Romanos 4

Manga Kanuri Translation (KBY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 To, kaarinde Nawi Ibrahimdǝ, awi gǝle wulliye? Naptunju adamgǝnayen, kǝla kambǝrseyen awi asujo?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ca Nawi Ibrahim kida diolan jiremaro walyenoa, dalil awulo boye cǝdana, amma fuwu Alayen gǝni.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 To, awi kitawu wuljo? «Nawi Ibrahim Alaa mǝrsajǝna nangaro, Ala tia jiremaro ngoyeno.»
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Kam kida cǝdidǝro biyanjudǝ kǝnjo gǝni, alwasi.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Adǝ yaye kam duwon kida cǝdiwawo, amma Ala am diwia jirewuro diomaa mǝrsajidǝ, kambǝrsenju nangaro tia jiremaro ngoji.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Nawi Dauda ye kam duwon Ala tia kidanju gǝni nangaro jiremaro ngojidǝye barganju wuljǝnadǝ gai:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 «Barganja am ayauwanja ye gawurdǝna,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Barganju kam Kǝmande tiro
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Barga adǝ am kajaada runjayema wa? Ra, jǝmbǝlǝmba ye cawandi? Kambǝrse Nawi Ibrahimbe nangaro Ala tia jiremaro ngojǝnaro wulliye.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Dǝlwu filan tia jiremaro ngoyera? Kajanjualan ra jǝmbǝlǝmlan? Sa ti kajaadalan gǝni, jǝmbǝlǝmdǝlaman.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Kajadǝa alama gairo kiwando, alama duwon sa kajadǝnnin kambǝrsenju nangaro nanjire cuwandǝnadǝa tabbacciyidǝ. Ngainin Nawi Ibrahim bawa am kambǝrsea jǝmbǝlǝm dasaana sammayero walyeno, tayi yea kambǝrsenja nangaro jirewuro ngojaro.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Koro bawa am kajaadaye yero walyeno, tayi duwon kajaada runju gǝni, jawal kambǝrseye bawande Nawi Ibrahim sa jǝmbǝlǝmlan jǝganadǝ yea jagaidǝ.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ala Nawi Ibrahim-a kaduwunju-aro warasama duniayero walji cǝne wadu ngoyeno, wadu duwon wada Attauraye galan gǝni, nanjire kambǝrselan isidǝyen tiro cinadǝ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ca wada galan amso warasawuro walyeraa, kambǝrsedǝ ye bowu fat, wadudǝ ye faidanju baworo waljǝna,
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 wadadǝ gǝrgadu Alaye cuwudi nangaro. Na wada bawolan wada ganambu ye bawo.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Adǝma nangaro wadudǝ awo kambǝrseye wo. Dalil wadu serlan isidǝ, tima kaduwu sammaro tabbaccuworo, kam wada jǝganama runjuro gǝni, kam kambǝrse Nawi Ibrahimbea jǝganama yero, ti duwon bawa andi sammayedǝ.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Kitawulan ruwuwadadǝ gai: «Nia bawa jama kada kadamiyero ngidǝkko.» Tidǝ Alaa kasaccǝna, Ala duwon am sanunaro ro cakke awo bawoa mennaro cǝdidǝ.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Tǝma bawo yaye, Nawi Ibrahim tǝmaje Alaa mǝrsaje ngainin bawa jama kadayero walyeno, Alaye tiro: «Kaduwunǝm ngǝwujai,» cǝnnadǝ gai.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ti kǝrwunju mia gai duwon, kiarijǝna ye, koro Saratu ye cambiwaworo curuna yaye, kambǝrsenju duno baworo waljǝnni.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Wadu Alaye shekku bawoalan kasacce kambǝrsenjulan dunoaro walyeno, koro Alaro daraja kaino,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 awo Ala cǝdi cǝnnadǝa cǝdiro tabbatto mǝrsajǝna nangaro.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ngainin kambǝrsenju nangaro Ala tia jiremaro ngoyeno.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Mana ruwuwada adǝ: «Tia jiremaro ngoyeno,» ti runjuro gǝni,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 andi yero ruwuwaada. Ala andi yea jirewuro ngosai, ti duwon Kǝmande Isaa karmolan cǝsangǝnadǝa mǝrsaniyena nangaro.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Isadǝa biwuwande nangaro sǝrǝccagane kano, koro jirewuro walliyoro karmolan ciyeno.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.