Marcos 5

Manga Kanuri Translation (KBY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Daji Isa-a fuwurawanju-a bǝrǝmdǝa faljane kojane cidi Gǝrasawuyero kadira.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Isa maaradǝlan jǝpkenniyama, karuwama laa kaurilalan culuwe tia kapkeyeno.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Kamdǝ kaurilalan kǝrga, koro wunduma rakce tia cikkeriwawo. Saɍgalaman tia geroro yojiwawo.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Calan ngǝwuro sinju-a mukkonju-aro saɍga casakkǝna yaye, kullum kǝjan kǝjanno kakamji. Wunduma rakce tia rojiwawo.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Bune-a kausu-a curo kaurila-a kauwa-ayen burwu cakke tiyinju kaunin rereji kǝrga.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Kamdǝ Isaa kuruwun kirunniya, cǝgase ise fuwunjun tungurumje nguje
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 dunonjuro yilje: «Awi lambonǝm wuro, Isa Tada Ala Mai Samemaye? Fuwu Alayen lowonjǝkkǝna, bare wuro ajawu gǝnasǝgǝmmi!» yeno.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Adǝa wuldunjudǝ, Isaye calan tiro: «Sedan, kamdǝa kolle luwe!» cǝnna nangaro.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Daji Isaye tiro: «Wundu cunǝm?» cǝne kiworǝnniya, tiye: «Cuni Kǝwu Sojiyaye, andi kada nangaro,» yeno.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Bare tayia cididǝlan dujǝnniro Isaa ngǝwuro lowoyeno.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Nadǝn alade kada kǝla kau kuruwuyen newo cadi ye mbeji.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Koro sedannadǝ Isaa lowojane: «Aladeyadǝro dusagane curonjaro ngayiyo!» yera.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Tayiro amarjiye caluwe curo aladeyadǝyero kasargawo. Daji aladeyadǝ alama dǝwu yindi gai ngǝrǝmjane kaulan jǝpcane bǝrǝmdǝro fidagane ingiye ngoje kasuno.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Sǝniya aladeyayedǝ cagase lejane bǝladǝ-a karaanju-alan lawardǝa ambo wulyeyera. Amdǝ ye awo wakkajǝnadǝa kuroro keluwo.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Na Isayero isane kam duwon tilan kǝwu sedannaye caluwunadǝ kajǝmunju ye lujǝna, hangalnju ye kalkaljǝna napkada kerunniya, riyera.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Tayi lamar adǝa carunadǝ awo karuwamadǝ-a aladeyadǝ-aro wakkajǝgǝnadǝa amdǝro wulyeyera.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Daji amdǝ ye Isa cidinja koljoro tia lowodu badiyera.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Isa maaradǝro ngayi duwon, kam tilan sedanna caluwunadǝ ye Isaa lowoje kasacco rokkonjun dǝga yeno.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Isa tiro amarjǝgǝnni, tiro: «Waldǝne fannǝmbo, ser kura Kǝmande niro njǝddǝnadǝ-a jiɍi nia njunonjǝnadǝ-a tayiro satkǝne!» yeno.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Daji kamdǝ leje cidi Bǝlamewuyen ser kura Isa tiro cǝddǝnadǝa ambo wulduwu badiyeno. Tayi samma ajapkera.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Koro Isa walde maaradǝn bǝrǝmdǝa falje koyenniya, jama kada isane tia dirijane kǝlyera. Isa ci bǝrǝmben duwon,
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 kam laa wurawa dandaldǝye falnja cunju Jairus nadǝro kadio. Isaa kirunniya, fuwunjun tungurumje
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 tia jauro lowoje: «Feroni kǝlayakku no cǝdi. Are mukkonǝm tiro gǝnagǝne, ngajo roaro dǝgaro!» yeno.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Isa cije kamdǝ-a rokko leyera. Koro jama kada jaane tiro kǝkǝldagane tia gǝgǝrǝpkeyera.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Kamu laa ye nadǝn mbeji, kǝrwu mewun yindinno bu fidunju dajǝnni.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Mukko karwunma ngǝwusoyen jauro leiya cana, koro kǝndanju sammaa cuwatkǝna yaye, kalkalnju cuwandǝnni, kasuwadǝ fuwu juwui.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Daji lawar Isayedǝa fangenniya, kamudǝ ise ngawoyen susuje kalwunjudǝa leyeno,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 awoa karwunjun: «To, kajǝmunju bas lekkia, ngakki,» cǝni.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Sadǝman bu fidunju dayeno, koro nanlewa cuwandǝnaro tiyinjun fangeno.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Sadǝman Isa ye kǝnduwo tilan culuwunaro asuje dawu jamadǝyen suworde: «Wundu kalwuni lejo?» cǝne kiworo.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Fuwurawanjudǝye tiro: «A! Jamadǝ niro kǝkǝldagane gǝgǝrǝmnjaana rumma duwon, wundu nia lenjoro korǝmidǝ?» yera.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Amma Isa memeje kam adǝa cǝdǝnadǝa kuroro mayeno.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Kamudǝ awo tiro wakkajǝgǝnadǝa nojǝna nangaro, rije lolojiaro ise fuwunjun tungurumje tiro jiredǝ ngaa wulyeyeno.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Daji Isaye tiro: «Feroni, kambǝrsenǝm nangaro njǝkkawo fandǝmma! Kǝlewan lene, nanlewa yade!» yeno.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Isa tiro manajiyi ngai duwon, am laa fado fuwuma dandalledǝro isane tiro: «Feronǝm bawojǝna. Awiro malǝmdǝa gadero suwollǝmi?» yera.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Amma Isa awo wuljaidǝa fangenniya, fuwuma dandalledǝro: «Bare rinǝmmi, biya yasarai!» yeno.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Biturus-a Yakuba-a yanjugǝna Yahaya-a gǝnia, bare wunduma gade tia jǝganni yeno.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Fado fuwuma dandalledǝro kadiranniya, Isa jama captana kalala fijai kiro, laa so cadi, laa waiyo cani.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Kǝrgaanniya, Isaye tayiro: «Awiro kalala finuwi ye, so diwi yedǝ? Ferodǝ bawojǝnni, kǝnǝm cǝdi,» yeno.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Amma tia rujane tiro kaasu keddo.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ferodǝa mukkoyen kidanniya, tiro: «Talita kum!» yeno, maananjudǝ: «Feroma, niro wulnjǝgǝkki, cine!»
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Sadǝman ferodǝ cije dadadu badiyeno. Tidǝ kǝrwunju mewun yindin. Adǝa kerunniya, jauro ajapkera.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Daji Isa wada ce tayiro bare wunduma lawar adǝa fanjǝnni yeno. Koro awo kǝmboye ferodǝro cado yeno.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.