Lucas 15

Manga Kanuri Translation (KBY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yim laa akki mowomaso-a biwuma gadeso-a Isaa kǝrǝnduro nanjuro isai duwon,
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Farisawa-a malǝmba Attauraye-a adǝa kutturo carune kattenjan: «Kam adǝ biwumasoa kasacce, har tayi-a rokko masǝna cadi,» yera.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Daji Isa tayiro misal adǝa cǝdde:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Kamndo laa diminju miaa duwon, fal fatkeyenoa, filǝgar lǝgaridǝa karaalan kolje leje fal faccǝgǝnadǝa maje, har cuwandi, mare?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Cuwandiya, karwu kǝjiaro ngawanan ngoje
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 fannjuro waldi. Daji sawawanju-a kǝmaskiyanju-aa bowoje tayiro: “Wu-a nayi-a karwukǝjinde kallo fǝleniyo, dimini faccǝgǝnadǝa fandǝkkǝna nangaro,” cǝni.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nayiro wulnjagakki, adǝgaima samelan karwukǝji duwon kǝla biwuma fal tuwa cǝdǝnayen tǝdidǝ, kǝla jirewu filǝgar lǝgari jawallan caluwunnidǝmayen kojǝnaro tǝdi.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Koro kamu laa cungonju mewua duwon, fal fatkeyenoa, fatǝla wasse fadodǝa fǝraje hangallayen kulasse, har cuwandi, mare?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Cuwandiya, koiyanju-a kǝmaskiyanju-aa bowoje tayiro: “Wu-a nayi-a karwukǝjinde kallo fǝleniyo, cungoni faccǝgǝnadǝa fandǝkkǝna nangaro,” cǝni.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Nayiro wulnjagakki, adǝgaima biwuma fal tuwa cǝdiya, malaiyawa Alaye ye kǝji fanjai.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Koro Isa walde: «Kam laa tada yindia duwon,
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 tǝngǝɍimadǝye tiro: “Bawa, nuwani warasaye se!” yenniya, bawadǝ tayiro kǝndanju dagaryeyeno.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Ngawo kawu ganayen tǝngǝɍimadǝ awonju sammaa capce lardu kuruwu laaro leje nadǝn nanjairo cǝde kǝndanju basaryeno.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Wuɍinju sammaa ceje cot kerǝnniya, kǝna jau lardudǝro ngaye lambimaro walyeno.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Daji cije kam larduye laaro napciye aladeya neworo kulowanjuro tia kinodo.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Tada kǝskaye aladeya jawuidǝn curonjun njǝmbǝɍoro jauro mangarjǝna, amma wunduma tiro cinni.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 «Daji kǝla naptunju adǝyen tuwore karwunjun: “Kai! Kidama bawaniye fi yaye kǝmbo juwe, har kulji, amma akko wua na adǝn kǝnaye sesi.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Kolle cikke bawaniyero lekke tiro: ‘Bawa, Mai Samema yero biwu yiddǝkkǝna, ni yero biwu njǝddǝkkǝna.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Kua wua tadanǝmlan bowoduro yittǝkkǝni. Marne, kasadde kidawunǝmbe falnja gairo wallǝkko!’ nǝkki.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Daji cije na bawanjuyero leyeno. Amma bawanjudǝ kuruwun tia kirunniya, jauro njunoje cǝgase daunjuro kamdiye lewa kǝrawoye tiro kiddo.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Daji tadadǝye tiro: “Bawa, Mai Samema yero biwu yiddǝkkǝna, ni yero biwu njǝddǝkkǝna. Kua wua tadanǝmlan bowoduro yittǝkkǝni,” yeno.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Amma bawadǝye wolodiyanjuro: “Duwan lenowo, kalwu gari ngalwodǝa kudowo tiro luwunowo. Ngulondonjuro kulum yakkowo, sinju yero suno yakkowo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Koro kǝnna kaisuadǝa kudowo duwanowo. Bǝri ngǝmǝriye buiyo, bikke diyo,
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 dalilnjudǝ tadani adǝ nuna duwon roaro walyeno, faccǝgǝna duwon tia kiwandǝkko nangaro,” yeno. Daji karwunja jauro kǝjije ngǝmǝri badiyera.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «Sa adǝn tada kuramadǝ kulon. Fado karǝngenniya, ganga-a algaita-a nukcai fangeno.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Wolodi laaa bowoje awo wakkajǝnadǝa kiworo.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tiye: “Kannanǝm diye walde iso. Bawanǝm tia kǝlewa salai cuwandǝna nangaro, kǝnna kaisuadǝa duwajǝna,” yeno.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Daji tada kuramadǝ gǝrgaje fadodǝro ngawo wayeno. Bawanju cije culuwe tia lowodu ngǝskeno.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Amma tiye bawanjuro: “Akko kǝrwu kadaro kaɍea gairo ngǝnǝptǝkke niro kida njǝddǝkki, koro sawiso mananǝm ngokki yaye, ngaltema wuro kani tǝngǝɍima sime sawawani-a ngǝmǝri diyende.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Amma tadanǝm adǝ, arsiyinǝm sammaa jawarraro rǝmǝs cikkeje basarje walde kadinniyama, tiro kǝnna kaisuadǝa duwayeyem!”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Daji bawadǝye tiro: “Tadani, ni sawiso nanin kǝrgam, koro awo kakke samma kaanǝm.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ngǝmǝri dio-a kǝji fanda-a ani andiro wajimsaana diye, dalilnjudǝ kannanǝm adǝ nuna duwon roaro walyeno, faccǝgǝna duwon tia kiwandiye nangaro,” yeno.»
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.