Romanos 7

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, ts̈ëngaftanga s̈motáts̈ëmbo nts̈amo chë leyënga ents̈angbiama inétsemnama; ts̈ëngaftanga s̈motáts̈ëmbo, nts̈amo chë leyiñe tojtsayancá canÿe ents̈á chaotsamamna, nÿe chë ents̈á tojtsainëntscuana chábioye jtsemándayana.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Chcasna, canÿe bouamna shembása, nts̈amo chë leyiñe endayancá bontsemna chabe boyáftaca jëftsemnana, chë boyá tuainëntscuana; pero chë boyá tojtsóbanësna, chë leyiñe endayana, chë shemna canÿa jtoquédana, chë boyabiama ndëmandaná ca.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Y chca, chë shema inÿe boyabásaftaca chabe boyábioye tbojaingñé, chë boyá cabá vida totsóbomñe ora, chë shemna jtsabáinana chabe boyábioye ínÿaftaca ingñayá ca. Pero chabe boyá tojtsóbanëse, chë leyiñe endayana chë shemna canÿa jtoquédana, chë boyabiama ndëmandaná ca, y cha jtsobenana ínÿaftaca jtobouamayana; y chca tojama ora, boyábioye ínÿaftaca íngñayana ndoñe ntsemnana.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Ts̈ëngaftanga chë os̈buachiyëngaftácnaca cachcá endmëna; ya ndoñe más chë léyeca mandánënga ques̈mátsmëna, er Cristo tojanóbana ora s̈mojánbocna, mo chë soyëngama obanënga cuafjoquedangcá, ínÿabe ents̈anga jtsemnama, Crístbenga, ndabiama Bëngbe Bëtsá tojanma cháuatayenama; y chca jtsemnëse, bënga bëtscá soyënga nts̈amo ts̈abá yomncá chamotsamama, Bëngbe Bëtsá jasérviama.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Bënga chë nÿe nts̈amo cabënga imnabos̈cá monjaniyena ora, chë ley enjanoservena bëngbe ainaniñe chamotsebomnama bacna soyënga jamama puerte bëts juabnënga, nÿe bënga ts̈abá jtsomñama. Ba bacna soyënga tmonjanma, y chë causa bënga s̈onjánamna nÿetsca tescama castigánënga jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obanënga cuaftsemncá.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Pero mora Bëngbe Bëtsá s̈ojatsebacá chë léyeca ndëmandánënga chamotsemnama; chë ley tempo enjamna bëngbiama mo canÿe amëndayacá. Pero mora bënga chë leyama mo obanëngcá montsemna; chca, bënga ndoñe chamondëtsiyenama nts̈amo tempo enjamncá, chë uabemana leyë́ngaca mandánënga, y aíñe tsmëcá chamotsiyenama, nts̈amo chë Uámana Espíritu iuamcá bënga vida chamotsebomnama.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Báseftanga muanjayana cach ley bacna soye yomna ca; ndegombre, chë ley ndoñe chca quenátsmëna. Chë léyeca ats̈e ts̈abá sëndë́tats̈ëmbo ndayá yomna bacna soye jamana. Ats̈e ndocna te matijántats̈ëmbona ndayá yomna chë “ínÿabioye jtsánts̈abos̈ana”, “ínÿabioye ndoñe cattsants̈abos̈e ca” chë leyiñe ndoñe matmënjanábemëse.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Pero bacna soyënga jamama juabnënga ats̈e bomna causa tonjanma, ats̈e puerte chaitsebos̈ama chë ndoñe s̈onjamna jtsebos̈ana soyënga; y chca chë juabnë́ngaca tonjanopasá, ats̈e chë leyënguiñe ndayá iuayanama jtsejuabnayëse. Er ndocna ley tondmëna ora, ents̈á ndoñe ntsetats̈ëmbuana ndayá yomna bacna soye jtsamana.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Canÿe tempo enjamna, chora ats̈e sënjaniyena leyëngama ntsetats̈ëmbcá, pero nts̈amo leyiñe iuayancá sënjanabuátmana ora, ndayá jamama ndoñe yonjamnama, ats̈e sënjanonts̈é chë bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandaná jtsemnama;
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 y chora ats̈e sënjántats̈ëmbona, chë causa s̈ojtsanmëna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá. Bëngbe Bëtsá chë mando tojanma, ats̈e chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama chayobenama, chë ley jtseyeunanëse; pero ndoñe chiyatanobedecé causa, chë mando tonjanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Chë leyents̈a mandiñe inÿe soyënga ndoñe s̈onjétsemna jamama ca yojtsayánayeca, chë bacna soyënga jamama juabnënga áts̈beñe, s̈monjaningñé bacna soyënga jamama; y chë mando bétsemnama, chë bacna soyënga jamama juabnënga tmonjanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Pero bënga mënts̈á mochjayana: chë leyna ts̈abe soye endmëna, er Bëngbe Bëtsábiocana tojanóbocna, y chë mandë́ngnaca Bëngbe Bëtsábiocana tojanóbocna ca; chiñe endayana ndayá ts̈abá yomna jamana y chca ts̈abá jtsemnana.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Y asna, ¿quem ts̈abe soye tojanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe! Chë bacna soyënga jamama juabnënga ats̈e bomna causa, chca áts̈eftaca tonjanopasá. Chë ts̈abá yomna sóyeca, chë bacna soyënga jamama juabnënga tmonjanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama. Chca chë juabnë́ngaca tonjanopasá, ents̈anga jobenayama jtsetats̈ëmbuama ndayá yomna bacna soye jamana; y chë mando, bacna soye jamama ndoñe yondmëna ca jtsichámuana causa, nÿetsca ents̈anga mondobena jinÿana canÿe bacna soye, mo canÿe puerte bëts bacna soycá.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Bënga mondë́tats̈ëmbo chë ley Bëngbe Bëtsabe ley yomnama, pero ats̈na nÿe canÿe ents̈á sëndmëna, canÿa nÿets tempo nÿe bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandaná.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Ndegombre ndoñe ques̈nátësertana nts̈amo sëntsamcá, er ndoñe ntsamana ndayá jamama stsebos̈cá, pero aíñe jtsamana ndayá jamama ndoñe s̈ontsogustancá.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Pero chë ats̈be ainaniñe stsejuabná ndoñe ts̈abá tontsemna soye stsamëse, ndayama leyiñe iuayana ndoñe candmëna ntsamana ca, chca ats̈e jtsinÿanÿnayana chë ley ndegombre ts̈abe soye yomnama.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Chcasna, ats̈e ya ndoñe ntsemnana chë chca tojtsamá, ndayá chë bacna soye jamama ats̈be ainaniñe yomna juabnënga jtsamana ats̈e chca jamama.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, ats̈be ainaniñe tondaye yontsemna nts̈amo ts̈abá yomncá ats̈e jamama. Masque së́ntsebos̈e nts̈amo ts̈abá yomncá jamama, ndoñe quetsátobena chca jamama.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Ats̈e ndoñe quetsátama chë ts̈abe soye ndayá jamama sëndbos̈cá, pero aíñe së́ntsama chë bacna soye ndayá jamama ndoñe sëndbos̈cá.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Chë ndayá ndoñe jamama sëntsebos̈cá stsamëse, chca jtsayanana, ats̈e ya ndoñe stsemna chë chca yojtsamá, sinó chë bacna soye jamama ats̈be ainaniñe yomna juabnënga chca yojtsama.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Chca, ats̈e tijátats̈ëmbona ndayá áts̈eftaca yojtsopasánana; masque, nts̈amo ts̈abá yomncá jamama stsebos̈e, bacna juabnënga sempre jtsemándayana ats̈e bacna soye chaimama.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Ats̈be ainanoca puerte sëntsoyejuá, Bëngbe Bëtsábiocana yóbocana mandëngama.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Pero ats̈e sënjínÿena inÿe soye áts̈eftaca yojtsopasánama; chë bacna soye jamama ats̈be ainaniñe yomna juabnënga yojtsama ats̈e ndoñe ntjamama nts̈amo ats̈be juabnoca yomna mo ndegombre soycá, mo chë bacna soyë́ngaca mandaná cuaftsemncá.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 ¡Ts̈a lastema ats̈biama! Chë bacna soye jamama juabnënga áts̈beñe entsemánda, y entsama ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá. ¿Nda nanjobenaye chents̈ana ats̈e jatsbocama?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Nÿe Bëngbe Bëtsá endmëna nda yobena ats̈e jatsbocama, Bëngbe Utabná Jesucrístbeyeca. Chábioye chama mochtsatschuanaye. Ats̈be ainanoca ats̈e aíñe sëntsejuabná chë ley puerte ts̈abe soye yomna ca, y jobedésama së́ntsebos̈e; pero chë bacna soye jamama áts̈beñe yomna juabnë́ngaca, ats̈e bacna soyënga së́ntsama, nts̈amo chë juabnënga s̈ontsemandacá.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.