Gênesis 44

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ Ísifu wɔɔdɔ́ ɩdɛ́ɛ ɖɔɔ́ ɖɔkɩrʊ́ ɩmʊ́ sɩsɩ: «Kʊrʊ́ ngbɔ́ɔ ɩráa bana begbetekíni nzúu wɛ kíɖíídi. A sɩ nzúu wɛ, suu wenbí báa awéní wánbɩɩzɩ́ ɩsʊ́ʊ bɩ nɛ́. A nyóózúu wɛ bɩtɛ́, nbɩsɩná báa awéní-dɛ́ɛ liideé sɩ ɩfɛ́rɛ yɛ nɛ́ ndɩ́nɩ ɩsɔ́ɔ́dáá.»
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Ngɛ sɩsɩ: «A nyábámáa wɛ kíɖíídi suú gɛ bɩɩdála bɛdɛ́ɛ tɔ́ɔ́rɔɔ́, kpɔɔ mɛ́dɛ́ɛ nyɩɩrʊʊ́ kɔ́ɔ́pɩ na iliideé wɔɔgɔ́ɖɔ́kɩ yɛ sɩ ɩmʊná kíɖíídi nɛ́ ndɩ́nɩ kíɖíídi-rɔ igbetekú-daá.» Ngɛ ɩlɛ́ waalá wenbí Ísifu wɔɔdɔ́ yɩ nɛ́.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Kiivé tɛ́ɛrɛ́ nɛ́, ngɛ bɛɛjɛ́ wɛ bɔkpɔ́ɔ bɛdɛ́ɛ kpangbásɩ, bɛɖɛ́ɛ.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Bɛɛgbɛdɩ́ bakʊrʊ́ bɛfɛ́lɛ tɛ́ɛ́dɩ badalɩɩ tá bolíni gɛ Ísifu waagʊ́sɩ ɩdɛ́ɛ ɖɔɔ́ ɖɔkɩrʊ́ sɩsɩ: «Ɖasam, kʊrʊ́ nvu ɩráa bana banʊvɔ́; a nyáájʊ́ʊ́ná wɛ, bɔɔzɩ wɛ sɩsɩ we-rɔ gɛ baalá wɛ kazɔ́ɔ gɛ bɛ́nvɛrɩ́ɩ juutá.
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Ngbaalá baagáŋmɩɩlɩ kʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ kɔ́ɔ́pɩ wɔ́nnyɔnáa kɩ bɩka wánlanáa bɔɔzɩ́tɩ nɛ́. Wenbí baalá ɖɔ́ nɛ́ ɩbá bɩvɛ́yɩ́ kazɔ́ɔ kpátáá.»
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Ngɛ ɩlɛ́ ɖʊɖɔ waagʊrʊ́ ise ɩkɔ́mɔɔná wɛ; wɔɔmɔɔná wɛ nɛ́, ngɛ wɔɔdɔ́kpɔwʊ́ bɩlɛ́ ɩbɔ́ɔ́zɩ wɛ.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Ngɛ bɛlɛ́ boobúsi yɩ sɩsɩ: «Nŋɩ́nɩ́ gɛ nyánbɩɩzɩ́ nbuuná ɖáa tɔ́m tɩna, kʊ́bɔnɩ́. Ɖɔ́jɔɔ́ɔ ɖɔ́ nɛ́, ɖádánbɩɩzɩ ɖɩlá tɔ́m tɩna tɩdaká kɛtɛngɛrɛ.
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Bɛɛ ɖáagálɩɩ Kanáanɩ ɖɩkɔ́nɩ nɛ́, ɖɛ́ɛgɛ́gbɛ́dɩ́na liideé ɖáávʊ́ńnáa yɛ ɖégbetekíni-daá nɛ́ gɛ ɖɩkɔná. Ngbetíi wénÿelíi kʊ na ɖɩkɔ́nɩ nyágʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ ɖaána-daá ɖángaŋmɩɩlɩ́m nyɩɩrɩ‑gbɩ́nɖɛ yáá siká.
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Amá, bɛ́bɛɛŋ ɖágbɩ́ná-daá, weení ɩdɛ́ɛ kpetekú-daá bánnáa kɩ nɛ́, bánbɩɩzɩ́ bakʊ yɩ; bɩka ɖádɩtɩŋa ɖɩbɩ́sɩ kʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ yomáa.»
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Ngɛ kʊ́bɔnɩ́ ɩmʊ́ woobúsi wɛ sɩsɩ: «Tɔ́ɔ, máánɩ́ɩ, mɩ́dɩtɩŋa mɩ́ɩ́dɔ́ ná; amá, weení igbetekú-daá sɩ mana kɩ nɛ́, ɩlɛ́ iriké wánbɩsɩ kʊ mɛ́dɛ́ɛ yoḿ; bɩka baaganáa rɩ́ŋa ɩlɩ́ɩ tɔ́m-daá.»
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Ngɛ barɩ́ŋa boobóɖi bagbɩná betísi adɛ ɖasam. Ngɛ boobóɖi begbetekíni;
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 ngɛ ɩlɛ́ waabáázɩ bɛɛŋ́. Sɩ ɩɖáa nɛ́, ɖawaalʊ́ʊ kʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ gɛ waaɖaaná hálɩ bibó bikégbííríná tɔ́ɔ́rɔɔ́. Bɩɩgɔ́nɩ sɩ bikégbííríná Bɛ́ɛnɩ-Yáámíínu nɛ́, ɩlɛ́ igbetekú-daá gɛ baana kɔ́ɔ́pɩ.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Ɖawaalɩnáa waana bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ bɩɩgʊ́sɩ balaakáarɩ bɛlɛrɩ́ bagbɩná bozóóna yɛ nɛ́; ngɛ báa awéní waabɩsɩná ɩgbɩná bɔfɔ́kɩ, barɩ́ŋa bosúu babɩ́sɩ tɛ́ɛ́dɩ-daá.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Yudáa na igoobíya boobó batála bɔmɔɔná Ísifu ɩdɛɛzɩ ɩwɛ ɖaána. Ngɛ barɩ́ŋa beedí babála bofu waazá-daá.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Ngɛ ɩlɛ́ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ wɛ sɩsɩ: «Ngbaalá mɩ́ɩ́lá bɩlɛ́. Mɩ́dátɩ́lɩ́ sɩsɩ ɩrʊ́ ńŋɩnáa mádáká ɖɔ́ wɛná yíko ɩbɔ́ɔ́zɩ ɩna wenbí bɩrɩ́ŋa bɩgɛ́ɛ nɛ́?»
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Ńna gɛ Yudáa sɩsɩ: «Wentí gɛ sɩ ɖɩŋmátɩ, mágʊ́bɔnɩ́. Wentí gɛ ɖɔ́wɛná sɩ ɖɩŋmátɩ na bɩwɩ́lɩ sɩsɩ ɖɛ́dɛ́kɛ́ɛ tɔ́m-dɩnáa; Ɩsɔ́ɔ wóńvúlú ɖɔ́wɔ́rɔ́. Bɩlɛ́ nɛ́, ɖárɩ́ŋa ɖɔ́, ɖána weení igbetekú-daá baana kɔ́ɔ́pɩ nɛ́, ɖánbɩsɩ́ nyɛ́dɛ́ɛ yomáa.»
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Ngɛ Ísifu sɩsɩ: «Aayɩ́, bɩ́dánlaḿ bɩlɛ́. Bɩdɔmɔɔná malá bɩlɛ́. A sɩ magba yoḿti, weení igbetekú-daá baana kɔ́ɔ́pɩ nɛ́, ɩlɛ́ iriké gɛ mángbáa yoḿti; a bɩɩga mɩ́nyɔ́ɔ́, mɩ́nyɔ́ɔ́ ibó ikpé ɖɛfɛɛ ɩkɔ́mɔ́ɔ́ná mɩ́jaa.»
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Ngɛ Yudáa woogóduu Ísifu ɩzá-daá ɩtɔ́ yɩ sɩsɩ: «Kʊ́bɔnɩ́; nyɔ́jɔɔ́ɔ gɛ nyazɩ wúro Farawʊ́na. Máálá nya gááfára sɩsɩ bafa ma nɔɔ́ maŋmátɩ tɔ́m bíya cʊ́kɔyɔ́ɔ ɖɔ́; amá mákákʊsɩ nyálaakáarɩ.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Ɖoo kaɖaa-dɛ́ɛ ɖɔ́ɔ́gɔ́nɩ nɛ́, nyɔ́ɔ́bɔ́ɔ́zɩ ɖáa sɩsɩ ɖájaa wɛ, yáá ɖógóóbú naárʊ wɛ.
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Ngɛ ɖóóbúsi nya sɩsɩ ɩɩ́n, ɖájaa wɛ; amá, wáńbɩ́ɩ ábɔ́nɩ́ gɛ, ɖénéwú ɖájaa-dɛ́ɛ ábɔɔ-bú ɖʊɖɔ wɛ. Ngɛ ɖénéwú ɩmʊ́, ɖájaa ɩbá ɩzɔɔlɛ́ɛ ɩdɔ́m gɛ; iriké waaga ná ɩgɔɔ-dɛ́ɛ bíya-daá. Bú ɩmʊ́ ɩɖawaalʊ waazɩ́.
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Ɖááŋmátɩ nya bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ nyazɩ ɖíbo ɖɩkɔ́gɔ́ná ɖénéwú ɩmʊ́ nna yɩ na nyáázá.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Ngɛ ɖéévééri nya tɔ́m kutoluú sɩsɩ bú ɩmʊ́ ɩ́dánbɩɩzɩ ɩbá ɩɖɛ́ɛ ɖeelí ɖɔ́ iyéle ɩjaa. A wɛɛɖɛ́ɛ bɩlɛ́, ɩjaa wɛ́nbɛlɩ́ɩ ɩsɩ́.
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Ɖááŋmátɩ nya bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ nyɔ́ɔ́dɔ́ ɖáa sɩsɩ a ɖé ɖódóbó ɖɩkɔná ɖénéwú ɩmʊ́ nna yɩ ɖádándanáa nya.
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Tɔ́ɔ, nyááŋmátɩ ɖáa bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ ɖóózúu ɖɩbɩ́sɩ ɖɛ́dɛ́ɛ. Ɖáádála nɛ́, ɖʊkpɔ́ɔ bɩlɛ́ ɖɩtɩ́ ɖifééri ɖájaa.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Woogúti ɩkɔ́nɩ ɩtɔ́ ɖáa sɩsɩ ɖɩ́kábɩsɩ cé ɖɩmʊ kíɖíídi nɛ́,
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 ngɛ ɖɔ́ɔ́dɔ́ yɩ sɩsɩ naanɩ́ ɖɩbɩ́sɩ ɖɩkámʊ́ kíɖíídi nɛ́, asée wéńÿélí ɖána ɖénéwú ɖibó; a bɩdɛkɛ́ɛ bɩlɛ́, ɖɔ́ɔ́ ɖódónbolí. Káma, Mɩ́sɩra kʊ́bɔnɩ́ wɔɔdɔ́ ɖáa gɛ sɩsɩ a bɩdɛkɛ́ɛ ɖána yɩ ɖɔ́, ɖádándanáa yɩ.
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Ngɛ ɖájaa woobúsi ɖáa sɩsɩ ɖányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ bíya abaaláa nɔɔ́lɛ riké gɛ ɩmʊ́ ɩɖɛɛlʊ́ waalʊrʊná ɩmʊ́.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ngɛ kʊ́ɖʊḿ ɩlɛ́ waazʊ́ʊ nyɩ́ɩ́dɩ; ɩsɩ báa bɩɩlá nŋɩ́nɩ́ fɔɔ́-daá fʊ́ńdɩ kpɩ́nɖɛ neɖére wɔɔdɔɔ ná yɩ; ɖoo bɩrɩ́ŋa, ɩmʊ́ idokúti ɩna yɩ.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Ngɛ sinje nɛ́, ɖazɩ ɖɛ́ndɛɛzɩ́ ceení kpɔwʊ́ʊ. A ɖɔ́ gɛ nabʊ́rʊ waalá yɩ nɩ́bááwʊ-daá, ɖénÿelíi na ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ ábɔńdɩ tɩna, ɩbɛlɩ́ ɩsɩná sísíbí.
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 Bɩlɛ́ nɛ́, nŋɩ́nɩ́ gɛ mánbá mabɩ́ɩ́zɩ mabɩ́sɩ ɖájaa-jɔ́ bɩka bú ceení fɛ́yɩ́ ɖɔ́jɔ́; káma, ɩgɛ́ɛ na ɖájaa-dɛ́ɛ weezuú.
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 A ɖé ɩdana ɖána bú ɩmʊ́ ɖɩkábɩsɩ, sɩ́m wɛ́nbɛlɩ́ɩ bɩkpɔ́ɔ yɩ. Ngɛ ɩdɛ́ɛ sɩ́m bɩḿ nɛ́, ɖɔ́ɔ́ ɖééyélé ná gɛ waazɩ ná sísíbí ɩdɛ́ɛ ábɔńdɩ-daá.
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Na ngúti nbɛ́ɛ nɛ́, mɔ́ɔ́ mɔ́ɔgɔ́dɔ́ ná ɖájaa sɩsɩ bú ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ tɔ́m rɩ́ŋa kpátáá, bɔ́kpɔɔ baɖʊ mɛ́ńdɛ́. Méévééri yɩ sɩsɩ a mádákábɩsɩná yɩ, ɩdɔ́m ɩ́bɩsɩ mágʊjʊʊ́-rɔ sinje hálɩ ceré.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Bɩlɛ́ nɛ́, kʊ́bɔnɩ́, máávɩ́nɩ nya, la suúru; mɔ́ɔ́ mɔ́njɔwʊ́ʊ bú ɩmʊ́ ɩɖɩdáarɛ nyɔ́jɔ́ cé, mabɩ́sɩ nyɛ́dɛ́ɛ yoḿ; bɩka bɛcɛ́ yɩ ɩ́na ɩɖawaalɩnáa baaganáa bekpé.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Mádánbɩɩzɩ megbé meyéle bú ceení cé mobó mɔgɔ́mɔ́ɔ́ná majaa. Mádánbɩɩzɩ mana kʊnyɔḿ wenkí majaa sɩ ɩna kɩ nɛ́, mɛ́vɛ́yɩ́na bɩdɛ́ɛ wenbiré.»
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.