Gênesis 4

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Áɖam na ɩɖɛɛlʊ́ Awááwʊ baadɩlɩ́ ɖamá, ngɛ Awááwʊ wɛɛyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ waava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Kááyinu, káma, wɔɔdɔ́ sɩsɩ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waazɩná ɩmʊ́ iyuú bú abaalʊ́.
1 Coabitou o homem com Eva, sua mulher. Esta concebeu e deu à luz a Caim; então, disse: Adquiri um varão com o auxílio do Senhor .
2 Bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, waadásɩ ɩlʊ́rʊ Kááyinu wɔ́rɔ́ ńnɩ́ abaalʊ́; bánÿaá ɩlɛ́ sɩsɩ Abíilu. Bɛlɛ́ɛ́nɩ́ baabɩ́ɩ nɛ́, Abíilu ɩlɛ́ waabɩ́sɩ fééni ketirú, bɩka Kááyinu ɩlɛ́ ɩgɛ́ɛ faɖʊ́.
2 Depois, deu à luz a Abel, seu irmão. Abel foi pastor de ovelhas, e Caim, lavrador.
3 Bɩjɔɔ́ɔ‑bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, wɩ́rɛ, Kááyinu wɔɔgɔ́gɔ́ná wenbí bɩrɩ́ŋa bɩgɛ́ɛ fɔɔ́-daá kíɖíídi nɛ́ ɩlá Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ sarɔ́ɔ.
3 Aconteceu que no fim de uns tempos trouxe Caim do fruto da terra uma oferta ao Senhor .
4 Ngɛ newúu ɩlɛ́ wɔɔgɔ́gɔ́ná ɩdɛ́ɛ fééni-daá bíya kaɖaa ńba bɔjɔɔ́ɔ núm nɛ́ ɩkʊ, ngɛ waalɩzɩ́ núm ɖɩdáarɛ ɩlá Ɩsɔ́ɔ sarɔ́ɔ. Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waamʊ newúu ɩ́na ɩdɛ́ɛ sarɔ́ɔ,
4 Abel, por sua vez, trouxe das primícias do seu rebanho e da gordura deste. Agradou-se o Senhor de Abel e de sua oferta;
5 bɩka ɩdamʊ Kááyinu na ɩdɛ́ɛ ńga. Ńna gɛ bɩɩwɩ́ɩ́zɩ yɩ, ngɛ waajʊ́ʊ́rɩ.
5 ao passo que de Caim e de sua oferta não se agradou. Irou-se, pois, sobremaneira, Caim, e descaiu-lhe o semblante.
6 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Kááyinu, bɩyáásɩ́ gɛ bɩ́nwɩɩzɩ́ nya hálɩ nyánjʊʊrɩ́.
6 Então, lhe disse o Senhor : Por que andas irado, e por que descaiu o teu semblante?
7 A nyáálá kazɔ́ɔ, bɩ́nmɔɔnáa nya. A ńdálá kazɔ́ɔ, kidaavééníti cɔɔ́ɔ nyazɩ gúúní nyáɖáḿ wɔnɔɔ́ tɩ́njɔŋ́ sɩ tɩkpa nya. Amá, nyɔ́ɔ́ caarɩ nyádɩ nbɩ́ɩ́zɩ tɩ.»
7 Se procederes bem, não é certo que serás aceito? Se, todavia, procederes mal, eis que o pecado jaz à porta; o seu desejo será contra ti, mas a ti cumpre dominá-lo.
8 Na bɩrɩ́ŋa Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ yɩ bɩlɛ́ nɛ́, Kááyinu wɔɔdɔ́ inewú sɩsɩ: «Ɖɩ́lɩɩ.» Sáátɩ wenkí baadála fɔɔ́ lɔwʊ́rɛ nɛ́, ngɛ weegbí inewú ɩkʊ.
8 Disse Caim a Abel, seu irmão: Vamos ao campo. Estando eles no campo, sucedeu que se levantou Caim contra Abel, seu irmão, e o matou.
9 Bɩɩdásɩ nɛ́, ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Kááyinu, nyénewú wɛ lé.» Ngɛ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Máásɩ. Mɔ́ɔ́ mɛ́nbɛɛŋ kʊ ménewú-rɔɔzɩ́ yáá wé.»
9 Disse o Senhor a Caim: Onde está Abel, teu irmão? Ele respondeu: Não sei; acaso, sou eu tutor de meu irmão?
10 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ sɩsɩ: «We gɛ nyáálá bɩlɛ́. Mááná nyáágʊ́ nyénewú nɛ́, bɩ́nbɔɔzɩ́ kɩvɛrɛwʊ.
10 E disse Deus: Que fizeste? A voz do sangue de teu irmão clama da terra a mim.
11 Sinje tɩ́ŋa, láálɩ́ wéndím nyɔ́rɔ́, adɛ tándanɩɩná nya; káma, nyáágʊ́ nyénewú nbɩ́rɩ ɩdɛ́ɛ azimá kɔrɔɔzɩ́.
11 És agora, pois, maldito por sobre a terra, cuja boca se abriu para receber de tuas mãos o sangue de teu irmão.
12 A nyáávára kɔrɔ, kádándalaḿ kíɖíím. Sɩ ngíli yéḿ gɛ, nyɛ́dɛfɛ́yɩ́na ɖaána.»
12 Quando lavrares o solo, não te dará ele a sua força; serás fugitivo e errante pela terra.
13 Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ Kááyinu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Mɛ́dɛ́ɛ nɩgbamʊʊ́ fɔ́m waagɩ́lɩ ma.
13 Então, disse Caim ao Senhor : É tamanho o meu castigo, que já não posso suportá-lo.
14 Ába, sinje nyɔ́nɖɔwʊ́ʊ ma tɛ́ɛ́dɩ kazɔ́ɔ ńdɩ-rɔ sɩsɩ mókokúti madɩlɩná nya; málɩɩ méngilím báa lé nɛ́, a naárʊ waana ma, ɩ́dángʊ́ʊ ma?»
14 Eis que hoje me lanças da face da terra, e da tua presença hei de esconder-me; serei fugitivo e errante pela terra; quem comigo se encontrar me matará.
15 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ woobúsi yɩ sɩsɩ: «A naárʊ waagʊ nya, bɩdɛ́ɛ lʊbɛ gɛ sɩ bɛfɛ́rɛ yɩ.» Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ ɖaazɩ́tɩ Kááyinu-rɔɔzɩ́ sɩsɩ a naárʊ waana yɩ ɩ́kakʊ yɩ.
15 O Senhor , porém, lhe disse: Assim, qualquer que matar a Caim será vingado sete vezes. E pôs o Senhor um sinal em Caim para que o não ferisse de morte quem quer que o encontrasse.
16 Ńna gɛ Kááyinu waalɩ́ɩ ɩlaná Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ bolíni ɩɖɛ́ɛ Edɛ́ɛnɩ wɩ́sɩ ɖaagalɩɩɖɛ́ fáráńdɩ́ lénlé bánÿaá sɩsɩ Nɔ́ɔdɩ nɛ́ ɩkɔ́jɔ́ɔ.
16 Retirou-se Caim da presença do Senhor e habitou na terra de Node, ao oriente do Éden.
17 Kááyinu na ɩɖɛɛlʊ́ baadɩlɩ́ ɖamá, ɩlɛ́ ɩyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ baava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Enɔ́ɔkɩ. Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ waama hálɩ bɩlá tɛ́ɛ́dɩ; ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ibú Enɔ́ɔkɩ-dɛ́ɛ yɩ́ɖɛ ɩfa tɩ.
17 E coabitou Caim com sua mulher; ela concebeu e deu à luz a Enoque. Caim edificou uma cidade e lhe chamou Enoque, o nome de seu filho.
18 Enɔ́ɔkɩ waabɩ́ɩ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Iráadɩ; Iráadɩ ɩlɛ́ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Mehuyayɛ́ɛlɩ; Mehuyayɛ́ɛlɩ ɩlɛ́ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Metusayɛ́ɛlɩ; Metusayɛ́ɛlɩ ɩlɛ́ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Lamɛ́ɛkɩ.
18 A Enoque nasceu-lhe Irade; Irade gerou a Meujael, Meujael, a Metusael, e Metusael, a Lameque.
19 Lamɛ́ɛkɩ waabɩ́ɩ nɛ́, ngɛ ɩlɛ́ wɔɔgbɔ́ɔ aláa nɔɔ́lɛ. Bánÿaá kʊ́bɔnɩ́ sɩsɩ Adáa, kúmuú gɛ Siláa.
19 Lameque tomou para si duas esposas: o nome de uma era Ada, a outra se chamava Zilá.
20 Ngɛ kʊ́bɔnɩ́ waalʊ́rʊ Yabáalɩ. Ɩlɛ́ ɩgɛ́ɛ na kʊ ketiráa bónɖóm bɩsaagɛ́rɛ́ɛ́zɩ-dɛ nɛ́ bajaájaa.
20 Ada deu à luz a Jabal; este foi o pai dos que habitam em tendas e possuem gado.
21 Yabáalɩ wɔ́rɔ́ gɛ waadásɩ ɩlʊ́rʊ Yubáalɩ. Ɩlɛ́ gɛ cɩmɩ́nɩ ɖuuráa na foyísi fʊlʊɖáa bajaájaa.
21 O nome de seu irmão era Jubal; este foi o pai de todos os que tocam harpa e flauta.
22 Alʊ́ kúmuú ɖʊɖɔ waalʊ́rʊ bú abaalʊ́; bánÿaá ɩlɛ́ sɩsɩ Tubáalɩ-Kááyinu. Ɩlɛ́ ɩgɛ́ɛ kóólúu gɛ wónlúm nyɩɩrɩ́tɩ. Ɩwɛná bú aléeré ɖʊɖɔ, bánÿaá ɩlɛ́ sɩsɩ Naamá.
22 Zilá, por sua vez, deu à luz a Tubalcaim, artífice de todo instrumento cortante, de bronze e de ferro; a irmã de Tubalcaim foi Naamá.
23 Wɩ́rɛ bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, Lamɛ́ɛkɩ waabáázɩ yéńdi téédi wénveerím ɩɖɛɛlɩnáa sɩsɩ:
23 E disse Lameque às suas esposas: Ada e Zilá, ouvi-me; vós, mulheres de Lameque, escutai o que passo a dizer-vos: Matei um homem porque ele me feriu; e um rapaz porque me pisou.
24 Ɖányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ
24 Sete vezes se tomará vingança de Caim, de Lameque, porém, setenta vezes sete.
25 Tɔ́ɔ, Áɖam na ɩɖɛɛlʊ́, bɛlɛ́ baadásɩ balʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ alʊ́ waava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Séti. Káma, wɔɔdɔ́ sɩsɩ: «Kááyinu waagʊ móbú Abíilu nɛ́, Ɩsɔ́ɔ waava ma bú abaalʊ́ mazɩ́ɩ ɩɖɩdáarɛ.»
25 Tornou Adão a coabitar com sua mulher; e ela deu à luz um filho, a quem pôs o nome de Sete; porque, disse ela, Deus me concedeu outro descendente em lugar de Abel, que Caim matou.
26 Séti ɩlɛ́ waagʊrʊ́ ɩbɩ́ɩ ɩkpɔ́ɔ alʊ́, balʊ́rʊ bú abaalʊ́, bánÿaá yɩ sɩsɩ Enɔ́ɔsɩ.
26 A Sete nasceu-lhe também um filho, ao qual pôs o nome de Enos; daí se começou a invocar o nome do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.