Gênesis 12

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wɩ́rɛ bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ Ɩbrám sɩsɩ: «Ɩbrám, lɩɩ ngɔɔ na njaa bɛdɛ́ɛ, nÿéle nyɛ́dɛ́ɛ koobíre na mawɩ́lɩ nya tɛ́ɛ́dɩ wentí tɩdaá sɩ nbó ngɔ́jɔ́ɔ nɛ́.
1 Ora, o SENHOR havia dito a Abrão: Sai-te do teu país, e da tua parentela, e da casa de teu pai, para uma terra que eu te mostrarei.
2 Mánɖʊ́ʊ nya alɩbáráka nlʊ́rʊ bɩɖɔ́ɔ bɩlá tɛ́ɛ́dɩ kʊ́bɔńdɩ, nyáyɩ́ɖɛ ɩlɩ́ɩ; ɩráa iɖiná nya alɩbáráka.
2 E eu farei de ti uma grande nação, e eu te abençoarei, e farei teu nome grande; e tu serás uma bênção.
3 A weení ɩrɩ́ŋa wóngoorináa nya kífeńbi nɛ́, kífeńbi gɛ sɩ mɛvɛ́rɛ yɩ. Amá, a weení wóngoorináa nya bɩdaavé nɛ́, bɩdaavé ɖʊɖɔ gɛ mɛ́nvɛrɩ́ɩ yɩ. Nyánáábɩ́lɛ́ sɩ mabaná maɖʊ yíriwá rɩ́ŋa alɩbáráka.»
3 E eu abençoarei os que te abençoarem, e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem, e em ti todas as famílias da terra serão abençoadas.
4 Ngɛ Ɩbrám weedísi ɩkʊrʊ́ Haráanɩ ńŋɩnáa wenbí Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ yɩ nɛ́. Bɩdɛ́ɛ sáátɩ kɩḿ, Ɩbrám wɛná bɩ́ɩ́zɩ niídoozo na saaláa na nasʊ́nʊ́wá (75) nbɩlɛ́.
4 Assim, Abrão partiu, como o SENHOR lhe havia falado, e Ló foi com ele. E Abrão tinha setenta e cinco anos de idade quando ele partiu de Harã.
5 Sɩ ɩkʊrʊ́ nɛ́, ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ɩɖɛɛlʊ́ Saaráyɩ, na inewú-dɛ́ɛ bú Lɔ́ɔtɩ; ɩkpɔ́ɔ ɩdɛ́ɛ yomáa rɩ́ŋa na ɩdɛ́ɛ amáána rɩ́ŋa ɩgɔwɛná Haráanɩ nɛ́ bɛɖɛ́ɛ Kanáanɩ laadɔ́ɔ-daá.
5 E Abrão tomou Sarai, sua esposa, e Ló, filho de seu irmão, e todas as posses que haviam ajuntado, e as almas que eles tinham obtido em Harã, e eles saíram para a terra de Canaã, e para a terra de Canaã eles vieram.
6 Boobó batála Kanáanɩ laadɔ́ɔ-daá nɛ́, ngɛ boobó hálɩ ɖɩdáarɛ bánÿaá ɖɛ Sɩkɛ́ɛm nɛ́ ɖɩdaá, Morée tɩɩwʊ́ kʊ́bɔńgɩ-dɛ. Bɩdɛ́ɛ sáátɩ kɩḿ baadála nɛ́, Kanáanɩ ńba suwáa ńnaamʊ́.
6 E Abrão passou pela terra até o lugar de Siquém, até a planície de Moré. E os cananeus estavam nesse tempo na terra.
7 Bɔwɛ ńnaamʊ́ gɛ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ ɩlɩ́ɩ Ɩbrám-rɔ ifééri yɩ sɩsɩ: «Laadɔ́ɔ kana gɛ sɩ mava nyébíya‑bíya.» Ngɛ Ɩbrám waajáŋ ɩma sarɔ́ɔ ɖaalanɖɛ́ sɩ ɩlá Ɖádʊ́ʊ sarɔ́ɔ lénlé waaɖʊ ɩlɩ́ɩ ɩrɔɔzɩ́ nɛ́.
7 E o SENHOR apareceu a Abrão e disse: À tua semente eu darei esta terra; e ali ele edificou um altar ao SENHOR, que lhe apareceu.
8 Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ waadákʊrʊ́ ɩɖɛ́ɛ tɛ́ɛ́dɩ bánÿaá tɩ sɩsɩ Betɛ́ɛlɩ nɛ́ tɩdɛ́ɛ wɩ́sɩ ɖaagalɩɩɖɛ́-dɛ́ɛ bʊ́ʊ́nɩ-daá isúu; Betɛ́ɛlɩ wɛná ɩdɛ́ɛ wɩ́sɩ ɖaazalaɖɛ́, bɩka Ayíi wɛná ɩdɛ́ɛ wɩ́sɩ ɖaagalɩɩɖɛ́. Waadála ńna nɛ́, ngɛ waadámáa sarɔ́ɔ ɖaalanɖɛ́ bɩka ɩyáa Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ yɩ́ɖɛ.
8 E ele moveu-se dali para o monte ao leste de Betel, e armou sua tenda, tendo Betel ao oeste e Ai ao leste. E ali ele edificou um altar ao SENHOR, e invocou o nome do SENHOR.
9 Ɩcɔ́ɔ cé, ɩkʊrʊ́; ɩcɔ́ɔ cé, ɩkʊrʊ́. Wɩ́rɛ bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ wɔɔgbɔɔná Negɛ́ɛvɩ tɛɛwʊ́lɔ́ɔ́-daá nɩ́bááwʊ.
9 E Abrão viajou, indo adiante para o sul.
10 Bɩɩgɔ́nɩ bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, nyɔɔ́sɩ waazʊ́ʊ Kanáanɩ laadɔ́ɔ-daá. Sɩɩgɔ́nɩ sɩbá sɩkɩ́lɩ nɛ́ gɛ Ɩbrám waagʊrʊ́ ɩɖɛ́ɛ Mɩ́sɩra sɩ ɩkɔ́jɔ́ɔ.
10 E houve fome na terra, e Abrão desceu para o Egito para peregrinar ali, pois a fome era severa na terra.
11 Sáátɩ wenkí waajʊʊná Mɩ́sɩra laadɔ́ɔ nɛ́, ngɛ wɔɔdɔ́ ɩɖɛɛlʊ́ Saaráyɩ sɩsɩ: «Nyááná, mányɩ bɩlɛ́ sɩsɩ nyɔ́jɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ.
11 E aconteceu que, quando ele estava prestes a entrar no Egito, ele disse a Sarai, sua esposa: Eis que eu sei que tu és uma mulher formosa à vista.
12 A ɖáádála gɛ Mɩ́sɩra ńba waana nya, bɔ́ndɔ́m sɩsɩ ɩɖɛɛlʊ́ nbɩlɛ́; asée baagʊ ma bɩka beyéle nyɔ́ɔ́.
12 Por isso, acontecerá que, quando os egípcios te virem, eles dirão: Esta é a esposa dele. E me matarão, mas te manterão viva.
13 Bɩlɛ́ nɛ́, a ɖáádála gɛ bɔɔbɔ́ɔ́zɩ nya, máávɩ́nɩ nya, busi wɛ sɩsɩ ménewú gɛ nya. Ńdánátá bánlám ma kazɔ́ɔ nyɔ́rɔ́ɔ́zɩ́ nɛ́, ńna nɛ́, mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ mónÿuúu weezuú.»
13 Dize, suplico-te, que tu és minha irmã, para que eu possa ficar bem por tua causa, e a minha alma viverá por causa de ti.
14 Ɩbrám waadála Mɩ́sɩra nɛ́, ngɛ bɛlɛ́ baana sɩsɩ ɩɖɛɛlʊ́ ɩbá ɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ páá.
14 E aconteceu que, quando Abrão havia chegado ao Egito, os egípcios viram a mulher, e que ela era muito formosa.
15 Mɩ́sɩra wúro Farawʊ́na-dɛ́ɛ awóronbíya waana bɩlɛ́ sɩsɩ ɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ nɛ́, ngɛ boobó bánzám ɩdɛ́ɛ kazɔ́ɔ wúro ɩmʊ́ waazá-daá; bɔkɔ́nɩ bɔkpɔ́ɔ yɩ boboná ɩdɛ́ɛ ɖaána-daá.
15 Também os príncipes do Faraó a viram, e a elogiaram diante do Faraó, e a mulher foi levada à casa do Faraó.
16 Alʊ́ ɩmʊ́ ɩrɔɔzɩ́ nɛ́, baabá gɛ bamʊ Ɩbrám kazɔ́ɔ: bafa yɩ fééni, namɩ́nɩ, náánɩ, kpangbásɩ na raakúḿwá, bɩkpɛdɩ́na yomáa aláa na abaaláa.
16 E ele tratou bem a Abrão por causa dela. E ele teve ovelhas, e bois, e jumentos, e servos, e servas, e jumentas e camelos.
17 Amá, Ɩbrám ɖɛɛlʊ́ Saaráyɩ ɩmʊ́ ɩrɔɔzɩ́ nɛ́, Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ weeyéle nbusú ɩmɔɔná wúro Farawʊ́na na ɩdɛ́ɛ ɩyáálɩ rɩ́ŋa.
17 E o SENHOR atormentou Faraó e a sua casa com grandes pragas por causa de Sarai, esposa de Abrão.
18 Ńna gɛ weedíri bayáa Ɩbrám ifééri yɩ sɩsɩ: «Ɩbrám, we-rɔ gɛ nyáálá ma bɩlɛ́. Bɩyáásɩ́ gɛ ńdéfééri ma sɩsɩ nɖɛɛlʊ́ nbɩlɛ́,
18 E Faraó chamou Abrão, e disse: O que é isto que tu me fizeste? Por que não me disseste que ela era tua esposa?
19 ndísi nvééri ma sɩsɩ nyénewú gɛ, hálɩ bʊkɔná ma mɔgbɔ́ɔ yɩ ɩsɩ mɛɖɛɛlʊ́; bɛɛ́ɛ, nɖɛɛlʊ́ ɩmʊ́ nbɩlɛ́, kpɔɔ yɩ nɖɛ́ɛ.»
19 Por que disseste: Ela é minha irmã? Portanto eu a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua esposa. Toma-a e vai no teu caminho.
20 Ńna gɛ wúro weevééri ɩdɛ́ɛ furúsiwá sɩsɩ bɔ́ɖɔɔ yɩ ɩ́na ɩɖɛɛlʊ́ na bagbɩná rɩ́ŋa balɩzɩ́ wɛ tɛ́ɛ́dɩ.
20 E Faraó ordenou aos seus homens com respeito a ele; e eles o mandaram embora, e a sua esposa, e a tudo que ele tinha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.