Romanos 9

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ats̈e, Crístoftaca cánÿiñe mo canÿacá quetsomñecana, nts̈amo sëntsichamcá ndegombre endmëna; ats̈e ndoñe quetsátsbostero. Ats̈be ainanoca juabnënga, Uámana Espíritbeyeca jtsemandánëse, chë s̈monybëuyana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tijamama, s̈montsatsëtsná ats̈e ndoñe stsebosterama.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Ndegombre, ats̈e puerte ngménaca ats̈be ents̈angbiama, chë Israeloquëngbiama së́ntsemna y ats̈be ainana ts̈a s̈ontsetsets̈e, chënga Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyama ndoñe quemátsbos̈e causa.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Ts̈abá tojtsemnëse, ats̈e stjobenaye jtsebos̈ana cach ats̈e Bëngbe Bëtsábeyeca nÿetsca tescama castiganá y Crístbents̈ana luaroca jtsemnama, ats̈be ents̈anga, chë cach ats̈cá buiñe bomna ents̈anga jujabuáchama.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Chënga mondmëna chë Israeloca ents̈anga, chë Bëngbe Bëtsabe bocacana ents̈anga. Bëngbe Bëtsá chënga chabe basengcá tojánabiama y chë ts̈a bëtsá y uamaná cha yomnama chënga tojaninÿanÿé. Bëngbe Bëtsá ba soye chënga tojanabuayená ndayá cha chëngbiama yojánbos̈e y ndayá chëngbiama jamama, y chë ley chëngbe cucuats̈iñe tojanáboshjona. Chënga monjántats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsábioye ndegombre jadórana, y chënga mondbomna chë Bëngbe Bëtsabe s̈buachenánana: chënga cha játsebacana.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Chënga mondmëna chë bëngbe tempsca uámana bëts taitangbents̈ánënga, y Crístnaca mo canÿe ents̈acá, mo canÿe Israeloca ents̈angbents̈acá tojánabo; y cha endmëna Bëngbe Bëtsá, nÿetsca soyënguiñe mandayá. Nÿetsca ents̈anga nÿets tempo cha chamotsatschuaná. Chca chaotsemna.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Ats̈e ndoñe quetsátichamo, ndayá jamama tojanas̈ebuachenacá ndoñe Bëngbe Bëtsá tonjama ca; er, nÿetsca Israeloca ents̈angbents̈ënga ndoñe Bëngbe Bëtsabe ndegombre ents̈anga quemátsmëna.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Ni nÿetsca Abrahámbents̈ana ents̈anga, ndoñe chabe ndegombre básenga quemátsmëna; er Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojaniyana: “Chë ácbents̈ana ents̈anga nÿe Isaácbents̈ana mochanjabo ca.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Chca entsayana, bëngna ndoñe s̈ontsamna jtsejuabnayana Abrahámbents̈ana nÿetsca ents̈angbiama mo Bëngbe Bëtsabe basengcá; inÿets̈á, nÿe chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachenáyeca Abraham yojánabamna básengbiama cocayé entsemna jtsejuabnayana, Abrahámbents̈ana ndegombre ents̈anga bétsemnama.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Er mënts̈á endmëna nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojánayana, Abrahámbioye tbojans̈buachená ora: “Camënts̈a tempo entsba uata chanjésabo, y Sara canÿe s̈es̈ona bochántsebomna ca.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Pero nÿe nÿets̈á ndoñe quenátsmëna. Chë Rebecbe uta básatna canÿe taitá ibnabomna, bëngbe tempsca bëts taitá Isaac.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojanayancá: “Jacob sënjánbobonshana, y Esaú sënjanáboyënja ca.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Y asna, ¿nts̈amo mochjayana? ¿Bëngbe Bëtsá ndoñe cachcá nÿetscángaftaca endë́tsemna ca? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Er Bëngbe Bëtsá Moisésbioye tbojaniyana:
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Y chca, Bëngbe Bëtsá canÿe ents̈á jabocacayana, ndoñe ndayá chë ents̈á tojtsebos̈ama o tojamama, ndayá Bëngbe Bëtsá tbojalastemama.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, Faraón chë Egiptoca réybioye cha tbojaniyana: “Ats̈e rey tcbonjábema, ts̈a bëtscá ats̈be obenana yomnama nÿetscanga ácbeñe chayinÿanÿema, y nÿets luarents̈a ents̈anga ats̈biama chamotats̈ëmbonama ca.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Y chca, Bëngbe Bëtsá jalastémana nda tojtsebos̈ábioye, y nda tojtsebos̈ábioye jalesénciana chabiama nduauenaná chaotsomñama.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Pero ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á s̈uatjatjaye: “Bëngbe Bëtsá chca tojtsamëse, ¿nts̈amo cha nantsobena jayanana canÿe ents̈á bacna soye tojama ca? ¿Nda nanjobenaye chë ndayá Bëngbe Bëtsá tojtsebos̈ama corente contra jtsemnana?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Pero, nÿe ents̈á quecotsemñecá, ¿nts̈amo catjobenaye ts̈a uamaná comna ca jtsejuabnayana, Bëngbe Bëtsá jatstjanayama ndáyeca canÿe soye chca yojtsama ca? ¿Chë pormana soye chë chca tojamábioye buanjauyana: “¿ndáyeca chca s̈cojama ca?”?
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Chë fshantse soyënga pormayá jtsobenana canÿe fshantsents̈ana jamana, canÿe matbaja uámana tescama, y inÿajna cada te chaotsoservénama. Cachcá, Bëngbe Bëtsá jtsobenana jamana nts̈amo cha tojtsebos̈cá, ndayá cha tojama sóyeca.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 Bëngbe Bëtsá yojábos̈e jinÿanÿiyama ents̈ángaftaca tbojánetnama, chëngbe bacna soyëngama; y yojábos̈e cha puerte obená yomnama jinÿanÿiyama. Chíyeca, chënga ts̈a yojanëuantana, chënga chë ndëmuanÿengbiama Bëngbe Bëtsá yochjánayana chëngbe bacna soyëngama castigánënga jtsemnama yojánamna ca, chë ndëmuanÿenga jtsapochócama Bëngbe Bëtsá yojtsanprontana.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Y chánaca yojábos̈e jinÿanÿiyama cha puerte uamaná y bëtsá yomnama. Cha tojama, bënga chë ndëmuanÿenga cha s̈ojanalastemá, chabe obenanents̈ana y uámananents̈ana chamotsebomnama; y cha tempo chca tojanjuabó bënga uámanënga y bëtsë́tsanga jábiamama.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Bënga mondmëna chë ndëmuanÿenga Bëngbe Bëtsá chama s̈ojánachembo, ínÿengna judío ents̈anguents̈ana, y ínÿengna ndoñe judië́ngbents̈ana.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Nts̈amo chabe uabemana palabrënguiñe, Oséasbe librë́s̈añe Bëngbe Bëtsá tojanayancá:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Y cach luare ndayents̈e Bëngbe Bëtsá tojánayana: “Ts̈ëngaftanga ats̈be ents̈anga ndoñe ques̈mátsmëna ca”,
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Israeloca ents̈angbiama, Isaías jabuachana tojánayana:
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 er, ndoñe bën y Bëngbe Utabná canÿe y nÿetsca tescama echanjayana,
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Nts̈amo Isaías tojanayancá, Bëngbe Bëtsá Israeloca ents̈ángaftaca nts̈amo jamama tojanoyebuambá ora:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Chcasna, mora mënts̈á mochjayana: ndoñe judiënga tondaye monjánama Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, pero cha tojanma chënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama, chënga chábeñe imojtsos̈buáchiyama.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Pero, Israeloca ents̈anga imojánbos̈e Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, nts̈amo chë leyiñe iuayancá jtsamëse; pero ndoñe chca tmonjanobená.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 ¿Y ndáyeca chca? Co chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, chënga tondaye monjánama causa chca, sinó chca jtsemnama imojánbos̈e nÿe nts̈amo leyiñe iuayancá jtsamëse. Y chca, chëngna Jesús tmojtsanaboté, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chë tmojtsanábotengbiama endayancá, chëngbiama cha yomna mo chë ndëts̈bé ndayiñe chënga jtsojestjiamcá ca.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha chca tojánayana:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.