Lucas 8
Manga Kanuri Translation (KBY) vs ARIB
1 Ngawo adǝyen tussǝnni Isa bǝla kuran ganansoa jǝgane jamaro kawuɍi kǝji nodo bargaa Alaye wulyeyeno. Fuwurawanju mewun yindindǝ-a
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 kamuwa laa karuwa so, kasuwa son isangajǝgǝna-a tia kesadduwo. Kamuwadǝ tayima Meram kamu tilan sedan tulur caluwuna tia Magdalan bowojai-a
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Yanna kamu Ba Kuja cuwuramma Mai Hirudusse-a Susanna-a kamu gade ngǝwu-a. Koro kamuwa laa gade ngǝwu kǝndanjalan Isa-a fuwurawanju-aa banajagai kasarga.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Am kada kadami bǝla bǝlan isai duwon, jama ngǝwu na Isayen capkadaranniya, tayiro misal adǝa wulyeyeno.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Tiye: «Kam laa kuloro algama jǝjǝrduro kiluwo. Jǝjǝrji ngai duwon, kasuni laa jawalnin fiyada. Daji am koduwu guguwaccane ngudowa isane cotto gewo.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Kasuni laa ye na kau kauan fiyada. Ɍiyenniya, nosonambu nangaro ɍimje ngamgeno.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Kasuni laa ye na ngiwian fiyada. Ngiwidǝ ti-a kallo ɍije algamadǝa kimitkeyeno.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Amma kasuni laadǝ ye na katti ngǝlaan fiyadanniya, ɍije tada mia mia kekko,» yeno. Isa adǝa wulyenniya, kowo sapce: «Kam sǝmonjuamadǝ fanjo!» yeno.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Fuwurawanju maana misal adǝyedǝa keworǝnniya,
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Isaye: «Nayiro asǝr nodo bargaa Alaye noduro amardǝgǝna, amma am gadesodǝro misalnin wuldiyi. Ngaima: “Caruima, asujaiwawo. Fanjaima, caɍiwawo.”
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 «Akko maana misaldǝye: Kasunidǝ mana Alaye.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Kasuni kǝla jawallen fidanasodǝ, tayima am manadǝa fanjana duwon, bare kasaccane njǝkkawo cawandǝnniro, Yiwulis ise manadǝa karwunjan cuttuluwidǝ wo.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Kasuni na kauan fidanasodǝ, tayima am manadǝa fanjaiya, karwu kǝjiaro camoyidǝ wo. Amma tayilan fǝrdu bawo nangaro, kawu ganaro kasaccai yaye, kǝla manadǝyen kuttu casaiya, wajane koljai.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Kasuni na ngiwian fidanasodǝ, tayima am manadǝa fanjana duwon, karwungai dio so, arsiyi mangardu so, duniaaram so karwunjaro ngasaye kun baɍin manadǝa kǝpcane tayiro faidajiyiwawodǝ wo.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Amma kasuni na katti ngǝlaan fidanasodǝ, tayima am manadǝa fanjane ngojane karwunja ngǝlan rojana tayiro faidajiyi, kanadin nema laa casakkidǝ wo.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 «Wunduma fatǝla wasse kǝmon tǝmjiwawo bi cidiya dǝgǝllen gǝnajiwawo. Kam fatǝla wassiya, am ngasayidǝ nurdǝa caroro tia kǝla gǝnaduramnjuyen gǝnaji.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Awima gǝraada federo culuwiwawodǝ bawo, koro awima asǝrre isanodiwawodǝ ye bawo.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Adǝ nangaro jiɍi manani fannuwiro hangal gǝnanowo! Kam nanjun awoamadǝ, tiro casargai, amma kam nanjun bawomadǝ, awo cǝdana tǝmajǝnadǝmaa tilan camoyi,» yeno.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Daji Isaye yanju-a yanjugǝnaso-a nanjuro kadira, amma jama ngǝwu nangaro rakcane tia gǝrejanni.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Am laaye tiro: «Yanǝm-a yanǝmgǝnaso-a deyan daada nia manjai,» yeranniya,
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Isaye tayiro: «Nonowo, yani-a yanigǝnaso-adǝ, tayima am mana Alaye fanjane jagaidǝ wo!» yeno.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Yim laa Isa fuwurawanju-a rokko curo maarayero ngasaye tayiro: «Leniyo bǝrǝmdǝa falliyo ci ingiye todǝro koniyo!» cǝne ledu badiyera.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Lejai duwon, kǝnǝm Isaa ngoyeno. Daji karuwa dunoa cije ingi maaradǝa lǝptu maje, har masiwa tayia fando karǝngeno.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Fuwurawadǝ isane tia kǝnǝmnin kesangǝranniya, tiro: «Malǝm, malǝm, nuiye!» yera. Isa cije karuwadǝ-a cambaldu ingiyedǝ-aro kikkadǝnniya, dajane dunia gǝmbo walyeno.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Daji Isaye tayiro: «Nda kambǝrsendodǝ?» yeno. Fuwurawanjudǝ rijane ajapcane amanjaro: «A! Wundu gǝle kam attǝ? Karuwa-a ingi-amaro wada ciya, jagai!» yera.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Daji Isa-a fuwurawanju-a bǝrǝmdǝa faljane kojane cidi Gǝrasawuye fuwu cidi Galileyero kadira.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Isa maaradǝlan jǝpkenniyama, karuwama laa bǝladǝn ise tia kapkeyeno. Tussǝna kamdǝ kajǝmu ye lujǝnni, fado yen napcǝnni, kaurilalan kǝrga.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Kamdǝ Isaa kirunniya, burwu cakke fuwunjun tungurumje nguje dunonjuro yilje: «Awi lambonǝm wuro, Isa Tada Ala Mai Samemaye? Lowonjǝkkǝna, bare wuro ajawu gǝnasǝgǝmmi!» yeno.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Adǝa wuldunjudǝ, Isa burwoje sedandǝro wada ce kamdǝa koljo culuwo cǝnna nangaro. Calan ngǝwuro sedandǝ kamdǝa cǝdana. Mukkonju-a sinju-a saɍgasolan tikkerǝna yaye, tayia tǝn kakamje sedandǝ tia karaaro cuttuluwi.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Daji Isaye tiro: «Wundu cunǝm?» cǝne kiworǝnniya, tiye: «Kǝwu Sojiyaye,» yeno, sedan kada tiro ngasaana nangaro.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Bare tayia na ajawuyedǝro dujǝgǝnniro sedannadǝ Isaa lowoyera.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Nadǝn alade kada kǝla kau kuruwuyen newo cadi ye mbeji. Koro sedannadǝ Isaa lowojane tayia koljo curo aladeyadǝyero ngasaworo. Tayiro amarjiye
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 kamdǝn caluwe curo aladeyadǝyero kasargawo. Daji aladeyadǝ ngǝrǝmjane kaulan jǝpcane bǝrǝmdǝro fidagane ingiye ngoje kasuno.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Sǝniya aladeyayedǝ awo wakkajǝnadǝa kerunniya, cagase lejane bǝladǝ-a karaanju-alan lawardǝa ambo wulyeyera.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Daji amdǝ ye awo wakkajǝnadǝa kuroro keluwo. Na Isayero isane kam duwon tilan sedanna caluwunadǝ kajǝmunju ye lujǝna, hangalnju ye kalkaljǝna fuwu Isayen napkada nayeyeranniya, riyera.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Am lamar adǝa carunadǝ jiɍi karuwamadǝ nanlewa cuwandǝnadǝa tayiro wulyeyera.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Karwunja jauro kamdǝna nangaro, am cidi Gǝrasawuye samma Isa cidinja koljoro tia lowoyera. Daji ci bǝrǝmbe todǝro walduro Isa maaradǝro kǝrgawo.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Kam tilan sedanna caluwunadǝ ye Isaa lowoje kasacco rokko leja yeno. Amma Isa tia salamje:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Waldǝne fannǝmbo, ser kura Ala niro njǝddǝnadǝa tayiro satkǝne!» yeno. Daji kamdǝ leje bǝlanja samman ser kura Isa tiro cǝddǝnadǝa ambo wulyeyeno.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Isa cidi Galileyero walladanniya, jamadǝ cijane mukko yindin tia kemowo, tayi samma tia gurejai nangaro.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Daji fuwuma dandalle laa cunju Jairus na Isayero ise fuwunjun tungurumje fannjuro isoro tia jauro lowoyeno,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 dalilnjudǝ feronju tok tilo kǝrwu mewun yindinna gai no cǝdi nangaro. Isa ledu cǝdi duwon, jamadǝ jauro tiro kǝkǝldagane tia gǝgǝrǝpkeyera.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Kamu laa ye nadǝn mbeji, kǝrwu mewun yindinno bu fidunju dajǝnni. Koro kǝndanju sammaa karwunmasoyen cuwatkǝna yaye, wunduma tia rakce isangajǝgǝnni.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Daji kamudǝ ise ngawo Isayen susuje ci kalwunjuyedǝa leyeno. Sadǝman bu fidunju dayeno.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Isaye: «Wundu wua leso?» cǝne kiworo. Wundu yaye ti gǝni yenniya, Biturusse: «Malǝm, jamadǝ nia dirinjane kǝlnjana gǝgǝrǝmnjagai, diye!» yeno.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Amma Isaye: «Kam laa wua lesǝna, kǝnduwo wulan culuwunaro asunǝkkǝna,» yeno.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Kamudǝ rakce gǝradiwaworo kirunniya, lolojiaro ise fuwunjun tungurumje tiro fuwu jama sammayen dalil tia lejǝna-a jiɍi nanlewa sadǝman cuwandǝna-adǝa wulyeyeno.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Isaye tiro: «Feroni, kambǝrsenǝm nangaro njǝkkawo fandǝmma! Kǝlewan lene!» yeno.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Isa manaji ngai duwon, kam laa fado Jairussen ise tiro: «Feronǝm bawojǝna, bare gadero malǝmdǝa suwollǝmmi,» yeno.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Amma Isa adǝa fangenniya, tiro: «Bare rinǝmmi, biya yasarai, ngaji,» yeno.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Fadodǝro kadiranniya, Isaye Biturus-a Yahaya-a Yakuba-a ferodǝye bawa-a ya-a ani gǝnia, bare wunduma ti-a rokko ngaanni yeno.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Sa adǝn am samma kǝla ferodǝyen karwukuttaro cesiri. Daji Isaye tayiro: «Bare yiruwwi. Ferodǝ bawojǝnni, kǝnǝm cǝdi,» yeno.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Amma ferodǝ nuna nojanadǝro, tia rujane tiro kaasu keddo.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Daji ferodǝa mukkoyen cǝdane kowo sapce: «Feroma, cine!» yeno.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ferodǝ ro cuwande sadǝman ciyeno. Isaye awo kǝmboye ferodǝro cado yeno.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Bawanju-a yanju-a jauro ajapkera. Amma Isa wada ce tayiro bare wundumaro awo wakkajǝnadǝa wuljaganni yeno.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.