Romanos 7
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, ts̈ëngaftanga s̈motáts̈ëmbo nts̈amo chë leyënga ents̈angbiama inétsemnama; ts̈ëngaftanga s̈motáts̈ëmbo, nts̈amo chë leyiñe tojtsayancá canÿe ents̈á chaotsamamna, nÿe chë ents̈á tojtsainëntscuana chábioye jtsemándayana.
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Chcasna, canÿe bouamna shembása, nts̈amo chë leyiñe endayancá bontsemna chabe boyáftaca jëftsemnana, chë boyá tuainëntscuana; pero chë boyá tojtsóbanësna, chë leyiñe endayana, chë shemna canÿa jtoquédana, chë boyabiama ndëmandaná ca.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Y chca, chë shema inÿe boyabásaftaca chabe boyábioye tbojaingñé, chë boyá cabá vida totsóbomñe ora, chë shemna jtsabáinana chabe boyábioye ínÿaftaca ingñayá ca. Pero chabe boyá tojtsóbanëse, chë leyiñe endayana chë shemna canÿa jtoquédana, chë boyabiama ndëmandaná ca, y cha jtsobenana ínÿaftaca jtobouamayana; y chca tojama ora, boyábioye ínÿaftaca íngñayana ndoñe ntsemnana.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Ts̈ëngaftanga chë os̈buachiyëngaftácnaca cachcá endmëna; ya ndoñe más chë léyeca mandánënga ques̈mátsmëna, er Cristo tojanóbana ora s̈mojánbocna, mo chë soyëngama obanënga cuafjoquedangcá, ínÿabe ents̈anga jtsemnama, Crístbenga, ndabiama Bëngbe Bëtsá tojanma cháuatayenama; y chca jtsemnëse, bënga bëtscá soyënga nts̈amo ts̈abá yomncá chamotsamama, Bëngbe Bëtsá jasérviama.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Bënga chë nÿe nts̈amo cabënga imnabos̈cá monjaniyena ora, chë ley enjanoservena bëngbe ainaniñe chamotsebomnama bacna soyënga jamama puerte bëts juabnënga, nÿe bënga ts̈abá jtsomñama. Ba bacna soyënga tmonjanma, y chë causa bënga s̈onjánamna nÿetsca tescama castigánënga jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obanënga cuaftsemncá.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Pero mora Bëngbe Bëtsá s̈ojatsebacá chë léyeca ndëmandánënga chamotsemnama; chë ley tempo enjamna bëngbiama mo canÿe amëndayacá. Pero mora bënga chë leyama mo obanëngcá montsemna; chca, bënga ndoñe chamondëtsiyenama nts̈amo tempo enjamncá, chë uabemana leyë́ngaca mandánënga, y aíñe tsmëcá chamotsiyenama, nts̈amo chë Uámana Espíritu iuamcá bënga vida chamotsebomnama.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Báseftanga muanjayana cach ley bacna soye yomna ca; ndegombre, chë ley ndoñe chca quenátsmëna. Chë léyeca ats̈e ts̈abá sëndë́tats̈ëmbo ndayá yomna bacna soye jamana. Ats̈e ndocna te matijántats̈ëmbona ndayá yomna chë “ínÿabioye jtsánts̈abos̈ana”, “ínÿabioye ndoñe cattsants̈abos̈e ca” chë leyiñe ndoñe matmënjanábemëse.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Pero bacna soyënga jamama juabnënga ats̈e bomna causa tonjanma, ats̈e puerte chaitsebos̈ama chë ndoñe s̈onjamna jtsebos̈ana soyënga; y chca chë juabnë́ngaca tonjanopasá, ats̈e chë leyënguiñe ndayá iuayanama jtsejuabnayëse. Er ndocna ley tondmëna ora, ents̈á ndoñe ntsetats̈ëmbuana ndayá yomna bacna soye jtsamana.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Canÿe tempo enjamna, chora ats̈e sënjaniyena leyëngama ntsetats̈ëmbcá, pero nts̈amo leyiñe iuayancá sënjanabuátmana ora, ndayá jamama ndoñe yonjamnama, ats̈e sënjanonts̈é chë bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandaná jtsemnama;
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 y chora ats̈e sënjántats̈ëmbona, chë causa s̈ojtsanmëna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá. Bëngbe Bëtsá chë mando tojanma, ats̈e chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama chayobenama, chë ley jtseyeunanëse; pero ndoñe chiyatanobedecé causa, chë mando tonjanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Chë leyents̈a mandiñe inÿe soyënga ndoñe s̈onjétsemna jamama ca yojtsayánayeca, chë bacna soyënga jamama juabnënga áts̈beñe, s̈monjaningñé bacna soyënga jamama; y chë mando bétsemnama, chë bacna soyënga jamama juabnënga tmonjanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Pero bënga mënts̈á mochjayana: chë leyna ts̈abe soye endmëna, er Bëngbe Bëtsábiocana tojanóbocna, y chë mandë́ngnaca Bëngbe Bëtsábiocana tojanóbocna ca; chiñe endayana ndayá ts̈abá yomna jamana y chca ts̈abá jtsemnana.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Y asna, ¿quem ts̈abe soye tojanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe! Chë bacna soyënga jamama juabnënga ats̈e bomna causa, chca áts̈eftaca tonjanopasá. Chë ts̈abá yomna sóyeca, chë bacna soyënga jamama juabnënga tmonjanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama. Chca chë juabnë́ngaca tonjanopasá, ents̈anga jobenayama jtsetats̈ëmbuama ndayá yomna bacna soye jamana; y chë mando, bacna soye jamama ndoñe yondmëna ca jtsichámuana causa, nÿetsca ents̈anga mondobena jinÿana canÿe bacna soye, mo canÿe puerte bëts bacna soycá.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Bënga mondë́tats̈ëmbo chë ley Bëngbe Bëtsabe ley yomnama, pero ats̈na nÿe canÿe ents̈á sëndmëna, canÿa nÿets tempo nÿe bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandaná.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Ndegombre ndoñe ques̈nátësertana nts̈amo sëntsamcá, er ndoñe ntsamana ndayá jamama stsebos̈cá, pero aíñe jtsamana ndayá jamama ndoñe s̈ontsogustancá.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 Pero chë ats̈be ainaniñe stsejuabná ndoñe ts̈abá tontsemna soye stsamëse, ndayama leyiñe iuayana ndoñe candmëna ntsamana ca, chca ats̈e jtsinÿanÿnayana chë ley ndegombre ts̈abe soye yomnama.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Chcasna, ats̈e ya ndoñe ntsemnana chë chca tojtsamá, ndayá chë bacna soye jamama ats̈be ainaniñe yomna juabnënga jtsamana ats̈e chca jamama.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, ats̈be ainaniñe tondaye yontsemna nts̈amo ts̈abá yomncá ats̈e jamama. Masque së́ntsebos̈e nts̈amo ts̈abá yomncá jamama, ndoñe quetsátobena chca jamama.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Ats̈e ndoñe quetsátama chë ts̈abe soye ndayá jamama sëndbos̈cá, pero aíñe së́ntsama chë bacna soye ndayá jamama ndoñe sëndbos̈cá.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Chë ndayá ndoñe jamama sëntsebos̈cá stsamëse, chca jtsayanana, ats̈e ya ndoñe stsemna chë chca yojtsamá, sinó chë bacna soye jamama ats̈be ainaniñe yomna juabnënga chca yojtsama.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Chca, ats̈e tijátats̈ëmbona ndayá áts̈eftaca yojtsopasánana; masque, nts̈amo ts̈abá yomncá jamama stsebos̈e, bacna juabnënga sempre jtsemándayana ats̈e bacna soye chaimama.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Ats̈be ainanoca puerte sëntsoyejuá, Bëngbe Bëtsábiocana yóbocana mandëngama.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Pero ats̈e sënjínÿena inÿe soye áts̈eftaca yojtsopasánama; chë bacna soye jamama ats̈be ainaniñe yomna juabnënga yojtsama ats̈e ndoñe ntjamama nts̈amo ats̈be juabnoca yomna mo ndegombre soycá, mo chë bacna soyë́ngaca mandaná cuaftsemncá.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 ¡Ts̈a lastema ats̈biama! Chë bacna soye jamama juabnënga áts̈beñe entsemánda, y entsama ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá. ¿Nda nanjobenaye chents̈ana ats̈e jatsbocama?
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 Nÿe Bëngbe Bëtsá endmëna nda yobena ats̈e jatsbocama, Bëngbe Utabná Jesucrístbeyeca. Chábioye chama mochtsatschuanaye. Ats̈be ainanoca ats̈e aíñe sëntsejuabná chë ley puerte ts̈abe soye yomna ca, y jobedésama së́ntsebos̈e; pero chë bacna soye jamama áts̈beñe yomna juabnë́ngaca, ats̈e bacna soyënga së́ntsama, nts̈amo chë juabnënga s̈ontsemandacá.
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.