Gênesis 44
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ARC
1 Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ Ísifu wɔɔdɔ́ ɩdɛ́ɛ ɖɔɔ́ ɖɔkɩrʊ́ ɩmʊ́ sɩsɩ: «Kʊrʊ́ ngbɔ́ɔ ɩráa bana begbetekíni nzúu wɛ kíɖíídi. A sɩ nzúu wɛ, suu wenbí báa awéní wánbɩɩzɩ́ ɩsʊ́ʊ bɩ nɛ́. A nyóózúu wɛ bɩtɛ́, nbɩsɩná báa awéní-dɛ́ɛ liideé sɩ ɩfɛ́rɛ yɛ nɛ́ ndɩ́nɩ ɩsɔ́ɔ́dáá.»
1 E deu ordem ao que estava sobre a sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos destes varões, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada varão na boca do seu saco.
2 Ngɛ sɩsɩ: «A nyábámáa wɛ kíɖíídi suú gɛ bɩɩdála bɛdɛ́ɛ tɔ́ɔ́rɔɔ́, kpɔɔ mɛ́dɛ́ɛ nyɩɩrʊʊ́ kɔ́ɔ́pɩ na iliideé wɔɔgɔ́ɖɔ́kɩ yɛ sɩ ɩmʊná kíɖíídi nɛ́ ndɩ́nɩ kíɖíídi-rɔ igbetekú-daá.» Ngɛ ɩlɛ́ waalá wenbí Ísifu wɔɔdɔ́ yɩ nɛ́.
2 E o meu copo, o copo de prata, porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. E fez conforme a palavra de José, que tinha dito.
3 Kiivé tɛ́ɛrɛ́ nɛ́, ngɛ bɛɛjɛ́ wɛ bɔkpɔ́ɔ bɛdɛ́ɛ kpangbásɩ, bɛɖɛ́ɛ.
3 Vinda a luz da manhã, despediram-se estes varões, eles com os seus jumentos.
4 Bɛɛgbɛdɩ́ bakʊrʊ́ bɛfɛ́lɛ tɛ́ɛ́dɩ badalɩɩ tá bolíni gɛ Ísifu waagʊ́sɩ ɩdɛ́ɛ ɖɔɔ́ ɖɔkɩrʊ́ sɩsɩ: «Ɖasam, kʊrʊ́ nvu ɩráa bana banʊvɔ́; a nyáájʊ́ʊ́ná wɛ, bɔɔzɩ wɛ sɩsɩ we-rɔ gɛ baalá wɛ kazɔ́ɔ gɛ bɛ́nvɛrɩ́ɩ juutá.
4 Saindo eles da cidade e não se havendo ainda distanciado, disse José ao que estava sobre a sua casa: Levanta-te e persegue aqueles varões; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Ngbaalá baagáŋmɩɩlɩ kʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ kɔ́ɔ́pɩ wɔ́nnyɔnáa kɩ bɩka wánlanáa bɔɔzɩ́tɩ nɛ́. Wenbí baalá ɖɔ́ nɛ́ ɩbá bɩvɛ́yɩ́ kazɔ́ɔ kpátáá.»
5 Não é este o copo por que bebe meu senhor? E em que ele bem adivinha? Fizestes mal no que fizestes.
6 Ngɛ ɩlɛ́ ɖʊɖɔ waagʊrʊ́ ise ɩkɔ́mɔɔná wɛ; wɔɔmɔɔná wɛ nɛ́, ngɛ wɔɔdɔ́kpɔwʊ́ bɩlɛ́ ɩbɔ́ɔ́zɩ wɛ.
6 E alcançou-os e falou-lhes as mesmas palavras.
7 Ngɛ bɛlɛ́ boobúsi yɩ sɩsɩ: «Nŋɩ́nɩ́ gɛ nyánbɩɩzɩ́ nbuuná ɖáa tɔ́m tɩna, kʊ́bɔnɩ́. Ɖɔ́jɔɔ́ɔ ɖɔ́ nɛ́, ɖádánbɩɩzɩ ɖɩlá tɔ́m tɩna tɩdaká kɛtɛngɛrɛ.
7 E eles disseram-lhe: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Bɛɛ ɖáagálɩɩ Kanáanɩ ɖɩkɔ́nɩ nɛ́, ɖɛ́ɛgɛ́gbɛ́dɩ́na liideé ɖáávʊ́ńnáa yɛ ɖégbetekíni-daá nɛ́ gɛ ɖɩkɔná. Ngbetíi wénÿelíi kʊ na ɖɩkɔ́nɩ nyágʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ ɖaána-daá ɖángaŋmɩɩlɩ́m nyɩɩrɩ‑gbɩ́nɖɛ yáá siká.
8 Eis que o dinheiro que temos achado na boca dos nossos sacos te tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Amá, bɛ́bɛɛŋ ɖágbɩ́ná-daá, weení ɩdɛ́ɛ kpetekú-daá bánnáa kɩ nɛ́, bánbɩɩzɩ́ bakʊ yɩ; bɩka ɖádɩtɩŋa ɖɩbɩ́sɩ kʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ yomáa.»
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Ngɛ kʊ́bɔnɩ́ ɩmʊ́ woobúsi wɛ sɩsɩ: «Tɔ́ɔ, máánɩ́ɩ, mɩ́dɩtɩŋa mɩ́ɩ́dɔ́ ná; amá, weení igbetekú-daá sɩ mana kɩ nɛ́, ɩlɛ́ iriké wánbɩsɩ kʊ mɛ́dɛ́ɛ yoḿ; bɩka baaganáa rɩ́ŋa ɩlɩ́ɩ tɔ́m-daá.»
10 E ele disse: Ora, seja também assim conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis desculpados.
11 Ngɛ barɩ́ŋa boobóɖi bagbɩná betísi adɛ ɖasam. Ngɛ boobóɖi begbetekíni;
11 E eles apressaram-se, e cada um pôs em terra o seu saco, e cada um abriu o seu saco.
12 ngɛ ɩlɛ́ waabáázɩ bɛɛŋ́. Sɩ ɩɖáa nɛ́, ɖawaalʊ́ʊ kʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ gɛ waaɖaaná hálɩ bibó bikégbííríná tɔ́ɔ́rɔɔ́. Bɩɩgɔ́nɩ sɩ bikégbííríná Bɛ́ɛnɩ-Yáámíínu nɛ́, ɩlɛ́ igbetekú-daá gɛ baana kɔ́ɔ́pɩ.
12 E buscou, começando no maior e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de Benjamim.
13 Ɖawaalɩnáa waana bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ bɩɩgʊ́sɩ balaakáarɩ bɛlɛrɩ́ bagbɩná bozóóna yɛ nɛ́; ngɛ báa awéní waabɩsɩná ɩgbɩná bɔfɔ́kɩ, barɩ́ŋa bosúu babɩ́sɩ tɛ́ɛ́dɩ-daá.
13 Então, rasgaram as suas vestes, e carregou cada um o seu jumento, e tornaram à cidade.
14 Yudáa na igoobíya boobó batála bɔmɔɔná Ísifu ɩdɛɛzɩ ɩwɛ ɖaána. Ngɛ barɩ́ŋa beedí babála bofu waazá-daá.
14 E veio Judá com os seus irmãos à casa de José, porque ele ainda estava ali; e prostraram-se diante dele em terra.
15 Ngɛ ɩlɛ́ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ wɛ sɩsɩ: «Ngbaalá mɩ́ɩ́lá bɩlɛ́. Mɩ́dátɩ́lɩ́ sɩsɩ ɩrʊ́ ńŋɩnáa mádáká ɖɔ́ wɛná yíko ɩbɔ́ɔ́zɩ ɩna wenbí bɩrɩ́ŋa bɩgɛ́ɛ nɛ́?»
15 E disse-lhes José: Que é isto que fizestes? Não sabeis vós que tal homem como eu bem adivinha?
16 Ńna gɛ Yudáa sɩsɩ: «Wentí gɛ sɩ ɖɩŋmátɩ, mágʊ́bɔnɩ́. Wentí gɛ ɖɔ́wɛná sɩ ɖɩŋmátɩ na bɩwɩ́lɩ sɩsɩ ɖɛ́dɛ́kɛ́ɛ tɔ́m-dɩnáa; Ɩsɔ́ɔ wóńvúlú ɖɔ́wɔ́rɔ́. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖárɩ́ŋa ɖɔ́, ɖána weení igbetekú-daá baana kɔ́ɔ́pɩ nɛ́, ɖánbɩsɩ́ nyɛ́dɛ́ɛ yomáa.»
16 Então, disse Judá: Que diremos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achado o copo.
17 Ngɛ Ísifu sɩsɩ: «Aayɩ́, bɩ́dánlaḿ bɩlɛ́. Bɩdɔmɔɔná malá bɩlɛ́. A sɩ magba yoḿti, weení igbetekú-daá baana kɔ́ɔ́pɩ nɛ́, ɩlɛ́ iriké gɛ mángbáa yoḿti; a bɩɩga mɩ́nyɔ́ɔ́, mɩ́nyɔ́ɔ́ ibó ikpé ɖɛfɛɛ ɩkɔ́mɔ́ɔ́ná mɩ́jaa.»
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o varão em cuja mão o copo foi achado, aquele será meu servo; porém vós subi em paz para vosso pai.
18 Ngɛ Yudáa woogóduu Ísifu ɩzá-daá ɩtɔ́ yɩ sɩsɩ: «Kʊ́bɔnɩ́; nyɔ́jɔɔ́ɔ gɛ nyazɩ wúro Farawʊ́na. Máálá nya gááfára sɩsɩ bafa ma nɔɔ́ maŋmátɩ tɔ́m bíya cʊ́kɔyɔ́ɔ ɖɔ́; amá mákákʊsɩ nyálaakáarɩ.
18 Então, Judá se chegou a ele e disse: Ai! Senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Ɖoo kaɖaa-dɛ́ɛ ɖɔ́ɔ́gɔ́nɩ nɛ́, nyɔ́ɔ́bɔ́ɔ́zɩ ɖáa sɩsɩ ɖájaa wɛ, yáá ɖógóóbú naárʊ wɛ.
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai ou irmão?
20 Ngɛ ɖóóbúsi nya sɩsɩ ɩɩ́n, ɖájaa wɛ; amá, wáńbɩ́ɩ ábɔ́nɩ́ gɛ, ɖénéwú ɖájaa-dɛ́ɛ ábɔɔ-bú ɖʊɖɔ wɛ. Ngɛ ɖénéwú ɩmʊ́, ɖájaa ɩbá ɩzɔɔlɛ́ɛ ɩdɔ́m gɛ; iriké waaga ná ɩgɔɔ-dɛ́ɛ bíya-daá. Bú ɩmʊ́ ɩɖawaalʊ waazɩ́.
20 E dissemos a meu senhor: Temos um velho pai e um moço da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Ɖááŋmátɩ nya bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ nyazɩ ɖíbo ɖɩkɔ́gɔ́ná ɖénéwú ɩmʊ́ nna yɩ na nyáázá.
21 Então, tu disseste a teus servos: Trazei-mo a mim, e porei os meus olhos sobre ele.
22 Ngɛ ɖéévééri nya tɔ́m kutoluú sɩsɩ bú ɩmʊ́ ɩ́dánbɩɩzɩ ɩbá ɩɖɛ́ɛ ɖeelí ɖɔ́ iyéle ɩjaa. A wɛɛɖɛ́ɛ bɩlɛ́, ɩjaa wɛ́nbɛlɩ́ɩ ɩsɩ́.
22 E nós dissemos a meu senhor: Aquele moço não poderá deixar a seu pai; se deixar a seu pai, este morrerá.
23 Ɖááŋmátɩ nya bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ nyɔ́ɔ́dɔ́ ɖáa sɩsɩ a ɖé ɖódóbó ɖɩkɔná ɖénéwú ɩmʊ́ nna yɩ ɖádándanáa nya.
23 Então, tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais vereis a minha face.
24 Tɔ́ɔ, nyááŋmátɩ ɖáa bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ ɖóózúu ɖɩbɩ́sɩ ɖɛ́dɛ́ɛ. Ɖáádála nɛ́, ɖʊkpɔ́ɔ bɩlɛ́ ɖɩtɩ́ ɖifééri ɖájaa.
24 E aconteceu que, subindo nós a teu servo, meu pai, e contando-lhe as palavras de meu senhor,
25 Woogúti ɩkɔ́nɩ ɩtɔ́ ɖáa sɩsɩ ɖɩ́kábɩsɩ cé ɖɩmʊ kíɖíídi nɛ́,
25 disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 ngɛ ɖɔ́ɔ́dɔ́ yɩ sɩsɩ naanɩ́ ɖɩbɩ́sɩ ɖɩkámʊ́ kíɖíídi nɛ́, asée wéńÿélí ɖána ɖénéwú ɖibó; a bɩdɛkɛ́ɛ bɩlɛ́, ɖɔ́ɔ́ ɖódónbolí. Káma, Mɩ́sɩra kʊ́bɔnɩ́ wɔɔdɔ́ ɖáa gɛ sɩsɩ a bɩdɛkɛ́ɛ ɖána yɩ ɖɔ́, ɖádándanáa yɩ.
26 E nós dissemos: Não poderemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não poderemos ver a face do varão, se este nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Ngɛ ɖájaa woobúsi ɖáa sɩsɩ ɖányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ bíya abaaláa nɔɔ́lɛ riké gɛ ɩmʊ́ ɩɖɛɛlʊ́ waalʊrʊná ɩmʊ́.
27 Então, disse-nos teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ngɛ kʊ́ɖʊḿ ɩlɛ́ waazʊ́ʊ nyɩ́ɩ́dɩ; ɩsɩ báa bɩɩlá nŋɩ́nɩ́ fɔɔ́-daá fʊ́ńdɩ kpɩ́nɖɛ neɖére wɔɔdɔɔ ná yɩ; ɖoo bɩrɩ́ŋa, ɩmʊ́ idokúti ɩna yɩ.
28 um ausentou-se de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e não o tenho visto até agora;
29 Ngɛ sinje nɛ́, ɖazɩ ɖɛ́ndɛɛzɩ́ ceení kpɔwʊ́ʊ. A ɖɔ́ gɛ nabʊ́rʊ waalá yɩ nɩ́bááwʊ-daá, ɖénÿelíi na ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ ábɔńdɩ tɩna, ɩbɛlɩ́ ɩsɩná sísíbí.
29 se agora também tirardes a este da minha face, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com dor à sepultura.
30 Bɩlɛ́ nɛ́, nŋɩ́nɩ́ gɛ mánbá mabɩ́ɩ́zɩ mabɩ́sɩ ɖájaa-jɔ́ bɩka bú ceení fɛ́yɩ́ ɖɔ́jɔ́; káma, ɩgɛ́ɛ na ɖájaa-dɛ́ɛ weezuú.
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e o moço não indo conosco, como a sua alma está atada com a alma dele,
31 A ɖé ɩdana ɖána bú ɩmʊ́ ɖɩkábɩsɩ, sɩ́m wɛ́nbɛlɩ́ɩ bɩkpɔ́ɔ yɩ. Ngɛ ɩdɛ́ɛ sɩ́m bɩḿ nɛ́, ɖɔ́ɔ́ ɖééyélé ná gɛ waazɩ ná sísíbí ɩdɛ́ɛ ábɔńdɩ-daá.
31 acontecerá que, vendo ele que o moço ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Na ngúti nbɛ́ɛ nɛ́, mɔ́ɔ́ mɔ́ɔgɔ́dɔ́ ná ɖájaa sɩsɩ bú ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ tɔ́m rɩ́ŋa kpátáá, bɔ́kpɔɔ baɖʊ mɛ́ńdɛ́. Méévééri yɩ sɩsɩ a mádákábɩsɩná yɩ, ɩdɔ́m ɩ́bɩsɩ mágʊjʊʊ́-rɔ sinje hálɩ ceré.
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com meu pai, dizendo: Se não to tornar, eu serei culpado a meu pai todos os dias.
33 Bɩlɛ́ nɛ́, kʊ́bɔnɩ́, máávɩ́nɩ nya, la suúru; mɔ́ɔ́ mɔ́njɔwʊ́ʊ bú ɩmʊ́ ɩɖɩdáarɛ nyɔ́jɔ́ cé, mabɩ́sɩ nyɛ́dɛ́ɛ yoḿ; bɩka bɛcɛ́ yɩ ɩ́na ɩɖawaalɩnáa baaganáa bekpé.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar deste moço por escravo de meu senhor, e que suba o moço com os seus irmãos.
34 Mádánbɩɩzɩ megbé meyéle bú ceení cé mobó mɔgɔ́mɔ́ɔ́ná majaa. Mádánbɩɩzɩ mana kʊnyɔḿ wenkí majaa sɩ ɩna kɩ nɛ́, mɛ́vɛ́yɩ́na bɩdɛ́ɛ wenbiré.»
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.