ofereceu dos primogênitos do seu rebanho e das gorduras dele; e o Senhor olhou com agrado para Abel e para sua oblação,
5 bɩka ɩdamʊ Kááyinu na ɩdɛ́ɛ ńga. Ńna gɛ bɩɩwɩ́ɩ́zɩ yɩ, ngɛ waajʊ́ʊ́rɩ.
5 mas não olhou para Caim, nem para os seus dons. Caim ficou extremamente irritado com isso, e o seu semblante tornou-se abatido.
6 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Kááyinu, bɩyáásɩ́ gɛ bɩ́nwɩɩzɩ́ nya hálɩ nyánjʊʊrɩ́.
6 O Senhor disse-lhe: "Por que estás irado? E por que está abatido o teu semblante?
7 A nyáálá kazɔ́ɔ, bɩ́nmɔɔnáa nya. A ńdálá kazɔ́ɔ, kidaavééníti cɔɔ́ɔ nyazɩ gúúní nyáɖáḿ wɔnɔɔ́ tɩ́njɔŋ́ sɩ tɩkpa nya. Amá, nyɔ́ɔ́ caarɩ nyádɩ nbɩ́ɩ́zɩ tɩ.»
7 Se praticares o bem, sem dúvida alguma poderás reabilitar-te. Mas se precederes mal, o pecado estará à tua porta, espreitando-te; mas, tu deverás dominá-lo."
8 Na bɩrɩ́ŋa Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ yɩ bɩlɛ́ nɛ́, Kááyinu wɔɔdɔ́ inewú sɩsɩ: «Ɖɩ́lɩɩ.» Sáátɩ wenkí baadála fɔɔ́ lɔwʊ́rɛ nɛ́, ngɛ weegbí inewú ɩkʊ.
8 Caim disse então a Abel, seu irmão: "Vamos ao campo." Logo que chegaram ao campo, Caim atirou-se sobre seu irmão e matou-o.
9 Bɩɩdásɩ nɛ́, ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Kááyinu, nyénewú wɛ lé.» Ngɛ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Máásɩ. Mɔ́ɔ́ mɛ́nbɛɛŋ kʊ ménewú-rɔɔzɩ́ yáá wé.»
9 O senhor disse a Caim: "Onde está seu irmão Abel?" - Caim respondeu: "Não sei! Sou porventura eu o guarda do meu irmão?"
10 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ sɩsɩ: «We gɛ nyáálá bɩlɛ́. Mááná nyáágʊ́ nyénewú nɛ́, bɩ́nbɔɔzɩ́ kɩvɛrɛwʊ.
10 O Senhor disse-lhe: "Que fizeste! Eis que a voz do sangue do teu irmão clama por mim desde a terra.
11 Sinje tɩ́ŋa, láálɩ́ wéndím nyɔ́rɔ́, adɛ tándanɩɩná nya; káma, nyáágʊ́ nyénewú nbɩ́rɩ ɩdɛ́ɛ azimá kɔrɔɔzɩ́.
11 De ora em diante, serás maldito e expulso da terra, que abriu sua boca para beber de tua mão o sangue do teu irmão.
12 A nyáávára kɔrɔ, kádándalaḿ kíɖíím. Sɩ ngíli yéḿ gɛ, nyɛ́dɛfɛ́yɩ́na ɖaána.»
12 Quando a cultivares, ela te negará os seus frutos. E tu serás peregrino e errante sobre a terra."
13 Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ Kááyinu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Mɛ́dɛ́ɛ nɩgbamʊʊ́ fɔ́m waagɩ́lɩ ma.
13 Caim disse ao Senhor: "Meu castigo é grande demais para que eu o possa suportar.
14 Ába, sinje nyɔ́nɖɔwʊ́ʊ ma tɛ́ɛ́dɩ kazɔ́ɔ ńdɩ-rɔ sɩsɩ mókokúti madɩlɩná nya; málɩɩ méngilím báa lé nɛ́, a naárʊ waana ma, ɩ́dángʊ́ʊ ma?»
14 Eis que me expulsais agora deste lugar, e eu devo ocultar-me longe de vossa face, tornando-me um peregrino errante sobre a terra. O primeiro que me encontrar, matar-me-á."
15 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ woobúsi yɩ sɩsɩ: «A naárʊ waagʊ nya, bɩdɛ́ɛ lʊbɛ gɛ sɩ bɛfɛ́rɛ yɩ.» Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ ɖaazɩ́tɩ Kááyinu-rɔɔzɩ́ sɩsɩ a naárʊ waana yɩ ɩ́kakʊ yɩ.
15 E o Senhor respondeu-lhe: "Não! Mas aquele que matar Caim será punido sete vezes." O Senhor pôs em Caim um sinal, para que, se alguém o encontrasse, não o matasse.
16 Ńna gɛ Kááyinu waalɩ́ɩ ɩlaná Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ bolíni ɩɖɛ́ɛ Edɛ́ɛnɩ wɩ́sɩ ɖaagalɩɩɖɛ́ fáráńdɩ́ lénlé bánÿaá sɩsɩ Nɔ́ɔdɩ nɛ́ ɩkɔ́jɔ́ɔ.
16 Caim retirou-se da presença do Senhor, e foi habitar na região de Nod, ao oriente do Éden.
17 Kááyinu na ɩɖɛɛlʊ́ baadɩlɩ́ ɖamá, ɩlɛ́ ɩyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ baava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Enɔ́ɔkɩ. Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ waama hálɩ bɩlá tɛ́ɛ́dɩ; ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ibú Enɔ́ɔkɩ-dɛ́ɛ yɩ́ɖɛ ɩfa tɩ.
17 Caim conheceu sua mulher. Ela concebeu e deu à luz Henoc. E construiu uma cidade, à qual pôs o nome de seu filho Henoc.
18 Enɔ́ɔkɩ waabɩ́ɩ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Iráadɩ; Iráadɩ ɩlɛ́ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Mehuyayɛ́ɛlɩ; Mehuyayɛ́ɛlɩ ɩlɛ́ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Metusayɛ́ɛlɩ; Metusayɛ́ɛlɩ ɩlɛ́ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Lamɛ́ɛkɩ.
18 Henoc gerou Irad, Irad gerou Maviael; Maviael gerou Matusael, Matusael gerou Lamec.
19 Lamɛ́ɛkɩ waabɩ́ɩ nɛ́, ngɛ ɩlɛ́ wɔɔgbɔ́ɔ aláa nɔɔ́lɛ. Bánÿaá kʊ́bɔnɩ́ sɩsɩ Adáa, kúmuú gɛ Siláa.
19 Lamec tomou duas mulheres, uma chamada Ada e outra Sela.
20 Ngɛ kʊ́bɔnɩ́ waalʊ́rʊ Yabáalɩ. Ɩlɛ́ ɩgɛ́ɛ na kʊ ketiráa bónɖóm bɩsaagɛ́rɛ́ɛ́zɩ-dɛ nɛ́ bajaájaa.
20 Ada deu à luz Jabel, que foi pai daqueles que moram em tendas, entre os rebanhos.
21 Yabáalɩ wɔ́rɔ́ gɛ waadásɩ ɩlʊ́rʊ Yubáalɩ. Ɩlɛ́ gɛ cɩmɩ́nɩ ɖuuráa na foyísi fʊlʊɖáa bajaájaa.
21 O nome de seu irmão era Jubal, que foi o pai de todos aqueles que tocam a cítara e os instrumentos de sopro.
22 Alʊ́ kúmuú ɖʊɖɔ waalʊ́rʊ bú abaalʊ́; bánÿaá ɩlɛ́ sɩsɩ Tubáalɩ-Kááyinu. Ɩlɛ́ ɩgɛ́ɛ kóólúu gɛ wónlúm nyɩɩrɩ́tɩ. Ɩwɛná bú aléeré ɖʊɖɔ, bánÿaá ɩlɛ́ sɩsɩ Naamá.
22 Sela, de seu lado, deu à luz Tubal-Caim, o pai de todos que trabalham o cobre e o ferro. A irmã de Tubal-Caim era Noema.
23 Wɩ́rɛ bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, Lamɛ́ɛkɩ waabáázɩ yéńdi téédi wénveerím ɩɖɛɛlɩnáa sɩsɩ:
23 Lamec disse às suas mulheres: "Ada e Sela, ouvi a minha voz: mulheres de Lamec, escutai as minhas palavras: Por uma ferida matei um homem, e por uma contusão um menino.
24 Ɖányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ
24 Se Caim será vingado sete vezes, Lamec o será setenta e sete vezes."
25 Tɔ́ɔ, Áɖam na ɩɖɛɛlʊ́, bɛlɛ́ baadásɩ balʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ alʊ́ waava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Séti. Káma, wɔɔdɔ́ sɩsɩ: «Kááyinu waagʊ móbú Abíilu nɛ́, Ɩsɔ́ɔ waava ma bú abaalʊ́ mazɩ́ɩ ɩɖɩdáarɛ.»
25 Adão conheceu outra vez sua mulher, e esta deu à luz um filho, ao qual pôs o nome de Set, dizendo: "Deus deu-me uma posteridade para substituir Abel, que Caim matou."
26 Séti ɩlɛ́ waagʊrʊ́ ɩbɩ́ɩ ɩkpɔ́ɔ alʊ́, balʊ́rʊ bú abaalʊ́, bánÿaá yɩ sɩsɩ Enɔ́ɔsɩ.
26 Set teve também um filho, que chamou Enos. E o nome do Senhor começou a ser invocado a partir de então.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.