Lucas 15

Manga Kanuri Translation (KBY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yim laa akki mowomaso-a biwuma gadeso-a Isaa kǝrǝnduro nanjuro isai duwon,
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Farisawa-a malǝmba Attauraye-a adǝa kutturo carune kattenjan: «Kam adǝ biwumasoa kasacce, har tayi-a rokko masǝna cadi,» yera.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Daji Isa tayiro misal adǝa cǝdde:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 «Kamndo laa diminju miaa duwon, fal fatkeyenoa, filǝgar lǝgaridǝa karaalan kolje leje fal faccǝgǝnadǝa maje, har cuwandi, mare?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Cuwandiya, karwu kǝjiaro ngawanan ngoje
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 fannjuro waldi. Daji sawawanju-a kǝmaskiyanju-aa bowoje tayiro: “Wu-a nayi-a karwukǝjinde kallo fǝleniyo, dimini faccǝgǝnadǝa fandǝkkǝna nangaro,” cǝni.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Nayiro wulnjagakki, adǝgaima samelan karwukǝji duwon kǝla biwuma fal tuwa cǝdǝnayen tǝdidǝ, kǝla jirewu filǝgar lǝgari jawallan caluwunnidǝmayen kojǝnaro tǝdi.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 «Koro kamu laa cungonju mewua duwon, fal fatkeyenoa, fatǝla wasse fadodǝa fǝraje hangallayen kulasse, har cuwandi, mare?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Cuwandiya, koiyanju-a kǝmaskiyanju-aa bowoje tayiro: “Wu-a nayi-a karwukǝjinde kallo fǝleniyo, cungoni faccǝgǝnadǝa fandǝkkǝna nangaro,” cǝni.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Nayiro wulnjagakki, adǝgaima biwuma fal tuwa cǝdiya, malaiyawa Alaye ye kǝji fanjai.»
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Koro Isa walde: «Kam laa tada yindia duwon,
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 tǝngǝɍimadǝye tiro: “Bawa, nuwani warasaye se!” yenniya, bawadǝ tayiro kǝndanju dagaryeyeno.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Ngawo kawu ganayen tǝngǝɍimadǝ awonju sammaa capce lardu kuruwu laaro leje nadǝn nanjairo cǝde kǝndanju basaryeno.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Wuɍinju sammaa ceje cot kerǝnniya, kǝna jau lardudǝro ngaye lambimaro walyeno.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Daji cije kam larduye laaro napciye aladeya neworo kulowanjuro tia kinodo.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Tada kǝskaye aladeya jawuidǝn curonjun njǝmbǝɍoro jauro mangarjǝna, amma wunduma tiro cinni.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 «Daji kǝla naptunju adǝyen tuwore karwunjun: “Kai! Kidama bawaniye fi yaye kǝmbo juwe, har kulji, amma akko wua na adǝn kǝnaye sesi.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Kolle cikke bawaniyero lekke tiro: ‘Bawa, Mai Samema yero biwu yiddǝkkǝna, ni yero biwu njǝddǝkkǝna.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Kua wua tadanǝmlan bowoduro yittǝkkǝni. Marne, kasadde kidawunǝmbe falnja gairo wallǝkko!’ nǝkki.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Daji cije na bawanjuyero leyeno. Amma bawanjudǝ kuruwun tia kirunniya, jauro njunoje cǝgase daunjuro kamdiye lewa kǝrawoye tiro kiddo.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Daji tadadǝye tiro: “Bawa, Mai Samema yero biwu yiddǝkkǝna, ni yero biwu njǝddǝkkǝna. Kua wua tadanǝmlan bowoduro yittǝkkǝni,” yeno.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Amma bawadǝye wolodiyanjuro: “Duwan lenowo, kalwu gari ngalwodǝa kudowo tiro luwunowo. Ngulondonjuro kulum yakkowo, sinju yero suno yakkowo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Koro kǝnna kaisuadǝa kudowo duwanowo. Bǝri ngǝmǝriye buiyo, bikke diyo,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 dalilnjudǝ tadani adǝ nuna duwon roaro walyeno, faccǝgǝna duwon tia kiwandǝkko nangaro,” yeno. Daji karwunja jauro kǝjije ngǝmǝri badiyera.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 «Sa adǝn tada kuramadǝ kulon. Fado karǝngenniya, ganga-a algaita-a nukcai fangeno.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Wolodi laaa bowoje awo wakkajǝnadǝa kiworo.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Tiye: “Kannanǝm diye walde iso. Bawanǝm tia kǝlewa salai cuwandǝna nangaro, kǝnna kaisuadǝa duwajǝna,” yeno.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Daji tada kuramadǝ gǝrgaje fadodǝro ngawo wayeno. Bawanju cije culuwe tia lowodu ngǝskeno.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Amma tiye bawanjuro: “Akko kǝrwu kadaro kaɍea gairo ngǝnǝptǝkke niro kida njǝddǝkki, koro sawiso mananǝm ngokki yaye, ngaltema wuro kani tǝngǝɍima sime sawawani-a ngǝmǝri diyende.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Amma tadanǝm adǝ, arsiyinǝm sammaa jawarraro rǝmǝs cikkeje basarje walde kadinniyama, tiro kǝnna kaisuadǝa duwayeyem!”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Daji bawadǝye tiro: “Tadani, ni sawiso nanin kǝrgam, koro awo kakke samma kaanǝm.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ngǝmǝri dio-a kǝji fanda-a ani andiro wajimsaana diye, dalilnjudǝ kannanǝm adǝ nuna duwon roaro walyeno, faccǝgǝna duwon tia kiwandiye nangaro,” yeno.»
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.