Apocalipse 18

Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bɩlɛ́ bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, mááná malááyɩ́ka naárʊ waalɩ́ɩ ɩsɔ́ɔ́dáá wéngedím. Ɩwɛná yíko kʊ́bɔńgɩ, bɩka ɩdɛ́ɛ ásícé wánnáa adɛ laadɔ́ɔ-rɔ.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Woogóo na ɖóni ɩtɔ́ sɩsɩ: «Tɩɩzála! Babilɔ́ɔnɩ tɛɛbɔńdɩ waazála. Tɩɩbɩ́sɩ zííniwá ɖɩdáarɛ, zííniwá tɩdakazɔ́ɔ nɛ́ rɩ́ŋa-dɛ́ɛ ɖɩdáarɛ, siḿsi na fʊ́ńdɩ kpɩná rɩ́ŋa avɛ́yɩ́ ɖacɩrɩ‑cɩrɩ bɩka ɩráa tánjaa bana yɛ nɛ́-dɛ́ɛ ɖɩdáarɛ.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Laadásɩ rɩ́ŋa-dɛ́ɛ ɩráa wɔɔnyɔ́ɔ tɩdɛ́ɛ tɩtɛ lakásɩ kʊ́bɔńzɩ sʊlʊ́m, bɩka adɛ laadɔ́ɔ-rɔ wúrowá na tɩ baalá tɩtɛ lakásɩ, bɩka tɩdɛ́ɛ ɖɔ́ɔ́lɛ kʊ́bɔnbɔńɖɛ ɩbɩsɩná adɛ laadɔ́ɔ-rɔ fótóósi lanɖáa ɖɔ́ɔ́lɛ-dɩnáa.»
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Ngɛ máánɩ́ɩ lowú nakɩ́rɩ ɩsɔ́ɔ́dáá kɩ́ndɔ́m sɩsɩ: «Mɛ́dɛ́ɛ zamɔ́ɔ, ɩlɩ́ɩ tɛ́ɛ́dɩ tɩḿ tɩdaá, na ɩ́kalá tɩdɛ́ɛ alaháácɩ́wá bɩka biyéle ɩkɔ́nɩ ɩna wahálawá kʊ́bɔńdɩ sɩ tɩna tɩ nɛ́.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Káma, tɩdɛ́ɛ alaháácɩ́wá waamáárɩ hálɩ tɩkpa ɩsɔ́ɔ́dáá, bɩka Ɩsɔ́ɔ tɔsɔ́ɔ tɩdɛ́ɛ kidaavééníti-rɔ ɖʊɖɔ.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Ɩlá tɩ ɩfɛ́rɛ nyazɩ tɩɩlá baaganáa nɛ́. Ɩvɛ́rɛ tɩ wenbí tɩɩlá nɛ́-dɛ́ɛ nabʊ́lɛ. Tɩdɛ́ɛ kɔ́ɔ́pɩ wenkí kɩdaá tɩɩɖʊ sʊlʊ́m ticéle baaganáa nɛ́, ɩɖʊ sʊlʊ́m wenbí bɩdɛ́ɛ ɖóni wɛɛjɛzɩ́ tɩdɛ́ɛ ńbɩ hálɩ nabʊ́lɛ nɛ́ icéle tɩ.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Wenbí tɩɩbá tɩlá ásícé bɩka tɩɩbá tiyuú ɖɔ́ɔ́lɛ nɛ́, iyéle tɩbá tɩna kʊnyɔḿ, bɩka tɩcɔ́ɔ ɖúkúru ńŋɩnáa bɩlɛ́ nɔ́ɔ́. Tɩ́ndɔ́m tɩdaá sɩsɩ: “Ménɖíi kowúrɔ́ɔ cénjé gɛ, mɛ́dɛkɛ́ɛ leelú, ngʊ́ bɩlɛ́ gɛ kɛtɛngɛrɛ bɩdɛkɛ́ɛ sɩ mɔjɔ́ɔ lííya.”
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Bʊrɔ gɛ nbusúwá wentí tɩɖamáa tɩ nɛ́, wɩ́rɛ kʊ́ɖʊńɖɛ, tɩrɩ́ŋa tɩ́njɛ́m tɩsála tɩrɔ: bɛɛ kʊdɔmɩ́nɩ tɩ́ngɔnáa sɩ́m nɛ́, ɖúkúru na nyɔɔ́sɩ. Tɛ́ɛ́dɩ tɩḿ, nimíni wónnuudí tɩ. Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ ɩmʊ́ weení waagʊ tɩdɔ́m nɛ́ ɩbá ɩjɔɔ́ɔ ɖóni gɛ.»
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Adɛ laadɔ́ɔ-rɔ wúrowá, bɛḿ wenbá boovu Babilɔ́ɔnɩ tɛ́ɛ́dɩ balá tɩtɛ lakásɩ bɩka beɖi tɩdɛ́ɛ ɖɔ́ɔ́lɛ kʊ́bɔńɖɛ-dɛ́ɛ alɩbáráka nɛ́ wénwií, bɛmɛ́ɛ́dɩ tɩrɔ sáátɩ wenkí bánnáa nyɔ́ɔ́zɩ wángbáa bínɖée tɩ nɛ́.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Bángazɩḿ ɖoo bolíni, káma, bɩjɔɔ́ɔ wɛ nɩdáárɛ bɛbɛɛ́na nŋɩ́nɩ́ bɩɩbá bɩ́nnaazɩ́ tɩ nɛ́-rɔɔzɩ́, bɩka bɔkɔ́dɔ sɩsɩ: «Nbusú yoo! Nbusú wenkí gɛ kɩna ɖɔ́. Áwoo! Tɛɛbɔńdɩ Babilɔ́ɔnɩ, tɛ́ɛ́dɩ tɩɩbá tɩjɔɔ́ɔ ɖóni nɛ́! A bɩlɛ́, áwayɔ́ɔ kʊ́ɖʊmɔ́ɔ wɔɔɖɔ́ɔ bonuudi ná nya?»
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Adɛ laadɔ́ɔ fótóósi-dɩnáa wénwií bɩka bɛ́nmɛɛdɩ́ tɩrɔɔzɩ́, káma, naárʊ tándamʊ́ʊ bagbɩná.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Bɛɛ siká, na nyɩɩrʊʊ́ kʊ́fʊlʊmʊ́ʊ, na bɔ́ kífenvená, na kejibíya kífenveńba, na bɩsáánɩ kʊ́fʊlʊńtɩ na kɩ́sɛɛmɩ́tɩ, na bɩsáánɩ kífenveńdi tɩɩganáa, na ɖáázɩ ndɩ‑ndɩ bádánnáa sɩ yéḿ-yéḿ nɛ́, na kpɩná ndɩ‑ndɩ baalaná yɛ túu kalá nɛ́, na ɖáázɩ kífenveńzi, na nyɩɩrʊʊ́ kɩ́sɛɛmʊ́ʊ na kɩ́kpɛ́dʊʊ́, na bɔ́ kífenvená naárɛ ɖʊɖɔ.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Fáádɩwá tɩ́nvoorí nɛ́, na yáázɩwá bɩɩga sɩ nɛ́, na tulaarɩ́wá, na tulaarɩ́ bánÿaá kɩ sɩsɩ míiri nɛ́, na cɛ́lɛ bɩná. Sʊlʊ́m na núm, bilée na mʊlʊ́m, náánɩ na fééni, awéńja na tuuríni, yomáa na ɩráa tɩtɩŋa-dɛ́ɛ yám.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Fótóósi lanɖáa wɔ́ndɔ́m Babilɔ́ɔnɩ tɛ́ɛ́dɩ sɩsɩ: «Bɛɛ́ɛ, kpɩná weená arɩ́ŋa nyávʊ́nzɔɔlɛ́ɛ nɛ́ wɛɛdɛlɛ́ŋ nyɛ́dɛ́ɛ, wenbí bɩrɩ́ŋa bɩvʊngɛ́ɛ ɖɔ́ɔ́lɛ, na wenbí bɩrɩ́ŋa bɩɩbá bɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ nɛ́, kɛtɛngɛrɛ bádándanáa bɩ nyɛ́dɛ́ɛ ɖʊɖɔ.»
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Fótóósi-dɩnáa baalá fótóósi tɛ́ɛ́dɩ tɩḿ tɩdaá babɩ́sɩ yíko-dɩnáa nɛ́, bénzée nbusú kɩɩmɔɔná tɩ-rɔ nɛ́, bángazɩḿ ɖoo bolíni béngewií bénzisí
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 bɔ́ndɔ́m sɩsɩ: «Nbusú yoo! Nbusú wenkí gɛ kɩna ɖɔ́! Tɛɛbɔńdɩ tɩna tɩrɩ́ŋa. Ɖoo nɛ́, tɩdaá, bɩsáánɩ kífenveńdi kʊ́fʊlʊńtɩ riké nbɩlɛ́! Bɩsáánɩ kɩ́sɛɛmɩ́tɩ ndɩ‑ndɩ, siká, na bɔ́ kífenvená, na kejibíya.
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Amá, áwayɔ́ɔ kʊ́ɖʊmɔ́ɔ wɔɔɖɔ́ɔ bonuudi ná ɖɔ́ɔ́lɛ kʊ́bɔńɖɛ ɖɩna.»
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 bɛgɛbɛɛ́na bínɖée tɛ́ɛ́dɩ gɛ nyɔ́ɔ́zɩ wɔɔgɔ́vɔ́kɩ wenbí nɛ́, bóngoó sɩsɩ: «Tɛ́ɛ́dɩ natɩ́rɩ tɔcɔ́ɔ bánbɩɩzɩ́ bɛkɛɛzɩná tɩ tɛ́ɛ́bɔńdɩ tɩna nɛ́.»
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Bónvunáa bagʊjʊ́nɩ buuruú, bóngoó, bénwií, bɛ́nmɛɛdɩ́ sɩsɩ: «Nbusú yoo, nbusú wenkí gɛ kɩna ɖɔ́! Ɖɔ́ɔ́lɛ ɖɩwɛ tɩdaá nɛ́, waabɩsɩná na mɛ́ɛ́lɛwá-dɩnáa rɩ́ŋa yíko-dɩnáa. Amá, áwayɔ́ɔ kʊ́ɖʊmɔ́ɔ kóŋ́ wɔɔɖɔ́ɔ bonuudi ná bɩlɛ́ bɩrɩ́ŋa.»
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Bɩlɛ́ nɛ́ ɩsɔ́ɔ́dáá, tɛ́ɛ́dɩ tɩḿ tɩdɛ́ɛ nuudí ɩ́ba bɩlá nya niíni. Mɩ́nyɔ́ɔ́ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ ńba: tɩndɩnáa na anɖébiwá, bɩ́ba bɩlá mɩ́ɩ niíni. Káma, Ɩsɔ́ɔ wɔɔvɔ́ tɩnɩgbamʊʊ́ ɩfɛ́rɛ wenbí tɩɩlá mɩ́ɩ nɛ́.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Ńna gɛ malááyɩ́ka naárʊ ɩbá ɩjɔɔ́ɔ ɖóni nɛ́ wɔɔgbɔ́ɔ bʊ́ʊ́rɛ neɖére ɖɩjɔɔ́ɔ nyazɩ namɩ́rɛ kʊ́bɔńɖɛ nɛ́, ɩlɔ tenkú-daá ɩtɔ́ sɩsɩ: «Ńŋɩnáa bɩlɛ́ nɔ́ɔ́ gɛ sɩ bɔlɔ Babilɔ́ɔnɩ tɛɛbɔńdɩ na ɖóni sáá kʊ́ɖʊmʊ́ʊ, bádándanáa tɩ kɛtɛngɛrɛ.»
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Báa wɩ́rɛ, bádándanɩɩ cɩmɩ́nɩ-dɩnáa, na foyísi-dɩnáa, na agandá-dɩnáa-dɛ́ɛ amʊʊzɛ́ nyɛ́dɛ́ɛ ɖʊɖɔ; naárʊ tándanáa nʊ́ʊ́zɩ tɩmɛ́rɛ-dʊ́ʊ báa naárʊ nyɛ́dɛ́ɛ kɛtɛngɛrɛ, bɩka kɛtɛngɛrɛ naárʊ tándanɩɩ banáŋ nabʊ́rʊ namɩ́rɛ-rɔ ɖʊɖɔ.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Fɩtɩ́la tɔ́ndɔsɔḿ nyɛ́dɛ́ɛ báa wɩ́rɛ; kɛtɛngɛrɛ bɩdɛkɛ́ɛ sɩ bokúti banɩ́ɩ afobú na ɩdɛ́ɛ aléeré bɔ́ngbɔwʊ́ʊ ɖamá na béndéédi yéńdi nɛ́ nyɛ́dɛ́ɛ ɖʊɖɔ. Káma, nyɛ́dɛ́ɛ fótóósi-dɩnáa fʊngɛ́ɛ na kʊ adɛ laadɔ́ɔ-rɔ kʊ́bɔnáa bɩka síhíriwá bánvʊnlám tɩ nyɛ́dɛ́ɛ nɛ́ wɛɛdɛlɛ́sɩ ɩráa rɩ́ŋa.
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Bɩlɛ́ bibaasí, Babilɔ́ɔnɩ tɛ́ɛ́dɩ-daá gɛ anɖébiwá, na Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ zamɔ́ɔ, na wenbá barɩ́ŋa baagʊ wɛ adɛ laadɔ́ɔ-rɔ nɛ́ bɛdɛ́ɛ azimá waabɩ́rɩ.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.