Lucas 15
Manga Kanuri Translation (KBY) vs ARA
1 Yim laa akki mowomaso-a biwuma gadeso-a Isaa kǝrǝnduro nanjuro isai duwon,
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Farisawa-a malǝmba Attauraye-a adǝa kutturo carune kattenjan: «Kam adǝ biwumasoa kasacce, har tayi-a rokko masǝna cadi,» yera.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Daji Isa tayiro misal adǝa cǝdde:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 «Kamndo laa diminju miaa duwon, fal fatkeyenoa, filǝgar lǝgaridǝa karaalan kolje leje fal faccǝgǝnadǝa maje, har cuwandi, mare?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Cuwandiya, karwu kǝjiaro ngawanan ngoje
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 fannjuro waldi. Daji sawawanju-a kǝmaskiyanju-aa bowoje tayiro: “Wu-a nayi-a karwukǝjinde kallo fǝleniyo, dimini faccǝgǝnadǝa fandǝkkǝna nangaro,” cǝni.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nayiro wulnjagakki, adǝgaima samelan karwukǝji duwon kǝla biwuma fal tuwa cǝdǝnayen tǝdidǝ, kǝla jirewu filǝgar lǝgari jawallan caluwunnidǝmayen kojǝnaro tǝdi.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Koro kamu laa cungonju mewua duwon, fal fatkeyenoa, fatǝla wasse fadodǝa fǝraje hangallayen kulasse, har cuwandi, mare?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Cuwandiya, koiyanju-a kǝmaskiyanju-aa bowoje tayiro: “Wu-a nayi-a karwukǝjinde kallo fǝleniyo, cungoni faccǝgǝnadǝa fandǝkkǝna nangaro,” cǝni.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Nayiro wulnjagakki, adǝgaima biwuma fal tuwa cǝdiya, malaiyawa Alaye ye kǝji fanjai.»
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Koro Isa walde: «Kam laa tada yindia duwon,
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 tǝngǝɍimadǝye tiro: “Bawa, nuwani warasaye se!” yenniya, bawadǝ tayiro kǝndanju dagaryeyeno.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ngawo kawu ganayen tǝngǝɍimadǝ awonju sammaa capce lardu kuruwu laaro leje nadǝn nanjairo cǝde kǝndanju basaryeno.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Wuɍinju sammaa ceje cot kerǝnniya, kǝna jau lardudǝro ngaye lambimaro walyeno.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Daji cije kam larduye laaro napciye aladeya neworo kulowanjuro tia kinodo.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Tada kǝskaye aladeya jawuidǝn curonjun njǝmbǝɍoro jauro mangarjǝna, amma wunduma tiro cinni.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 «Daji kǝla naptunju adǝyen tuwore karwunjun: “Kai! Kidama bawaniye fi yaye kǝmbo juwe, har kulji, amma akko wua na adǝn kǝnaye sesi.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Kolle cikke bawaniyero lekke tiro: ‘Bawa, Mai Samema yero biwu yiddǝkkǝna, ni yero biwu njǝddǝkkǝna.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Kua wua tadanǝmlan bowoduro yittǝkkǝni. Marne, kasadde kidawunǝmbe falnja gairo wallǝkko!’ nǝkki.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Daji cije na bawanjuyero leyeno. Amma bawanjudǝ kuruwun tia kirunniya, jauro njunoje cǝgase daunjuro kamdiye lewa kǝrawoye tiro kiddo.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Daji tadadǝye tiro: “Bawa, Mai Samema yero biwu yiddǝkkǝna, ni yero biwu njǝddǝkkǝna. Kua wua tadanǝmlan bowoduro yittǝkkǝni,” yeno.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Amma bawadǝye wolodiyanjuro: “Duwan lenowo, kalwu gari ngalwodǝa kudowo tiro luwunowo. Ngulondonjuro kulum yakkowo, sinju yero suno yakkowo.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Koro kǝnna kaisuadǝa kudowo duwanowo. Bǝri ngǝmǝriye buiyo, bikke diyo,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 dalilnjudǝ tadani adǝ nuna duwon roaro walyeno, faccǝgǝna duwon tia kiwandǝkko nangaro,” yeno. Daji karwunja jauro kǝjije ngǝmǝri badiyera.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 «Sa adǝn tada kuramadǝ kulon. Fado karǝngenniya, ganga-a algaita-a nukcai fangeno.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Wolodi laaa bowoje awo wakkajǝnadǝa kiworo.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tiye: “Kannanǝm diye walde iso. Bawanǝm tia kǝlewa salai cuwandǝna nangaro, kǝnna kaisuadǝa duwajǝna,” yeno.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Daji tada kuramadǝ gǝrgaje fadodǝro ngawo wayeno. Bawanju cije culuwe tia lowodu ngǝskeno.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Amma tiye bawanjuro: “Akko kǝrwu kadaro kaɍea gairo ngǝnǝptǝkke niro kida njǝddǝkki, koro sawiso mananǝm ngokki yaye, ngaltema wuro kani tǝngǝɍima sime sawawani-a ngǝmǝri diyende.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Amma tadanǝm adǝ, arsiyinǝm sammaa jawarraro rǝmǝs cikkeje basarje walde kadinniyama, tiro kǝnna kaisuadǝa duwayeyem!”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Daji bawadǝye tiro: “Tadani, ni sawiso nanin kǝrgam, koro awo kakke samma kaanǝm.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ngǝmǝri dio-a kǝji fanda-a ani andiro wajimsaana diye, dalilnjudǝ kannanǝm adǝ nuna duwon roaro walyeno, faccǝgǝna duwon tia kiwandiye nangaro,” yeno.»
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.