2 Coríntios 10
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVT
1 Mɔ́ɔ́ Pɔ́ɔlɩ mádɩtɩŋa, mɔ́ɔ́ weení mɩzɩ a mɔ́wɛ mɩ́jɔ́, mɔ́jɔɔ́ɔ nɩdáárɛ; amá, a mɔ́jɔɔ́ɔ na mɩ́ɩ bolíni, mɔ́nɔ́ɔ́ cɔɔ́ɔ ɖóni nɛ́, mánvɩnɩ́ mɩ́ɩ Krísto-dɛ́ɛ ɖɔyɔɔyɔɔ cɔwʊrɛ na ɩdɛ́ɛ kazɔ́ɔ lám-rɔɔzɩ́,
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 sɩsɩ íkeyéle mɔgbɔɔná mɩ́ɩ ɖóni sáátɩ wenkí sɩ madála mɩ́dɛ́ɛ nɛ́. Káma, mándalɩ́ɩ nɛ́, bɩdɛkɛ́ɛ sɩ mava wenbá bánmaazɩ́ sɩsɩ ɖádɩtɩŋa ɖɛ́dɛ́ɛ lomaazɛ́-dɛ́ɛ lám gɛ ɖánlanáa tɩmɛ́rɛ nɛ́ ɖáámá.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Toovonúm, ɖɛ́gɛ́ɛ ɩráa gɛ, amá, na bɩrɩ́ŋa, ɖódónÿoo nyazɩ wenbí ɩráa wónÿoó nɛ́.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Ɖágbɩ́ná ɖónÿoonáa yɛ nɛ́ talɩɩná ɩráa-jɔ́; amá, adɛ́ɛ yíko waalɩɩná Ɩsɔ́ɔ-jɔ́ gɛ, sɩ binúúdi wenbí bɩrɩ́ŋa bɩ́ngʊrʊ́ʊna Ɩsɔ́ɔ nɛ́. Ɖɔ́nÿɔ́m bʊbɔ́tɩwá ɩráa wánŋmatɩ́ nɛ́,
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 na wentí tɩrɩ́ŋa wenbá bángbaazɩ́ badɩ nɛ́ wánŋmatɩ́ bɩka bídénÿelí ɩráa ɩtɩlɩ́ Ɩsɔ́ɔ nɛ́. Ɖángbáa ɩráa-dɛ́ɛ lomaazɛ́ rɩ́ŋa ɖɩtɔ, na ɖiyéle bofu Krísto.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Sáátɩ wenkí mɩ́nyɔ́ɔ́ mɩ́dɛ́ɛ yɩ fúu wánbá bisúlúki ńŋɩnáa bɩ́nbɔɔzɩ́ nɛ́, ɖɔ́ɔ́ ɖágbɩ́ɩ́rɛ́ɛ sɩ ɖɩfɔ́ wenbá barɩ́ŋa bódónvúu yɩ nɛ́ banɩgbamʊʊ́.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Ivu wenbí tɔ́m kɛ́ɛ nɛ́. A naárʊ waabá iɖéézi sɩsɩ ɩgɛ́ɛ Krísto ńnɩ́, bʊdʊ́ʊ ɩ́tasɩ ɩmáázɩ ɩtɩlɩ́ sɩsɩ wenbí ńŋɩnáa ɩgɛ́ɛ Krísto ńnɩ́ nɛ́, bɩlɛ́ gɛ ɖɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ ɖɛ́gɛ́ɛ Krísto ńba.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Ngɛ báa yíko Ɖádʊ́ʊ waava ɖáa kɩ sɩsɩ ɖɩ́má mɩ́dɛ́ɛ Koduuziya bɩdɛkɛ́ɛ sɩsɩ ɖɩyɔ́ kɛ nɛ́ biriké bʊrɔ, máálá kúúrí cʊ́kɔ, bɩvɛ́yɩ́ ma fɛɛrɛ́.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Mádánjaa bɩlá nyazɩ mánnyaazɩnáa mɩ́ɩ na mɛ́dɛ́ɛ wasɩ́ɩ́kawá.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Káma, ɩráa wánŋmatɩ́ sɩsɩ: «Pɔ́ɔlɩ-dɛ́ɛ wasɩ́ɩ́kawá-daá, ɩbá ɩjɔɔ́ɔ ɖóni gɛ bɩka ɩjɔɔ́ɔ nyɛ́nɩ, amá, a ɩdɩtɩŋa ɩwɛ ɖɔ́lɔ́wʊ́táá, ɩvɛ́yɩ́ fɩ́ya, bɩka tɔ́m tɩdanvɛ́yɩ́na fɔ́ɔ́zɩrɛ nɛ́ gɛ wánŋmatɩ́.»
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Weení wánŋmatɩ́ bɩlɛ́ nɛ́, bʊdʊ́ʊ íyúú ɩtɩlɩ́ sɩsɩ wenbí ɖɛ́gɛ́ɛ bɩ sáátɩ wenkí ɖɔ́gɔ́jɔɔ́na mɩ́ɩ bolíni gɛ ɖángaŋmaá mɩ́ɩ wasɩ́ɩ́kawá nɛ́, bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ sɩ ɖɩcɔ́ɔ sáátɩ wenkí sɩ ɖɩtála mɩ́jɔ́ nɛ́.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Bɩ́dándanlaḿ ɖáa sɩsɩ ɖɩkpaarɩná yáá ɖɩkpɔ́ɔ ɖádɩ ɖɩkɛɛzɩná wenbá badɩtɩŋa bánváa kʊ badɩ nɩ́bááwʊ nɛ́. Baasɩ nabʊ́rʊ; káma, badɩ gɛ bɛ́nbɛɛŋnáa na bawɩ́lɩ sɩsɩ baadála, bɩka bɛ́ngɛɛzɩnáa ɖamá.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 A ɖɔ́ɔ́ na ɖɔ́ɔ́, ɖádánlaḿ kúúrí bɩcɛzɩ́ na seríya, amá, wenbí ɖɛ́nbɛɛŋnáa ɖɛ́dɛ́ɛ kúúrí lám-daá nɛ́ gɛ lénlé Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ ɖáa sɩsɩ ɖɩlá tɩmɛ́rɛ ngɛ biiyéle ɖibó hálɩ ɖɩkádála mɩ́jɔ́ nɛ́.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Káma, ɖóóbó hálɩ ɖɩkádála mɩ́jɔ́ nɛ́, ɖɛ́dɛcɛ́zɩ́ lénlé baaɖʊ ɖáa nɛ́; ɖáábá ná ɖɩɖáa mɩ́dɛ́ɛ boɖé, ngɛ ɖóóbó nɛ́, Krísto-dɛ́ɛ Laabáárʊ Kífeńgi gɛ ɖóóboná mɩ́ɩ.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Bɩlɛ́ nɛ́, bɩdɛkɛ́ɛ nɛbɛ́rɛ-dɛ́ɛ fifíni gɛ ɖánlanáa kúúrí; ɖɛ́dɛcɛ́zɩ́ lénlé baaɖʊ ɖáa nɛ́. Amá, ɖáálá yaraɖá sɩsɩ mɩ́dɛ́ɛ toovonúm fáa wándasɩ́ bɩbɩ́ɩ bɩka ɖɩbɩ́ɩ́zɩ ɖɩtásɩ ɖɩlá tɩmɛ́ aagúti acɛzɩ́ nɛ́ mɩ́lɔ́wʊ́táá.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Ńna nɛ́, ɖánbɩɩzɩ́ ɖiboná Laabáárʊ Kífeńgi mɩ́laadɔ́ɔ na kɔwɔ́rɔ́ fáráńdɩ́wá-daá. Bɩka ɖádánlaná nɛbɛ́rɛ-dɛ́ɛ fifíni kúúrí lénlé baaɖʊ bɛlɛ́ bála nɛ́.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Bɩlɛ́ gɛ baaŋmáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá-daá sɩsɩ «Weení ɩzɔɔlɛ́ɛ ɩlá kúúrí nɛ́, ɩlá kúúrí wenbí Ɖádʊ́ʊ waalá nɛ́-rɔɔzɩ́.»
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Káma, bɩdɛkɛ́ɛ weení wánváa ɩdɩ nɩ́bááwʊ nɛ́ gɛ Ɩsɔ́ɔ wánzám, amá, weení Ɖádʊ́ʊ wánváa yɩ nɩ́bááwʊ nɛ́ gɛ.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.