Atos 7
Manga Kanuri Translation (KBY) vs ARIB
1 Daji ɍiman kuradǝye Istifanusso: «Awo kǝlanǝmlan wuljaidǝ jire wa?» cǝne kiworo.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Tiye: «Kǝramiyani so, bawani so, fannowo! Kaarinde Nawi Ibrahim cidi Mesofotamiyayen duwon, kawu bǝrni Harannen dǝgaidǝro, Ala Darajayedǝ tiro fǝlediye:
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 “Lardunǝm-a kǝramiyanǝm-aa kolle, lardu niro fǝlenjǝgǝkkidǝro lene!” yeno.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Adǝgaima Nawi Ibrahim cidi Kaldiyawuyea kolje leje Haranlan napkeno. Ngawo bawanju bawojǝnayen, Ala tia lardu na ku dǝgawwa adǝro kiwudo.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Amma Ala cididǝn tiro warasa guwattu falma cinni. Adǝ yaye Ala tiro wadu ngojiye cididǝa ti-a kaduwunju-aro ci cǝnna. Sa adǝn tada fimaa cambǝnni.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Daji Alaye tiro: “Kaduwunǝm lardu gadero lejane sikudoro waljai. Nadǝn kaɍearo waljane saa yer dewuro tayia basarjai.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Amma wudǝ jama tayia kaɍeanjaro cadǝnadǝro wowom gǝnagǝkki. Ngawo adǝyen lardudǝn caluwe isane na adǝn wuro ambǝnsagai,” yeno.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Daji Nawi Ibrahimbo aman kajaye kaino. Adǝgaima Nawi Ibrahim Isakua cambe kawu wuskua kajayeno, Nawi Isaku ye tadanju Yakubaa, Nawi Yakuba ye kaariya mewun yindin Israyilawuyea.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 «Kaariyadǝ Nawi Isuwuro nandǝɍi cadde calade lardu Masarrero kesado. Amma Ala tia koljǝnni,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 curo bonenju sammayen tia kittuluwo. Ala cakke jauro rashiduro walje Fira'auna Mai Masarredǝ tia kasacce, har wajirinjuro galaje Masar-a mairi samma-a cunodiro walyeno.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Daji kǝna so, bone kura so lardu Masarre-a Kan'anaye-a sammaro ngasaye, kaariyandero awo kǝmboye fandoro katkero.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Nawi Yakuba Masarnin algamaaro fangenniya, kaariyandedǝa kinodo. Adǝ ledunja burwoye.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Ledunja yindiyedǝn Nawi Isuwu awaanawanjuro asudiye, Fira'auna ye fǝrdu Isuwuye noyeno.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Daji Nawi Isuwu cunode bawanju Nawi Yakuba-a jamanju samma-a bowoyera. Nanngǝwunja am fitulur lukko uwun.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Adǝgaima Nawi Yakuba Masarro leje ti-a kaariyande-a nadǝn bawoyera.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Tayia bǝrni Sikembero cawude kauri duwon Nawi Ibrahim wuɍinjun na kaduwu Hamorren Sikemnin cuwǝnadǝn sittǝrayera.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 «Wadu Ala Nawi Ibrahimbo ngojǝgǝnadǝye sanju karǝngenniya, jamadǝ Masarnin tasargane ngǝwujai kasarga duwon,
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 har mai gade Nawi Isuwua ti wunduro nojǝnni Masarnin kǝrmai kiwando.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Jamandero nanga cǝdde kaariyandea basarje cakke timallanja koljane kasuno.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Jaman adǝn Nawi Musa katambo, tidǝ jauro shawa. Kǝndawu yakkuro fado bawanjuyen tia keɍiwo.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Kolyeranniya, fero Fira'aunaye tia ngoje tadanju gairo kiɍiwo.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ngaima Nawi Musaa ilmu Masarwuye samman alamjane mananju-a kǝndonju-alan kǝnduwoaro walyeno.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 «Kǝrwunju fidewua duwon, Nawi Musa amnju Israyilawudǝa kuroro nia ngoyeno.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kam Masarre laa falnjaa basarji kirunniya, kam jǝktǝnadǝa banajiye nguwunjuro ngaye Masarmadǝa bakce kejo.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Amnjudǝ Ala tayia mukkonjuyen cǝkkayiro asujai tǝmayeno, amma asujanni.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Wajǝnanjua Israyilawu yindi lawala cadi nayeyenniya, tayia soloduro maje: “Kǝramiyani, nayidǝ jiɍindo tilo. Awiro gǝle kattendon basarduwidǝ?” yeno.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Amma kam kamanjua basarjidǝ Nawi Musaa tǝmbalje tiro: “Wundu nia fuwumande-a alkalinde-aro galanjo?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Ra, bikka kam Masarredǝa yejǝmmadǝ gai, wu yea roro njejoro masǝmi?”
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Kǝla mana adǝyen Nawi Musa cǝgase leje cidi Midiyannen sikudoro walje napkeno. Nadǝn tada yindi kembo.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 «Kǝrwu fidewu kojǝnaye ngawon, malaiya laa karaa dǝɍi kau kuruwu Sinaiyen dawu kannu coccoɍi cambiyedǝn tiro fǝleyaadan.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Nawi Musa adǝa kirunniya, ajapkeno. Kuroro karǝnji duwon, kowo Kǝmandeye nukce:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Wuma Ala kaariyanǝmbe, Ala Ibrahimbe-a Isakuye-a Yakubaye-adǝ wo,” yeno. Nawi Musa loloje riduro curunni.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Daji Kǝmandeye tiro: “Sunonǝm sinǝmlan fidde, na danǝmmadǝ cidi tayir nangaro.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ajawu jamani Masarnin casaidǝa fagat rukkǝna, njǝmdunja ye fakkǝna. Tayia njǝkkaworo jǝpkekko. Kǝrma are, nia Masarro njunodǝkke!”
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 «Nawi Musa adǝ, kam duwon Israyilawu wajane tiro: “Wundu nia fuwuma-a alkali-aro galanjo?” wuljaanadǝ, tidǝmaa Ala mukko malaiya dawu coccoɍiyen tiro fǝledǝgǝnadǝyen fuwuma-a meruduma-a gairo cunodo.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Tima lardu Masarre-a Bǝrǝm Maliyaye-a karaa dǝɍi-alan kǝrwu fidewuro awo ajabba so, alama so cǝdiaro tayia cuttuluwo.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Koro ti Nawi Musa adǝma jama Israyilayero: “Ala curo kǝramiyandoyen nawi laa wu gai nayiro njasangi,” cǝne wuljuwo.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Sa jama karaan captanadǝn, tima kaariyande-a malaiya kǝla kau Sinaiyen tiro manajǝgǝnadǝ-a rokko dasaanadǝ wo. Koro kawuɍi ro fandoye andiro isanosaaro kiwando.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 «Amma kaariyandeso tia fandu wajane tǝmbaljane karwunjan Masarro waljane
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Nawi Harunaro: “Andiro sǝnǝmba fuwunde gǝrjai sattande! Musa andia lardu Masarren sattuluwuna adǝ, awo tia cuwandǝna noniyende,” yera.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 «Yim anin kǝnna laa gumkiro cagare tiro bu fida cadde kǝndo mukkonjaye kǝjinju fangera.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Daji Ala tayiro ngawo ce sillowusoro ambǝccaaro tayia salamgeno, kitawuwa nawiyayen ruwuwadadǝ gai: “Jama Israyilaye, wu nangaro wa saa fidewuro curo karaa dǝɍiyen bu fida so, sadaa so kiduw?
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 A'a, leima Molekke-a sillowu sǝnǝm tiro Refan caniye-aa ngonuwe kallo dadayew, sǝnǝmba duwon nayima tayiro ambǝttuwuro tanduwwadǝ. Adǝ nangaro wu ye nayia ngawo bǝrni Babilayero dunjagakki!”
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 «Kaariyande karaan leima shedaye cadana, jiɍi Ala Nawi Musaro wada ce tia kǝla fasalnju curunayen kalkallo cǝdandǝnaro wuljǝgǝnadǝ gai.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Jaman Nawi Yoshuwayen sa duwon Ala fuwunjan jamasoa duje lardunja camowonadǝn, kaariyande ye leimadǝa ngojane na adǝro kewudo, har jaman Nawi Mai Daudayero kudero.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Nawi Mai Daudadǝ ardiya Alaye cuwande amari kǝndǝgairam Ala Kǝma jama Israyilayero yittandoye cuworǝna,
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 amma Nawi Mai Sulemanama fadodǝa Alaro cǝttando.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 «Adǝ yaye Ala Mai Samema fadowa mukkon tadandǝnalan gǝni kǝrga. Nawi wuljǝnadǝ gai:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 «“Kǝmandeye: Samedǝ kurisni kǝrmaiye,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Wuma gǝna mukkoniyen awo ani sammaa alangǝkko?” cǝnna.
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 «Nayi gardawuso karwundo ye, sǝmondo ye kajadannidǝ, kullum Ruhu Alaye-a mǝlduwi! Nayidǝ kaariyandoso gai!
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Nawiyadǝyen finjaa kaariyando basarjanni wo? Koro am kuren kǝla kǝnde ti Jiremayen manajanadǝ yea roro keyeso. Kǝrma nayi ye ti Jiremadǝye sǝrǝttuwumanjuso ye, kamcejinjuso yero walyew,
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 nayi duwon malaiyawayen Attauraa fanduwwa, amma kasatturo wanuwwadǝ!»
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Majiliswudǝ awo ania fangeranniya, karwunjan Istifanusso fum gǝrgajane sheɍinja gegaro.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Amma Istifanus, Ruhu Alaye tia simojiyi duwon, simnju samero fijiye daraja Alaye-a Isa kǝmboramnjun daada-a kirunniya,
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 tiye: «Akko same kaada-a Tada Kambe kǝmboram Alayen daada-aa rukki!» yeno.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Amma kowo dunoaro sapcane sǝmonja jakcane tayi samma kǝla tilonna tiro fidagane
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 ngawo bǝlayero cattuluwe tia njejoro kaulan gǝgǝptu badiyera. Shedawudǝ kalwuwanjaa na jairo laa tiro Shawulu canidǝyen gǝnayera.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Tiro kau gǝgǝpcagai duwon, Istifanus moduwa cǝde: «Kǝma Isa, roni moye!» yeno.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Daji tungurumje kowo dunoaro sapce: «Kǝma, kǝla biwu adǝyen bare tayia korǝmmi!» yeno. Adǝa wulyenniya, ro kirǝmbo.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.