Romanos 9

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ats̈e, Crístoftaca cánÿiñe mo canÿacá quetsomñecana, nts̈amo sëntsichamcá ndegombre endmëna; ats̈e ndoñe quetsátsbostero. Ats̈be ainanoca juabnënga, Uámana Espíritbeyeca jtsemandánëse, chë s̈monybëuyana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tijamama, s̈montsatsëtsná ats̈e ndoñe stsebosterama.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 Ndegombre, ats̈e puerte ngménaca ats̈be ents̈angbiama, chë Israeloquëngbiama së́ntsemna y ats̈be ainana ts̈a s̈ontsetsets̈e, chënga Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyama ndoñe quemátsbos̈e causa.
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 Ts̈abá tojtsemnëse, ats̈e stjobenaye jtsebos̈ana cach ats̈e Bëngbe Bëtsábeyeca nÿetsca tescama castiganá y Crístbents̈ana luaroca jtsemnama, ats̈be ents̈anga, chë cach ats̈cá buiñe bomna ents̈anga jujabuáchama.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Chënga mondmëna chë Israeloca ents̈anga, chë Bëngbe Bëtsabe bocacana ents̈anga. Bëngbe Bëtsá chënga chabe basengcá tojánabiama y chë ts̈a bëtsá y uamaná cha yomnama chënga tojaninÿanÿé. Bëngbe Bëtsá ba soye chënga tojanabuayená ndayá cha chëngbiama yojánbos̈e y ndayá chëngbiama jamama, y chë ley chëngbe cucuats̈iñe tojanáboshjona. Chënga monjántats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsábioye ndegombre jadórana, y chënga mondbomna chë Bëngbe Bëtsabe s̈buachenánana: chënga cha játsebacana.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Chënga mondmëna chë bëngbe tempsca uámana bëts taitangbents̈ánënga, y Crístnaca mo canÿe ents̈acá, mo canÿe Israeloca ents̈angbents̈acá tojánabo; y cha endmëna Bëngbe Bëtsá, nÿetsca soyënguiñe mandayá. Nÿetsca ents̈anga nÿets tempo cha chamotsatschuaná. Chca chaotsemna.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 Ats̈e ndoñe quetsátichamo, ndayá jamama tojanas̈ebuachenacá ndoñe Bëngbe Bëtsá tonjama ca; er, nÿetsca Israeloca ents̈angbents̈ënga ndoñe Bëngbe Bëtsabe ndegombre ents̈anga quemátsmëna.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Ni nÿetsca Abrahámbents̈ana ents̈anga, ndoñe chabe ndegombre básenga quemátsmëna; er Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojaniyana: “Chë ácbents̈ana ents̈anga nÿe Isaácbents̈ana mochanjabo ca.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Chca entsayana, bëngna ndoñe s̈ontsamna jtsejuabnayana Abrahámbents̈ana nÿetsca ents̈angbiama mo Bëngbe Bëtsabe basengcá; inÿets̈á, nÿe chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachenáyeca Abraham yojánabamna básengbiama cocayé entsemna jtsejuabnayana, Abrahámbents̈ana ndegombre ents̈anga bétsemnama.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Er mënts̈á endmëna nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojánayana, Abrahámbioye tbojans̈buachená ora: “Camënts̈a tempo entsba uata chanjésabo, y Sara canÿe s̈es̈ona bochántsebomna ca.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Pero nÿe nÿets̈á ndoñe quenátsmëna. Chë Rebecbe uta básatna canÿe taitá ibnabomna, bëngbe tempsca bëts taitá Isaac.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojanayancá: “Jacob sënjánbobonshana, y Esaú sënjanáboyënja ca.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Y asna, ¿nts̈amo mochjayana? ¿Bëngbe Bëtsá ndoñe cachcá nÿetscángaftaca endë́tsemna ca? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 Er Bëngbe Bëtsá Moisésbioye tbojaniyana:
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Y chca, Bëngbe Bëtsá canÿe ents̈á jabocacayana, ndoñe ndayá chë ents̈á tojtsebos̈ama o tojamama, ndayá Bëngbe Bëtsá tbojalastemama.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, Faraón chë Egiptoca réybioye cha tbojaniyana: “Ats̈e rey tcbonjábema, ts̈a bëtscá ats̈be obenana yomnama nÿetscanga ácbeñe chayinÿanÿema, y nÿets luarents̈a ents̈anga ats̈biama chamotats̈ëmbonama ca.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Y chca, Bëngbe Bëtsá jalastémana nda tojtsebos̈ábioye, y nda tojtsebos̈ábioye jalesénciana chabiama nduauenaná chaotsomñama.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Pero ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á s̈uatjatjaye: “Bëngbe Bëtsá chca tojtsamëse, ¿nts̈amo cha nantsobena jayanana canÿe ents̈á bacna soye tojama ca? ¿Nda nanjobenaye chë ndayá Bëngbe Bëtsá tojtsebos̈ama corente contra jtsemnana?”
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Pero, nÿe ents̈á quecotsemñecá, ¿nts̈amo catjobenaye ts̈a uamaná comna ca jtsejuabnayana, Bëngbe Bëtsá jatstjanayama ndáyeca canÿe soye chca yojtsama ca? ¿Chë pormana soye chë chca tojamábioye buanjauyana: “¿ndáyeca chca s̈cojama ca?”?
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Chë fshantse soyënga pormayá jtsobenana canÿe fshantsents̈ana jamana, canÿe matbaja uámana tescama, y inÿajna cada te chaotsoservénama. Cachcá, Bëngbe Bëtsá jtsobenana jamana nts̈amo cha tojtsebos̈cá, ndayá cha tojama sóyeca.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Bëngbe Bëtsá yojábos̈e jinÿanÿiyama ents̈ángaftaca tbojánetnama, chëngbe bacna soyëngama; y yojábos̈e cha puerte obená yomnama jinÿanÿiyama. Chíyeca, chënga ts̈a yojanëuantana, chënga chë ndëmuanÿengbiama Bëngbe Bëtsá yochjánayana chëngbe bacna soyëngama castigánënga jtsemnama yojánamna ca, chë ndëmuanÿenga jtsapochócama Bëngbe Bëtsá yojtsanprontana.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Y chánaca yojábos̈e jinÿanÿiyama cha puerte uamaná y bëtsá yomnama. Cha tojama, bënga chë ndëmuanÿenga cha s̈ojanalastemá, chabe obenanents̈ana y uámananents̈ana chamotsebomnama; y cha tempo chca tojanjuabó bënga uámanënga y bëtsë́tsanga jábiamama.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Bënga mondmëna chë ndëmuanÿenga Bëngbe Bëtsá chama s̈ojánachembo, ínÿengna judío ents̈anguents̈ana, y ínÿengna ndoñe judië́ngbents̈ana.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Nts̈amo chabe uabemana palabrënguiñe, Oséasbe librë́s̈añe Bëngbe Bëtsá tojanayancá:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 Y cach luare ndayents̈e Bëngbe Bëtsá tojánayana: “Ts̈ëngaftanga ats̈be ents̈anga ndoñe ques̈mátsmëna ca”,
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Israeloca ents̈angbiama, Isaías jabuachana tojánayana:
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 er, ndoñe bën y Bëngbe Utabná canÿe y nÿetsca tescama echanjayana,
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Nts̈amo Isaías tojanayancá, Bëngbe Bëtsá Israeloca ents̈ángaftaca nts̈amo jamama tojanoyebuambá ora:
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Chcasna, mora mënts̈á mochjayana: ndoñe judiënga tondaye monjánama Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, pero cha tojanma chënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama, chënga chábeñe imojtsos̈buáchiyama.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Pero, Israeloca ents̈anga imojánbos̈e Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, nts̈amo chë leyiñe iuayancá jtsamëse; pero ndoñe chca tmonjanobená.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Y ndáyeca chca? Co chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, chënga tondaye monjánama causa chca, sinó chca jtsemnama imojánbos̈e nÿe nts̈amo leyiñe iuayancá jtsamëse. Y chca, chëngna Jesús tmojtsanaboté, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chë tmojtsanábotengbiama endayancá, chëngbiama cha yomna mo chë ndëts̈bé ndayiñe chënga jtsojestjiamcá ca.
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha chca tojánayana:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.