Marcos 5

Manga Kanuri Translation (KBY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Daji Isa-a fuwurawanju-a bǝrǝmdǝa faljane kojane cidi Gǝrasawuyero kadira.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Isa maaradǝlan jǝpkenniyama, karuwama laa kaurilalan culuwe tia kapkeyeno.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Kamdǝ kaurilalan kǝrga, koro wunduma rakce tia cikkeriwawo. Saɍgalaman tia geroro yojiwawo.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Calan ngǝwuro sinju-a mukkonju-aro saɍga casakkǝna yaye, kullum kǝjan kǝjanno kakamji. Wunduma rakce tia rojiwawo.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Bune-a kausu-a curo kaurila-a kauwa-ayen burwu cakke tiyinju kaunin rereji kǝrga.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Kamdǝ Isaa kuruwun kirunniya, cǝgase ise fuwunjun tungurumje nguje
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 dunonjuro yilje: «Awi lambonǝm wuro, Isa Tada Ala Mai Samemaye? Fuwu Alayen lowonjǝkkǝna, bare wuro ajawu gǝnasǝgǝmmi!» yeno.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Adǝa wuldunjudǝ, Isaye calan tiro: «Sedan, kamdǝa kolle luwe!» cǝnna nangaro.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Daji Isaye tiro: «Wundu cunǝm?» cǝne kiworǝnniya, tiye: «Cuni Kǝwu Sojiyaye, andi kada nangaro,» yeno.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Bare tayia cididǝlan dujǝnniro Isaa ngǝwuro lowoyeno.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Nadǝn alade kada kǝla kau kuruwuyen newo cadi ye mbeji.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Koro sedannadǝ Isaa lowojane: «Aladeyadǝro dusagane curonjaro ngayiyo!» yera.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Tayiro amarjiye caluwe curo aladeyadǝyero kasargawo. Daji aladeyadǝ alama dǝwu yindi gai ngǝrǝmjane kaulan jǝpcane bǝrǝmdǝro fidagane ingiye ngoje kasuno.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Sǝniya aladeyayedǝ cagase lejane bǝladǝ-a karaanju-alan lawardǝa ambo wulyeyera. Amdǝ ye awo wakkajǝnadǝa kuroro keluwo.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Na Isayero isane kam duwon tilan kǝwu sedannaye caluwunadǝ kajǝmunju ye lujǝna, hangalnju ye kalkaljǝna napkada kerunniya, riyera.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Tayi lamar adǝa carunadǝ awo karuwamadǝ-a aladeyadǝ-aro wakkajǝgǝnadǝa amdǝro wulyeyera.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Daji amdǝ ye Isa cidinja koljoro tia lowodu badiyera.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Isa maaradǝro ngayi duwon, kam tilan sedanna caluwunadǝ ye Isaa lowoje kasacco rokkonjun dǝga yeno.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Isa tiro amarjǝgǝnni, tiro: «Waldǝne fannǝmbo, ser kura Kǝmande niro njǝddǝnadǝ-a jiɍi nia njunonjǝnadǝ-a tayiro satkǝne!» yeno.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Daji kamdǝ leje cidi Bǝlamewuyen ser kura Isa tiro cǝddǝnadǝa ambo wulduwu badiyeno. Tayi samma ajapkera.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Koro Isa walde maaradǝn bǝrǝmdǝa falje koyenniya, jama kada isane tia dirijane kǝlyera. Isa ci bǝrǝmben duwon,
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 kam laa wurawa dandaldǝye falnja cunju Jairus nadǝro kadio. Isaa kirunniya, fuwunjun tungurumje
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 tia jauro lowoje: «Feroni kǝlayakku no cǝdi. Are mukkonǝm tiro gǝnagǝne, ngajo roaro dǝgaro!» yeno.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Isa cije kamdǝ-a rokko leyera. Koro jama kada jaane tiro kǝkǝldagane tia gǝgǝrǝpkeyera.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kamu laa ye nadǝn mbeji, kǝrwu mewun yindinno bu fidunju dajǝnni.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Mukko karwunma ngǝwusoyen jauro leiya cana, koro kǝndanju sammaa cuwatkǝna yaye, kalkalnju cuwandǝnni, kasuwadǝ fuwu juwui.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Daji lawar Isayedǝa fangenniya, kamudǝ ise ngawoyen susuje kalwunjudǝa leyeno,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 awoa karwunjun: «To, kajǝmunju bas lekkia, ngakki,» cǝni.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Sadǝman bu fidunju dayeno, koro nanlewa cuwandǝnaro tiyinjun fangeno.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Sadǝman Isa ye kǝnduwo tilan culuwunaro asuje dawu jamadǝyen suworde: «Wundu kalwuni lejo?» cǝne kiworo.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Fuwurawanjudǝye tiro: «A! Jamadǝ niro kǝkǝldagane gǝgǝrǝmnjaana rumma duwon, wundu nia lenjoro korǝmidǝ?» yera.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Amma Isa memeje kam adǝa cǝdǝnadǝa kuroro mayeno.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Kamudǝ awo tiro wakkajǝgǝnadǝa nojǝna nangaro, rije lolojiaro ise fuwunjun tungurumje tiro jiredǝ ngaa wulyeyeno.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Daji Isaye tiro: «Feroni, kambǝrsenǝm nangaro njǝkkawo fandǝmma! Kǝlewan lene, nanlewa yade!» yeno.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Isa tiro manajiyi ngai duwon, am laa fado fuwuma dandalledǝro isane tiro: «Feronǝm bawojǝna. Awiro malǝmdǝa gadero suwollǝmi?» yera.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Amma Isa awo wuljaidǝa fangenniya, fuwuma dandalledǝro: «Bare rinǝmmi, biya yasarai!» yeno.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Biturus-a Yakuba-a yanjugǝna Yahaya-a gǝnia, bare wunduma gade tia jǝganni yeno.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Fado fuwuma dandalledǝro kadiranniya, Isa jama captana kalala fijai kiro, laa so cadi, laa waiyo cani.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Kǝrgaanniya, Isaye tayiro: «Awiro kalala finuwi ye, so diwi yedǝ? Ferodǝ bawojǝnni, kǝnǝm cǝdi,» yeno.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Amma tia rujane tiro kaasu keddo.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ferodǝa mukkoyen kidanniya, tiro: «Talita kum!» yeno, maananjudǝ: «Feroma, niro wulnjǝgǝkki, cine!»
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Sadǝman ferodǝ cije dadadu badiyeno. Tidǝ kǝrwunju mewun yindin. Adǝa kerunniya, jauro ajapkera.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Daji Isa wada ce tayiro bare wunduma lawar adǝa fanjǝnni yeno. Koro awo kǝmboye ferodǝro cado yeno.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.