Mateus 9
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús canÿe barquë́shoye tojánamashëngo, uafjajónaye chenguana tojána y cachabe puebloye Capernaumoye tojtanashjango.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 Chora, canÿe jama ndobená, tjuashiñe jajoná, Jesús yojtsemnoye básefta boyabásenga tmojanamba. Jesús tojáninÿe chënga ts̈a imojtsos̈buáchema chë s̈ocábioye jáshnama cha bétsobenama; as chë s̈ocábioye tbojaniyana: “Sobreno, añemo matsca; acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná ca.”
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 Chca causa, báseftanga ley abuátambayënga chents̈e imojtsemnënga imojtsejuabnaye: “Chca jayanëse, ndoñe ts̈abá quenátichamo Bëngbe Bëtsabiama; mo chábioye cuafjoyenguangcá entsemna ca.”
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Pero Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnaycá; chíyeca tojanë́yana: “¿Ndáyeca nÿets̈á bacna juabnënga ainaniñe s̈mojtsebomna ca?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 ¿Ts̈ëngaftangbiama ndayá más paselo nántsemna ts̈ëngaftangbe delante jayanama: ‘Acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná’ o ‘Matëtsbaná y motsa ca’?
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ats̈e cbochanjínÿanÿiye nts̈amo chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luarents̈e mando yobomnama, ents̈anga bacna soyëngama jáperdonama ca” —Jesús tojanë́yana.
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Chorna chë jama ndobená tojtantsbaná y cachabe yebnoye yojtsatoñe.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Chca tmojáninÿama chë ents̈anga auatjanánënga imojtsemna y Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye, cha chca obenana ents̈anga tojánats̈atama.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Jesús chents̈ana tojtsanoñe y canÿe ents̈ábioye tbojáninÿe, Mateo ca uabainá, chë Romocama impuesto ents̈ángbioye atjanayents̈e inétsotbemañe. Chora Jesús tbojaniyana: “S̈masto ca.” As Mateo chents̈ana tojëftsantsbaná y tbojanasto.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Jesús cach Mateobe yebnents̈e yojtsesaye ora, banga Romocama impuesto ents̈ángbioye atjanayënga y ínÿenga bacna soye amënga tmojánashjajna y mesë́shents̈e Jesús y chabe uatsjéndayëngaftaca imojotbiama.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Chë fariseunga chca tmojáninÿe ora, Jesusbe uatsjéndayëngbioye tmojanatjá: —¿Nts̈amo chca yojtsemna, ts̈ëngaftangbe buatëmbayá chë impuesto atjanayënga y bacna soye amë́ngaftaca entsesá ca?
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Jesús chca tojanuena y chë fariseunga tojanë́yana: —Chë salud bomnënga ashnayá ndoñe ntsëjabótana, pero chë s̈oquënga aíñe.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 S̈mochjá y nts̈amo ndegombre iuayancá s̈mochjuatsjinÿe quem Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe:
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Chents̈ana, Juan chë Ubayanabe ústonënga tmojanobeconá y Jesús tmojantjá: —Bënga y chë fariseunga fsënduamana ba soye tondaye ntjascá jtsemnana, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama. ¿Ndáyeca acbe uatsjéndayënga ndoñe chca ca?
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 As Jesús tojanë́jua: —Chë casamentoye ófjanënga chë boyabása bouamná chë́ngaftaca tojtsemnëntscuana, chë́ngbioye saná ndoñe ntsabuáshebenana y ngménaca ndoñe ntsemnëngana. Pero ora echanjobuache y chë boyabása bouamná chents̈ana mochantsánatseñe; chora cocayé chë ófjanënga tondaye más jasama quemochátsbomna. Nts̈amo chë tojobouamá cha y chë ofjanë́ngaftaca endmëncá, cachcá endmëna ats̈e y ats̈be uatsjendayë́ngaftacnaca.
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “Ndocná canÿe uatanguá ents̈ayá base tsëm ents̈ë́juaca jtarméndana. Er chë tsëm ents̈ë́jua jtsabéconana y chë uatanguá ents̈ayá más jtsatanë́canana, y chca chë uátanëcniñe más bëtsiñe jtsabemana.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 Y cach ndoñe chë tojtseshayana vínoye tanguá jasabenguiñe ntjataftsuámayana. Tcojuaftsuamasna, chë jasabenga jtseshébëfjuana y chë vínoye jtsabuáshanana, y chë vínoye y chë jasabenga tondayama ntjatoservénana. Chíyeca comna, chë tojtseshayana vínoyna tsëm jasabenguiñe juaftsuámana; y chca, chë jasabenga y chë vínoye jtsoservénana ca” —Jesús tojánayana.
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Jesús ents̈anga yojtsëtsëtsnantscuana, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a canÿe mandayá tojánashjango y Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye. Chë mandayá tbojaniyana: “Ats̈be bembe tontsóbana. Diosmanda ats̈be yebnoye mabo; cochjabojajo y cha echántayena ca.”
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 Chents̈ana Jesús y chabe uatsjéndayënga chë mandayá tmojanasto.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 — ausente —
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Tojanábojajo ora, Jesús tojanobuértana, chë shembásabioye tbojáninÿe y tbojaniyana: “Añemo matsca, shembása. Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca, mora ts̈abá contsatsmëna ca.” Y cach orscana cha ts̈abá yojtsatsmëna.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Chënga tmojtëtanonts̈é ayana y chora chë mandayábioca chënga tmojánashjajna. Chents̈e Jesús tojánanÿe, ínÿengna chë veloriama imojtsanflautaye y ínÿengna ts̈a imojtsos̈achiye.
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 Chora Jesús tojanë́yana: “Muents̈ana mobocnënga. Chë shembásetema cabá ndoñe obaná quenátsmëna; nÿe endëtsomañe ca.”
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Pero Jesús pronto chënga chë yebnents̈ana tojanëbuacna. Chora Jesús tojánamashëngo chë shembásetema yojtsemnoye; cucuats̈e tbojanábuacueshache y cachora chë shembásetema tojtantsbaná.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Y nÿets chë luarëjana ndayá Jesús yojamama nÿetsca ents̈anga imojátats̈ëmbona.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Jesús chents̈ana tojë́ftsanbocna ora, uta jtanata tbojanasto y mënts̈á ibojtsaiuáyebuache: —¡Davídbents̈ana Ents̈á, bëndata s̈motsalastemá ca!
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Jesús chë yebnoye tojánamashëngo ora, chë jtanata tbojanóbobeconata. As Jesús tojanatjá: —¿Tsëndata s̈ojtsos̈buaché ats̈e chca jamama chjobenaye ca?
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 Chora Jesús tojánabuchbojajo y tojanë́yana: —Nts̈amo tsëndatbe os̈buáchiyana yomncá, cachcá chaotsemna ca.
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 Y cachora jinÿama ibojtsobena. Jesús bëtscá chata mënts̈á tojanamëndá: —Ndocná más quem soye chaondë́tsetats̈ëmbo ca.
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Pero chata chents̈ana tbojë́ftsanbocna y cachora tbojanonts̈é ndayá Jesús chátaftaca tojanmama nÿets chë luarëjana jacúntana.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Chë jtanata ibojtsebocanëntscuana, básefta ents̈anga canÿe ndëbiá, bacna bayëjbe juabna uambayá, Jesúsbioye tmojanamba.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Jesús chë bacna bayëja chábents̈ana tbojtanábocna y cachora chë ndëbiá tojtanonts̈é oyebuambnayana. Ents̈anga ojnanánënga imojtsichamo: “¡Ndocna te Israelents̈e chca bëts soye chemuáisinÿe ca!”
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Pero chë fariseunga imojtsichamo: “Cach bacna bayëjëngbe amëndayá, Satanás, muábioye obenana tbojats̈tá chë bayëjënga ents̈ángbents̈ana jtëbuacanama ca.”
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Jesús nÿetsca pueblënguëjana y luarënguëjana yojtsachnëjuana y chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache ents̈anga yojtsabuátambaye. Yojanabuayiyná chë ts̈abe noticiënga Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama, y nÿetsca s̈ocanëngama y tsets̈anama yojánashnaye.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Y chë ents̈anga tojánanÿe ora, puerte tbojanongmé. Er chënga imojtsemna mo abuajë́nÿa ndbomna oveshëngcá, puerte uamënts̈nayënga ba soyëngama padecena causa, y chaújabuachama ndocná ntsebomncá.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Chora chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Canÿe bëts jajañe bëtscá játbanama entsemna, pero peonga nÿe báseftanga. Cachcá quem luarents̈e, bëtscá ents̈anga Bëngbe Bëtsábioye nduabuátmënga montsemna, y chë́ngbioye chabiama abuayiynayënga nÿe báseftanga.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 Peonga tmojtsashbenëse chë nduíñbioye jaimpádana ba peonga chauichamoma chë jaja saná játbanama. Cachcá, Bëngbe Bëtsábioye moimpadanga ba abuayiynayënga chauichamoma, quem ents̈anga chábioye chamúbuajama ca” —Jesús tojanë́yana.
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.