Atos 10
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVI
1 Sezarée tɛ́ɛ́dɩ-daá gɛ Róóma sɔ́ɔ́ja kʊ́bɔnɩ́ naárʊ wɛ, bánÿaá yɩ sɩsɩ Kɔrɩnɛ́ɛyɩ. Ɩgɛ́ɛ na Róóma sɔ́ɔ́jawá-dɛ́ɛ bɔwʊ́ɖɛ neɖére-dɛ́ɛ kʊ́bɔnɩ́; bɔwʊ́ɖɛ ɖɩḿ ɖɩwɛ bɔwʊ́ɖɛ kʊ́bɔńɖɛ bánÿaá ɖɛ sɩsɩ Italíi ńɖɛ nɛ́ ɖɩdaá gɛ.
1 Havia em Cesaréia um homem chamado Cornélio, centurião do regimento conhecido como Italiano.
2 Ɩrʊ́ ɩmʊ́ ɩ́na ɩɖaána rɩ́ŋa bɔɖɔ́kɩná aɖííni gɛ bɩjaarɛ́ɛ bɩka ɖʊɖɔ bénzewɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ. Waabá gɛ wánzɩnáa Yahúúɖuwá-daá wenbá bɛgɛ́ɛ kʊnyɔndɩnáa nɛ́, bɩka wɛ́nzɛɛ́ Ɩsɔ́ɔ báa sáátɩ wenkí.
2 Ele e toda a sua família eram piedosos e tementes a Deus; dava muitas esmolas ao povo e orava continuamente a Deus.
3 Wɩ́rɛ bɩ́nɖɛɛ́ nyazɩ ɖaanɩ́ŋa kéréfu natúdoozo bɩlɛ́ gɛ bɩɩlɩzɩ́ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ malááyɩ́ka naárʊ bɩwɩ́lɩ yɩ wángazʊʊ́ ɩdɛ́ɛ. Ngɛ malááyɩ́ka ɩmʊ́ waayáa yɩ sɩsɩ: «Kɔrɩnɛ́ɛyɩ!»
3 Certo dia, por volta das três horas da tarde, ele teve uma visão. Viu claramente um anjo de Deus que se aproximava dele e dizia: "Cornélio! "
4 Ngɛ Kɔrɩnɛ́ɛyɩ wɛɛbɛ́ɛ́ŋ yɩ tíḿḿ, bɩka bɩjɔɔ́ɔ yɩ nɩdáárɛ. Ngɛ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ malááyɩ́ka sɩsɩ: «Kʊ́bɔnɩ́, bɩ́na bɩdɩ nbɩlɛ́?» Ngɛ malááyɩ́ka woobúsi yɩ sɩsɩ: «Ɩsɔ́ɔ waamʊ nyɛ́dɛ́ɛ sʊlʊ́ńdɩ. Waana wenbí nyánzɩnáa kʊnyɔḿ-dɩnáa nɛ́, ngɛ wɔɔgɔ́dɔ́ɔzɩ nyɔ́rɔ́.
4 Atemorizado, Cornélio olhou para ele e perguntou: "Que é, Senhor? " O anjo respondeu: "Suas orações e esmolas subiram como oferta memorial diante de Deus.
5 Bɩlɛ́ nɛ́ kpɛdɩ́ nlɩzɩ́ ɩráa ndíri Yopée tɛ́ɛ́dɩ-daá, bakáyáa abaalʊ́ bánÿaá yɩ Simɔ́ɔnɩ, bɩka baadáfáa yɩ yɩ́ɖɛ ɖʊɖɔ sɩsɩ Pétro nɛ́, ɩkɔ́nɩ.
5 Agora, mande alguns homens a Jope para trazerem um certo Simão, também conhecido como Pedro,
6 Abaalʊ́ ɩmʊ́ ɩwɛ Simɔ́ɔnɩ naárʊ ɖʊɖɔ ɩgɛ́ɛ tɔná-dʊ́ʊ nɛ́ ɩdɛ́ɛ gɛ; ɩdɛ́ɛ ɖaána tɩláána tenkú.»
6 que está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que fica perto do mar".
7 Malááyɩ́ka wɔɔgɔ́nɩ ɩŋmatɩná Kɔrɩnɛ́ɛyɩ nɛ́ wɛɛgbɛdɩ́ ɩɖɛ́ɛ nɛ́, ngɛ Kɔrɩnɛ́ɛyɩ waayáa ɩdɛ́ɛ bɔwʊtá-dɩnáa-daá nɔɔ́lɛ, na ɩdɛ́ɛ sɔ́ɔ́jawá wenbá ɩbá ɩ́na wɛ nɛ́ badaá weení ɩbá ɩɖɔ́kɩná aɖííni bɩjaarɛ́ɛ nɛ́.
7 Depois que o anjo que lhe falou se foi, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dentre os seus auxiliares,
8 Ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ wenbí bɩrɩ́ŋa bɩɩlá nɛ́, ɩtɩ́ ifééri wɛ. Ngɛ waagʊ́sɩ wɛ itíri Yopée tɛ́ɛ́dɩ-daá ńnaamʊ́.
8 e, contando-lhes tudo o que tinha acontecido, enviou-os a Jope.
9 Kiivé bɛ́nɖɛɛ́ báńjʊ́ʊ́ná Yopée nɛ́, Pétro ɩlɛ́ wáńgbáa ɖaána kʊjʊʊ́-daá atáárɩ-rɔ ɩdaawʊ́ bɩlɛ́ sɩ ɩsʊ́lʊ.
9 No dia seguinte, por volta do meio dia, enquanto eles viajavam e se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar.
10 Nyɔɔ́sɩ ɩbá sɩ wɛná yɩ, kíɖíím cɔɔ́ɔ yɩ lowú. Sáátɩ wenkí bánlám yɩ kíɖíím nɛ́, ngɛ bɩɩlɩzɩ́ kɩwɩlɩwʊ nakɩ́rɩ bɩwɩ́lɩ yɩ.
10 Tendo fome, queria comer; enquanto a refeição estava sendo preparada, caiu em êxtase.
11 Waana ɩsɔ́ɔ́dáá wɛɛvɛ́ɛ baalʊʊ́, ngɛ nabʊ́rʊ bɩjɔɔ́ɔ nyazɩ bɩsaawʊ́ kʊ́bɔńgɩ bɩlɛ́, báńdáḿ kɩdɛ́ɛ njɔ́ nánásá-daá, bɩɩgálɩ́ɩ ɩsɔ́ɔ́dáá bíngedím adɛ.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol que descia à terra, preso pelas quatro pontas,
12 Fʊ́ńdɩ kpɩná ndɩ‑ndɩ kɔwɛ bɩsaawʊ́ kɩḿ kɩdaá: bɛɛ nʊvɔ́ nánásá-dɩnáa, na adɛ‑gaalɩɖáa, na siḿsi.
12 contendo toda espécie de quadrúpedes, bem como de répteis da terra e aves do céu.
13 Ngɛ Pétro waanɩ́ɩ lowú nakɩ́rɩ kɩ́ndɔ́m yɩ sɩsɩ: «Pétro, kʊrʊ́ ngʊ kpɩná ana ndɔ́ɔ.»
13 Então uma voz lhe disse: "Levante-se, Pedro; mate e coma".
14 Ngɛ woobúsi sɩsɩ: «Aayɩ́, Mádʊ́ʊ, kɛtɛngɛrɛ médeɖíi ta wenbí nyéégízi ná ɖáa bɩ nɛ́, cáńfáná wenbí nyɔ́ɔ́dɔ́ sɩsɩ bɩvɛ́yɩ́ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ nɛ́.»
14 Mas Pedro respondeu: "De modo nenhum, Senhor! Jamais comi algo impuro ou imundo! "
15 Ngɛ lowú kɩḿ kɩɩdásɩ kɩŋmátɩ sɩɩlɛ-dɛ́ɛ sɩsɩ: «Wenbí Ɩsɔ́ɔ waalá bɩ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ nɛ́, nyɔ́ɔ́ nkɔtɔ́ sɩsɩ bɩvɛ́yɩ́ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ.»
15 A voz lhe falou segunda vez: "Não chame impuro ao que Deus purificou".
16 Ngɛ bɩɩlá bɩlɛ́ hálɩ bʊrɔ nabúdoozo, ngɛ bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, bɩɩjáŋ bɩbɩ́sɩ bɩkpa ɩsɔ́ɔ́dáá.
16 Isso aconteceu três vezes, e em seguida o lençol foi recolhido ao céu.
17 Ngɛ Pétro wɛ wɔ́nbɔɔzɩ́ ɩdɩ sɩsɩ wenbí bɩɩlɩzɩ́ bɩwɩ́lɩ yɩ bɩlɛ́ nɛ́, kutoluú gɛ sɩsɩ wé. Ɩwɛ wɔ́nbɔɔzɩ́ ɩdɩ bɩlɛ́ nɛ́, bɛɛ ɩráa beegédiri wɛ nɛ́ nbɩlɛ́; báńdálɩ́ bɔbɔ́ɔ́zɩ bawɩ́lɩ wɛ Simɔ́ɔnɩ-dɛ́ɛ, bɔkɔ́nɩ bazɩ́ŋɛ́ɛ ɖaḿ-wɔnɔɔ́.
17 Enquanto Pedro estava refletindo no significado da visão, os homens enviados por Cornélio descobriram onde era a casa de Simão e chegaram à porta.
18 Ngɛ bɔwɛ bɔ́nbɔɔzɩ́ bɩ́njaarɩ́ sɩsɩ: «Ɖaána kana kadaá gɛ Simɔ́ɔnɩ bándayaá yɩ Pétro nɛ́ ɩwɛ?»
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, conhecido como Pedro.
19 Pétro wɛ wánmaazɩ́ wenbí bɩɩlɩzɩ́ bɩwɩ́lɩ yɩ nɛ́ bʊrɔ gɛ Kezeŋa Ɖacɩrɩ‑cɩrɩ ńga wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: «Bɛɛ cé, ɩráa noódoozo wɛ bánjáádɩ nya.
19 Enquanto Pedro ainda estava pensando na visão, o Espírito lhe disse: "Simão, três homens estão procurando por você.
20 Kpɛdɩ́ ngʊrʊ́ ndí nyána wɛ ɩɖɛ́ɛ, nkatáńlaḿ síka, mɔ́ɔ́ méegédiri ná wɛ bɔkɔ́nɩ.»
20 Portanto, levante-se e desça. Não hesite em ir com eles, pois eu os enviei".
21 Ńna gɛ Pétro waagʊrʊ́ ití ibó ɩna wɛ ifééri wɛ sɩsɩ: «Bɛɛ mɔ́ɔ́ gɛ mɩ́njáádɩ, wentí wɔɔgɔ́gɔ́ná na mɩ́ɩ.»
21 Pedro desceu e disse aos homens: "Eu sou quem vocês estão procurando. Por que motivo vieram? "
22 Ngɛ bɛlɛ́ beevééri yɩ sɩsɩ: «Róóma ńba-dɛ́ɛ sɔ́ɔ́jawá-dɛ́ɛ kʊ́bɔnɩ́ Kɔrɩnɛ́ɛyɩ weegédíri ná ɖáa. Kʊ́bɔnɩ́ ɩmʊ́ ɩjɔɔ́ɔ bɩlɛ́ nɛ́, ɩgɛ́ɛ ɩrʊ́ weení ɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́ gɛ, wénzewɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ, bɩka Yahúúɖuwá rɩ́ŋa ɩbá bazʊwáána yɩ. Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ malááyɩ́ka naárʊ wɔɔgɔnɩ ná ifééri yɩ sɩsɩ íkediri bayáa nya nbó na ɩnɩ́ɩ wentí sɩ nvééri yɩ nɛ́.»
22 Os homens responderam: "Viemos da parte do centurião Cornélio. Ele é um homem justo e temente a Deus, respeitado por todo o povo judeu. Um santo anjo lhe disse que o chamasse à sua casa, para que ele ouça o que você tem para dizer".
23 Ngɛ Pétro weeyéle basʊ́ʊ ɖaána-daá boɖóo ɩjɔ́.
23 Pedro os convidou a entrar e os hospedou. No dia seguinte Pedro partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Bɩlɛ́ bɩdɛ́ɛ kiivé nɛ́ gɛ baadála Sezarée. Kɔrɩnɛ́ɛyɩ ɩlɛ́ wóńdúuzi igoobíre na ɖɔndɩnáa káŋ́‑káŋ́ bɔjɔɔ́ɔ baɖamáa wɛ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os esperava com seus parentes e amigos mais íntimos que tinha convidado.
25 Sáátɩ wenkí Pétro waadála sɩ ɩsʊ́ʊ ɖɔ́ nɛ́, ngɛ Kɔrɩnɛ́ɛyɩ waagágʊ́rʊ́ ɩkɔ́nɩ ɩsɩ́ŋ yɩ, ɩká ɩɖʊná-rɔ waazá-daá sɩ ikúu yɩ tɛ́ɛ́dɩ.
25 Quando Pedro ia entrando na casa, Cornélio dirigiu-se a ele e prostrou-se aos seus pés, adorando-o.
26 Ngɛ Pétro waagʊ́sɩ yɩ ɩtɔ́ yɩ sɩsɩ: «Aayɩ́ nkalá bɩlɛ́! Kʊrʊ́ ɩsɔ́ɔ́dáá, mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ mɛ́gɛ́ɛ ɩrʊ́ gɛ.»
26 Mas Pedro o fez levantar-se, dizendo: "Levante-se, eu sou homem como você".
27 Ngɛ waagʊrʊ́ ɩ́na Pétro bánlám faawɩ́ɩ bacáŋ bɛɖɛ́ɛ basʊ́ʊ. Baazʊ́ʊ nɛ́, ngɛ Pétro waana ɩráa ɖabata tuuzée nɛ́.
27 Conversando com ele, Pedro entrou e encontrou ali reunidas muitas pessoas
28 Ngɛ weevééri wɛ sɩsɩ: «Mɩ́nyɩ bɩlɛ́ sɩsɩ bɩdafa nɩ́bááwʊ sɩsɩ Yahúúɖu na yíri bála ɖɔndɩ́rɛ yáá itóndúu ɩjɔ́. Amá, Ɩsɔ́ɔ weeyéle madɩlɩ́ sɩsɩ bɩdɔmɔɔná mamaazɩná naárʊ sɩsɩ ɩdɛkɛ́ɛ bónduú ɩjɔ́ nɛ́, yáá ɩdɛkɛ́ɛ ɩrʊ́ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ ńnɩ́ nɛ́.
28 e lhes disse: "Vocês sabem muito bem que é contra a nossa lei um judeu associar-se a um gentio ou mesmo visitá-lo. Mas Deus me mostrou que eu não deveria chamar impuro ou imundo a homem nenhum.
29 Bɩdɩɩná gɛ míídíri bakáyáa ma nɛ́, mádatáńlaḿ nɔwɛ́ya nakɩ́rɩ; máájáŋ́ magágʊ́rʊ́ mɔgɔ́nɩ. Lɛlɛɛɖɔ́ mɔ́zɔɔlɛ́ɛ manɩ́ɩ wenbí bʊrɔɔzɩ́ mɩ́ɩgáyáa ma nɛ́.»
29 Por isso, quando fui procurado, vim sem qualquer objeção. Posso perguntar por que vocês me mandaram buscar? "
30 Ngɛ Kɔrɩnɛ́ɛyɩ sɩsɩ: «Sinje wɛ́ nánásá nɖɔ́, ɖaanɩ́ŋa kéréfu natúdoozo bɩlɛ́ mɔ́wɛ mɛ́nzɛɛ́ Ɩsɔ́ɔ mɛ́dɛ́ɛ cé gɛ, sɩ mɔdɔ́ na mozú nɛ́, bɛɛ abaalʊ́ naárʊ nbɩlɛ́ máázá-daá, izóóna kpɩná ánɖée palɩ‑palɩ nɛ́.
30 Cornélio respondeu: "Há quatro dias eu estava em minha casa orando a esta hora, às três horas da tarde. De repente, colocou-se diante de mim um homem com roupas resplandecentes
31 Ngɛ wɔɔdɔ́ ma sɩsɩ: “Kɔrɩnɛ́ɛyɩ, Ɩsɔ́ɔ waanɩ́ɩ nyɛ́dɛ́ɛ sʊlʊ́ńdɩ, waana ɖʊɖɔ nŋɩ́nɩ́ nyánnɩɩ́ ɩráa kʊnyɔḿ nyánzɩnáa wɛ nɛ́.
31 e disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e lembrou-se de suas esmolas.
32 Bɩlɛ́ nɛ́, tiri ɩráa Yopée tɛ́ɛ́dɩ-daá bakáyáa Simɔ́ɔnɩ bándayaá yɩ sɩsɩ Pétro nɛ́ ɩkɔ́nɩ. Ɩwɛ Simɔ́ɔnɩ tɔná-dʊ́ʊ-dɛ́ɛ, tenkú-jɔ́.”
32 Mande buscar em Jope a Simão, chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que mora perto do mar’.
33 Ngɛ máájáŋ medíri bakáyáa nya. Nyána konkárɩ́, nyɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ nyéédísi ngɔ́nɩ nɛ́. Tɔ́ɔ, lɛlɛɛɖɔ́ ɖárɩ́ŋa ɖóózúlíki Ɩsɔ́ɔ ɩzá-daá sɩ ɖɩnɩ́ɩ wentí tɩrɩ́ŋa Ɖádʊ́ʊ weevééri nya sɩsɩ ńvéeri ɖáa nɛ́.»
33 Assim, mandei buscar-te imediatamente, e foi bom que tenhas vindo. Agora estamos todos aqui na presença de Deus, para ouvir tudo que o Senhor te mandou dizer-nos".
34 Ngɛ Pétro waabáázɩ ŋmatɩrɛ sɩsɩ: «Móóyúú mana sɩsɩ toovonúm, Ɩsɔ́ɔ-jɔ́ nɛ́, naárʊ takɩ́lɩ ɩrɔwʊ́.
34 Então Pedro começou a falar: "Agora percebo verdadeiramente que Deus não trata as pessoas com parcialidade,
35 Amá, báa laadɔ́ɔ wenká-daá gɛ ɩrʊ́ wɛ gɛ wénzewɔ́ɔ yɩ bɩka wánlám wenbí bɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́, ɩdɔ́m mɔɔ́ɔ yɩ gɛ.
35 mas de todas as nações aceita todo aquele que o teme e faz o que é justo.
36 Ɩsɔ́ɔ weegéjéle Israyɛ́ɛlɩ bíya ɩdɛ́ɛ tɔ́m; tɔ́m tɩḿ gɛ Laabáárʊ Kífeńgi kɩ́ngɔnáa fɛɛzɩrɛ nɛ́. Ngɛ Yeésu Krísto gɛ waabaná ifééri wɛ tɩ. Yeésu Krísto ɩmʊ́ ɩdɩɩná ɩráa rɩ́ŋa.
36 Vocês conhecem a mensagem enviada por Deus ao povo de Israel, que fala das boas novas de paz por meio de Jesus Cristo, Senhor de todos.
37 Mɩ́nyɩ wenbí bɩɩlá Yudée laadɔ́ɔ rɩ́ŋa-daá nɛ́. Galilée laadɔ́ɔ-daá gɛ bɩɩgábáázɩ́ ná, Yaayá waalá waázu ilíri ɩráa lɩ́m-daá ɩsɔ wɛ túúbá lɩ́m wɔ́rɔ́ nɛ́ gɛ bɩɩlá bɩlɛ́.
37 Sabem o que aconteceu em toda a Judéia, começando na Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Ɩsɔ́ɔ weegédísi Kezeŋa Ɖacɩrɩ‑cɩrɩ ńga Yeésu Nazarɛ́ɛtɩ ńnɩ́-rɔ ɩfa yɩ ɖóni. Yeésu ɩmʊ́ weegili ná báa lé wánlám ɩráa kazɔ́ɔ bɩka wánwaazɩ́ wenbá barɩ́ŋa bɔwɛ Sitáánɩ-dɛ́ɛ yíko-daá nɛ́. Ɩsɔ́ɔ fʊ́nzɩ́ŋɛ́ɛ ɩwɔ́rɔ́ nɛ́ gɛ wánlám bɩlɛ́.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e poder, e como ele andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ɖɔ́ɔ́ ɖáázɩ́ŋ wenbí bɩrɩ́ŋa waalá Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ laadɔ́ɔ-daá na Yerusalɛ́ɛm tɛ́ɛ́dɩ-daá nɛ́-dɛ́ɛ seríya. Yeésu ɩmʊ́, baagá yɩ ɖɛ́nɩ-rɔ bakʊ yɩ.
39 "Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém, onde o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ɩnáábɩ́lɛ́ Ɩsɔ́ɔ weevéézi ɩlɩ́ɩ ɩsɩɖáa-daá wɛ́ náádoozo wɩ́rɛ; iyéle bana yɩ.
40 Deus, porém, o ressuscitou no terceiro dia e fez que ele fosse visto,
41 Amá, bɩdɛkɛ́ɛ ɩráa rɩ́ŋa waana ná yɩ, wenbá Ɩsɔ́ɔ waavʊ́ńlɩzɩ́ wɛ nɛ́ beriké baana ná yɩ. Bɛlɛ́ gɛ ɖɔ́ɔ́ wenbá ɖána yɩ ɖééɖí ɖɩnyɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ weevéézi yɩ ɩlɩ́ɩ ɩsɩɖáa-daá wɔ́rɔ́ nɛ́.
41 não por todo o povo, mas por testemunhas que designara de antemão, por nós que comemos e bebemos com ele depois que ressuscitou dos mortos.
42 Waazɩ́ɩ́zɩ ɖáa sɩsɩ ɖíkíli ɖɩlá waázu ɖifééri ɩráa rɩ́ŋa sɩsɩ ɩmʊ́ Yeésu gɛ Ɩsɔ́ɔ waalɩzɩ́ sɩsɩ ɩ́fʊʊná weezíni-dɩnáa na ɩsɩɖáa tɔ́m.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que este é aquele a quem Deus constituiu juiz de vivos e de mortos.
43 Anɖébiwá rɩ́ŋa waalɩzɩ́ ɩdɛ́ɛ seríya sɩsɩ weení ɩrɩ́ŋa waava yɩ toovonúm nɛ́, ɩmʊ́ Yeésu ɩdɛ́ɛ yíko-daá, Ɩsɔ́ɔ wɛ́njɛ́m bʊdʊ́ʊ ɩdɛ́ɛ alaháácɩ́wá.»
43 Todos os profetas dão testemunho dele, de que todo aquele que nele crê recebe o perdão dos pecados mediante o seu nome".
44 Pétro ɩjáŋ ɩwɛ wánŋmatɩ́ tɔ́m bíya bana gɛ, Kezeŋa Ɖacɩrɩ‑cɩrɩ ńga weedí wenbá barɩ́ŋa bɔwɛ bénwelesí tɔ́m nɛ́ bɔrɔ.
44 Enquanto Pedro ainda estava falando estas palavras, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Ńna gɛ bɩɩlá Yahúúɖuwá baava Yeésu toovonúm baagálaazɩ Pétro nɛ́ bítí. Káma, baana Kezeŋa Ɖacɩrɩ‑cɩrɩ ńga Ɩsɔ́ɔ waala kʊjɔɔwʊ nɛ́ weegédi bɩkpɛdɩ́na wenbá bɛdɛkɛ́ɛ Yahúúɖuwá nɛ́ ɖʊɖɔ-rɔɔzɩ́ nɛ́.
45 Os judeus convertidos que vieram com Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo fosse derramado até sobre os gentios,
46 Káma, bánnɩɩ́ bɛlɛ́ bánŋmatɩ́ kʊnʊmɩ́nɩ ndɩ‑ndɩ baasɩ tɩ nɛ́; bɩka babá bánzám Ɩsɔ́ɔ bɔ́nɖɔɔzɩ́ yɩ. Ńna gɛ Pétro sɩsɩ:
46 pois os ouviam falando em línguas e exaltando a Deus. A seguir Pedro disse:
47 «Kezeŋa Ɖacɩrɩ‑cɩrɩ ńga kaavʊ́ńdiḿ ɖɔ́rɔ́ɔ́zɩ́ nɛ́, keedi ná bɔrɔ ɖʊɖɔ bɩlɛ́. Bɩlɛ́ nɛ́, naárʊ wánbɩɩzɩ́ ikízi sɩ ídénlirí wɛ lɩ́m-daá?»
47 "Pode alguém negar a água, impedindo que estes sejam batizados? Eles receberam o Espírito Santo como nós! "
48 Ngɛ waava wɛ́ɖɛ sɩsɩ bélíri wɛ lɩ́m-daá na Yeésu Krísto-dɛ́ɛ yɩ́ɖɛ-daá. Ngɛ bɛlɛ́ baavɩ́nɩ yɩ sɩsɩ ɩ́tasɩ ɩcɔɔná bɛḿ cʊ́kɔ.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois pediram a Pedro que ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.