Romanos 9

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ats̈e, Crístoftaca cánÿiñe mo canÿacá quetsomñecana, nts̈amo sëntsichamcá ndegombre endmëna; ats̈e ndoñe quetsátsbostero. Ats̈be ainanoca juabnënga, Uámana Espíritbeyeca jtsemandánëse, chë s̈monybëuyana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tijamama, s̈montsatsëtsná ats̈e ndoñe stsebosterama.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Ndegombre, ats̈e puerte ngménaca ats̈be ents̈angbiama, chë Israeloquëngbiama së́ntsemna y ats̈be ainana ts̈a s̈ontsetsets̈e, chënga Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyama ndoñe quemátsbos̈e causa.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Ts̈abá tojtsemnëse, ats̈e stjobenaye jtsebos̈ana cach ats̈e Bëngbe Bëtsábeyeca nÿetsca tescama castiganá y Crístbents̈ana luaroca jtsemnama, ats̈be ents̈anga, chë cach ats̈cá buiñe bomna ents̈anga jujabuáchama.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Chënga mondmëna chë Israeloca ents̈anga, chë Bëngbe Bëtsabe bocacana ents̈anga. Bëngbe Bëtsá chënga chabe basengcá tojánabiama y chë ts̈a bëtsá y uamaná cha yomnama chënga tojaninÿanÿé. Bëngbe Bëtsá ba soye chënga tojanabuayená ndayá cha chëngbiama yojánbos̈e y ndayá chëngbiama jamama, y chë ley chëngbe cucuats̈iñe tojanáboshjona. Chënga monjántats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsábioye ndegombre jadórana, y chënga mondbomna chë Bëngbe Bëtsabe s̈buachenánana: chënga cha játsebacana.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Chënga mondmëna chë bëngbe tempsca uámana bëts taitangbents̈ánënga, y Crístnaca mo canÿe ents̈acá, mo canÿe Israeloca ents̈angbents̈acá tojánabo; y cha endmëna Bëngbe Bëtsá, nÿetsca soyënguiñe mandayá. Nÿetsca ents̈anga nÿets tempo cha chamotsatschuaná. Chca chaotsemna.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Ats̈e ndoñe quetsátichamo, ndayá jamama tojanas̈ebuachenacá ndoñe Bëngbe Bëtsá tonjama ca; er, nÿetsca Israeloca ents̈angbents̈ënga ndoñe Bëngbe Bëtsabe ndegombre ents̈anga quemátsmëna.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ni nÿetsca Abrahámbents̈ana ents̈anga, ndoñe chabe ndegombre básenga quemátsmëna; er Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojaniyana: “Chë ácbents̈ana ents̈anga nÿe Isaácbents̈ana mochanjabo ca.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Chca entsayana, bëngna ndoñe s̈ontsamna jtsejuabnayana Abrahámbents̈ana nÿetsca ents̈angbiama mo Bëngbe Bëtsabe basengcá; inÿets̈á, nÿe chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachenáyeca Abraham yojánabamna básengbiama cocayé entsemna jtsejuabnayana, Abrahámbents̈ana ndegombre ents̈anga bétsemnama.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Er mënts̈á endmëna nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojánayana, Abrahámbioye tbojans̈buachená ora: “Camënts̈a tempo entsba uata chanjésabo, y Sara canÿe s̈es̈ona bochántsebomna ca.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Pero nÿe nÿets̈á ndoñe quenátsmëna. Chë Rebecbe uta básatna canÿe taitá ibnabomna, bëngbe tempsca bëts taitá Isaac.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojanayancá: “Jacob sënjánbobonshana, y Esaú sënjanáboyënja ca.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Y asna, ¿nts̈amo mochjayana? ¿Bëngbe Bëtsá ndoñe cachcá nÿetscángaftaca endë́tsemna ca? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Er Bëngbe Bëtsá Moisésbioye tbojaniyana:
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Y chca, Bëngbe Bëtsá canÿe ents̈á jabocacayana, ndoñe ndayá chë ents̈á tojtsebos̈ama o tojamama, ndayá Bëngbe Bëtsá tbojalastemama.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, Faraón chë Egiptoca réybioye cha tbojaniyana: “Ats̈e rey tcbonjábema, ts̈a bëtscá ats̈be obenana yomnama nÿetscanga ácbeñe chayinÿanÿema, y nÿets luarents̈a ents̈anga ats̈biama chamotats̈ëmbonama ca.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Y chca, Bëngbe Bëtsá jalastémana nda tojtsebos̈ábioye, y nda tojtsebos̈ábioye jalesénciana chabiama nduauenaná chaotsomñama.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Pero ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á s̈uatjatjaye: “Bëngbe Bëtsá chca tojtsamëse, ¿nts̈amo cha nantsobena jayanana canÿe ents̈á bacna soye tojama ca? ¿Nda nanjobenaye chë ndayá Bëngbe Bëtsá tojtsebos̈ama corente contra jtsemnana?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Pero, nÿe ents̈á quecotsemñecá, ¿nts̈amo catjobenaye ts̈a uamaná comna ca jtsejuabnayana, Bëngbe Bëtsá jatstjanayama ndáyeca canÿe soye chca yojtsama ca? ¿Chë pormana soye chë chca tojamábioye buanjauyana: “¿ndáyeca chca s̈cojama ca?”?
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Chë fshantse soyënga pormayá jtsobenana canÿe fshantsents̈ana jamana, canÿe matbaja uámana tescama, y inÿajna cada te chaotsoservénama. Cachcá, Bëngbe Bëtsá jtsobenana jamana nts̈amo cha tojtsebos̈cá, ndayá cha tojama sóyeca.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Bëngbe Bëtsá yojábos̈e jinÿanÿiyama ents̈ángaftaca tbojánetnama, chëngbe bacna soyëngama; y yojábos̈e cha puerte obená yomnama jinÿanÿiyama. Chíyeca, chënga ts̈a yojanëuantana, chënga chë ndëmuanÿengbiama Bëngbe Bëtsá yochjánayana chëngbe bacna soyëngama castigánënga jtsemnama yojánamna ca, chë ndëmuanÿenga jtsapochócama Bëngbe Bëtsá yojtsanprontana.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Y chánaca yojábos̈e jinÿanÿiyama cha puerte uamaná y bëtsá yomnama. Cha tojama, bënga chë ndëmuanÿenga cha s̈ojanalastemá, chabe obenanents̈ana y uámananents̈ana chamotsebomnama; y cha tempo chca tojanjuabó bënga uámanënga y bëtsë́tsanga jábiamama.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Bënga mondmëna chë ndëmuanÿenga Bëngbe Bëtsá chama s̈ojánachembo, ínÿengna judío ents̈anguents̈ana, y ínÿengna ndoñe judië́ngbents̈ana.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Nts̈amo chabe uabemana palabrënguiñe, Oséasbe librë́s̈añe Bëngbe Bëtsá tojanayancá:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Y cach luare ndayents̈e Bëngbe Bëtsá tojánayana: “Ts̈ëngaftanga ats̈be ents̈anga ndoñe ques̈mátsmëna ca”,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Israeloca ents̈angbiama, Isaías jabuachana tojánayana:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 er, ndoñe bën y Bëngbe Utabná canÿe y nÿetsca tescama echanjayana,
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Nts̈amo Isaías tojanayancá, Bëngbe Bëtsá Israeloca ents̈ángaftaca nts̈amo jamama tojanoyebuambá ora:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Chcasna, mora mënts̈á mochjayana: ndoñe judiënga tondaye monjánama Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, pero cha tojanma chënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama, chënga chábeñe imojtsos̈buáchiyama.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Pero, Israeloca ents̈anga imojánbos̈e Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, nts̈amo chë leyiñe iuayancá jtsamëse; pero ndoñe chca tmonjanobená.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Y ndáyeca chca? Co chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, chënga tondaye monjánama causa chca, sinó chca jtsemnama imojánbos̈e nÿe nts̈amo leyiñe iuayancá jtsamëse. Y chca, chëngna Jesús tmojtsanaboté, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chë tmojtsanábotengbiama endayancá, chëngbiama cha yomna mo chë ndëts̈bé ndayiñe chënga jtsojestjiamcá ca.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha chca tojánayana:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.