Atos 14
Manga Kanuri Translation (KBY) vs NTLH
1 Bǝrni Ikoniyaye yen Bulus-a Barnabas-a dandal yaudiyayero ngasaye mana cade har yaudiya-a am Gǝresse-a kada kadami Isaa kasatkera.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Amma yaudiya kasattu wajanadǝ hangal kǝrdiyayea casange casakke kǝramiyadǝa ngukkera.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ngai duwon, kawu ngǝwuro napcane ridu bawoaro kǝnduwo Kǝmandeyen kawuɍi kedo. Kǝmande ye alama so, awo ajabba so dio tayiro amarjiye mananju ser fandoyedǝa jirero tabbacciyi kǝrga.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Amma bǝrniwudǝ yaktane laa yaudiyadǝa geya, laa ye kǝngayambadǝa geya.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Daji kǝrdiya so, yaudiya so fuwuwunja-a rokko sawardane tayia basarjane dongur kauyen ceyesi yera.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Kǝngayambadǝ adǝa fangeranniya, cagase bǝrniya cidi Likoniyaye Listǝra-a Darbe-a bǝlamaskiyanja-aro leyera.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Na ani yen kawuɍi kǝjidǝa ambo wulyeyera.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Bǝrni Listǝrayelan kam laa si canaa mbeji. Tǝn tambǝnayen ti ngurdiyi, koro ngaltema sinjun lejǝnni.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Kamdǝ mana Bulussea kǝrǝnji duwon, Bulus tia simnin cappo cure kambǝrsenju ngaduyea kirunniya,
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 kowo sapce tiro: «Cine, sinǝmlan cǝkko dane!» yeno. Sadǝman kamdǝ wup cije dadadu badiyeno.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Jamadǝ awo Bulus cǝdǝnadǝa kerunniya, tǝlamnja Likoniyayen kowo sapcane: «Akko alawa laa camuno kamben samelan jǝmsaana!» cane
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Barnabassa Jewuslan bowojane Bulus yea Hermeslan bowoyera, tima mana diomadǝ wo nangaro.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Daji ɍiman Jewusse ti duwon fado sǝnǝmnjuye fuwu bǝlayen dǝganadǝ dalowa-a fǝɍeya-a ngaworam bǝrnidǝyero kiwudo, ti-a jamadǝ-a rokko bu fida dio caraana nangaro.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Amma kǝngayamba Barnabas-a Bulus-adǝ adǝa fangeranniya, kalwunja karjane dǝgaljane dawu jamadǝyero ngasaye kowo dunoaro sapcane
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 tayiro: «Jama, awiro awo ania diwi? Andi ye am nayi gai, diye! Koro nayiro kawuɍi kǝji wulduwuro kadiye. Awo bowu ania kollowo, Ala Kǝndǝgaima ti same-a cidi-a teku-a awo curonjan dasaana samma-aa alakcǝnadǝro tǝmdǝgǝnowo!
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Jaman kureyen jama sammaa kolje jawalnja caraanaa ngoyera.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Adǝson sawiso awo ngǝla cǝdidǝ shedanjuro waljǝna. Ngaima samelan ingi cudduri, koro nemadǝa sanjulan fanduwi. Kǝmbo njade karwundo kǝjiji,» yera.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Mana ania caddima, kiaddin jama capkadadǝro bu fida adǝa tayi nangaro dio dapkeyera.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Daji yaudiya laa bǝrni Antakiyaye-a Ikoniyaye-alan isane jamadǝa kaanjaro kedǝnniya, Bulusso dongur kauye gǝgǝpcagane nuna cane gǝrjane ngawo bǝlayen kolyera.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Amma fuwurawadǝ isane tia dirijane kǝlyeranniya, cije walde bǝrnidǝro kǝrgawo. Wajǝnanjua Barnabas-a rokko bǝrni Darbeyero leyera.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Bulus-a Barnabas-a kawuɍi kǝjidǝa bǝrni Darbeyelan wuljane am kada Isaa gawuro walyeranniya, bǝrni Listǝraye-a Ikoniyaye-a Antakiyaye-aro walladara.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Karwu fuwurawadǝyero duno casakke kambǝrsenjan fuwu jaworo kowoɍi cade tayiro: «Sai jauro bone yaiyeya duwon, nodo bargaa Alayero ngayiye,» yera.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Curo jama Isaa gawu fiye yayen amwurawa galayeranniya, moduwa-a asem-a cade tayia mukko Kǝma mǝrsajanadǝyero kesakko.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Daji cidi Bisidiyayea rejane kojane lardu Bamfiliyayero leyera.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Bǝla Fǝrgayelan kawuɍidǝa wulyeranniya, bǝla Attaliyayero koyera.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Nadǝn maararo ngasaye bǝrni Antakiya cidi Siriyero kadira. Caman bǝrnidǝn Isaa gawudǝ tayiro kida kǝrma tumojaanadǝro ser Alaye cakkorǝna.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Kadiranniya, jama Isaa gawudǝa capcane awo Ala tayi yindiyen cǝdǝna samma-a jiɍi kǝrdiyaro cinna kambǝrse fandoye kajǝgǝna-aa tayiro wulyeyera.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Bulus-a Barnabas-a kawu kadaro dawu fuwurawadǝyen napkera.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.