Mateus 9
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús canÿe barquë́shoye tojánamashëngo, uafjajónaye chenguana tojána y cachabe puebloye Capernaumoye tojtanashjango.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Chora, canÿe jama ndobená, tjuashiñe jajoná, Jesús yojtsemnoye básefta boyabásenga tmojanamba. Jesús tojáninÿe chënga ts̈a imojtsos̈buáchema chë s̈ocábioye jáshnama cha bétsobenama; as chë s̈ocábioye tbojaniyana: “Sobreno, añemo matsca; acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná ca.”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Chca causa, báseftanga ley abuátambayënga chents̈e imojtsemnënga imojtsejuabnaye: “Chca jayanëse, ndoñe ts̈abá quenátichamo Bëngbe Bëtsabiama; mo chábioye cuafjoyenguangcá entsemna ca.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Pero Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnaycá; chíyeca tojanë́yana: “¿Ndáyeca nÿets̈á bacna juabnënga ainaniñe s̈mojtsebomna ca?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 ¿Ts̈ëngaftangbiama ndayá más paselo nántsemna ts̈ëngaftangbe delante jayanama: ‘Acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná’ o ‘Matëtsbaná y motsa ca’?
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Ats̈e cbochanjínÿanÿiye nts̈amo chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luarents̈e mando yobomnama, ents̈anga bacna soyëngama jáperdonama ca” —Jesús tojanë́yana.
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Chorna chë jama ndobená tojtantsbaná y cachabe yebnoye yojtsatoñe.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Chca tmojáninÿama chë ents̈anga auatjanánënga imojtsemna y Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye, cha chca obenana ents̈anga tojánats̈atama.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Jesús chents̈ana tojtsanoñe y canÿe ents̈ábioye tbojáninÿe, Mateo ca uabainá, chë Romocama impuesto ents̈ángbioye atjanayents̈e inétsotbemañe. Chora Jesús tbojaniyana: “S̈masto ca.” As Mateo chents̈ana tojëftsantsbaná y tbojanasto.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Jesús cach Mateobe yebnents̈e yojtsesaye ora, banga Romocama impuesto ents̈ángbioye atjanayënga y ínÿenga bacna soye amënga tmojánashjajna y mesë́shents̈e Jesús y chabe uatsjéndayëngaftaca imojotbiama.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Chë fariseunga chca tmojáninÿe ora, Jesusbe uatsjéndayëngbioye tmojanatjá: —¿Nts̈amo chca yojtsemna, ts̈ëngaftangbe buatëmbayá chë impuesto atjanayënga y bacna soye amë́ngaftaca entsesá ca?
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Jesús chca tojanuena y chë fariseunga tojanë́yana: —Chë salud bomnënga ashnayá ndoñe ntsëjabótana, pero chë s̈oquënga aíñe.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 S̈mochjá y nts̈amo ndegombre iuayancá s̈mochjuatsjinÿe quem Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe:
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Chents̈ana, Juan chë Ubayanabe ústonënga tmojanobeconá y Jesús tmojantjá: —Bënga y chë fariseunga fsënduamana ba soye tondaye ntjascá jtsemnana, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama. ¿Ndáyeca acbe uatsjéndayënga ndoñe chca ca?
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 As Jesús tojanë́jua: —Chë casamentoye ófjanënga chë boyabása bouamná chë́ngaftaca tojtsemnëntscuana, chë́ngbioye saná ndoñe ntsabuáshebenana y ngménaca ndoñe ntsemnëngana. Pero ora echanjobuache y chë boyabása bouamná chents̈ana mochantsánatseñe; chora cocayé chë ófjanënga tondaye más jasama quemochátsbomna. Nts̈amo chë tojobouamá cha y chë ofjanë́ngaftaca endmëncá, cachcá endmëna ats̈e y ats̈be uatsjendayë́ngaftacnaca.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 “Ndocná canÿe uatanguá ents̈ayá base tsëm ents̈ë́juaca jtarméndana. Er chë tsëm ents̈ë́jua jtsabéconana y chë uatanguá ents̈ayá más jtsatanë́canana, y chca chë uátanëcniñe más bëtsiñe jtsabemana.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Y cach ndoñe chë tojtseshayana vínoye tanguá jasabenguiñe ntjataftsuámayana. Tcojuaftsuamasna, chë jasabenga jtseshébëfjuana y chë vínoye jtsabuáshanana, y chë vínoye y chë jasabenga tondayama ntjatoservénana. Chíyeca comna, chë tojtseshayana vínoyna tsëm jasabenguiñe juaftsuámana; y chca, chë jasabenga y chë vínoye jtsoservénana ca” —Jesús tojánayana.
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Jesús ents̈anga yojtsëtsëtsnantscuana, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a canÿe mandayá tojánashjango y Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye. Chë mandayá tbojaniyana: “Ats̈be bembe tontsóbana. Diosmanda ats̈be yebnoye mabo; cochjabojajo y cha echántayena ca.”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Chents̈ana Jesús y chabe uatsjéndayënga chë mandayá tmojanasto.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 — ausente —
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 — ausente —
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Tojanábojajo ora, Jesús tojanobuértana, chë shembásabioye tbojáninÿe y tbojaniyana: “Añemo matsca, shembása. Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca, mora ts̈abá contsatsmëna ca.” Y cach orscana cha ts̈abá yojtsatsmëna.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Chënga tmojtëtanonts̈é ayana y chora chë mandayábioca chënga tmojánashjajna. Chents̈e Jesús tojánanÿe, ínÿengna chë veloriama imojtsanflautaye y ínÿengna ts̈a imojtsos̈achiye.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Chora Jesús tojanë́yana: “Muents̈ana mobocnënga. Chë shembásetema cabá ndoñe obaná quenátsmëna; nÿe endëtsomañe ca.”
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Pero Jesús pronto chënga chë yebnents̈ana tojanëbuacna. Chora Jesús tojánamashëngo chë shembásetema yojtsemnoye; cucuats̈e tbojanábuacueshache y cachora chë shembásetema tojtantsbaná.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Y nÿets chë luarëjana ndayá Jesús yojamama nÿetsca ents̈anga imojátats̈ëmbona.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Jesús chents̈ana tojë́ftsanbocna ora, uta jtanata tbojanasto y mënts̈á ibojtsaiuáyebuache: —¡Davídbents̈ana Ents̈á, bëndata s̈motsalastemá ca!
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Jesús chë yebnoye tojánamashëngo ora, chë jtanata tbojanóbobeconata. As Jesús tojanatjá: —¿Tsëndata s̈ojtsos̈buaché ats̈e chca jamama chjobenaye ca?
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Chora Jesús tojánabuchbojajo y tojanë́yana: —Nts̈amo tsëndatbe os̈buáchiyana yomncá, cachcá chaotsemna ca.
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Y cachora jinÿama ibojtsobena. Jesús bëtscá chata mënts̈á tojanamëndá: —Ndocná más quem soye chaondë́tsetats̈ëmbo ca.
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Pero chata chents̈ana tbojë́ftsanbocna y cachora tbojanonts̈é ndayá Jesús chátaftaca tojanmama nÿets chë luarëjana jacúntana.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Chë jtanata ibojtsebocanëntscuana, básefta ents̈anga canÿe ndëbiá, bacna bayëjbe juabna uambayá, Jesúsbioye tmojanamba.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Jesús chë bacna bayëja chábents̈ana tbojtanábocna y cachora chë ndëbiá tojtanonts̈é oyebuambnayana. Ents̈anga ojnanánënga imojtsichamo: “¡Ndocna te Israelents̈e chca bëts soye chemuáisinÿe ca!”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Pero chë fariseunga imojtsichamo: “Cach bacna bayëjëngbe amëndayá, Satanás, muábioye obenana tbojats̈tá chë bayëjënga ents̈ángbents̈ana jtëbuacanama ca.”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Jesús nÿetsca pueblënguëjana y luarënguëjana yojtsachnëjuana y chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache ents̈anga yojtsabuátambaye. Yojanabuayiyná chë ts̈abe noticiënga Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama, y nÿetsca s̈ocanëngama y tsets̈anama yojánashnaye.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Y chë ents̈anga tojánanÿe ora, puerte tbojanongmé. Er chënga imojtsemna mo abuajë́nÿa ndbomna oveshëngcá, puerte uamënts̈nayënga ba soyëngama padecena causa, y chaújabuachama ndocná ntsebomncá.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Chora chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Canÿe bëts jajañe bëtscá játbanama entsemna, pero peonga nÿe báseftanga. Cachcá quem luarents̈e, bëtscá ents̈anga Bëngbe Bëtsábioye nduabuátmënga montsemna, y chë́ngbioye chabiama abuayiynayënga nÿe báseftanga.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Peonga tmojtsashbenëse chë nduíñbioye jaimpádana ba peonga chauichamoma chë jaja saná játbanama. Cachcá, Bëngbe Bëtsábioye moimpadanga ba abuayiynayënga chauichamoma, quem ents̈anga chábioye chamúbuajama ca” —Jesús tojanë́yana.
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.