1 Pedro 2
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ACF
1 Bɩlɛ́ nɛ́, iyéle wenbí bɩrɩ́ŋa bɩdaavé nɛ́, na bʊbɔ́tɩ báa wentí, na munááfíísi, sʊ́ʊ́zɩ na kaawarɔɔ.
1 Deixando, pois, toda a malícia, e todo o engano, e fingimentos, e invejas, e todas as murmurações,
2 Ɩbá ɩkpɛ́ɛ́zɩ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ tɔ́m tɩtɩŋa nyazɩ bú kɩdaáɖɛ ɩbá wɛ́ngbɛɛzɩ́ ɩgɔɔ-dɛ́ɛ yɩlɩ́m nɛ́, na ɩbɩ́ɩ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ nɩ́bááwʊ-daá bɩka iyuú lɛ́ɛ́dɩ.
2 Desejai afetuosamente, como meninos novamente nascidos, o leite racional, não falsificado, para que por ele vades crescendo;
3 Káma, baaŋmáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá-daá sɩsɩ: «Mɩ́ɩ́ɖɩ́m ɩna nŋɩ́nɩ́ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ cɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ nɛ́.»
3 Se é que já provastes que o Senhor é benigno;
4 Igóduu ɩjɔ́, ɩmʊ́ weení wánváa weezuú nɛ́; ɩnáábɩ́lɛ́ bʊ́ʊ́rɛ wenɖé ɩráa weegízi ɖɛ nɛ́; amá, Ɩsɔ́ɔ waada ɩlɩzɩ́ ɖɛ, ɖɩdɛ́ɛ fɔ́ɔ́zɩrɛ wɛɛjɛzɩ́ bɩrɩ́ŋa waazá-daá.
4 E, chegando-vos para ele, pedra viva, reprovada, na verdade, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 Igóduu Ɖádʊ́ʊ-jɔ́ na mɩ́nyɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ ɩbɩ́sɩ nyazɩ bɔ́ awɛná weezuú nɛ́, bɩka bamaná mɩ́ɩ ɖaána wenká kadaá Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Kezeŋa wɛ nɛ́. Ɖaána kɛḿ kadaá mínÿoozí ɩbɩ́sɩ sarásɩ lanɖáa bánbanáa Yeésu Krísto bánlám Ɩsɔ́ɔ sarásɩ sɩgɛ́ɛ ɩdɛ́ɛ Kezeŋa-dɛ́ɛ ńzɩ bɩka sɩmɔɔ́ɔ yɩ nɛ́.
5 Vòs também, como pedras vivas, sois edificados casa espiritual e sacerdòcio santo, para oferecer sacrifícios espirituais agradáveis a Deus por Jesus Cristo.
6 Káma, baaŋmáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá-daá sɩsɩ:
6 Por isso também na Escritura se contém:Eis que ponho em Sião a pedra principal da esquina, eleita e preciosa;e quem nela crer não será confundido.
7 Bɩlɛ́ nɛ́, mɩ́nyɔ́ɔ́ wenbá mɩ́ɩ́vá toovonúm nɛ́, bʊ́ʊ́rɛ ɖɩḿ ɖɩ́nbá ɖɩfɔ́ɔ́zɩ mɩ́ɩ. Amá, wenbá badafa toovonúm nɛ́ bɔjɔ́ nɛ́,
7 E assim para vòs, os que credes, é preciosa, mas, para os rebeldes,a pedra que os edificadores reprovaram,essa foi a principal da esquina,
8 Baadáŋmáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá-daá ɖʊɖɔ sɩsɩ:
8 E uma pedra de tropeço e rocha de escândalo,para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Amá, mɩ́nyɔ́ɔ́ nɛ́, mɩ́gɛ́ɛ na zamɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ waada ɩlɩzɩ́ kɩ nɛ́; mɩ́náábɩ́lɛ́ Wúro kʊ́bɔnɩ́-dɛ́ɛ sarásɩ lanɖáa, mɩ́gɛ́ɛ na yíri Ɩsɔ́ɔ waalɩzɩ́ kɩ nɛ́, mɩ́danáábɩ́lɛ́ ɖʊɖɔ zamɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ waabɩsɩná kɩ ɩdɛ́ɛ ńgɩ nɛ́ sɩsɩ na ifééri ɩráa ɩdɛ́ɛ tɩmɛ́ ásícé ńná waalá yɛ nɛ́ adɔ́m. Waayáa mɩ́ɩ sɩ ɩlɩzɩ́ mɩ́ɩ temenuú-daá bɩka ɩsʊ́ʊ ɩdɛ́ɛ ɖɛnyɛm ásícé ńgɩ-daá.
9 Mas vòs sois a geração eleita, o sacerdòcio real, a nação santa, o povo adquirido, para que anuncieis as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Mɩ́nyɔ́ɔ́ wenbá ɖoo mɩ́dafʊngɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ zamɔ́ɔ nɛ́, lɛlɛɛɖɔ́ mɩ́ɩ́bɩ́sɩ ɩdɛ́ɛ zamɔ́ɔ; ɖoo nɛ́ mɩ́dafʊ́ńɖii ɩdɛ́ɛ kʊnyɔnnɩɩrɛ́-dɛ́ɛ alɩbáráka, amá, lɛlɛɛɖɔ́ waanɩ́ɩ mɩ́dɛ́ɛ kʊnyɔḿ.
10 Vós, que em outro tempo não éreis povo, mas agora sois povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas agora alcançastes misericórdia.
11 Koobíya máábá mɔ́zɔɔlɛ́ɛ mɩ́ɩ nɛ́, mɩ́gɛ́ɛ ɖɛɛráa na ɩgɔma gɛ ɖúúlínya kɩna kɩdaá; bɩlɛ́ nɛ́, mɔ́nbɔɔzɩ́ mɩ́ɩ sɩsɩ ɩ́la ná mɩ́dɩ bolíni na wenbíwá tɔnʊʊ́ wánnáa gɛ kɩbá kɩzɔɔlɛ́ɛ nɛ́, bɩlɛ́ ɩmʊ́ bínÿoó Kezeŋa gɛ.
11 Amados, peço-vos, como a peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que combatem contra a alma;
12 Mɩ́dɛ́ɛ cɔwʊrɛ wenbá baasɩ Ɩsɔ́ɔ nɛ́ bɔlɔwʊtáá ɩ́la cɔwʊrɛ kazɔ́ɔ ńɖɛ, na báa ɖoo bángʊ́ʊ mɩ́dɔ́m lɛlɛɛɖɔ́ sɩsɩ mɩ́gɛ́ɛ kɩdaavéénínáa, mɩ́dɛ́ɛ lakásɩ mɩ́nlám bɩjɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ nɛ́ ifulúsi baazá biyéle basá Ɩsɔ́ɔ wɩ́rɛ wenɖé sɩ ɩlɩzɩ́ ɩdɩ ɩwɩ́lɩ wɛ nɛ́.
12 Tendo o vosso viver honesto entre os gentios; para que, naquilo em que falam mal de vós, como de malfeitores, glorifiquem a Deus no dia da visitação, pelas boas obras que em vós observem.
13 Ɖádʊ́ʊ-rɔɔzɩ́, ɩvʊ́ʊ́zɩ mɩ́dɩ nɩ́baadɛɛráa baazɩ́ɩ wɛ nɛ́ bɛdɛɛzɩ́. Ɩvʊ́ʊ́zɩ mɩ́dɩ wúro kʊ́bɔnɩ́-dɛɛzɩ́, káma, ɩgɛ́ɛ na wúro kʊ́bɔnɩ́ nɛ́;
13 Sujeitai-vos, pois, a toda a ordenação humana por amor do Senhor; quer ao rei, como superior;
14 ɩvʊ́ʊ́zɩ mɩ́dɩ tɛ́ɛ́dɩ-rɔ bɛɛŋɩráa-dɛɛzɩ́, káma, weegédíríná wɛ sɩsɩ bɔ́fɔ wenbá bánlám bɩdaavé nɛ́ banɩgbamʊʊ́, bɩka basá kazɔ́ɔ lanɖáa.
14 Quer aos governadores, como por ele enviados para castigo dos malfeitores, e para louvor dos que fazem o bem.
15 Káma, wenbí Ɩsɔ́ɔ sɔɔlɛ́ɛ nɛ́ gɛ sɩsɩ ɩ́la kífeńbi na kɩɩsɩḿtɩ-dɩnáa bɛvɛ́yɩ́na áséńsí nɛ́, bákana kʊ́tɔḿtɩ.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo bem, tapeis a boca à ignorância dos homens insensatos;
16 Mɩ́jɔwʊrɛ ɩlɩ́ɩ ɩráa booyuú badɩ nɛ́, ɩ́kɛbɛɛŋná mɩ́dɛ́ɛ mííyúú mɩ́dɩ nɛ́, mɩ́nlám wenbí bɩdaavé nɛ́, amá, mɩ́lakásɩ ɩ́lɩɩ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ bɔwʊtá-dɩnáa.
16 Como livres, e não tendo a liberdade por cobertura da malícia, mas como servos de Deus.
17 Ɩɖʊ ɩráa rɩ́ŋa gírímá, ɩzɔ́ɔ́lɩ mígoobíya Krísto ńba, igúu Ɩsɔ́ɔ tɛ́ɛ́dɩ, bɩka ɩɖɔ́ɔ́zɩ wúro.
17 Honrai a todos. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai ao rei.
18 Mɩ́nyɔ́ɔ́ bɔwʊtá-dɩnáa, ɩvʊ́ʊ́zɩ mɩ́dɩ mɩ́dɩ́náa-dɛɛzɩ́ bɩka ɩbá mínzée wɛ. Bɩdɛkɛ́ɛ wenbá bánlám mɩ́ɩ kazɔ́ɔ bɩka bɔjɔɔ́ɔ ɖɔyɔɔyɔɔ nɛ́ beriké-bɛdɛɛzɩ́, amá, bɩkpɛdɩ́na wenbá bɔjɔɔ́ɔ nyɛ́nɩ nɛ́ ɖʊɖɔ.
18 Vós, servos, sujeitai-vos com todo o temor aos senhores, não somente aos bons e humanos, mas também aos maus.
19 Káma, ɩrʊ́ iɖi suúru wánnáa wahála bɩka ɩdalá nabʊ́rʊ káma wénzewɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ-rɔɔzɩ́ nɛ́, cɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ.
19 Porque é coisa agradável, que alguém, por causa da consciência para com Deus, sofra agravos, padecendo injustamente.
20 A bɩgɛ́ɛ sɩsɩ mɩ́ɩ́lá bɩdaavé nɛ́-rɔ gɛ mɩ́nnáa wahála, kɩzamʊʊ wenkí gɛ mɩ́ɖamáa. Amá, a kífeńbi gɛ mɩ́ɩ́lá gɛ míídísi mɩ́nnáa wahála, bɩlɛ́ bɩjɔɔ́ɔ na kʊ kazɔ́ɔ Ɩsɔ́ɔ ɩzá-daá.
20 Porque, que glória será essa, se, pecando, sois esbofeteados e sofreis? Mas se, fazendo o bem, sois afligidos e o sofreis, isso é agradável a Deus.
21 Ngʊ́ bɩlɛ́ bʊrɔ gɛ Ɩsɔ́ɔ waayáa mɩ́ɩ, káma, Krísto ɖʊɖɔ waana wahála mɩ́rɔ́, na mɩ́nyɔ́ɔ́ ɩbɩ́ɩ́zɩ ɩbɛɛŋná yɩ ifu ɩnʊvɔ́-daá,
21 Porque para isto sois chamados; pois também Cristo padeceu por nós, deixando-nos o exemplo, para que sigais as suas pisadas.
22 ɩmʊ́ weení ɩdalá alaháácɩ́, ngʊ́ bʊbɔ́tɩ talɩ́ɩ ɩnɔɔ́-daá báa wɩ́rɛ nɛ́.
22 O qual não cometeu pecado, nem na sua boca se achou engano.
23 Krísto ɩmʊ́, baadʊ́ʊ yɩ, bɩka ɩdɛfɛ́rɛ; bánnaazɩ́ yɩ nɛ́, ɩdɔtɔ́ natɩ́rɩ. Amá, wɔɔgbɔ́ɔ bɩrɩ́ŋa ɩɖʊ Ɩsɔ́ɔ weení wánvʊʊ́ tɔ́m na toovonúm nɛ́ wɛndɛ́.
23 O qual, quando o injuriavam, não injuriava, e quando padecia não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente;
24 Ɩdɩtɩŋa wɔɔgbɔ́ɔ ɖɛ́dɛ́ɛ alaháácɩ́wá ɩɖʊ ɩdɔnʊʊ́-rɔ ɩsɩ́ ɖɛ́nɩ abɛlɩ́ akɔ́ɔ-rɔ, na alaháácɩ́ íkokuti kiyuú yíko ɖɔ́rɔ́ ɖʊɖɔ; amá, na ɖɩbɩ́ɩ́zɩ ɖánlám wenbí bɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́. Ɩdɛ́ɛ fééziwá gɛ waawaazɩ ná mɩ́ɩ.
24 Levando ele mesmo em seu corpo os nossos pecados sobre o madeiro, para que, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes sarados.
25 Mɩ́vʊnjɔɔ́ɔ gɛ nyazɩ fééni tɩɩdɛlɛ́ŋ nɛ́. Amá, lɛlɛɛɖɔ́, mɩ́ɩgábɩsɩ weení ɩgɛ́ɛ mɩ́dɛ́ɛ ketirú bɩka wénveríi mɩ́rɔ́ ɖʊɖɔ nɛ́ ɩjɔ́.
25 Porque éreis como ovelhas desgarradas; mas agora tendes voltado ao Pastor e Bispo das vossas almas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.