Gênesis 12

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wɩ́rɛ bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ Ɩbrám sɩsɩ: «Ɩbrám, lɩɩ ngɔɔ na njaa bɛdɛ́ɛ, nÿéle nyɛ́dɛ́ɛ koobíre na mawɩ́lɩ nya tɛ́ɛ́dɩ wentí tɩdaá sɩ nbó ngɔ́jɔ́ɔ nɛ́.
1 Então o Senhor disse a Abrão: "Saia da sua terra, do meio dos seus parentes e da casa de seu pai, e vá para a terra que eu lhe mostrarei.
2 Mánɖʊ́ʊ nya alɩbáráka nlʊ́rʊ bɩɖɔ́ɔ bɩlá tɛ́ɛ́dɩ kʊ́bɔńdɩ, nyáyɩ́ɖɛ ɩlɩ́ɩ; ɩráa iɖiná nya alɩbáráka.
2 "Farei de você um grande povo, e o abençoarei. Tornarei famoso o seu nome, e você será uma bênção.
3 A weení ɩrɩ́ŋa wóngoorináa nya kífeńbi nɛ́, kífeńbi gɛ sɩ mɛvɛ́rɛ yɩ. Amá, a weení wóngoorináa nya bɩdaavé nɛ́, bɩdaavé ɖʊɖɔ gɛ mɛ́nvɛrɩ́ɩ yɩ. Nyánáábɩ́lɛ́ sɩ mabaná maɖʊ yíriwá rɩ́ŋa alɩbáráka.»
3 Abençoarei os que o abençoarem, e amaldiçoarei os que o amaldiçoarem; e por meio de você todos os povos da terra serão abençoados".
4 Ngɛ Ɩbrám weedísi ɩkʊrʊ́ Haráanɩ ńŋɩnáa wenbí Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ yɩ nɛ́. Bɩdɛ́ɛ sáátɩ kɩḿ, Ɩbrám wɛná bɩ́ɩ́zɩ niídoozo na saaláa na nasʊ́nʊ́wá (75) nbɩlɛ́.
4 Partiu Abrão, como lhe ordenara o Senhor, e Ló foi com ele. Abrão tinha setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 Sɩ ɩkʊrʊ́ nɛ́, ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ɩɖɛɛlʊ́ Saaráyɩ, na inewú-dɛ́ɛ bú Lɔ́ɔtɩ; ɩkpɔ́ɔ ɩdɛ́ɛ yomáa rɩ́ŋa na ɩdɛ́ɛ amáána rɩ́ŋa ɩgɔwɛná Haráanɩ nɛ́ bɛɖɛ́ɛ Kanáanɩ laadɔ́ɔ-daá.
5 Levou sua mulher Sarai, seu sobrinho Ló, todos os bens que haviam acumulado e os seus servos, comprados em Harã; partiram para a terra de Canaã e lá chegaram.
6 Boobó batála Kanáanɩ laadɔ́ɔ-daá nɛ́, ngɛ boobó hálɩ ɖɩdáarɛ bánÿaá ɖɛ Sɩkɛ́ɛm nɛ́ ɖɩdaá, Morée tɩɩwʊ́ kʊ́bɔńgɩ-dɛ. Bɩdɛ́ɛ sáátɩ kɩḿ baadála nɛ́, Kanáanɩ ńba suwáa ńnaamʊ́.
6 Abrão atravessou a terra até o lugar do Carvalho de Moré, em Siquém. Naquela época os cananeus habitavam essa terra.
7 Bɔwɛ ńnaamʊ́ gɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ ɩlɩ́ɩ Ɩbrám-rɔ ifééri yɩ sɩsɩ: «Laadɔ́ɔ kana gɛ sɩ mava nyébíya‑bíya.» Ngɛ Ɩbrám waajáŋ ɩma sarɔ́ɔ ɖaalanɖɛ́ sɩ ɩlá Ɖádʊ́ʊ sarɔ́ɔ lénlé waaɖʊ ɩlɩ́ɩ ɩrɔɔzɩ́ nɛ́.
7 O Senhor apareceu a Abrão e disse: "À sua descendência darei esta terra". Abrão construiu ali um altar dedicado ao Senhor, que lhe havia aparecido.
8 Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ waadákʊrʊ́ ɩɖɛ́ɛ tɛ́ɛ́dɩ bánÿaá tɩ sɩsɩ Betɛ́ɛlɩ nɛ́ tɩdɛ́ɛ wɩ́sɩ ɖaagalɩɩɖɛ́-dɛ́ɛ bʊ́ʊ́nɩ-daá isúu; Betɛ́ɛlɩ wɛná ɩdɛ́ɛ wɩ́sɩ ɖaazalaɖɛ́, bɩka Ayíi wɛná ɩdɛ́ɛ wɩ́sɩ ɖaagalɩɩɖɛ́. Waadála ńna nɛ́, ngɛ waadámáa sarɔ́ɔ ɖaalanɖɛ́ bɩka ɩyáa Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ yɩ́ɖɛ.
8 Dali prosseguiu em direção às colinas a leste de Betel, onde armou acampamento, tendo Betel a oeste e Ai a leste. Construiu ali um altar dedicado ao Senhor e invocou o nome do Senhor.
9 Ɩcɔ́ɔ cé, ɩkʊrʊ́; ɩcɔ́ɔ cé, ɩkʊrʊ́. Wɩ́rɛ bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ wɔɔgbɔɔná Negɛ́ɛvɩ tɛɛwʊ́lɔ́ɔ́-daá nɩ́bááwʊ.
9 Depois Abrão partiu e prosseguiu em direção ao Neguebe.
10 Bɩɩgɔ́nɩ bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, nyɔɔ́sɩ waazʊ́ʊ Kanáanɩ laadɔ́ɔ-daá. Sɩɩgɔ́nɩ sɩbá sɩkɩ́lɩ nɛ́ gɛ Ɩbrám waagʊrʊ́ ɩɖɛ́ɛ Mɩ́sɩra sɩ ɩkɔ́jɔ́ɔ.
10 Houve fome naquela terra, e Abrão desceu ao Egito para ali viver algum tempo, pois a fome era rigorosa.
11 Sáátɩ wenkí waajʊʊná Mɩ́sɩra laadɔ́ɔ nɛ́, ngɛ wɔɔdɔ́ ɩɖɛɛlʊ́ Saaráyɩ sɩsɩ: «Nyááná, mányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ nyɔ́jɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ.
11 Quando estava chegando ao Egito, disse a Sarai, sua mulher: "Bem sei que você é bonita.
12 A ɖáádála gɛ Mɩ́sɩra ńba waana nya, bɔ́ndɔ́m sɩsɩ ɩɖɛɛlʊ́ nbɩlɛ́; asée baagʊ ma bɩka beyéle nyɔ́ɔ́.
12 Quando os egípcios a virem, dirão: ‘Esta é a mulher dele’. E me matarão, mas deixarão você viva.
13 Bɩlɛ́ nɛ́, a ɖáádála gɛ bɔɔbɔ́ɔ́zɩ nya, máávɩ́nɩ nya, busi wɛ sɩsɩ ménewú gɛ nya. Ńdánátá bánlám ma kazɔ́ɔ nyɔ́rɔ́ɔ́zɩ́ nɛ́, ńna nɛ́, mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ mónÿuúu weezuú.»
13 Diga que é minha irmã, para que me tratem bem por amor a você e minha vida seja poupada por sua causa".
14 Ɩbrám waadála Mɩ́sɩra nɛ́, ngɛ bɛlɛ́ baana sɩsɩ ɩɖɛɛlʊ́ ɩbá ɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ páá.
14 Quando Abrão chegou ao Egito, viram os egípcios que Sarai era uma mulher muito bonita.
15 Mɩ́sɩra wúro Farawʊ́na-dɛ́ɛ awóronbíya waana bɩlɛ́ sɩsɩ ɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ nɛ́, ngɛ boobó bánzám ɩdɛ́ɛ kazɔ́ɔ wúro ɩmʊ́ waazá-daá; bɔkɔ́nɩ bɔkpɔ́ɔ yɩ boboná ɩdɛ́ɛ ɖaána-daá.
15 Vendo-a, os homens da corte do faraó a elogiaram diante do faraó, e ela foi levada ao seu palácio.
16 Alʊ́ ɩmʊ́ ɩrɔɔzɩ́ nɛ́, baabá gɛ bamʊ Ɩbrám kazɔ́ɔ: bafa yɩ fééni, namɩ́nɩ, náánɩ, kpangbásɩ na raakúḿwá, bɩkpɛdɩ́na yomáa aláa na abaaláa.
16 Ele tratou bem a Abrão por causa dela, e Abrão recebeu ovelhas e bois, jumentos e jumentas, servos e servas, e camelos.
17 Amá, Ɩbrám ɖɛɛlʊ́ Saaráyɩ ɩmʊ́ ɩrɔɔzɩ́ nɛ́, Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ weeyéle nbusú ɩmɔɔná wúro Farawʊ́na na ɩdɛ́ɛ ɩyáálɩ rɩ́ŋa.
17 Mas o Senhor puniu o faraó e sua corte com graves doenças, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Ńna gɛ weedíri bayáa Ɩbrám ifééri yɩ sɩsɩ: «Ɩbrám, we-rɔ gɛ nyáálá ma bɩlɛ́. Bɩyáásɩ́ gɛ ńdéfééri ma sɩsɩ nɖɛɛlʊ́ nbɩlɛ́,
18 Por isso o faraó mandou chamar Abrão e disse: "O que você fez comigo? Por que não me falou que ela era sua mulher?
19 ndísi nvééri ma sɩsɩ nyénewú gɛ, hálɩ bʊkɔná ma mɔgbɔ́ɔ yɩ ɩsɩ mɛɖɛɛlʊ́; bɛɛ́ɛ, nɖɛɛlʊ́ ɩmʊ́ nbɩlɛ́, kpɔɔ yɩ nɖɛ́ɛ.»
19 Por que disse que ela era sua irmã? Foi por isso que eu a tomei para ser minha mulher. Aí está a sua mulher. Tome-a e vá! "
20 Ńna gɛ wúro weevééri ɩdɛ́ɛ furúsiwá sɩsɩ bɔ́ɖɔɔ yɩ ɩ́na ɩɖɛɛlʊ́ na bagbɩná rɩ́ŋa balɩzɩ́ wɛ tɛ́ɛ́dɩ.
20 A seguir o faraó deu ordens para que providenciassem o necessário para que Abrão partisse, com sua mulher e com tudo o que possuía.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.