Marcos 6

Manga Kanuri Translation (KBY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daji Isa nadǝa kolje bǝla wurajǝnadǝro kadio. Fuwurawanju ye tia geya.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Yim tustuyea dandallan jamaa alamdu badiyeno. Am tia kǝrǝnjana ngǝwuso ajapcane: «Ndaran kam attǝ awo ania kiwando? Nanrashidu tiro tina attǝ awi? Koro ndayilan awo ajabba ajabba mukkonjuyen tǝdi?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Ti gǝna katako karoma, tada Merambe, yeiya Yakubaye-a Josiye-a Yahusaye-a Simanne-adǝ wo? Koro yanjugǝnawa ferowadǝ-a rokko kǝrgaiye, mare?» cane tia kasatturo wayera.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Isaye tayiro: «Nawi curo bǝlanjaye-a durnjuye-a am fannjaye-aro kajia, darajanjua,» yeno.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Adǝ nangaro nadǝn awo ajabba ajabba rakce cǝdǝnni, sai am dondi gana laaro mukkonju gǝnajiye tayia isangayeyeno.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Adǝgaima Isa kǝla kambǝrsenambunjayen ajapkeno. Daji bǝla bǝlaro leje jamaa alamdu badiyeno.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Daji Isa mewun yindindǝa bowoje tayiro kǝnduwo kǝla sedannayen ce tayia yindi yindiyen nodo badiyeno.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Tayiro wada ce bǝlawurodǝro ka gǝnia, bare awima ngojanni: kǝmbo, bi ngǝrwu, bi wuɍi,
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 koro suno casakko, amma bare gǝmaje yindi ngojanni yeno.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Koro tayiro: «Ndaran yaye fado ngawuwwadǝn nammowo, har kawu nadǝa kolluwiro.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Amma ndaran yaye nayia njamowonni bi manando fandu wayeraa, nadǝa kolluwiya, katti sindoye kagangowo, tayiro shedaro waljo!» yeno.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Adǝgaima kǝngayambanjudǝ lejane ambo kawuɍi cadde tuwa cado yera.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Sedan kada duyera, koro am dondi kadaro kǝndawu jaitunne fijagane samjagane tayia isangayeyera.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Mai Hirudus lawar ani sammaa fangeno, dalilnjudǝ cu Isayedǝ ndarasoro tatardǝgǝna nangaro. Am laaye: «Yahaya Kasalama roaro walje cijo! Adǝma nangaro kǝnduwo awo ajabba ajabba dioye nanjun mbeji,» cani.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Laaye: «Ti Nawi Iliya,» cani. Laaye: «Ti nawi, nawiya kureye falnja gai,» cani.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Amma Mai Hirudus adǝa fangenniya, tiye: «Yahaya kam kǝlanju kammǝkkǝnadǝ roaro walje cijo!» yeno.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Caman Mai Hirudus Ya Hirudiyaa, ti kamu yanjugǝna Mai Filibusse duwon, kamuro cǝmowona. Ti nangaro, Mai Hirudus cakke Yahayaa cadane cekkere kosoro kesakko,
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 dalilnjudǝ Yahayaye Mai Hirudusso: «Kamu yanǝmgǝnaye mowodǝ haram!» cǝnna nangaro.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Koro Ya Hirudiya Yahayaa wul wajǝna, har tia roro njejoro maji. Amma jawal cuwandǝnni,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 dalilnjudǝ Mai Hirudus Yahayadǝ jirema ye, kam Alaye yero asujiye tia rije cǝɍiwi nangaro. Mai Hirudus tia kǝrǝnjiya, hangalnju ciji, adǝ yaye mananju fanduro cǝraana.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ngaima duwon Ya Hirudiyaye sanju kadio. Saanduri Mai Hirudus tambǝnaye kidǝnniya, Mai Hirudus wakkillanju-a kajallawanju-a amwurawa cidi Galileye-aro masǝna kǝji dabbaryeyeno.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Fero Ya Hirudiyaye ise bikke kirandǝnniya, Mai Hirudus-a kusottowanju-a ye karwunja jauro kǝjiyeno. Maidǝye ferodǝro: «Awi yaye ronǝm cǝraanadǝa suwore niro njikke!» yeno.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Kansi juwune tiro: «Kore! Awodǝ reda cidiniyero walyeno yaye, niro njikki,» yeno.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Daji ferodǝ culuwe yanjuro: «Yani, awiro tia korǝkki?» yenniya, Ya Hirudiyaye: «Kǝla Yahaya Kasalamaye!» yeno.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Sadǝman ferodǝ dǝgalje na Maidǝyero walde tiro: «Wuro kǝrmamaro kǝla Yahaya Kasalamaye curo buwuruyen simiya, raakko!» yeno.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Maidǝ karwunju jauro kuttu yaye, kansi bonju-a kusottowanju-a nangaro ferodǝro daptuwu cǝraanni.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Sadǝman kowonanju laaro wada ce kǝla Yahayayedǝa cuwudo yeno. Kowonadǝ leje kosolan kǝla Yahayaye kamje
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 kǝlanjudǝa buwurulan cuwude ferodǝro kaino, ti ye ngoje yanjuro kaino.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Fuwurawa Yahayaye lawar adǝa fangeranniya, isane kaminnju ngojane caade kauriro casakke sǝnayera.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Kǝngayambadǝ na Isayen captane awo cadǝna-a jiɍi jamaa alamjana-a sammaa tiro wulyeyera.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Isaye tayiro: «Arowo runde karaa na wunduma bawo laaro leniyo, tussowo!» yeno, dalilnjudǝ am kada kadami nanjaro isane waldai, har dama masǝna dioyemaa cawandǝnni nangaro.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Daji tayi runja maararo ngasaye karaa na wunduma baworo leyera.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Amma ledu cadilan am kada tayia carune asujane bǝla samman caluwe silan cagase tayin fuwunno nadǝro leyera.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Isa maaradǝn jǝpkenniya, jama kada captanadǝa cure tayia njunoyeno, tayi alama dimiya sǝni bawoa gai nangaro. Daji awo kadan tayia alamdu badiyeno.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Dunia lǝmgenniya, fuwurawanju isane tiro: «Na adǝ karaa bowu, koro dunia ye lǝmjǝna.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Jamadǝa salamme, bǝla-a bǝladeya-asoro leja awo kǝmboye cesiwo!» yera.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Amma Isaye tayiro: «Nayima awo kǝmboye tayiro yowo!» yeno. Tayiye: «A! Leniye kǝmbo dinariyus yer yindia yuwiye tayiro yiye wa?» yera.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Isaye: «Burodi ndawu taw? Lenowo ruiwo!» yeno. Lejane kerunniya, tiro: «Uwu buni yindi-a,» yera.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Daji Isa wada ce jamadǝa yakca kǝwu kǝwuro kǝla kajim kǝɍiyen napca yeno.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Adǝgai amdǝ yaktane laa mia mia, laa fiwu fiwuro napkera.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Daji burodi uwudǝ-a buni yindidǝ-a ngoje kǝla samero sapce Alaro ardiyenniya, burodidǝa fǝsakce fuwurawanjuro ce fuwu jamadǝyen gǝnayera. Koro buni yindidǝ yea tayi sammaro dagaryeyeno.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Tayi samma jawune kulyera.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Fuwurawadǝ gaptowo burodiye-a buniye-aa capkeranniya, jowo mewun yindin kesǝmbǝɍo.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Am kǝmbo adǝa jawunadǝ kongwa dǝwu uwu.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Sadǝman Isa fuwurawanjudǝa cakke tin fuwunno bǝrǝmdǝa koja ci todǝro bǝla Baitsaidayero lejaro maararo kasargawo, ti ye jamadǝa salamji yeno.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tayia salamgenniya, moduwa dioro kǝla kau kuruwuyero giwa.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Kǝngal kikkurǝnniya, maaradǝ dawu ingiyen, Isa ye ti tilonju lok kǝla kauyen.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Karuwa dunoa nangaro fuwurawanju kiaddin fuwuro lejairo kirunniya, Isa sa yakku buneyen kǝla ingiyen silan nanjaro kadio. Karǝnnjayen kodu cǝraana duwon,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Isa kǝla ingiyen silan ledu cǝdidǝa kerunniya, kaime kam nunaye cane burwu kesakko.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Tayi samma tia caruna ye, karwunja kamdǝna ye. Sadǝman Isa tayiro manajiye: «Karwundo gerowo, wuma! Bare rinuwwi!» yeno.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Daji tayiro kǝldiye maaradǝro kǝrgaanniya, karuwadǝ gǝm nǝmgeno. Tai dajane ajapcana,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 dalilnjudǝ maana lamar burodi uwuyedǝa asujanni, kǝlanja tikkerǝna nangaro.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Daji bǝrǝmdǝa faljane koyeranniya, cidi Genesarettero isane maaradǝa kekkero.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Maaradǝn jǝpkeranniyama, am cididǝye Isaa asuyera.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Adǝgaima amdǝ cagase cididǝ ngaro tatardagane amnja dondiso kǝla bǝnaramnjayen ngojane ndara yaye na ti mbeji fanjanadǝro njado badiyera.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Bǝladeya, bi bǝla, bi bǝla kuloye, biya ndara duwon na lejǝna ngasoro am dondisodǝa ngojane cawude ci kalwunjuye runju lejaro tia lowoyera. Am kalwunjudǝa lejana samma ngayera.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.