Marcos 5
Manga Kanuri Translation (KBY) vs ACF
1 Daji Isa-a fuwurawanju-a bǝrǝmdǝa faljane kojane cidi Gǝrasawuyero kadira.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Isa maaradǝlan jǝpkenniyama, karuwama laa kaurilalan culuwe tia kapkeyeno.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Kamdǝ kaurilalan kǝrga, koro wunduma rakce tia cikkeriwawo. Saɍgalaman tia geroro yojiwawo.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Calan ngǝwuro sinju-a mukkonju-aro saɍga casakkǝna yaye, kullum kǝjan kǝjanno kakamji. Wunduma rakce tia rojiwawo.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Bune-a kausu-a curo kaurila-a kauwa-ayen burwu cakke tiyinju kaunin rereji kǝrga.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Kamdǝ Isaa kuruwun kirunniya, cǝgase ise fuwunjun tungurumje nguje
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 dunonjuro yilje: «Awi lambonǝm wuro, Isa Tada Ala Mai Samemaye? Fuwu Alayen lowonjǝkkǝna, bare wuro ajawu gǝnasǝgǝmmi!» yeno.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Adǝa wuldunjudǝ, Isaye calan tiro: «Sedan, kamdǝa kolle luwe!» cǝnna nangaro.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Daji Isaye tiro: «Wundu cunǝm?» cǝne kiworǝnniya, tiye: «Cuni Kǝwu Sojiyaye, andi kada nangaro,» yeno.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Bare tayia cididǝlan dujǝnniro Isaa ngǝwuro lowoyeno.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Nadǝn alade kada kǝla kau kuruwuyen newo cadi ye mbeji.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Koro sedannadǝ Isaa lowojane: «Aladeyadǝro dusagane curonjaro ngayiyo!» yera.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Tayiro amarjiye caluwe curo aladeyadǝyero kasargawo. Daji aladeyadǝ alama dǝwu yindi gai ngǝrǝmjane kaulan jǝpcane bǝrǝmdǝro fidagane ingiye ngoje kasuno.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Sǝniya aladeyayedǝ cagase lejane bǝladǝ-a karaanju-alan lawardǝa ambo wulyeyera. Amdǝ ye awo wakkajǝnadǝa kuroro keluwo.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Na Isayero isane kam duwon tilan kǝwu sedannaye caluwunadǝ kajǝmunju ye lujǝna, hangalnju ye kalkaljǝna napkada kerunniya, riyera.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Tayi lamar adǝa carunadǝ awo karuwamadǝ-a aladeyadǝ-aro wakkajǝgǝnadǝa amdǝro wulyeyera.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Daji amdǝ ye Isa cidinja koljoro tia lowodu badiyera.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Isa maaradǝro ngayi duwon, kam tilan sedanna caluwunadǝ ye Isaa lowoje kasacco rokkonjun dǝga yeno.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Isa tiro amarjǝgǝnni, tiro: «Waldǝne fannǝmbo, ser kura Kǝmande niro njǝddǝnadǝ-a jiɍi nia njunonjǝnadǝ-a tayiro satkǝne!» yeno.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Daji kamdǝ leje cidi Bǝlamewuyen ser kura Isa tiro cǝddǝnadǝa ambo wulduwu badiyeno. Tayi samma ajapkera.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Koro Isa walde maaradǝn bǝrǝmdǝa falje koyenniya, jama kada isane tia dirijane kǝlyera. Isa ci bǝrǝmben duwon,
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 kam laa wurawa dandaldǝye falnja cunju Jairus nadǝro kadio. Isaa kirunniya, fuwunjun tungurumje
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 tia jauro lowoje: «Feroni kǝlayakku no cǝdi. Are mukkonǝm tiro gǝnagǝne, ngajo roaro dǝgaro!» yeno.
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Isa cije kamdǝ-a rokko leyera. Koro jama kada jaane tiro kǝkǝldagane tia gǝgǝrǝpkeyera.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kamu laa ye nadǝn mbeji, kǝrwu mewun yindinno bu fidunju dajǝnni.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Mukko karwunma ngǝwusoyen jauro leiya cana, koro kǝndanju sammaa cuwatkǝna yaye, kalkalnju cuwandǝnni, kasuwadǝ fuwu juwui.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Daji lawar Isayedǝa fangenniya, kamudǝ ise ngawoyen susuje kalwunjudǝa leyeno,
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 awoa karwunjun: «To, kajǝmunju bas lekkia, ngakki,» cǝni.
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Sadǝman bu fidunju dayeno, koro nanlewa cuwandǝnaro tiyinjun fangeno.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Sadǝman Isa ye kǝnduwo tilan culuwunaro asuje dawu jamadǝyen suworde: «Wundu kalwuni lejo?» cǝne kiworo.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Fuwurawanjudǝye tiro: «A! Jamadǝ niro kǝkǝldagane gǝgǝrǝmnjaana rumma duwon, wundu nia lenjoro korǝmidǝ?» yera.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Amma Isa memeje kam adǝa cǝdǝnadǝa kuroro mayeno.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Kamudǝ awo tiro wakkajǝgǝnadǝa nojǝna nangaro, rije lolojiaro ise fuwunjun tungurumje tiro jiredǝ ngaa wulyeyeno.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Daji Isaye tiro: «Feroni, kambǝrsenǝm nangaro njǝkkawo fandǝmma! Kǝlewan lene, nanlewa yade!» yeno.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Isa tiro manajiyi ngai duwon, am laa fado fuwuma dandalledǝro isane tiro: «Feronǝm bawojǝna. Awiro malǝmdǝa gadero suwollǝmi?» yera.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Amma Isa awo wuljaidǝa fangenniya, fuwuma dandalledǝro: «Bare rinǝmmi, biya yasarai!» yeno.
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Biturus-a Yakuba-a yanjugǝna Yahaya-a gǝnia, bare wunduma gade tia jǝganni yeno.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Fado fuwuma dandalledǝro kadiranniya, Isa jama captana kalala fijai kiro, laa so cadi, laa waiyo cani.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Kǝrgaanniya, Isaye tayiro: «Awiro kalala finuwi ye, so diwi yedǝ? Ferodǝ bawojǝnni, kǝnǝm cǝdi,» yeno.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Amma tia rujane tiro kaasu keddo.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ferodǝa mukkoyen kidanniya, tiro: «Talita kum!» yeno, maananjudǝ: «Feroma, niro wulnjǝgǝkki, cine!»
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Sadǝman ferodǝ cije dadadu badiyeno. Tidǝ kǝrwunju mewun yindin. Adǝa kerunniya, jauro ajapkera.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Daji Isa wada ce tayiro bare wunduma lawar adǝa fanjǝnni yeno. Koro awo kǝmboye ferodǝro cado yeno.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.