Marcos 5
Manga Kanuri Translation (KBY) vs ARIB
1 Daji Isa-a fuwurawanju-a bǝrǝmdǝa faljane kojane cidi Gǝrasawuyero kadira.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Isa maaradǝlan jǝpkenniyama, karuwama laa kaurilalan culuwe tia kapkeyeno.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Kamdǝ kaurilalan kǝrga, koro wunduma rakce tia cikkeriwawo. Saɍgalaman tia geroro yojiwawo.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Calan ngǝwuro sinju-a mukkonju-aro saɍga casakkǝna yaye, kullum kǝjan kǝjanno kakamji. Wunduma rakce tia rojiwawo.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Bune-a kausu-a curo kaurila-a kauwa-ayen burwu cakke tiyinju kaunin rereji kǝrga.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Kamdǝ Isaa kuruwun kirunniya, cǝgase ise fuwunjun tungurumje nguje
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 dunonjuro yilje: «Awi lambonǝm wuro, Isa Tada Ala Mai Samemaye? Fuwu Alayen lowonjǝkkǝna, bare wuro ajawu gǝnasǝgǝmmi!» yeno.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Adǝa wuldunjudǝ, Isaye calan tiro: «Sedan, kamdǝa kolle luwe!» cǝnna nangaro.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Daji Isaye tiro: «Wundu cunǝm?» cǝne kiworǝnniya, tiye: «Cuni Kǝwu Sojiyaye, andi kada nangaro,» yeno.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Bare tayia cididǝlan dujǝnniro Isaa ngǝwuro lowoyeno.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Nadǝn alade kada kǝla kau kuruwuyen newo cadi ye mbeji.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Koro sedannadǝ Isaa lowojane: «Aladeyadǝro dusagane curonjaro ngayiyo!» yera.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Tayiro amarjiye caluwe curo aladeyadǝyero kasargawo. Daji aladeyadǝ alama dǝwu yindi gai ngǝrǝmjane kaulan jǝpcane bǝrǝmdǝro fidagane ingiye ngoje kasuno.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Sǝniya aladeyayedǝ cagase lejane bǝladǝ-a karaanju-alan lawardǝa ambo wulyeyera. Amdǝ ye awo wakkajǝnadǝa kuroro keluwo.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Na Isayero isane kam duwon tilan kǝwu sedannaye caluwunadǝ kajǝmunju ye lujǝna, hangalnju ye kalkaljǝna napkada kerunniya, riyera.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Tayi lamar adǝa carunadǝ awo karuwamadǝ-a aladeyadǝ-aro wakkajǝgǝnadǝa amdǝro wulyeyera.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Daji amdǝ ye Isa cidinja koljoro tia lowodu badiyera.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Isa maaradǝro ngayi duwon, kam tilan sedanna caluwunadǝ ye Isaa lowoje kasacco rokkonjun dǝga yeno.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Isa tiro amarjǝgǝnni, tiro: «Waldǝne fannǝmbo, ser kura Kǝmande niro njǝddǝnadǝ-a jiɍi nia njunonjǝnadǝ-a tayiro satkǝne!» yeno.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Daji kamdǝ leje cidi Bǝlamewuyen ser kura Isa tiro cǝddǝnadǝa ambo wulduwu badiyeno. Tayi samma ajapkera.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Koro Isa walde maaradǝn bǝrǝmdǝa falje koyenniya, jama kada isane tia dirijane kǝlyera. Isa ci bǝrǝmben duwon,
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 kam laa wurawa dandaldǝye falnja cunju Jairus nadǝro kadio. Isaa kirunniya, fuwunjun tungurumje
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 tia jauro lowoje: «Feroni kǝlayakku no cǝdi. Are mukkonǝm tiro gǝnagǝne, ngajo roaro dǝgaro!» yeno.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Isa cije kamdǝ-a rokko leyera. Koro jama kada jaane tiro kǝkǝldagane tia gǝgǝrǝpkeyera.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kamu laa ye nadǝn mbeji, kǝrwu mewun yindinno bu fidunju dajǝnni.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Mukko karwunma ngǝwusoyen jauro leiya cana, koro kǝndanju sammaa cuwatkǝna yaye, kalkalnju cuwandǝnni, kasuwadǝ fuwu juwui.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Daji lawar Isayedǝa fangenniya, kamudǝ ise ngawoyen susuje kalwunjudǝa leyeno,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 awoa karwunjun: «To, kajǝmunju bas lekkia, ngakki,» cǝni.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Sadǝman bu fidunju dayeno, koro nanlewa cuwandǝnaro tiyinjun fangeno.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Sadǝman Isa ye kǝnduwo tilan culuwunaro asuje dawu jamadǝyen suworde: «Wundu kalwuni lejo?» cǝne kiworo.
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Fuwurawanjudǝye tiro: «A! Jamadǝ niro kǝkǝldagane gǝgǝrǝmnjaana rumma duwon, wundu nia lenjoro korǝmidǝ?» yera.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Amma Isa memeje kam adǝa cǝdǝnadǝa kuroro mayeno.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Kamudǝ awo tiro wakkajǝgǝnadǝa nojǝna nangaro, rije lolojiaro ise fuwunjun tungurumje tiro jiredǝ ngaa wulyeyeno.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Daji Isaye tiro: «Feroni, kambǝrsenǝm nangaro njǝkkawo fandǝmma! Kǝlewan lene, nanlewa yade!» yeno.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Isa tiro manajiyi ngai duwon, am laa fado fuwuma dandalledǝro isane tiro: «Feronǝm bawojǝna. Awiro malǝmdǝa gadero suwollǝmi?» yera.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Amma Isa awo wuljaidǝa fangenniya, fuwuma dandalledǝro: «Bare rinǝmmi, biya yasarai!» yeno.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Biturus-a Yakuba-a yanjugǝna Yahaya-a gǝnia, bare wunduma gade tia jǝganni yeno.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Fado fuwuma dandalledǝro kadiranniya, Isa jama captana kalala fijai kiro, laa so cadi, laa waiyo cani.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Kǝrgaanniya, Isaye tayiro: «Awiro kalala finuwi ye, so diwi yedǝ? Ferodǝ bawojǝnni, kǝnǝm cǝdi,» yeno.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Amma tia rujane tiro kaasu keddo.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ferodǝa mukkoyen kidanniya, tiro: «Talita kum!» yeno, maananjudǝ: «Feroma, niro wulnjǝgǝkki, cine!»
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Sadǝman ferodǝ cije dadadu badiyeno. Tidǝ kǝrwunju mewun yindin. Adǝa kerunniya, jauro ajapkera.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Daji Isa wada ce tayiro bare wunduma lawar adǝa fanjǝnni yeno. Koro awo kǝmboye ferodǝro cado yeno.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.