Romanos 9
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Ats̈e, Crístoftaca cánÿiñe mo canÿacá quetsomñecana, nts̈amo sëntsichamcá ndegombre endmëna; ats̈e ndoñe quetsátsbostero. Ats̈be ainanoca juabnënga, Uámana Espíritbeyeca jtsemandánëse, chë s̈monybëuyana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tijamama, s̈montsatsëtsná ats̈e ndoñe stsebosterama.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Ndegombre, ats̈e puerte ngménaca ats̈be ents̈angbiama, chë Israeloquëngbiama së́ntsemna y ats̈be ainana ts̈a s̈ontsetsets̈e, chënga Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyama ndoñe quemátsbos̈e causa.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Ts̈abá tojtsemnëse, ats̈e stjobenaye jtsebos̈ana cach ats̈e Bëngbe Bëtsábeyeca nÿetsca tescama castiganá y Crístbents̈ana luaroca jtsemnama, ats̈be ents̈anga, chë cach ats̈cá buiñe bomna ents̈anga jujabuáchama.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Chënga mondmëna chë Israeloca ents̈anga, chë Bëngbe Bëtsabe bocacana ents̈anga. Bëngbe Bëtsá chënga chabe basengcá tojánabiama y chë ts̈a bëtsá y uamaná cha yomnama chënga tojaninÿanÿé. Bëngbe Bëtsá ba soye chënga tojanabuayená ndayá cha chëngbiama yojánbos̈e y ndayá chëngbiama jamama, y chë ley chëngbe cucuats̈iñe tojanáboshjona. Chënga monjántats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsábioye ndegombre jadórana, y chënga mondbomna chë Bëngbe Bëtsabe s̈buachenánana: chënga cha játsebacana.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Chënga mondmëna chë bëngbe tempsca uámana bëts taitangbents̈ánënga, y Crístnaca mo canÿe ents̈acá, mo canÿe Israeloca ents̈angbents̈acá tojánabo; y cha endmëna Bëngbe Bëtsá, nÿetsca soyënguiñe mandayá. Nÿetsca ents̈anga nÿets tempo cha chamotsatschuaná. Chca chaotsemna.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Ats̈e ndoñe quetsátichamo, ndayá jamama tojanas̈ebuachenacá ndoñe Bëngbe Bëtsá tonjama ca; er, nÿetsca Israeloca ents̈angbents̈ënga ndoñe Bëngbe Bëtsabe ndegombre ents̈anga quemátsmëna.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ni nÿetsca Abrahámbents̈ana ents̈anga, ndoñe chabe ndegombre básenga quemátsmëna; er Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojaniyana: “Chë ácbents̈ana ents̈anga nÿe Isaácbents̈ana mochanjabo ca.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Chca entsayana, bëngna ndoñe s̈ontsamna jtsejuabnayana Abrahámbents̈ana nÿetsca ents̈angbiama mo Bëngbe Bëtsabe basengcá; inÿets̈á, nÿe chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachenáyeca Abraham yojánabamna básengbiama cocayé entsemna jtsejuabnayana, Abrahámbents̈ana ndegombre ents̈anga bétsemnama.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Er mënts̈á endmëna nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojánayana, Abrahámbioye tbojans̈buachená ora: “Camënts̈a tempo entsba uata chanjésabo, y Sara canÿe s̈es̈ona bochántsebomna ca.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Pero nÿe nÿets̈á ndoñe quenátsmëna. Chë Rebecbe uta básatna canÿe taitá ibnabomna, bëngbe tempsca bëts taitá Isaac.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojanayancá: “Jacob sënjánbobonshana, y Esaú sënjanáboyënja ca.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Y asna, ¿nts̈amo mochjayana? ¿Bëngbe Bëtsá ndoñe cachcá nÿetscángaftaca endë́tsemna ca? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Er Bëngbe Bëtsá Moisésbioye tbojaniyana:
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Y chca, Bëngbe Bëtsá canÿe ents̈á jabocacayana, ndoñe ndayá chë ents̈á tojtsebos̈ama o tojamama, ndayá Bëngbe Bëtsá tbojalastemama.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, Faraón chë Egiptoca réybioye cha tbojaniyana: “Ats̈e rey tcbonjábema, ts̈a bëtscá ats̈be obenana yomnama nÿetscanga ácbeñe chayinÿanÿema, y nÿets luarents̈a ents̈anga ats̈biama chamotats̈ëmbonama ca.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Y chca, Bëngbe Bëtsá jalastémana nda tojtsebos̈ábioye, y nda tojtsebos̈ábioye jalesénciana chabiama nduauenaná chaotsomñama.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Pero ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á s̈uatjatjaye: “Bëngbe Bëtsá chca tojtsamëse, ¿nts̈amo cha nantsobena jayanana canÿe ents̈á bacna soye tojama ca? ¿Nda nanjobenaye chë ndayá Bëngbe Bëtsá tojtsebos̈ama corente contra jtsemnana?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Pero, nÿe ents̈á quecotsemñecá, ¿nts̈amo catjobenaye ts̈a uamaná comna ca jtsejuabnayana, Bëngbe Bëtsá jatstjanayama ndáyeca canÿe soye chca yojtsama ca? ¿Chë pormana soye chë chca tojamábioye buanjauyana: “¿ndáyeca chca s̈cojama ca?”?
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Chë fshantse soyënga pormayá jtsobenana canÿe fshantsents̈ana jamana, canÿe matbaja uámana tescama, y inÿajna cada te chaotsoservénama. Cachcá, Bëngbe Bëtsá jtsobenana jamana nts̈amo cha tojtsebos̈cá, ndayá cha tojama sóyeca.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Bëngbe Bëtsá yojábos̈e jinÿanÿiyama ents̈ángaftaca tbojánetnama, chëngbe bacna soyëngama; y yojábos̈e cha puerte obená yomnama jinÿanÿiyama. Chíyeca, chënga ts̈a yojanëuantana, chënga chë ndëmuanÿengbiama Bëngbe Bëtsá yochjánayana chëngbe bacna soyëngama castigánënga jtsemnama yojánamna ca, chë ndëmuanÿenga jtsapochócama Bëngbe Bëtsá yojtsanprontana.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Y chánaca yojábos̈e jinÿanÿiyama cha puerte uamaná y bëtsá yomnama. Cha tojama, bënga chë ndëmuanÿenga cha s̈ojanalastemá, chabe obenanents̈ana y uámananents̈ana chamotsebomnama; y cha tempo chca tojanjuabó bënga uámanënga y bëtsë́tsanga jábiamama.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Bënga mondmëna chë ndëmuanÿenga Bëngbe Bëtsá chama s̈ojánachembo, ínÿengna judío ents̈anguents̈ana, y ínÿengna ndoñe judië́ngbents̈ana.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Nts̈amo chabe uabemana palabrënguiñe, Oséasbe librë́s̈añe Bëngbe Bëtsá tojanayancá:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Y cach luare ndayents̈e Bëngbe Bëtsá tojánayana: “Ts̈ëngaftanga ats̈be ents̈anga ndoñe ques̈mátsmëna ca”,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Israeloca ents̈angbiama, Isaías jabuachana tojánayana:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 er, ndoñe bën y Bëngbe Utabná canÿe y nÿetsca tescama echanjayana,
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Nts̈amo Isaías tojanayancá, Bëngbe Bëtsá Israeloca ents̈ángaftaca nts̈amo jamama tojanoyebuambá ora:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Chcasna, mora mënts̈á mochjayana: ndoñe judiënga tondaye monjánama Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, pero cha tojanma chënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama, chënga chábeñe imojtsos̈buáchiyama.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Pero, Israeloca ents̈anga imojánbos̈e Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, nts̈amo chë leyiñe iuayancá jtsamëse; pero ndoñe chca tmonjanobená.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Y ndáyeca chca? Co chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, chënga tondaye monjánama causa chca, sinó chca jtsemnama imojánbos̈e nÿe nts̈amo leyiñe iuayancá jtsamëse. Y chca, chëngna Jesús tmojtsanaboté, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chë tmojtsanábotengbiama endayancá, chëngbiama cha yomna mo chë ndëts̈bé ndayiñe chënga jtsojestjiamcá ca.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha chca tojánayana:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.