Gênesis 4

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Áɖam na ɩɖɛɛlʊ́ Awááwʊ baadɩlɩ́ ɖamá, ngɛ Awááwʊ wɛɛyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ waava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Kááyinu, káma, wɔɔdɔ́ sɩsɩ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waazɩná ɩmʊ́ iyuú bú abaalʊ́.
1 E conheceu Adão a Eva, sua mulher, e ela concebeu e deu à luz a Caim, e disse: Alcancei do SENHOR um homem.
2 Bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, waadásɩ ɩlʊ́rʊ Kááyinu wɔ́rɔ́ ńnɩ́ abaalʊ́; bánÿaá ɩlɛ́ sɩsɩ Abíilu. Bɛlɛ́ɛ́nɩ́ baabɩ́ɩ nɛ́, Abíilu ɩlɛ́ waabɩ́sɩ fééni ketirú, bɩka Kááyinu ɩlɛ́ ɩgɛ́ɛ faɖʊ́.
2 E deu à luz mais a seu irmão Abel; e Abel foi pastor de ovelhas, e Caim foi lavrador da terra.
3 Bɩjɔɔ́ɔ‑bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, wɩ́rɛ, Kááyinu wɔɔgɔ́gɔ́ná wenbí bɩrɩ́ŋa bɩgɛ́ɛ fɔɔ́-daá kíɖíídi nɛ́ ɩlá Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ sarɔ́ɔ.
3 E aconteceu ao cabo de dias que Caim trouxe do fruto da terra uma oferta ao Senhor.
4 Ngɛ newúu ɩlɛ́ wɔɔgɔ́gɔ́ná ɩdɛ́ɛ fééni-daá bíya kaɖaa ńba bɔjɔɔ́ɔ núm nɛ́ ɩkʊ, ngɛ waalɩzɩ́ núm ɖɩdáarɛ ɩlá Ɩsɔ́ɔ sarɔ́ɔ. Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waamʊ newúu ɩ́na ɩdɛ́ɛ sarɔ́ɔ,
4 E Abel também trouxe dos primogênitos das suas ovelhas, e da sua gordura; e atentou o Senhor para Abel e para a sua oferta.
5 bɩka ɩdamʊ Kááyinu na ɩdɛ́ɛ ńga. Ńna gɛ bɩɩwɩ́ɩ́zɩ yɩ, ngɛ waajʊ́ʊ́rɩ.
5 Mas para Caim e para a sua oferta não atentou. E irou-se Caim fortemente, e descaiu-lhe o semblante.
6 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Kááyinu, bɩyáásɩ́ gɛ bɩ́nwɩɩzɩ́ nya hálɩ nyánjʊʊrɩ́.
6 E o Senhor disse a Caim: Por que te iraste? E por que descaiu o teu semblante?
7 A nyáálá kazɔ́ɔ, bɩ́nmɔɔnáa nya. A ńdálá kazɔ́ɔ, kidaavééníti cɔɔ́ɔ nyazɩ gúúní nyáɖáḿ wɔnɔɔ́ tɩ́njɔŋ́ sɩ tɩkpa nya. Amá, nyɔ́ɔ́ caarɩ nyádɩ nbɩ́ɩ́zɩ tɩ.»
7 Se bem fizeres, não é certo que serás aceito? E se não fizeres bem, o pecado jaz à porta, e sobre ti será o seu desejo, mas sobre ele deves dominar.
8 Na bɩrɩ́ŋa Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ yɩ bɩlɛ́ nɛ́, Kááyinu wɔɔdɔ́ inewú sɩsɩ: «Ɖɩ́lɩɩ.» Sáátɩ wenkí baadála fɔɔ́ lɔwʊ́rɛ nɛ́, ngɛ weegbí inewú ɩkʊ.
8 E falou Caim com o seu irmão Abel; e sucedeu que, estando eles no campo, se levantou Caim contra o seu irmão Abel, e o matou.
9 Bɩɩdásɩ nɛ́, ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Kááyinu, nyénewú wɛ lé.» Ngɛ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Máásɩ. Mɔ́ɔ́ mɛ́nbɛɛŋ kʊ ménewú-rɔɔzɩ́ yáá wé.»
9 E disse o Senhor a Caim: Onde está Abel, teu irmão? E ele disse: Não sei; sou eu guardador do meu irmão?
10 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ sɩsɩ: «We gɛ nyáálá bɩlɛ́. Mááná nyáágʊ́ nyénewú nɛ́, bɩ́nbɔɔzɩ́ kɩvɛrɛwʊ.
10 E disse Deus: Que fizeste? A voz do sangue do teu irmão clama a mim desde a terra.
11 Sinje tɩ́ŋa, láálɩ́ wéndím nyɔ́rɔ́, adɛ tándanɩɩná nya; káma, nyáágʊ́ nyénewú nbɩ́rɩ ɩdɛ́ɛ azimá kɔrɔɔzɩ́.
11 E agora maldito és tu desde a terra, que abriu a sua boca para receber da tua mão o sangue do teu irmão.
12 A nyáávára kɔrɔ, kádándalaḿ kíɖíím. Sɩ ngíli yéḿ gɛ, nyɛ́dɛfɛ́yɩ́na ɖaána.»
12 Quando lavrares a terra, não te dará mais a sua força; fugitivo e vagabundo serás na terra.
13 Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ Kááyinu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Mɛ́dɛ́ɛ nɩgbamʊʊ́ fɔ́m waagɩ́lɩ ma.
13 Então disse Caim ao Senhor: É maior a minha maldade que a que possa ser perdoada.
14 Ába, sinje nyɔ́nɖɔwʊ́ʊ ma tɛ́ɛ́dɩ kazɔ́ɔ ńdɩ-rɔ sɩsɩ mókokúti madɩlɩná nya; málɩɩ méngilím báa lé nɛ́, a naárʊ waana ma, ɩ́dángʊ́ʊ ma?»
14 Eis que hoje me lanças da face da terra, e da tua face me esconderei; e serei fugitivo e vagabundo na terra, e será que todo aquele que me achar, me matará.
15 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ woobúsi yɩ sɩsɩ: «A naárʊ waagʊ nya, bɩdɛ́ɛ lʊbɛ gɛ sɩ bɛfɛ́rɛ yɩ.» Ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ ɖaazɩ́tɩ Kááyinu-rɔɔzɩ́ sɩsɩ a naárʊ waana yɩ ɩ́kakʊ yɩ.
15 O Senhor, porém, disse-lhe: Portanto qualquer que matar a Caim, sete vezes será castigado. E pôs o Senhor um sinal em Caim, para que o não ferisse qualquer que o achasse.
16 Ńna gɛ Kááyinu waalɩ́ɩ ɩlaná Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ bolíni ɩɖɛ́ɛ Edɛ́ɛnɩ wɩ́sɩ ɖaagalɩɩɖɛ́ fáráńdɩ́ lénlé bánÿaá sɩsɩ Nɔ́ɔdɩ nɛ́ ɩkɔ́jɔ́ɔ.
16 E saiu Caim de diante da face do Senhor, e habitou na terra de Node, do lado oriental do Éden.
17 Kááyinu na ɩɖɛɛlʊ́ baadɩlɩ́ ɖamá, ɩlɛ́ ɩyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ baava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Enɔ́ɔkɩ. Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ waama hálɩ bɩlá tɛ́ɛ́dɩ; ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ibú Enɔ́ɔkɩ-dɛ́ɛ yɩ́ɖɛ ɩfa tɩ.
17 E conheceu Caim a sua mulher, e ela concebeu, e deu à luz a Enoque; e ele edificou uma cidade, e chamou o nome da cidade conforme o nome de seu filho Enoque;
18 Enɔ́ɔkɩ waabɩ́ɩ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Iráadɩ; Iráadɩ ɩlɛ́ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Mehuyayɛ́ɛlɩ; Mehuyayɛ́ɛlɩ ɩlɛ́ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Metusayɛ́ɛlɩ; Metusayɛ́ɛlɩ ɩlɛ́ ɩkʊrʊ́ ɩlʊ́rʊ Lamɛ́ɛkɩ.
18 E a Enoque nasceu Irade, e Irade gerou a Meujael, e Meujael gerou a Metusael e Metusael gerou a Lameque.
19 Lamɛ́ɛkɩ waabɩ́ɩ nɛ́, ngɛ ɩlɛ́ wɔɔgbɔ́ɔ aláa nɔɔ́lɛ. Bánÿaá kʊ́bɔnɩ́ sɩsɩ Adáa, kúmuú gɛ Siláa.
19 E tomou Lameque para si duas mulheres; o nome de uma era Ada, e o nome da outra, Zilá.
20 Ngɛ kʊ́bɔnɩ́ waalʊ́rʊ Yabáalɩ. Ɩlɛ́ ɩgɛ́ɛ na kʊ ketiráa bónɖóm bɩsaagɛ́rɛ́ɛ́zɩ-dɛ nɛ́ bajaájaa.
20 E Ada deu à luz a Jabal; este foi o pai dos que habitam em tendas e têm gado.
21 Yabáalɩ wɔ́rɔ́ gɛ waadásɩ ɩlʊ́rʊ Yubáalɩ. Ɩlɛ́ gɛ cɩmɩ́nɩ ɖuuráa na foyísi fʊlʊɖáa bajaájaa.
21 E o nome do seu irmão era Jubal; este foi o pai de todos os que tocam harpa e órgão.
22 Alʊ́ kúmuú ɖʊɖɔ waalʊ́rʊ bú abaalʊ́; bánÿaá ɩlɛ́ sɩsɩ Tubáalɩ-Kááyinu. Ɩlɛ́ ɩgɛ́ɛ kóólúu gɛ wónlúm nyɩɩrɩ́tɩ. Ɩwɛná bú aléeré ɖʊɖɔ, bánÿaá ɩlɛ́ sɩsɩ Naamá.
22 E Zilá também deu à luz a Tubalcaim, mestre de toda a obra de cobre e ferro; e a irmã de Tubalcaim foi Noema.
23 Wɩ́rɛ bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, Lamɛ́ɛkɩ waabáázɩ yéńdi téédi wénveerím ɩɖɛɛlɩnáa sɩsɩ:
23 E disse Lameque a suas mulheres Ada e Zilá: Ouvi a minha voz; vós, mulheres de Lameque, escutai as minhas palavras; porque eu matei um homem por me ferir, e um jovem por me pisar.
24 Ɖányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ
24 Porque sete vezes Caim será castigado; mas Lameque setenta vezes sete.
25 Tɔ́ɔ, Áɖam na ɩɖɛɛlʊ́, bɛlɛ́ baadásɩ balʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ngɛ alʊ́ waava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Séti. Káma, wɔɔdɔ́ sɩsɩ: «Kááyinu waagʊ móbú Abíilu nɛ́, Ɩsɔ́ɔ waava ma bú abaalʊ́ mazɩ́ɩ ɩɖɩdáarɛ.»
25 E tornou Adão a conhecer a sua mulher; e ela deu à luz um filho, e chamou o seu nome Sete; porque, disse ela, Deus me deu outro filho em lugar de Abel; porquanto Caim o matou.
26 Séti ɩlɛ́ waagʊrʊ́ ɩbɩ́ɩ ɩkpɔ́ɔ alʊ́, balʊ́rʊ bú abaalʊ́, bánÿaá yɩ sɩsɩ Enɔ́ɔsɩ.
26 E a Sete também nasceu um filho; e chamou o seu nome Enos; então se começou a invocar o nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.