Mateus 9

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús canÿe barquë́shoye tojánamashëngo, uafjajónaye chenguana tojána y cachabe puebloye Capernaumoye tojtanashjango.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Chora, canÿe jama ndobená, tjuashiñe jajoná, Jesús yojtsemnoye básefta boyabásenga tmojanamba. Jesús tojáninÿe chënga ts̈a imojtsos̈buáchema chë s̈ocábioye jáshnama cha bétsobenama; as chë s̈ocábioye tbojaniyana: “Sobreno, añemo matsca; acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná ca.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Chca causa, báseftanga ley abuátambayënga chents̈e imojtsemnënga imojtsejuabnaye: “Chca jayanëse, ndoñe ts̈abá quenátichamo Bëngbe Bëtsabiama; mo chábioye cuafjoyenguangcá entsemna ca.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Pero Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnaycá; chíyeca tojanë́yana: “¿Ndáyeca nÿets̈á bacna juabnënga ainaniñe s̈mojtsebomna ca?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 ¿Ts̈ëngaftangbiama ndayá más paselo nántsemna ts̈ëngaftangbe delante jayanama: ‘Acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná’ o ‘Matëtsbaná y motsa ca’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ats̈e cbochanjínÿanÿiye nts̈amo chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luarents̈e mando yobomnama, ents̈anga bacna soyëngama jáperdonama ca” —Jesús tojanë́yana.
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Chorna chë jama ndobená tojtantsbaná y cachabe yebnoye yojtsatoñe.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Chca tmojáninÿama chë ents̈anga auatjanánënga imojtsemna y Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye, cha chca obenana ents̈anga tojánats̈atama.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Jesús chents̈ana tojtsanoñe y canÿe ents̈ábioye tbojáninÿe, Mateo ca uabainá, chë Romocama impuesto ents̈ángbioye atjanayents̈e inétsotbemañe. Chora Jesús tbojaniyana: “S̈masto ca.” As Mateo chents̈ana tojëftsantsbaná y tbojanasto.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Jesús cach Mateobe yebnents̈e yojtsesaye ora, banga Romocama impuesto ents̈ángbioye atjanayënga y ínÿenga bacna soye amënga tmojánashjajna y mesë́shents̈e Jesús y chabe uatsjéndayëngaftaca imojotbiama.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Chë fariseunga chca tmojáninÿe ora, Jesusbe uatsjéndayëngbioye tmojanatjá: —¿Nts̈amo chca yojtsemna, ts̈ëngaftangbe buatëmbayá chë impuesto atjanayënga y bacna soye amë́ngaftaca entsesá ca?
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Jesús chca tojanuena y chë fariseunga tojanë́yana: —Chë salud bomnënga ashnayá ndoñe ntsëjabótana, pero chë s̈oquënga aíñe.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 S̈mochjá y nts̈amo ndegombre iuayancá s̈mochjuatsjinÿe quem Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe:
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Chents̈ana, Juan chë Ubayanabe ústonënga tmojanobeconá y Jesús tmojantjá: —Bënga y chë fariseunga fsënduamana ba soye tondaye ntjascá jtsemnana, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama. ¿Ndáyeca acbe uatsjéndayënga ndoñe chca ca?
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 As Jesús tojanë́jua: —Chë casamentoye ófjanënga chë boyabása bouamná chë́ngaftaca tojtsemnëntscuana, chë́ngbioye saná ndoñe ntsabuáshebenana y ngménaca ndoñe ntsemnëngana. Pero ora echanjobuache y chë boyabása bouamná chents̈ana mochantsánatseñe; chora cocayé chë ófjanënga tondaye más jasama quemochátsbomna. Nts̈amo chë tojobouamá cha y chë ofjanë́ngaftaca endmëncá, cachcá endmëna ats̈e y ats̈be uatsjendayë́ngaftacnaca.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 “Ndocná canÿe uatanguá ents̈ayá base tsëm ents̈ë́juaca jtarméndana. Er chë tsëm ents̈ë́jua jtsabéconana y chë uatanguá ents̈ayá más jtsatanë́canana, y chca chë uátanëcniñe más bëtsiñe jtsabemana.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Y cach ndoñe chë tojtseshayana vínoye tanguá jasabenguiñe ntjataftsuámayana. Tcojuaftsuamasna, chë jasabenga jtseshébëfjuana y chë vínoye jtsabuáshanana, y chë vínoye y chë jasabenga tondayama ntjatoservénana. Chíyeca comna, chë tojtseshayana vínoyna tsëm jasabenguiñe juaftsuámana; y chca, chë jasabenga y chë vínoye jtsoservénana ca” —Jesús tojánayana.
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Jesús ents̈anga yojtsëtsëtsnantscuana, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a canÿe mandayá tojánashjango y Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye. Chë mandayá tbojaniyana: “Ats̈be bembe tontsóbana. Diosmanda ats̈be yebnoye mabo; cochjabojajo y cha echántayena ca.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Chents̈ana Jesús y chabe uatsjéndayënga chë mandayá tmojanasto.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Tojanábojajo ora, Jesús tojanobuértana, chë shembásabioye tbojáninÿe y tbojaniyana: “Añemo matsca, shembása. Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca, mora ts̈abá contsatsmëna ca.” Y cach orscana cha ts̈abá yojtsatsmëna.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Chënga tmojtëtanonts̈é ayana y chora chë mandayábioca chënga tmojánashjajna. Chents̈e Jesús tojánanÿe, ínÿengna chë veloriama imojtsanflautaye y ínÿengna ts̈a imojtsos̈achiye.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Chora Jesús tojanë́yana: “Muents̈ana mobocnënga. Chë shembásetema cabá ndoñe obaná quenátsmëna; nÿe endëtsomañe ca.”
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Pero Jesús pronto chënga chë yebnents̈ana tojanëbuacna. Chora Jesús tojánamashëngo chë shembásetema yojtsemnoye; cucuats̈e tbojanábuacueshache y cachora chë shembásetema tojtantsbaná.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Y nÿets chë luarëjana ndayá Jesús yojamama nÿetsca ents̈anga imojátats̈ëmbona.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Jesús chents̈ana tojë́ftsanbocna ora, uta jtanata tbojanasto y mënts̈á ibojtsaiuáyebuache: —¡Davídbents̈ana Ents̈á, bëndata s̈motsalastemá ca!
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Jesús chë yebnoye tojánamashëngo ora, chë jtanata tbojanóbobeconata. As Jesús tojanatjá: —¿Tsëndata s̈ojtsos̈buaché ats̈e chca jamama chjobenaye ca?
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Chora Jesús tojánabuchbojajo y tojanë́yana: —Nts̈amo tsëndatbe os̈buáchiyana yomncá, cachcá chaotsemna ca.
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Y cachora jinÿama ibojtsobena. Jesús bëtscá chata mënts̈á tojanamëndá: —Ndocná más quem soye chaondë́tsetats̈ëmbo ca.
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Pero chata chents̈ana tbojë́ftsanbocna y cachora tbojanonts̈é ndayá Jesús chátaftaca tojanmama nÿets chë luarëjana jacúntana.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Chë jtanata ibojtsebocanëntscuana, básefta ents̈anga canÿe ndëbiá, bacna bayëjbe juabna uambayá, Jesúsbioye tmojanamba.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Jesús chë bacna bayëja chábents̈ana tbojtanábocna y cachora chë ndëbiá tojtanonts̈é oyebuambnayana. Ents̈anga ojnanánënga imojtsichamo: “¡Ndocna te Israelents̈e chca bëts soye chemuáisinÿe ca!”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Pero chë fariseunga imojtsichamo: “Cach bacna bayëjëngbe amëndayá, Satanás, muábioye obenana tbojats̈tá chë bayëjënga ents̈ángbents̈ana jtëbuacanama ca.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Jesús nÿetsca pueblënguëjana y luarënguëjana yojtsachnëjuana y chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache ents̈anga yojtsabuátambaye. Yojanabuayiyná chë ts̈abe noticiënga Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama, y nÿetsca s̈ocanëngama y tsets̈anama yojánashnaye.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Y chë ents̈anga tojánanÿe ora, puerte tbojanongmé. Er chënga imojtsemna mo abuajë́nÿa ndbomna oveshëngcá, puerte uamënts̈nayënga ba soyëngama padecena causa, y chaújabuachama ndocná ntsebomncá.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Chora chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Canÿe bëts jajañe bëtscá játbanama entsemna, pero peonga nÿe báseftanga. Cachcá quem luarents̈e, bëtscá ents̈anga Bëngbe Bëtsábioye nduabuátmënga montsemna, y chë́ngbioye chabiama abuayiynayënga nÿe báseftanga.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Peonga tmojtsashbenëse chë nduíñbioye jaimpádana ba peonga chauichamoma chë jaja saná játbanama. Cachcá, Bëngbe Bëtsábioye moimpadanga ba abuayiynayënga chauichamoma, quem ents̈anga chábioye chamúbuajama ca” —Jesús tojanë́yana.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.