Lucas 19
Manga Kanuri Translation (KBY) vs BKJ
1 Isa bǝla Jerikoyero ngaye reje kodu badiyeno.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Bǝladǝn kam laa mbeji, cunju Jakaya. Ti kura akki mowomasoye ye, jauro gaɍiwu ye.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Wundu ti Isa wo cǝne tia kuroro maji, amma kǝla jama kadayen rangǝme kuroro tiro katkero, ti kori nangaro.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Daji Isaa kuroro cǝgase fuwuro leje na Isa kojidǝyen kǝla tarmu laayero tatkeno.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Isa nadǝro kadinniya, kǝla sapce tiro: «Jakaya, duwan jǝmme, ku sai fannǝmlan jǝmmǝkkiya!» yeno.
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Jakaya ganje jǝpce karwu kǝjiaro tia kapciye sosayeno.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Jamadǝ adǝa kerunniya, karwunja waje: «Fado biwumayen jǝpcǝna!» cani.
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Amma Jakaya cije daje Kǝmadǝro: «Kǝma, reda kǝndaniyedǝa talaawaro yikki. Koro kam laayen wuɍi cukkowonaro mowokkǝnaa, kawak dewu tiro kalakkǝkki,» yeno.
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Daji Isaye: «Ku fado adǝn njǝkkawo jǝpcǝna, dalilnjudǝ kam adǝ ye kaduwu Nawi Ibrahimbe nangaro.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Nonowo, Tada Kambedǝ am faccaanaa maje njǝkkaworo kadio,» yeno.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Jamadǝ awo ania kǝrǝnjai ngai duwon, Isa tayiro misal wulduwu badiyeno, dalilnjudǝ Jerujalemba karǝnjǝna ye, koro tayidǝ nodo bargaa Alaye sadǝman duniaro jǝpciyiro tǝmajana ye nangaro.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Tayiro: «Maina laa lardu kuruwu laaro leje kǝrmai lardunjuye cuwande walde isi cǝne sapturo ciyeno.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Daji wolodiyanju mewu bowoje wundunja yayero mina fal fal ce tayiro: “Kawu waldǝkke isǝkkiro tilan sawur dewo,” yeno.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Amma am lardudǝye tia wajane, har ngawonjun am canode: “Kam adǝ maindero waljiro rayiyende!” yera.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 «Maije kadinniya, wada ce wolodiyanju tayiro wuɍi cinadǝa bowoja isa awiso sawurlan cawandoro nojo yeno.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Burwoyedǝ ise tiro: “Barganǝmmin, akko mina simmadǝn mina gade mewu fandǝkko,” yeno.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Maiye tiro: “Wuse, wolodi ngǝlama! Awo ganan aman dimma nangaro, nia lawan bǝla mewuyero galanjǝkki,” yeno.
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Yindiyedǝ ye ise tiro: “Barganǝmmin, mina simmadǝn gade uwu fandǝkko,” yenniya,
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Maiye: “Nia lawan bǝla uwuyero galanjǝkki,” yeno.
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Daji wolodi gade ye ise tiro: “Barganǝmmin, akko minanǝm. Tia kesolan kǝrnǝkke dam gǝnayekko.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Ni kam jau nangaro, ringekko. Awo gǝnanǝmmidǝa ngonǝmi, awo nadǝmmidǝ yea kalanǝmi,” yeno.
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Maiye tiro: “Mana cinǝmben shara njǝddǝkki, wolodi kǝlado! Wu kam jau, awo gǝnakkǝni ngokki, koro awo nadǝkkǝni kalanǝkkiro nonǝmma, gǝna?
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 To, awiro gǝle wuɍinidǝa bankilan gǝnanǝmmidǝ? Ca ngai dimmaa, waldunidǝn wuɍini riwanjua mowokkǝna,” yeno.
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Daji maiye am nadǝn daadadǝro: “Minadǝa nanjun mowowo, kam nanjun mewuadǝro yowo!” yeno.
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Tayiye: “A! Barganǝmmin, nanjun mewu mbeji, diye!” yeranniya,
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Maiye: “Nayiro wulnjagakki, wundu duwon nanjun awoamadǝ, tiro casargai, amma kam nanjun bawomadǝ, awo cǝdanadǝmaa tilan camoyi.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Kǝladowani mainjaro wallǝkkiro wajanadǝa kudowo fuwunin roro yejowo!” yeno.»
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ngawo Isa adǝa wuljǝnayen, koro walde kǝla fuwunna Jerujalembo ledu badiyeno.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Gǝre bǝla Baitfajeye-a Baitaniye-a na Kau Jaitunne canidǝa karǝngeranniya, Isa fuwurawanjuye yindi cunode
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 tayiro: «Bǝla fuwundoyedǝro lenowo! Ngawuwiyama, kutta koroye wunduma tiro ngalte juwanni tuwada nagǝwi. Fǝrangowo kudowo!
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Kam laaye: “Awiro fǝranguwi?” cǝne nayia njaworia, tiro: “Kǝmadǝ tilan mǝradunjua,” wulgǝnowo!»
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Daji am tayia cunodǝnadǝ lejane Isa tayiro wuljǝgǝnadǝ gai nayeyera.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Kuttadǝa fǝrakcai duwon, kǝmanjusoye tayiro: «Awiro fǝranguwi?» yeranniya,
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 tayiye: «Kǝmadǝ tilan mǝradunjua,» yera.
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Daji kuttadǝa na Isayero cawude kalwuwanja kǝladǝro ferjagane tia ngoyeyera.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Leji adǝgai duwon, am kalwuwanja kǝla jawallen feryera.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Na jawal Kau Jaitunnedǝn jǝpcidǝa karǝngenniya, fuwurawanju samma karwu kǝjiaro kowo sapcane kǝla awo ajabba ajabba carunayen Alaa njungoro badiyera.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Tayiye: «Bargaa mai cu Kǝmandeyen isimadǝ! Kǝrma duwon katte Ala-a amnju-ayen nanlewa kǝrga, Mai Samemaro daraja tio!» cani.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Curo jamadǝyen Farisawa laaye Isaro: «Sayinna, fuwurawanǝmbo wulgǝne gǝm cado!» yeranniya,
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 tiye: «Nayiro wulnjagakki, nǝmgeraa, dongur kauyesoma burwu casakki,» yeno.
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Isa Jerujalemba del karǝnje bǝrnidǝa kirunniya, tiro kikkiro.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Bǝrnidǝro: «Kai! Ca ku awo nanlewa njukkudidǝa nonǝmmaa, amma kǝrma nodu adǝ niro gǝraaadaro waljǝna.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Adǝ nangaro yim laa ise kǝladowanǝm dirinjane kǝlnjane kanji fi yayen kikiminjagane garunǝmbo cidi capcagane tiyen kojane
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 ni-a am curonǝmlan dasaana-a sammaa tǝgǝmbo sinjagai, har kau falma kǝla kamanjuyen gǝnaada baworo cadi, dalilnjudǝ sa Kǝmande amnjua cǝkkayiye isǝnaro nonǝmmi nangaro,» yeno.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Daji Isa balballa Fado Alayero kǝrgaanniya, kare ladomasoa dudu badiyeno.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Tayiro: «Kitawulan ruwuwada: “Fannidǝ fado moduwaye!”, amma nayidǝ tia jongo gǝndewuyero kalakkew!» yeno.
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Yim nguson Isa Fado Alayen jamaa alamdu cǝdi duwon, wurawa ɍimannaye-a malǝmba Attauraye-a amwurawa jamaye-a tia njejoro majai,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 amma jawal cawandǝnni, dalilnjudǝ jama samma hangalnja nanjun tia fanjana nangaro.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.