Romanos 7
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, ts̈ëngaftanga s̈motáts̈ëmbo nts̈amo chë leyënga ents̈angbiama inétsemnama; ts̈ëngaftanga s̈motáts̈ëmbo, nts̈amo chë leyiñe tojtsayancá canÿe ents̈á chaotsamamna, nÿe chë ents̈á tojtsainëntscuana chábioye jtsemándayana.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Chcasna, canÿe bouamna shembása, nts̈amo chë leyiñe endayancá bontsemna chabe boyáftaca jëftsemnana, chë boyá tuainëntscuana; pero chë boyá tojtsóbanësna, chë leyiñe endayana, chë shemna canÿa jtoquédana, chë boyabiama ndëmandaná ca.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Y chca, chë shema inÿe boyabásaftaca chabe boyábioye tbojaingñé, chë boyá cabá vida totsóbomñe ora, chë shemna jtsabáinana chabe boyábioye ínÿaftaca ingñayá ca. Pero chabe boyá tojtsóbanëse, chë leyiñe endayana chë shemna canÿa jtoquédana, chë boyabiama ndëmandaná ca, y cha jtsobenana ínÿaftaca jtobouamayana; y chca tojama ora, boyábioye ínÿaftaca íngñayana ndoñe ntsemnana.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Ts̈ëngaftanga chë os̈buachiyëngaftácnaca cachcá endmëna; ya ndoñe más chë léyeca mandánënga ques̈mátsmëna, er Cristo tojanóbana ora s̈mojánbocna, mo chë soyëngama obanënga cuafjoquedangcá, ínÿabe ents̈anga jtsemnama, Crístbenga, ndabiama Bëngbe Bëtsá tojanma cháuatayenama; y chca jtsemnëse, bënga bëtscá soyënga nts̈amo ts̈abá yomncá chamotsamama, Bëngbe Bëtsá jasérviama.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Bënga chë nÿe nts̈amo cabënga imnabos̈cá monjaniyena ora, chë ley enjanoservena bëngbe ainaniñe chamotsebomnama bacna soyënga jamama puerte bëts juabnënga, nÿe bënga ts̈abá jtsomñama. Ba bacna soyënga tmonjanma, y chë causa bënga s̈onjánamna nÿetsca tescama castigánënga jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obanënga cuaftsemncá.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Pero mora Bëngbe Bëtsá s̈ojatsebacá chë léyeca ndëmandánënga chamotsemnama; chë ley tempo enjamna bëngbiama mo canÿe amëndayacá. Pero mora bënga chë leyama mo obanëngcá montsemna; chca, bënga ndoñe chamondëtsiyenama nts̈amo tempo enjamncá, chë uabemana leyë́ngaca mandánënga, y aíñe tsmëcá chamotsiyenama, nts̈amo chë Uámana Espíritu iuamcá bënga vida chamotsebomnama.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Báseftanga muanjayana cach ley bacna soye yomna ca; ndegombre, chë ley ndoñe chca quenátsmëna. Chë léyeca ats̈e ts̈abá sëndë́tats̈ëmbo ndayá yomna bacna soye jamana. Ats̈e ndocna te matijántats̈ëmbona ndayá yomna chë “ínÿabioye jtsánts̈abos̈ana”, “ínÿabioye ndoñe cattsants̈abos̈e ca” chë leyiñe ndoñe matmënjanábemëse.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Pero bacna soyënga jamama juabnënga ats̈e bomna causa tonjanma, ats̈e puerte chaitsebos̈ama chë ndoñe s̈onjamna jtsebos̈ana soyënga; y chca chë juabnë́ngaca tonjanopasá, ats̈e chë leyënguiñe ndayá iuayanama jtsejuabnayëse. Er ndocna ley tondmëna ora, ents̈á ndoñe ntsetats̈ëmbuana ndayá yomna bacna soye jtsamana.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Canÿe tempo enjamna, chora ats̈e sënjaniyena leyëngama ntsetats̈ëmbcá, pero nts̈amo leyiñe iuayancá sënjanabuátmana ora, ndayá jamama ndoñe yonjamnama, ats̈e sënjanonts̈é chë bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandaná jtsemnama;
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 y chora ats̈e sënjántats̈ëmbona, chë causa s̈ojtsanmëna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá. Bëngbe Bëtsá chë mando tojanma, ats̈e chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama chayobenama, chë ley jtseyeunanëse; pero ndoñe chiyatanobedecé causa, chë mando tonjanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Chë leyents̈a mandiñe inÿe soyënga ndoñe s̈onjétsemna jamama ca yojtsayánayeca, chë bacna soyënga jamama juabnënga áts̈beñe, s̈monjaningñé bacna soyënga jamama; y chë mando bétsemnama, chë bacna soyënga jamama juabnënga tmonjanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Pero bënga mënts̈á mochjayana: chë leyna ts̈abe soye endmëna, er Bëngbe Bëtsábiocana tojanóbocna, y chë mandë́ngnaca Bëngbe Bëtsábiocana tojanóbocna ca; chiñe endayana ndayá ts̈abá yomna jamana y chca ts̈abá jtsemnana.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Y asna, ¿quem ts̈abe soye tojanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe! Chë bacna soyënga jamama juabnënga ats̈e bomna causa, chca áts̈eftaca tonjanopasá. Chë ts̈abá yomna sóyeca, chë bacna soyënga jamama juabnënga tmonjanma ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama. Chca chë juabnë́ngaca tonjanopasá, ents̈anga jobenayama jtsetats̈ëmbuama ndayá yomna bacna soye jamana; y chë mando, bacna soye jamama ndoñe yondmëna ca jtsichámuana causa, nÿetsca ents̈anga mondobena jinÿana canÿe bacna soye, mo canÿe puerte bëts bacna soycá.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Bënga mondë́tats̈ëmbo chë ley Bëngbe Bëtsabe ley yomnama, pero ats̈na nÿe canÿe ents̈á sëndmëna, canÿa nÿets tempo nÿe bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandaná.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Ndegombre ndoñe ques̈nátësertana nts̈amo sëntsamcá, er ndoñe ntsamana ndayá jamama stsebos̈cá, pero aíñe jtsamana ndayá jamama ndoñe s̈ontsogustancá.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Pero chë ats̈be ainaniñe stsejuabná ndoñe ts̈abá tontsemna soye stsamëse, ndayama leyiñe iuayana ndoñe candmëna ntsamana ca, chca ats̈e jtsinÿanÿnayana chë ley ndegombre ts̈abe soye yomnama.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Chcasna, ats̈e ya ndoñe ntsemnana chë chca tojtsamá, ndayá chë bacna soye jamama ats̈be ainaniñe yomna juabnënga jtsamana ats̈e chca jamama.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, ats̈be ainaniñe tondaye yontsemna nts̈amo ts̈abá yomncá ats̈e jamama. Masque së́ntsebos̈e nts̈amo ts̈abá yomncá jamama, ndoñe quetsátobena chca jamama.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Ats̈e ndoñe quetsátama chë ts̈abe soye ndayá jamama sëndbos̈cá, pero aíñe së́ntsama chë bacna soye ndayá jamama ndoñe sëndbos̈cá.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Chë ndayá ndoñe jamama sëntsebos̈cá stsamëse, chca jtsayanana, ats̈e ya ndoñe stsemna chë chca yojtsamá, sinó chë bacna soye jamama ats̈be ainaniñe yomna juabnënga chca yojtsama.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Chca, ats̈e tijátats̈ëmbona ndayá áts̈eftaca yojtsopasánana; masque, nts̈amo ts̈abá yomncá jamama stsebos̈e, bacna juabnënga sempre jtsemándayana ats̈e bacna soye chaimama.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Ats̈be ainanoca puerte sëntsoyejuá, Bëngbe Bëtsábiocana yóbocana mandëngama.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Pero ats̈e sënjínÿena inÿe soye áts̈eftaca yojtsopasánama; chë bacna soye jamama ats̈be ainaniñe yomna juabnënga yojtsama ats̈e ndoñe ntjamama nts̈amo ats̈be juabnoca yomna mo ndegombre soycá, mo chë bacna soyë́ngaca mandaná cuaftsemncá.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 ¡Ts̈a lastema ats̈biama! Chë bacna soye jamama juabnënga áts̈beñe entsemánda, y entsama ats̈e chas̈otsemna nÿetsca tescama castiganá jtsemnama, mo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe nÿetsca tescama obaná cuaftsemncá. ¿Nda nanjobenaye chents̈ana ats̈e jatsbocama?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Nÿe Bëngbe Bëtsá endmëna nda yobena ats̈e jatsbocama, Bëngbe Utabná Jesucrístbeyeca. Chábioye chama mochtsatschuanaye. Ats̈be ainanoca ats̈e aíñe sëntsejuabná chë ley puerte ts̈abe soye yomna ca, y jobedésama së́ntsebos̈e; pero chë bacna soye jamama áts̈beñe yomna juabnë́ngaca, ats̈e bacna soyënga së́ntsama, nts̈amo chë juabnënga s̈ontsemandacá.
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.