Atos 20
Manga Kanuri Translation (KBY) vs ARIB
1 Ngawo hangalsangodǝ cerǝnayen, Bulus fuwurawadǝa bowoje karwunjaro kowoɍi ce tayia alakǝlewayenniya, lardu Makidoniyayero leduro sapkadan.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Lardudǝa jǝgane mana kadan tayi yero kowoɍi kenniya, lardu Gǝressero leje
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 kǝndawu yakkuro napkeno. Cidi Siriyero maaralan ledu maji duwon, yaudiya laa tiro niadiwi caddi cane ci kǝlyera. Daji lardu Makidoniyayen renǝme koduro nia ngoyeno.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Am tia casadduwunadǝ tayima Sofata tada Firusse kam bǝrni Biriyaye, Aristarkus-a Sakundus-a bǝrni Tasalonikaye, Gayus kam bǝrni Darbeye, Timoti, koro Tikikus-a Tarofimus-a cidi Asiyaye.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Tayi ani andin fuwunno lejane bǝrni Taruwasselan guresera.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Andidǝ ye ngawo sala Burodi Yis Bawoayen bǝrni Filibiyen maararo ngayiye sapkadaiye. Ngawo kawu uwuyen tayia Taruwasnin nagǝiye mawuro napkeiye.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Mawuye yim burwoyea burodi fǝsakturo capkadaiyendeya, har dǝrdu Bulus jamadǝro kuruwuro jandeyeyeno, dalilnjudǝ wajiya leji cǝnna nangaro.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Soro sameye na captiyenadǝn fatǝla kada waskada duwon,
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 jairo laa cunju Yutikus kǝla takayen napkada kǝnǝm dio badiyeno. Bulus manaji manaji duwon, kǝnǝm jairodǝa cotto ngoje soro sameye kǝnyakkuyen cidiro kikkuro. Kesangǝranniya, ro bawo nuna.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Daji Bulus jǝpce ngujiye tia ngoje nganjiro fakciye tayiro: «Bare hangalndo cijǝnni, ronjua, diye!» yeno.
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Bulus walde tacce burodi fǝsakce gigǝrǝnniya, ngǝwuro manajiyi duwon, har dunia waje sapkadan.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Jairodǝa ronjua caade karwunja jauro kǝjiyeno.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Andidǝ fuwuniye bǝla Assossero leduro maararo kǝrgayiye. Bulus calan wuljǝnadǝ gai, nadǝn tia ngoniye niye, ti silan leji cǝnna nangaro.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Andia Assoslan naseyeranniya, tia maaradǝn ngoniye bǝrni Mitileyero leyeiye.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Nadǝn ciyeiyendeya, wajǝnanjua gǝre cuku Kiyossero kadiye. Waarenjua cuku Samossen koniye, waarendonjua duwon bǝrni Militussero isiye jǝpkeiye.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Bare cidi Asiyayen tussǝnniro Bulus caman bǝrni Afisayelan dajǝnnin koji cǝne nia ngojǝna. Gandunju adǝ, yojia, ngǝmǝri Fentikosse tia Jerujalemlan najiyi cǝrawo.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Bulus bǝrni Militusselan duwon, am cunode amwurawa jama Isaa gawu bǝrni Afisayedǝa bowoja isa yeno.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Kadiranniya, tayiro: «Tǝn yim burwoyen cidi Asiyayero isǝkkǝnadǝn naptu curondon kullum dikkǝnadǝa nonuwwa.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Kida Kǝmaye rokura bawoalan dikke har soma dikkǝna, koro yaudiya laa wuro citilo saddǝnadǝro leiya ye yakkǝna.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Koro nayiro awima gǝranjagakkǝniro awi yaye nayiro faidaa wulnjagakke farsam yen, fado fado yen alamnjakkǝnaro nonuwwa.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Ai, wuye yaudiya-a am Gǝresse-a sammaro Alaro walda tuwa cado Kǝmande Isaa mǝrsajaro wulgǝkke shedanǝkkǝna yero nonuwwa.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 «Akko kǝrma Ruhu Alaye wua sakke Jerujalembo lekki, awo nadǝn wua suwandidǝa nokkǝni,
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 sai bǝrni fin yaye Ruhu Alaye wuro koso-a leiya nja-a guresaidǝa tabbansiyi kǝrga.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Adǝ yaye ronidǝa awimaro ngokkǝni, nanin tamannju bawo, sai kida duwon Kǝma Isa wuro sina, wotte kawuɍi kǝji ser Alaye shedadudǝa tumogǝkkiya bas, raakko!
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 «To, nayi duwon dawundolan dǝgakke kawuɍi kǝji nodo bargaa Alaye wullǝkkǝnadǝ samma wua gadero suruwwaworo nokkǝna.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Adǝma nangaro ku nayiro shedanǝkki, bu wundundoyema kǝlanin bawo,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 dalilnjudǝ nia Alaye sammaa falma gǝranjagakkǝniro wulnjagakkǝna.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Kǝlando-a bǝri duwon kǝlanjun Ruhu Alaye nayia sǝniyaro galanjanadǝ samma-a ngǝlaro ronowo! Jama Alaa gawuro kiskǝnowo, jama duwon bunjulan kaanjuro cǝdǝnadǝ.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Ngawo saptǝkkǝnayen, buldu diwi diwi curondoro ngasaye bǝridǝa basarjairo nokkǝna.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Koro curondoman am laa cijane fuwurawaa ngawonjan gǝrduro jiredǝa kattuwuro kalakcai.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Adǝ nangaro faadaro dǝgaiwo! Saa yakkuro bune-a kausu-aro har simmin simaloaro wundundoyema sǝmo kasta kollǝkkǝnidǝa tangowo!
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 «To, kǝrma nayia mukko Ala-a mananju ser fandoye-ayero njasakkǝkkǝna, mana duwon rakce nayia isawuranjagai ye, curo am Ala kaanjuro cǝdǝna sammayen warasa njadi yedǝ.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ɍiwulla, bi dinar, bi kajǝmu wunduyemaa luwammǝkkǝni.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Nayi kǝlandoma nonuwwa, mukkonin kida dikke wu-a am rokko leniye-aye mǝradunde galyekko.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Curo awo aniyen nayiro dole ngǝnǝptowo kida dewo talaawaa bananoworo fǝlenjagakkǝna. Mana Kǝma Isa ti kǝlanju wuljǝnadǝa tangowo: “Njoma moworo bargaa wo.”»
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Bulus awo ania wulyenniya, tungurumje tayi samma-a rokko moduwa kedo.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Cesiriaro Bulusso kǝrdagane lewa kǝrawoye keddo.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Bulusse mana wulje tia gadero caruiwawo cǝnnadǝro, karwunja jaumaro kuttayeno. Daji tia na maaradǝyero kesadduwo.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.