Gênesis 33
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ARA
1 Yaakúbu waagʊ́sɩ waazá ɩkɛ́bɛ́ɛŋ ɖɔ́ nɛ́, ngɛ waagáná Ísááwʊ kɛrɛŋɛ ɩ́gana ɩráa kákpɩ́ɩ́zɩ nasɩ́lɛ (400). Ngɛ waadára bíya icéle Léya na Rasɩ́ɩ́la na yomáa lɛ́ɛ́nɩ́.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Ngɛ wɔɔdɔ́ yomáa bɛḿ bána bebíya bɛtɛ nɩ́bááwʊ; bɛlɛ́ bɔwɔ́rɔ́ nɛ́, ngɛ Léya na ibíya baadɩ́nɩ; ngɛ Rasɩ́ɩ́la na Ísifu bɛlɛ́ bɛɛdɛ́ɛ́zɩ fúu bɔwɔ́rɔ́.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Ɩmʊ́ ɩdɩtɩŋa wɛɛdɛ ná wɛ nɩ́bááwʊ. Naanɩ́ ɩtála ɩɖawaalʊ ɩzá-daá nɛ́, bʊrɔ lʊbɛ gɛ woozóm adɛ.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Ngɛ Ísááwʊ weeze ɩkázɩŋ yɩ; ɩnyáa ikpíriki yɩ. Ngɛ baabáázɩ wíídi.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Ísááwʊ wɔɔgɔ́nɩ ɩkʊ́sɩ ɩgʊjʊʊ́ ɩbɛ́ɛ́ŋ nɛ́, waana aláa na bíya; ngɛ sɩsɩ: «Wenbá gɛ ɩráa bana baagálaazɩ nya ɖɔ́ nɛ́.» Ngɛ Yaakúbu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Bíya Ɩsɔ́ɔ waava ma wɛ nɛ́ nbɩlɛ́.»
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Ńna gɛ yomáa aláa na bebíya bɛlɛ́ boogóduu baká baɖʊná-rɔ.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Ngɛ Léya na ibíya ɖʊɖɔ boogóduu baká baɖʊná-rɔ. Ngɛ Ísifu na Rasɩ́ɩ́la bɔɔmɔ́ɔ bokóduu baká baɖʊná-rɔ ɖʊɖɔ.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Ńnaamʊ́ gɛ Ísááwʊ sɩsɩ: «Fʊ́ńdɩ kpɩná rɩ́ŋa mɛ́ɛ́gɛ́gɛ́tɩ yɛ ɖɔ́ nɛ́, we gɛ nyáázɩ́ɩ sɩ nlaná.» Ngɛ Yaakúbu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Aayɩ́, sɩ mavɩnɩná nya gɛ.»
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Ngɛ Ísááwʊ sɩsɩ: «Ménewú, bɩbá bʊwɛ mɔ́jɔ́, bɩlɛ́ nɛ́, ɖɔkɩ.»
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Ngɛ Yaakúbu sɩsɩ: «Aayɩ́, la suúru, a ɖé nyɛ́ɛ́jɛ́ ma, tisi nmʊ mágʊjɔɔwʊ mɛ́ńdɛ́; káma, mɛ́dɛ́ɛ nya náa cɔɔ́ɔ ma gɛ nyazɩ Ɩsɔ́ɔ gɛ mááná; ngɛ toovonúm, nyáámʊ́ ma nʊ́ʊ́zɩ nasɩ́lɛ.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ ma alɩbáráka, nabʊ́rʊ fɛ́yɩ́ ma takáásɩ́; bɩlɛ́ nɛ́, la suúru ndísi nmʊ mágʊjɔɔwʊ máálá nya kɩ nɛ́.»
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Ngɛ ɩlɛ́ sɩsɩ: «Ɖʊ́kʊ́rʊ́ ɖɩɖɛ́ɛ maláázɩ nya.»
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Ngɛ Yaakúbu sɩsɩ: «Mágʊ́bɔnɩ́, nyányɩ sɩsɩ bíya ɩbá bɛvɛ́yɩ́ fɩ́ya ɖɔ́, ngʊ́ ɖʊɖɔ mɔ́wɛná fééni na náánɩ ásɔ́ɔ́nɩ́náa. A ɖéégbí tɩ ɖóni tɩnʊ́ŋ wɩ́rɛ kʊ́ɖʊńɖɛ, fʊ́ńdɩ kpɩná rɩ́ŋa wánzɩ́m.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Bɩlɛ́ nɛ́, mágʊ́bɔnɩ́, tɛ nɩ́bááwʊ ndóróbó, mɔ́ɔ́ mónvúu mávʊ́ńdɩ kpɩná na bíya-dɛ́ɛ nʊŋɛ́ mɔgɔ́mɔ́ɔ́ná mɩ́ɩ Seyíiri.»
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Ngɛ Ísááwʊ sɩsɩ: «A bɩlɛ́, ménÿelenáa nya mááráa nɛbɛ́rɛ.» Ngɛ Yaakúbu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Na bɩlá wé; a nyáábá nmʊ ma kazɔ́ɔ, bɩɩɖɔ́ɔ.»
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Ngɛ Ísááwʊ waajáŋ isúu ɩbɩ́sɩ Seyíiri wɩ́rɛ ɖɩḿ.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Yaakúbu ɩlɛ́ waagʊrʊ́ ɩɖɛ́ɛ Sukɔ́ɔtɩ. Ngɛ woobó ɩma ɩdɩ ɖɔɔ́, ɩma fʊ́ńdɩ kpɩná kɛ́rɛ́ɛ́zɩ. Bʊrɔɔzɩ́ gɛ bánÿaá ɖɩdáarɛ ɖɩḿ sɩsɩ Sukɔ́ɔtɩ, bugutoluú sɩsɩ kɛ́rɛ́ɛ́zɩ.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, Yaakúbu waagálɩɩ Padan-Aráamɩ ɩtala ná alaafɩ́ya Sɩkɛ́ɛm, Kanáanɩ laadɔ́ɔ-daá. Waadála nɛ́, tɛ́ɛ́dɩ-jɔ́ ńna gɛ woozúu.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Laadɔ́ɔ wenká-rɔ woozúu nɛ́, Amɔ́ɔrɩ-dɛ́ɛ bú Sɩkɛ́ɛm-dɛ́ɛ bíya-jɔ́ gɛ waamʊ kɛ ɩfɛ́rɛ liidásɩ nɩɩ́nʊ́wá.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Ngɛ Yaakúbu waama Ɩsɔ́ɔ sarásɩ ɖaalanɖɛ́ ńnaamʊ́ ɩfa yɩ́ɖɛ sɩsɩ: Ɛ́ɛlɩ-Elohée-Israyɛ́ɛlɩ.
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.