Lucas 15

Manga Kanuri Translation (KBY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yim laa akki mowomaso-a biwuma gadeso-a Isaa kǝrǝnduro nanjuro isai duwon,
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Farisawa-a malǝmba Attauraye-a adǝa kutturo carune kattenjan: «Kam adǝ biwumasoa kasacce, har tayi-a rokko masǝna cadi,» yera.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Daji Isa tayiro misal adǝa cǝdde:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 «Kamndo laa diminju miaa duwon, fal fatkeyenoa, filǝgar lǝgaridǝa karaalan kolje leje fal faccǝgǝnadǝa maje, har cuwandi, mare?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Cuwandiya, karwu kǝjiaro ngawanan ngoje
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 fannjuro waldi. Daji sawawanju-a kǝmaskiyanju-aa bowoje tayiro: “Wu-a nayi-a karwukǝjinde kallo fǝleniyo, dimini faccǝgǝnadǝa fandǝkkǝna nangaro,” cǝni.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nayiro wulnjagakki, adǝgaima samelan karwukǝji duwon kǝla biwuma fal tuwa cǝdǝnayen tǝdidǝ, kǝla jirewu filǝgar lǝgari jawallan caluwunnidǝmayen kojǝnaro tǝdi.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Koro kamu laa cungonju mewua duwon, fal fatkeyenoa, fatǝla wasse fadodǝa fǝraje hangallayen kulasse, har cuwandi, mare?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Cuwandiya, koiyanju-a kǝmaskiyanju-aa bowoje tayiro: “Wu-a nayi-a karwukǝjinde kallo fǝleniyo, cungoni faccǝgǝnadǝa fandǝkkǝna nangaro,” cǝni.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Nayiro wulnjagakki, adǝgaima biwuma fal tuwa cǝdiya, malaiyawa Alaye ye kǝji fanjai.»
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Koro Isa walde: «Kam laa tada yindia duwon,
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 tǝngǝɍimadǝye tiro: “Bawa, nuwani warasaye se!” yenniya, bawadǝ tayiro kǝndanju dagaryeyeno.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Ngawo kawu ganayen tǝngǝɍimadǝ awonju sammaa capce lardu kuruwu laaro leje nadǝn nanjairo cǝde kǝndanju basaryeno.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Wuɍinju sammaa ceje cot kerǝnniya, kǝna jau lardudǝro ngaye lambimaro walyeno.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Daji cije kam larduye laaro napciye aladeya neworo kulowanjuro tia kinodo.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Tada kǝskaye aladeya jawuidǝn curonjun njǝmbǝɍoro jauro mangarjǝna, amma wunduma tiro cinni.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 «Daji kǝla naptunju adǝyen tuwore karwunjun: “Kai! Kidama bawaniye fi yaye kǝmbo juwe, har kulji, amma akko wua na adǝn kǝnaye sesi.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Kolle cikke bawaniyero lekke tiro: ‘Bawa, Mai Samema yero biwu yiddǝkkǝna, ni yero biwu njǝddǝkkǝna.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Kua wua tadanǝmlan bowoduro yittǝkkǝni. Marne, kasadde kidawunǝmbe falnja gairo wallǝkko!’ nǝkki.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Daji cije na bawanjuyero leyeno. Amma bawanjudǝ kuruwun tia kirunniya, jauro njunoje cǝgase daunjuro kamdiye lewa kǝrawoye tiro kiddo.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Daji tadadǝye tiro: “Bawa, Mai Samema yero biwu yiddǝkkǝna, ni yero biwu njǝddǝkkǝna. Kua wua tadanǝmlan bowoduro yittǝkkǝni,” yeno.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Amma bawadǝye wolodiyanjuro: “Duwan lenowo, kalwu gari ngalwodǝa kudowo tiro luwunowo. Ngulondonjuro kulum yakkowo, sinju yero suno yakkowo.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Koro kǝnna kaisuadǝa kudowo duwanowo. Bǝri ngǝmǝriye buiyo, bikke diyo,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 dalilnjudǝ tadani adǝ nuna duwon roaro walyeno, faccǝgǝna duwon tia kiwandǝkko nangaro,” yeno. Daji karwunja jauro kǝjije ngǝmǝri badiyera.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 «Sa adǝn tada kuramadǝ kulon. Fado karǝngenniya, ganga-a algaita-a nukcai fangeno.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Wolodi laaa bowoje awo wakkajǝnadǝa kiworo.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Tiye: “Kannanǝm diye walde iso. Bawanǝm tia kǝlewa salai cuwandǝna nangaro, kǝnna kaisuadǝa duwajǝna,” yeno.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Daji tada kuramadǝ gǝrgaje fadodǝro ngawo wayeno. Bawanju cije culuwe tia lowodu ngǝskeno.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Amma tiye bawanjuro: “Akko kǝrwu kadaro kaɍea gairo ngǝnǝptǝkke niro kida njǝddǝkki, koro sawiso mananǝm ngokki yaye, ngaltema wuro kani tǝngǝɍima sime sawawani-a ngǝmǝri diyende.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Amma tadanǝm adǝ, arsiyinǝm sammaa jawarraro rǝmǝs cikkeje basarje walde kadinniyama, tiro kǝnna kaisuadǝa duwayeyem!”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Daji bawadǝye tiro: “Tadani, ni sawiso nanin kǝrgam, koro awo kakke samma kaanǝm.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ngǝmǝri dio-a kǝji fanda-a ani andiro wajimsaana diye, dalilnjudǝ kannanǝm adǝ nuna duwon roaro walyeno, faccǝgǝna duwon tia kiwandiye nangaro,” yeno.»
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.